Dat is met Frank Sinatra ook, dat zegt wederom toch niks, zegt meer over de smaak van de grote massa.
Misschien moet ik eea even duidelijk maken. Natuurlijk vergelijk ik de muziek van Borsato niet met The Beatles. Ik bedoel meer qua populariteit. Even in het tijdsbeeld 1964/1965, Kijk, die Beatles die vond iedereen toen geweldig, je opa, je oma, je vader, je moeder, je tante en oom.
Wij vonden het nogal gezapige muziek, je wilt toch echt niet zeggen dat nummers als "Cant buy me love ". "I feel Fine "etc , dat dat echt vernieuwend is ? Dat zijn toch gewoon rockabillynummers met een popsausje. Ik kan daar niet opgewonden van raken.
Dat vind ik toch wel wat anders als "You really got me ", "See my friends" etc.
Het zal wel smaken verschillen zijn, maar van zo een LP als Revolver, ja ik vind er niks aan. Wij hebben die LP toen een keer geleend van een buurjongen toen ie net uit was, na een keer draaien, nee het was niet my cup of tea.
Ik heb The Beatles heel hoog zitten, het waren echte rockers ja zelfs Teddyboy's ( wat ik ook een tijdje ben geweest) tot die klooio van een Brain Epstein ze ging omvormen tot mode poppen.
Zelfs Lennon heeft ooit een keer gezegd, na Hamburg was het afgelopen.
En ja, vernieuwen is niet altjd verbeteren.
Zo een Sgt Pepper, nee dank je. Toen was ik al aan de Jimmy Hendrix Experience.

In de Hamburg-periode gedroegen the Beatles zich inderdaad als echte hooligans en dan vooral John Lennon en voormalig drummer Pete Best. Brain Epstein gaf ze een netter imago, maar the Beatles was nog steeds omstreden vanwege hun lange haar, hun druggebruik om maar te zwijgen over de uitlating van John Lennon dat the Beatles populairder waren dan Jesus Christus (dat was ook waar). The Kinks waren trouwens ook omstreden, ze mochten wegens wangedrag een zelfs tijd niet meer optreden in de VS.

Daarom vond ik dat dus jammer. Ze waren echte rebels, maar Eppie heeft ze volgens mij in een keurslijf geduwd. En John is voor mij de echte held, met Ringo, want die was al een teddyboy toen ie nog bij Rory Storm and The Hurricanes speelde.
Ik heb heel, heel veel respect voor hun Hamburgtijd, want ik weet hoe zwaar dat soms is geweest. Ik heb daar ook alles over gelezen.
En ook de verhalen van de Indorockers gehoord die daar zijn geweest. Dan moet je echt wel een bikkel zijn
En zo onthou ik het liefst The Beatles.
Vooral John, hij heeft nooit zijn afkomst verloochend, en was volgens mij trots er op dat hij uit Liverpool kwam.
Zou ik nog graag een keer naar toe willen, Liverpool.
Ik vind dat wel wat hebben, die mensen die ondanks alles hun afkomst toch bepaalde bindingen houden.
Zo hoorde ik Jagger wel eens vol afschuw praten over Richards die niks van het decadente eten in restaurants moest hebben maar liever elke dag zijn gore worstjes met chips ( een soort patat) at. met Worcestershiresauce

Wat een domme discussie Beatles/Kinks. Zowel Beatles als Kinks waren beide voor de massa, The Kinks hadden in de jaren 60 alleen al in Engeland 15 top 10 hits, dus ga niet aankomen met het feit dat the Kinks voor een klein links (my God) spijkerpakken, pijprokende zeurpieten publiek was, gelukkig niet!! Wel is het zo dat The Beatles zichzelf met iedere plaat vernieuwde en daarmee richting gaf aan de muziekindustrie, zelfs The Kinks ging in navolging van Revolver en Pepper de experimentele kant op. Kinks was een erg succesvolle en erg goede band uit de jaren 60, maar zijn een schim vergeleken bij de invloed die The Beatles hadden en tot op de dag van vandaag nog hebben, overigens de woorden van Ray Davies zelf in een interview van een paar jaar terug. .Overigens hebben The Kinks tot aan 1996 platen gemaakt maar hield het succes na 1970 echt op, dus feitelijk hebben ze de laatste 26(!!!!) jaar van hun carriere niets voorgesteld, met hier en daar een kleine opleving.

