Misschien een beetje een rare opmerking, maar ik heb vandaag de fantastische Pye Album Collection binnen gekregen en ik heb een puntje van kritiek: heeft iedereen ook dat de doos wel erg strak om de hoesjes heen zit als ze er allemaal inzitten?

Bij Ray Davies - Working Man's Café (2007):

Er wordt steeds meer over een eventuele "Kinks" reünie van officiële kant gesproken.

Ray Davies heeft wel interesse maar alleen als er nieuwe songs opgenomen zijn. Hij is niet geïnteresseerd in een reünie om nostalgische redenen en is bang voor een "Kinks Karaoke."

Dave Davies heeft ook interesse in een "Kinks" reünie maar alleen voor de fans zodat deze een "Kinks Karaoke" krijgen. Maar Dave wil met Ray niet naar de opname studio gaan omdat hij bang is dat Ray "will suck the blood out of him".

Music4ever je haalt me de woorden uit de mond als het gaat om je lofprijzingen. Naar mijn idee zijn de Kinks vele malen beter dan de Rolling Stones, als je deze bands vergelijkt qua power (You Really Got Me of Satisfaction) en originaliteit (Lola of Honky Tonk Women). Wat betreft de songwriter kwaliteiten van Ray Davies staat hij op eenzame hoogte, naar mijn idee beter dan Lennon/McCartney. Waar het beste Lennon/McCartney werk toch min of meer samen is geschreven (denk aan A Day In The Life en We Can Work It Out waar Lennon en McCartney elkaar duidelijk aanvullen en wat te denken van de Paul melodie van Elaenor Rigby met de woorden van John..), deed Ray het altijd alleen, zich opsluitend in een country huisje, waar hij in 14 dagen het volledige Village Green Preservation Society album schreef. Bovendien zie je bij Lennon/McCartney na de splitsing dat het aantal goede solo albums van deze heren op de vingers van een hand te tellen zijn.
Nee, Ray Davies is mijn held, naar mijn idee de grootste Engelse songwriter tot nu toe.

Om nou Lola als voorbeeld van The Kinks aan te halen... Ze hebben zoveel betere nummers gemaakt. Ik vind zowel The Stones als The Beatles als The Kinks fantastisch. Ik ben dan ook blij dat ik geen keuze hoef te maken.

Tja ik wilde een hit aanhalen, maar ik had uiteraard ook sitting in my hotel of shangri la of wat dan ook kunnen noemen. En ik baseerde mijn bericht op het feit dat de Kinks ontzettend ondergewaardeerd zijn, met name in vergelijking met de stones en de beatles.
Zodoende.

The Kinks verdienen inderdaad heel wat meer waardering dan ze tot dusver hebben gekregen, maar ik vind ze niet 'vele malen beter' dan de Stones. Jagger, Richards en wijlen Brian Jones hadden het talent om allerlei stijlen (psychedelica, r&b, blues, funk, marokkaanse muziek, reggae en zelfs disco (Miss You)) te integreren in hun nummers. En dat decennia lang.

Een reunie is niet ver weg, aldus deze krant

http://www.mirror.co.uk/showbiz/2007/12/26/kinks-set-to-reform-89520-20265546/

Heb ik twee maand geleden ook gelezen in The Guardian op school.

Er is dus al erg lang sprake van een réunie. Voor mij geen énkel probleem. Ik vraag niet liever, en ik kan niet wachten. Alleen hoop ik er niet te veel op want er zijn zooooo vele verhalen...

Bij The Kinks - The Kinks Are the Village Green Preservation Society (1968):

The Kinks gaan weer touren in de originele samenstelling en nieuw plaatwerk!

Zou leuk zijn als het klopt. Waar komt die informatie vandaan?

Het blijk inderdaad juist te zijn, de KinKs plannen een Comeback in hun original line-up. Deze bericht van Ray Davies heb ik in het Oor gelezen:

Ik heb een maand geleden met Quaife gesproken en hij heeft me bezworen dat hij heel erg graag een nieuwe plaat met me wil maken. Dave wordt beter en Mick speelt nog steeds. Het zou leuk zijn om weer bij elkaar te komen en te kijken wat voor muzikale ideeën er zijn om iets nieuws in elkaar te draaien.’

Davies voegt toe dat hij als solo artiest toch het bandgevoel begon te missen. ‘De interactie met gehuurde muzikanten is er wel, maar net niet met dezelfde passie.’ Een reünietournee zou samen kunnen vallen met de geplande release van een Kinks box, onder de titel Retrospective.

Hoeveel heruitgaven kan een mens verdragen? Die Kinks box zal wel weer de Pye years zijn.......

Er bestaan wel een aantal goede verzamelaars van de Kinks maar helaas nog geen definitieve verzamerlaar box over hun hele career tot heden. Ik hoop dat Pye in samenwerking met Arista deze kans goed aanpakt

Een mooie DVD-box zou ook niet verkeerd zijn.

Yep...absolut met je eens.
Er zijn er wel net twee nieuwe DVD's in handel gekomen, Videobiografie (2 DVD's & boek) en Live maar deze ken ik nog niet. Jij misschien wel?

http://kinks.it.rit.edu/videos/dvd-videobiography.html

Totale tijd is 98 minuten, uitgesmeerd over 2 DVD's..........

