MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
zoeken in:
avatar van wowter
tangmaster schreef:
Waar ik stond vooraan onder Thorsten's Keyboards en kon buiten het intro van Cloudburst Flight toch een aantal zaken die Edgar deed goed volgen. En wees eerlijk Edgar heeft altijd al gezegd dat niet alles live gespeeld kan worden. En dan nog het gaat niet om mijn waarheid maar wel om mijn waarnemingen.


Okee, maar laat duidelijk zijn dat het niet alleen om jouw waarnemingen gaat
Ik stond overigens vooraan tussen Edgar en Bernard.

avatar van Gerards Dream
Zelf was ik daar in Zoetermeer niet bij, maar het blijft een moeilijk iets om te bepalen hoeveel nu echt live is bij een concert waar electronica wordt gebruikt. Natuurlijk is een deel van de muziek al in zekere preset vorm aanwezig en is het slechts een kwestie om een knop in te drukken om het te laten horen. Dit roept gelijk de vraag op hoever mag een muzikant hier in gaan? Daarnaast brengt het me terug naar een discussie die Engelse vakbonden voerde op het moment dat er meer electronica in de muziek kwam. Zij waren van mening dat je muzikanten brodeloos thuis liet zitten. Het zijn ontwikkelingen die in de moderne muziek plaats vinden.

Wel zou je paal en perk mogen gaan stellen hoever muzikanten met het automatiseren van het brengen van muziek mogen gaan. Als ik naar een concert ga wil ik geen één op één kopie horen van wat ik op een cd heb staan die ik in huis heb. Ik wil het net een tikje anders horen, waardoor er een gevoel ontstaat of een muzikant ter pleke bezig is de juiste noot te fabriceren. Iets wat moeilijk zichtbaar is met veel electronica en toetsen op een podium. Het probleem dus van electronische muziek live.

Van een band als Krafwerk wordt vaak beweert dat zij de muziek aan het afmixen zijn op het podium en dus helemaal geen sprake is van dat de muziek live wordt gebracht. In hoevere dit voor Tangerine Dream geldt is moeilijk te zeggen, want naast electronica gebruikt deze band ook conventionele instrumenten, zoals gitaren bijvoorbeeld. Als deze maar écht zijn tijdens een live uitvoering zijn we al een heel eind. Ja, het zal voor electronische muziek altijd lastig blijven om vast te stellen wat echt live wordt gebracht. Wellicht een probleem dat het tegenwoordig allemaal in een kastje past waar niet veel aan te zien is.

YouTube - Tangerine Dream Zoetermeer

YouTube - Tangerine Dream Zoetermeer

YouTube - MVI_0401.MOV

avatar
tangmaster
wowter schreef:
(quote)


Okee, maar laat duidelijk zijn dat het niet alleen om jouw waarnemingen gaat
Ik stond overigens vooraan tussen Edgar en Bernard.


Nee natuurlijk gaat het niet alleen om mijn waarneming, kon ook niet alles zien. Maar voor mij staat een ding voorop, ik heb genoten en dat is voor mij alles wat telt.

avatar van wowter
tangmaster schreef:
(quote)


Nee natuurlijk gaat het niet alleen om mijn waarneming, kon ook niet alles zien. Maar voor mij staat een ding voorop, ik heb genoten en dat is voor mij alles wat telt.


Absoluut
Ik denk dat dat voor bijna iedereen wel in de zaal gold, anders zou het na ruim drie uur niet meer zo druk zijn geweest.

avatar van wowter
Gerards Dream schreef:
Zelf was ik daar in Zoetermeer niet bij, maar het blijft een moeilijk iets om te bepalen hoeveel nu echt live is bij een concert waar electronica wordt gebruikt. Natuurlijk is een deel van de muziek al in zekere preset vorm aanwezig en is het slechts een kwestie om een knop in te drukken om het te laten horen. Dit roept gelijk de vraag op hoever mag een muzikant hier in gaan? Daarnaast brengt het me terug naar een discussie die Engelse vakbonden voerde op het moment dat er meer electronica in de muziek kwam. Zij waren van mening dat je muzikanten brodeloos thuis liet zitten. Het zijn ontwikkelingen die in de moderne muziek plaats vinden.