Succes staat gelijk aan aantal verkochte platen en de Kinks experimenteerden dat het een lieve lust was nadat orakelplaat Sgt. Peppers uitkwam

In Revolver van februari staat dat The Kinks (opnieuw) dichtbij een reunie zitten. Niet om oude glorie te laten herleven maar eerder voro nieuw materiaal.

Ik ben al vaak teleurgesteld geweest door de media die vaak erg veelbelovende réunie-artikels rondspreiden, maar ik hoop dat 2009 deze keer wél het goede jaar is. Ik kijk er alvast naar uit!

Dag jongens en meisjes. The Kinks hebben in de tweede helft van de jaren 60 een paar ijzersterke album in elkaar geflanst, maar waar toch vooral een singlesband. Kan iemand me een een verzamelaar aanraden die hun beste periode dekt en niet al te veel overbodige nummers heeft? Dus in principe alle singles tot en met Celluloid Heroes ofzo? Alvast bedankt!

Dit is een aanrader. Er staat wel meer op dan je wilt maar dit is zeker een prettige verzamelaar.

The Kinks - The Ultimate Collection (2002)

Dave Davies tegenover Rolling Stone over de kansen van een eventuele tour volgend jaar met broertje-lief Ray en de relatie die de twee momenteel hebben.

Wat een zure, verbitterde man. Hij gaat wel heel erg ver in zijn negatieve gedachtes over zijn broer. Nu weet ik het fijne niet van hun ruzie, maar 'I think he secretly enjoyed seeing me completely incapacitated' zeg je toch niet?

Zeker niet voor zo'n blad als Rolling Stone...

En hup, daar is Ray die z'n zegje doet.

Reünie dan toch aanstaande?

Ziet er wel naar uit. Vraag mij alleen af of Dave Davies het fysiek allemaal nog aan kan.

Ik volg beide mannen niet zo heel erg. Van Dave Davies heb ik alleen deze en Workiing Man's Café van Ray heb ik ooit voor weinig geld besteld. Een aardig album, maar niet zo boeiend dat ik het vaak draai. See My Friends vind ik zelfs een kleine ramp.

The Kinks na 1970 trekken me ook niet zo, 1967-1970 vind ik hun beste periode. Ray heeft zijn stem niet echt meer en Dave is er inderdaad nog erger aan toe (geweest). Ik vrees dat ze niet meer op hun oude niveau kunnen spelen.

Ik vermoed ook dat het oude niveau niet meer gehaald wordt Stijn. Dave heeft een flinke oplazer gehad. Ik zag laatst nog een vrij recente opname van Dave solo. En de zangpartijen waren pijnlijk.
Ik werd er echt treurig van.

Hij is toch de man die de voornaamste 2e stem had. Heb meer vertrouwen in Ray. Die hoefde toch al niet echt te zingen vanuit zijn tenen.
En dan zijn gitaarspel. Ik begrijp dat hij weer helemaal opnieuw moest beginnen na zijn beroerte.

Lastig om dan weer op je oude peil te komen.

Als liefhebber van The Kinks vind ik het verlangen naar een reünie wat merkwaardig. Daar ik het verhaal van de groep ken en in Nederland research voor boeken over deze groep heb gepleegd weet ik ook waarom Dave Davies niet zit te springen om weer met zijn broer te werken.
Dat hij dan ondertussen langzamerhand toch warm begint te lopen is volgens mij een klein wonder. Hij wil absoluut niet dat het een sneue vertoning wordt met twee oude chagrijnige kerels die het voor het geld doen. Ook zal Ray zijn jongere broer zowel tijdens live optredens als op een eventueel nieuw op te nemen album meer ruimte moeten geven. Dave zal geen genoegen meer nemen met een of twee liedjes per gelegenheid.
Wat ook nog een probleem kan zijn is de terughoudendheid van Mick Avory, de originele drummer. Het heeft nooit echt geboterd tussen Dave en Mick. In 1984 heeft Ray Mick zelfs als drummer moeten ontslaan omdat Dave anders dreigde op te stappen. Dave mag dan tegenwoordig veel sympathieker zijn, Mick is dat niet vergeten.
Persoonlijk zit ik er niet op te wachten. The Kinks hebben meer dan 30 jaar bestaan. Wat mij betreft genoeg. Waarom twee broers weer bij elkaar zetten die de neiging hebben elkaar de tent uit te vechten?
Wel jammer om te lezen dat een hoop mensen vinden dat het na 1970 afgelopen was met de groep. Het was afgelopen met de catchy singles. Maar men gaat voorbij aan albums als Muswell Hillbillies en Everybody's In Showbiz. De opera achtige albums 'Preservation Act 1 & 2' zijn inderdaad minder toegankelijk, maar Soap Opera en Schoolboys In Disgrace zijn aardige albums. Met Sleepwalker maakte de groep een ccomeback in de Verenigde Staten en waren daar succesvol tot 1984. Daarna begon de neergang langzaam maar zeker in te zetten. Maar zelfs in die periode wist de groep met 'Think Visual', 'Phobia' en 'To The Bone' mooie albums af te leveren.