Meer moneymaking dan verplichte kost voor Kinks fans.

The Kinks komen weer bij elkaar!! Lijkt me een slecht idee. De zoveelste reunie van een legendarische band, kunnen ze beter niet doen, het doorbreekt alleen maar de status en magie , en dat voor een paar rot centen, want ze doen het uiteraard alleen maar voor het geld, ze worden ouder en willen nog even cashen. Maar the kinks staat bekend als jeugdig, jong en afzetten en het zijn toch oude mannen geworden die krampachtig iets van de verloren magie terugwillen. NIET DOEN!! Zet af en toe een oude plaat of video van de band op en laat Ray af en toe een solo plaat maken met een kleine tour, is toch ook goed!!!!

The Kinks komen terug samen. Dat heb ik al drie keer gelezen in de Engelse kranten. The Obserever en The Sun (slechtste krant ooit!). Ik hoop werkelijk dat het ervan komt want dan koop ik sowieso! Maar ik hou niet zo van valse hoop dus hou ik mezelf nog wat in.

Wie zijn dat eigenlijk: The Kinks??? Volgens mij was dat Ray Davies met een begeleidingsband. Zijn broer mocht ook heel af en toe zingen!! Dus als ze Ray Davies met allemaal oudere mannen op een podium zetten en zeggen dat het hier om The Kinks gaat dat geloofd iedereen dat!!

uh, zo is het toch niet helemaal. De broer was degene die (in de begintijd) het geluid van The Kinks heeft uitgevonden (hij deed dat door te snijden in zijn speakers waardoor een speciaal geluid ontstond). Voor mij zijn The Kinks zonder Dave Davies niet compleet. Overigens is Ray Davies (solo) ook meer dan de moeite waard om te horen.

verbazingwekkende eigenlijk hoe weinig stemmen The Kinks hebben. Zelfs de grote albums zijn erg onbekend. Spijtig.

Bij The Kinks - Kinks (1964):

Hier geen Beatles of whatever. Kinks, Them, Pretty Things waren hier de LP's, no way Beatles, Carl Perkins imitators vonden we dat.

Rockabilly nummers met een Phil Spector soundje.

Hoe anders The Kinks, een mega indruk maakte dat.

Alle singles en lp's hebben we gehad, van Long Tall Shorty op Vogue met een wit hoesje, tot de eerste LP's en daarna.

De eerste ep'tjes Kwyet Kinks enzo. We waren er trots op, en trots als mods op de Kinks.

Zij bepaalden niet alleen de muziek maar ook de mode !!

Na Face to Face vond ik de scherpe kantjes van de sound er af gaan.
Al hoewel, Celluloid Heroes een uitzondering was, maar voor mij is dat na de echte Kinks tijd

The Beatles waren toch veel meer dan Carl Perkins imitators.
Na Face to Face verplaatsten the Kinks de scherpe randjes van hun sound naar de teksten.

The Kinks zijn éen van mijn favoriete 3 bands van de 60's (na de Stones en The Who). Ik vind niet alles van ze mooi , maar ik heb zelf een stuk of 12 nummers van ze gebrand opeen Cd schijfje waaronder mijn all time favorite You Really Got Me, Waterloo Sunset en A Well Respected Man.

Dat was pas later, zeker niet in 1964/1965.

Als je goed luister naar The Beatles hoor je rockabilly, dezelfde gitaarloopjes als van Carl Perkins. Allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde drumwerk, hetzelfde rifje

Ik wil niet zeggen dat The Beatles niet goed waren, maar meer dat het muziek voor Jan en Alleman was . Net zo iets als Borsato nu.
Daar kun je dan een mening over hebben, maar wij vonden deze muziek te gewoon en te alledaags, toen en nu.
Een beetje zoals The Cats.
Dat zag je ook wel in de straat waar wij woonden, de meeste mensen die van The Beatles hielden kwamen met hun radiomeubel ook niet verder dan Veronica.
Terwijl wij luisterden naar Caroline, Radio Londen enz.
Die hele Beatles hype kwam alleen maar voort uit hun bekendheid en hun gigantische marketing, er waren groepen die veel en veel meer in hun muzikale mars hadden zoals bv Them.
Sorry hoor, maar de jeugd die echt wat verandering wilde in die tijd luisterde echt niet naar The Beatles. De witte spijkerpakken hadden groepen als Them, The Kinks, The Small Faces, The Pretty Things,The Who, John Mayall and The Bluesbreakers, The Moody Blues, The Animals, The Yardbirds.
Er is maar 1 lp van The Beatles die ik heb en dat was hun 1e lp.
Verder heb ik er nooit wat van gekocht.
Begrijp me niet verkeerd, ik wil deze groep niet afkraken, maar het is toch allemaal maar wat gewoontjes met die Fab Four.

Ik vond de Kinks na Face to Face niet meer zo. Het werd me allemaal veel te theaterachtig. Maar ieder zijn smaak.
Ik houd mij liever bij nummers als "I need YoU "enz.