Wel zou je paal en perk mogen gaan stellen hoever muzikanten met het automatiseren van het brengen van muziek mogen gaan. Als ik naar een concert ga wil ik geen één op één kopie horen van wat ik op een cd heb staan die ik in huis heb. Ik wil het net een tikje anders horen, waardoor er een gevoel ontstaat of een muzikant ter pleke bezig is de juiste noot te fabriceren. Iets wat moeilijk zichtbaar is met veel electronica en toetsen op een podium. Het probleem dus van electronische muziek live.

Van een band als Krafwerk wordt vaak beweert dat zij de muziek aan het afmixen zijn op het podium en dus helemaal geen sprake is van dat de muziek live wordt gebracht. In hoevere dit voor Tangerine Dream geldt is moeilijk te zeggen, want naast electronica gebruikt deze band ook conventionele instrumenten, zoals gitaren bijvoorbeeld. Als deze maar écht zijn tijdens een live uitvoering zijn we al een heel eind. Ja, het zal voor electronische muziek altijd lastig blijven om vast te stellen wat echt live wordt gebracht. Wellicht een probleem dat het tegenwoordig allemaal in een kastje past waar niet veel aan te zien is.

YouTube - Tangerine Dream Zoetermeer

YouTube - Tangerine Dream Zoetermeer

YouTube - MVI_0401.MOV


Wat ik aan de orde heb gesteld:
Ik vind het niet 'live' spelen van gitaarpartijen wel erg typisch, in vergelijking met het niet 'live' spelen van toetsenpartijen, waar inderdaad een stuk sequencing aan ten grondslag ligt.

Het gaat mij dus om dat verschil. Gitaarpartijen playback je niet, en zeker niet met je rug naar het publiek toe. Zeker niet als je Edgar Froese heet en een staat van dienst hebt op dat gebied.

avatar
tangmaster
wowter schreef:
(quote)


Absoluut
Ik denk dat dat voor bijna iedereen wel in de zaal gold, anders zou het na ruim drie uur niet meer zo druk zijn geweest.


Dan zijn we het daar over eens.

avatar van ricardo
Bij Tangerine Dream - Phaedra (1974):

Ze hebben ook een enorme discografie natuurlijk. Ik wist eerst ook niet waar te beginnen, maar heb mooie albums in huis nu. Ik ben ook tot de conclusie gekomen dat ik dat ook mooi genoeg vind. Ik heb er 6 org in huis, en dat vind ik mooi genoeg om eens van lekkere electronische muziek te kunnen genieten.

avatar
tangmaster
Father McKenzie schreef:
Zowaar mijn eerste Tangerine Dream cd, mijn kennismaking. En hij bevalt. Moeilijk te omschrijven; nogal spacy en zweverig en heel mysterieus. Ik lust er wel pap van. Ook Ricochet heb ik nu, maar die moet ik nog beluisteren.


Jouw eerst van TD. Toch verrassend dat het opnieuw Phaedra is.

Pas maar op want Ricochet is andere koek dan deze.

avatar van Gerards Dream
Ja, kijk maar uit, want Ricochet is een stuk steviger en als je daar helemaal in op gaat bestaat de kans dat je verslaafd raakt aan Tangerine Dream. En wat blijkt dan met de jaren, dat Phaedra de fonkelende ster is die nog lichtjaren zal blijven branden.

avatar van ChrisX
Gerards Dream schreef:
Ja, kijk maar uit, want Ricochet is een stuk steviger en als je daar helemaal in op gaat bestaat de kans dat je verslaafd raakt aan Tangerine Dream.


Steviger? Jeetje, het is nog steeds geen rockband dus dat valt allemaal nog wel mee. Het album klinkt wat voller (meer stringsynths, meer mellotron en de sequencers staan wat harder) maar ook bedwelmender.

Bij TD is het t/m Hyperborea zo dat elk album wel een heel andere sfeer heeft (hoewel Exit en White Eagle wel uit hetzelfde soort stof zijn gesneden lijkt het). Vanaf na White Eagle word de muziek niet meer zo vernieuwend en tja, zelfs gewoon saai soms. Die mooie warme diepe klank word daarna steeds en steeds dunner en plastic. TD word dan veel meer een machine die op bijna lopende band basis muziek uitpoept voor dan wel een soundtrack dan wel voor het zoveelste album.

avatar van Gerards Dream
Tangerine Dream is in de jaren tachtig van de vorige eeuw inderdaad creatief leeggezogen, wat toe te schrijven valt aan de vele soundtacks die ze in die periode hebben gemaakt. Dat is iets wat meer thuis hoort binnen de Tangerine Dream discussie dan bij dit album. In de jaren zeventig van de vorige eeuw was het nog een band die zich steeds opnieuw uitvond. Daar is een einde aan gekomen waar je het eens of niet eens mee bent. Begin jaren negentig had de muziek meer rockelementen, waarna men teruggreep naar de oude structuren en het experiment aanging met vocalen. In die periode klonk de muziek weliswaar niet meer zo vernieuwend, maar het neemt niet weg dat er in die periode slechte muziek is gemaakt. Meer structuur en minder improvisatie, het is een kwestie van smaak, ik mag ze beide graag horen.

avatar
tangmaster
ChrisX schreef:
(quote)


Steviger? Jeetje, het is nog steeds geen rockband dus dat valt allemaal nog wel mee. Het album klinkt wat voller (meer stringsynths, meer mellotron en de sequencers staan wat harder) maar ook bedwelmender.

Bij TD is het t/m Hyperborea zo dat elk album wel een heel andere sfeer heeft (hoewel Exit en White Eagle wel uit hetzelfde soort stof zijn gesneden lijkt het). Vanaf na White Eagle word de muziek niet meer zo vernieuwend en tja, zelfs gewoon saai soms. Die mooie warme diepe klank word daarna steeds en steeds dunner en plastic. TD word dan veel meer een machine die op bijna lopende band basis muziek uitpoept voor dan wel een soundtrack dan wel voor het zoveelste album.


Dat laatste gaat wel heel ver.

avatar van CorvisChristi
CorvisChristi (crew)
Tja, het is wel vaker gemeld, over Tangerine Dream, dat ze als band een muzikale kameleon zijn. Ik ken persoonlijk geen enkele andere band met zoveel verschillende muzikale kenmerken als Tangerine Dream.
Phaedra is een meesterwerk en alle daaropvolgende albums die gemaakt zijn in de glorieuze Virgin-hoogtijdagen zijn ook zeker invloedrijk te noemen. Echter is dat wel een voorbeeld van hoe je het bekijkt, aangezien in diezelfde periode de band ook al behoorlijk van stijl veranderde...
Een Hyperborea (de laatste uit de Virgin-periode), is al een compleet ander album dan Phaedra. maar allesbehalve slecht, in mijn beleving.
En ach ja...alles wat daarna kwam, toegegeven: met ups, maar ook downs leverde TD ook in de periode na Virgin albums af. De downs waren in veel gevallen de slechte soundtracks die de kwaliteit van de band nogal ontsierde. Daarentegen hebben ze met albums zoals Tyger (zéér origineel album), Optical Race en Melrose ook gewoon nog erg goede albums gemaakt. Sterker nog, zelfs tot op de dag van vandaag is TD een invloedrijke band en leveren ze nog steeds kwaliteit af. Kortom, het is maar hoe je het bekijkt of de muziek veranderd is in 'elevator-music', ja ofte nee. Ik begrijp de kritiek dus ergens wel van ChrisX, maar ergens is het te gemakkelijk om het af te schuiven middels termen als dunner en/of meer plastic, kortom 'elevator-music'.

avatar van ChrisX
tangmaster schreef:


(quote)


Dat laatste gaat wel heel ver.


En toch: ik parafraseer daar een uitspraak van, ik meen, Chris Franke die ontzettend graag had gehad dat de TD GmbH een korte pauze had ingelast om weer fris aan de slag te gaan daarna. Maar nee, Herr Direktor Edgar Froese ging voor het 'snelle' geld met al die soundtracks en trok daarbij een flinke muzikale wissel op zichzelf en zijn mede TD genoten.

avatar
tangmaster
ChrisX schreef:
(quote)


En toch: ik parafraseer daar een uitspraak van, ik meen, Chris Franke die ontzettend graag had gehad dat de TD GmbH een korte pauze had ingelast om weer fris aan de slag te gaan daarna. Maar nee, Herr Direktor Edgar Froese ging voor het 'snelle' geld met al die soundtracks en trok daarbij een flinke muzikale wissel op zichzelf en zijn mede TD genoten.