Ieder zijn smaak, maar the Beatles waren enorm gevarieerd en brachten véél meer dan rockabilly (luister maar eens naar hun overige albums) en ze waren wel degelijk de populairste band in de jaren '60 en ook de meest invloedrijke of trendzettende in die periode. Een band als Them bv. heeft nooit zoiets als een "Revolver" of "Sgt. Peppers" uitgebracht. Al ben ik de laatste om te beweren dat alleen the Beatles prachtige muziek brachten. Er waren in the sixties nog tal van bands die ik erg graag hoor waaronder the Who, the Animals, Them, Moody Blues en natuurlijk ook the Kinks.

Hun albums na "Face to Face" zijn absoluut de moeite waard. "Something Else", "The Kinks Are the Village Green Preservation Society " en "Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire)" zijn baanbrekende albums met zowel muzikaal als tekstueel parels van songs, vaak met vernieuwende arrangementen en maatschappijkritische teksten. Ray Davies vind ik trouwens één van de beste songschrijvers ooit, die gerust naast John Lennon en Bob Dylan mag staan. The Kinks bleven trouwens net als the Beatles evolueren, of moesten zij dezelfde muziek blijven uitbrengen? Mods was in 1965-66 erg in (toen stond er veel rauwe rock in de hitlijsten waaronder the Who en Small Faces), maar nadien niet meer.

Daar zit het hem nu juist in. Populair wil niet zeggen muzikaal de beste. Borsato en diverse Engelse zangeresjes van tenenkrommende kreunende klaagliedjes nu zijn ook populair. Dat heeft veel te maken met marketing etc.
Dat zegt nog niets over de kwaliteit van iets. Dat iets veel verkoopt of wat dan ook.
Ja, sorry ik weet niet uit welke tijd jij komt, maakt ook niets uit, maar de omgeving waar ik in woonde en leefde had toch niet veel met die Beatles.
Nogmaals, dat wil niet zeggen dat ik ze niet goed vind.
Laatst was hier een Beatles revivalband uit Hongarije geloof ik, en die kon ik horen terwijl ik al op bed lag.
Wat ik hoorde deed de rillingen over mjn rug lopen, van herinnering en dat het net echt was.Maar dat was meer de herinnering aan een tijdsbeeld.
Als ik The Searchers hoor, of The Swiniging Blue Jeans heb ik dat ook.
Maar goed, je kunt dat niet met The Kinks vergelijken vind ik.
The Kinks en Beatles waren imo toch echt wel 2 verschillende dingen, qua muziek en ook interesse toen.
Groepen die echt mijn leven hebben beinvloed waren The Kinks, Them, The Byrds enz.
Dat bv een groep als Them nooit zo een hoge oplage heeft gehad als Revolver van The Beatles, dat zegt mij niet zoveel.
Maar ieder zijn keus, ik heb het meer op het wat onbekende.
Ik heb een keer een videoclip van Tony Sheridon gezien ik geloof uit 1958, op You Tube. I like love. Uit een Engelse TV show.

Hier dus

http://nl.youtube.com/watch?v=20YzySnv0RA

Ik kon niet geloven wat ik zag aan gitaarwerk van Tony en heb de clip wel 25 keer achter elkaar afgespeeld.

Natuurlijk blijven bands zich vernieuwen, maar dat wil nog niet zeggen dat hun fans dat ook doen.

Ik vond eigenlijk na Kinks Kontroversy de lol eraf. Het hele gebeuren er na, tsja sommige mensen zijn er weg van ik niet meer.

Ik bedoel, een band slaat een andere weg in. Waarom zou ik dat dan ook goed moeten blijven vinden ?

Neem nou de Stones, heb ik altijd een goeie band gevonden. Sterker nog, zitten in mijn jeugd geworteld

Tot dat Jagger in de jaren 70 het nodig vond om ipv te zingen zijn teksten uit te kotsen, vreselijk, een soort mannelijke Anastesia, die doet dat ook.
Moet ik die band dan maar goed blijven vinden ?

Natuurlijk hebben kwaliteit en populariteit niet altijd met elkaar te maken en the Beatles vergelijken met Marco Borsato slaat nergens op. Het is een feit dat the Beatles 40 jaar na hun split nog altijd beluisterd, gecoverd en geïmiteerd worden en dat over de hele wereld (jij geeft zelf een voorbeeld). Ik twijfel er sterk aan of dat over 40 jaar met Marco Borsato het geval is. En is hij zo baanbrekend of veelzijdig als the Beatles (om te beginnen schrijft hij zijn songs niet zelf)? Omdat the Beatles in jouw omgeving niet populair waren, moet je dat niet veralgemenen.

Natuurlijk zijn the Beatles en the Kinks 2 verschillende bands die een grote aanhang hebben en tal van klassiekers hebben uitgebracht. Bovendien zijn beide bands van enorme invloed op wat nu Britpop genoemd wordt. Zelf vind ik het beide geweldige bands om uiteenlopende redenen.

Ik kies altijd voor bands die hun horizonten verbreden, durven vernieuwen of experimenteren en zowel the Beatles als the Kinks deden dat op hun eigen manier.