Chris wilde zelf rust en dacht Edgar mee te slepen, de onderlinge vehoudingen buiten de band waren niet al te best. Ik neem de uitspraak van Chris voor wat het is en meer niet.

avatar van Gerards Dream
Kort na het vertrek van Christopher Franke, was Edgar Froese samen met Paul Hasslinger en Ralf Wadephul te gast in het WDR radioprogramma Schwingungen van Winfrid Trenkler. In de uitzending kort na het vertrek van Franke in 1987 stelde Trenkler daar een vraag over. Froese wilde deze vraag niet direct beantwoorden en er volgde een stilte. Trenkler stelde de vraag opnieuw, waarna Edgar Froese kort en bondig antwoordde: "In vrede gekomen, in vrede gegaan." Achteraf bezien een diplomatiek antwoord om wellicht de slechte verhouding tussen de heren te verbloemen. Het blijft een vreemd gegeven dat twee heren die zo het hart van Tangerine Dream vormde, voor zoals het nu laat aanzien, nooit meer iets met elkaar te maken willen hebben. Uit latere interviews bleek nog eens dat de koek tussen de heren echt op was. Zo vond Edgar Froese het erg lang duren voordat het eerste soloalbum van Franke uit kwam.

avatar
tangmaster
Tja die Edgar he... had nou niet echt een prive band met Franke, dat was alles.

avatar van wowter
ChrisX schreef:
(quote)


En toch: ik parafraseer daar een uitspraak van, ik meen, Chris Franke die ontzettend graag had gehad dat de TD GmbH een korte pauze had ingelast om weer fris aan de slag te gaan daarna. Maar nee, Herr Direktor Edgar Froese ging voor het 'snelle' geld met al die soundtracks en trok daarbij een flinke muzikale wissel op zichzelf en zijn mede TD genoten.


Het gaat misschien wat te ver, maar het is wel een -objectief gezien- correcte weergave van wat er sinds 1987 zich binnen de firma TD heeft afgespeeld.

Anderzijds heeft Franke ook nooit meer potten kunnen breken en zwichtte ook voor het grote geld (Babylon 5), terwijl de teller van artistiek geslaagde albums bij hem op een magere 3 bleef staan (Pacific Coast Highway, Klemania en in mindere mate The London Concert).
Dat zegt ook wel wat over hoe impulsief Chris Franke wellicht is geweest eind jaren 80/begin jaren 90.

avatar van Gerards Dream
Ja, het werd pijnlijk duidelijk dat het talent bij Edgar Froese zat, die soms wat te veel hooi op zijn vork nam, wat TD niet altijd ten goede kwam. Maar des te meer kwam naar boven dat Christopher Franke eindelijk rust wilde en eigenlijk niet over genoeg solo talent beschikte. Blijft wel staan dat zijn inbreng bij TD er mocht zijn. De heerlijke ritmes van des tijds ik mag ze nog graag horen.

avatar
Stijn_Slayer
Wat te doen,

Deze set ziet er erg cheap uit, maar er staat wel veel op: An Electronic Journey (10cd): Tangerine Dream: Amazon.co.uk: Music

Of moet ik toch voor deze gaan: Virgin Years: 1974-1978: Tangerine Dream: Amazon.co.uk: Music

Of is er nog een betere mogelijkheid?

avatar van Gerards Dream
Het zijn beide mooi sets, daar is geen twijfel over mogelijk. Daarom ook hier ook twee algemene vragen.

Wil je kennismaken met Tangerine Dream hoe ze vroeger klonken vlak na de oprichting?
Kies dan voor de Virgin Years box.

Als je wat algemener kennis wil maken met Tangerine Dream en met name hun recente werk dan is An Electronic Journey de betere keuze?

Het is en blijft een moeilijke keuze, want wat is wijsheid. Misschien is het daarom beter om eerst een enkel album van Tangerine Dream te proberen om te kijken of het je bevalt. Daarnaast is er op YouTube het nodige te vinden van deze fantastische band. Bekijk dat eens om te horen of de muziek naar je smaak is.

Error 400 (Bad Request)!!1 - youtube.com

avatar
Stijn_Slayer
Ik ken ze nauwelijks, maar ik wil me er wel eens aan wagen. De prijs van die sets vind ik netjes, dus een klein gokje durf ik wel te wagen. Zal eens e.e.a. van beide periodes beluisteren.

Is er een periode die er duidelijk bovenuit springt?

avatar
tangmaster
Stijn_Slayer schreef:
Wat te doen,

Deze set ziet er erg cheap uit, maar er staat wel veel op: An Electronic Journey (10cd): Tangerine Dream: Amazon.co.uk: Music

Of moet ik toch voor deze gaan: Virgin Years: 1974-1978: Tangerine Dream: Amazon.co.uk: Music

Of is er nog een betere mogelijkheid?


Als je echt wilt starten dan de Virgin years box dat geeft een beeld van wat de band werkelijk is.

avatar van CorvisChristi
CorvisChristi (crew)
Eindelijk, na al die jaren, zal ik samen met m'n vriendin Tangerine Dream live zien in Nijmegen tijdens hun enige optreden die ze dit jaar geven in Nederland als onderdeel van de 'Phaedra Farewell Tour'.

Wie is er ook bij ?

avatar
Stijn_Slayer
Oeh, interessant. Ik ken alleen hun bekendste werk uit de jaren 70. Hoe zit het met de bezetting? En gebruiken ze niet ineens allemaal radicaal anders (lees: minder) klinkende instrumenten/apparatuur?

avatar
tangmaster
CorvisChristi schreef:
Eindelijk, na al die jaren, zal ik samen met m'n vriendin Tangerine Dream live zien in Nijmegen tijdens hun enige optreden die ze dit jaar geven in Nederland als onderdeel van de 'Phaedra Farewell Tour'.

Wie is er ook bij ?


Ik ben er ook.

avatar van CorvisChristi
CorvisChristi (crew)
Gisteren het geweldige concert bijgewoond van TD in Nijmegen. Gezien dit de eerste keer is geweest dat ik ze live heb gezien, heb ik dus geen vergelijkingsmateriaal, dus kan ik niet bepalen of ze goed op dreef waren. In ieder geval vond ik dat dus wel. Het geluid was kristalhelder en een geweldige setlist met een gedegen keuze uit zowel oud als nieuw materiaal, maakte het feest compleet.
Overigens begin ik me nu wel af te vragen hoelang Edgar Froese nog van plan is om door te gaan, aangezien hij nu echt oud begint te worden. Hij blijft nu zelfs zitten tijdens zijn gitaarpartijen, maar het kan zijn dat dat al wat langer het geval is. Overigens grappig om te zien hoe hij met zijn hoed omgaat als hij switcht van instrument.

Overigens, wie kan me helpen de setlist die ze speelden, compleet te maken?

Vooralsnog weet ik dat ze het volgende gespeeld hebben (waarschijnlijk klopt de volgorde niet helemaal en missen er een aantal nummers):

Eerste helft:

1) Odd Welcome
2) Burning the Bad Seal
3) The Midnight Trail
4) Song of the Whale Part 1 - from Dawn
5) Alchemy of the Heart
6) The Mountain Road
7) Horizon
) Sphinx Lightning

Tweede helft:

9) Josephine the Mouse Singer (gloednieuw nummer van de nieuwste cupdisc compleet met prachtige vertolking in bizar vogel-outfit met masker door Iris Camaa)
10) Marmontel Riding on a Clef
11) Scrap Yard (weet dat overigens niet zeker, maar het klonk redelijk als Scrap Yard)
12) Warsaw in the Sun
13) Oriental Haze
14) Logos
15) Three Bikes in the Sky
16) Trauma
17) Girl on the Stairs (White Eagle)

Toegift

18) Phaedra
19) The Silver Boots of Bartlett Green

avatar
tangmaster
Sterk concert gisterenavond in Nijmegen, tja en dan zie je een steeds ouder worden Edgar Froese, zelfs zij spraak gaat achteruit, dat zag ik ook terug in de gezichtsuitdrukking, dit is niet een echt volledig gezond mens meer.

@
ChorvisChristie

Track 2 in set 1 was Betrayel (Sorcere Theme)

Je mist ook nog toegift 2 dat was Arcangelo Corelli's La Folia afkomstig van de nieuwe tour cupdisc Josephine The Mouse Singer.

avatar van CorvisChristi
CorvisChristi (crew)
Ha, dank je wel tangmaster!! Overigens heet "Betrayal" volgens mij op Sorcerer 2014 "The Mountain Road", dus daar was ik waarschijnlijk mee in de war. En de tweede toegift is dus ook van de nieuwe cupdisc, wat vooralsnog misschien wel eens een waanzinnig goede cupdisc zou kunnen zijn op basis van de beide nummers die ze ervan gespeeld hebben, gezien die erg sterk klonken.

avatar
tangmaster
Nee hoor op de 2014 versie is Betrayel gewoon Betrayel.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 12:18 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 12:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.