Ik vind de groep zeker nog interessant in de vooral begin 70er jaren. Muswell is ondertussen een favoriet album van mij geworden.

Ik had er ook niet meer aan begonnen als ik de broers was.
Soms kun je dingen beter laten zoals ze zijn.
En ik denk echt serieus dat het er niet meer beter op wordt.
Wellicht met zijn 2en in een acoustische setting. Maar electrisch live....... ik heb echt mijn twijfels.

Op zondag 26 oktober 2014 was ik een uur te gast bij RTV Drenthe. Ik was uitgenodigd om daar muziek van The Kinks te laten horen. Om een beetje het geijkte materiaal te ontlopen heb ik in gekozen om een aantal liedjes rondom een thema te selecteren, nl. liedjes die een bijzondere link met Nederland hebben.
Denk aan nummers als 'Dandy' en 'Mr. Pleasant', die in Engeland niet of hooguit als B-kant op single verschenen maar in Nederland moeiteloos als A-kantje de top 10 in vlogen. Ook Engelse flops als 'Lincoln County' en 'Starstruck' zijn vertegenwoordigd. En een paar verrassingen die niet op reguliere albums te vinden zijn.......Voor geïnteresseerden is hier de link:

Radio Rinus | RTV Drenthe - rtvdrenthe.nl

Veel plezier ermee. Het programma begint op 02:03 minuten.

Ray & Dave weer bij elkaar?...eventjes dan

Ik had 'm al gezien via FB. Een mooi momentje.
Zal denk ik niet de aanzet zijn tot een Kinksreunie, maar goed om te zien dat de broers weer gezamelijk het podium delen.

Ik kreeg een Whatsapp-berichtje om 06:00 uur de volgende ochtend van een Nederlandse Kinksfan die er die avond getuige van was. Het is goed om te zien dat de verhoudingen tussen de broers enigszins genormaliseerd zijn. Ondertussen hebben ze (voornamelijk in 2013) ook al samen materiaal geschreven en aan demo's gewerkt.
Ook de stroeve verhoudingen tussen Dave Davies en Mick Avory zijn verbeterd. De heren hebben tegenwoordig veel contact per email.
Maar zoals bikkel2 al zei, de kans op een echte Kinks reünie is niet echt groot.

Bij The Kinks - The Best Of, 1964-1970:

Heb je nog een paar tips betreffende de reguliere albums? bikkel2

Ik zou zeker de volgende albums peilen Alicia:

Face To Face
Something Else
The Kinks Are The Village Green Preservation Society ( geweldig!)
Arthur ( Or The Decline And Fall Of The Britisch Empire)
Muswell Hillbillies ( is mijn favo Kinksalbum)
Everybody's In Showbizz.

Maar dat is mijn advies. nlkink is een echte kenner en die heeft wellicht nog meer in petto.
Maar de albums die ik noem, zijn absoluut de moeite waard.

Het belangrijkste heb je wel genoemd, bikkel2. De kenners zijn het er wel over eens dat alles uit de periode 1966-1972 essentieel is maar persoonlijk zou ik daarbij het laatste achter de film soundtrack Percy aan gaan. Toegegeven, er staan een paar juweeltjes (God's Children), (Moments) op, maar ook veel inferieure instrumentale tracks.
Van met name The Village Green Preservation Society is de Deluxe of Collector's Edition zeer interessant. Naast remasters van stereo- en monoversies en interessante bonus tracks zit er een derde CD bij met outtakes, BBC sessies e.d. Eigenlijk heb je dan indirect ook meteen een groot deel van The Great Lost Kinks Album.
Er mist nog wel een album uit in het rijtje van bikkel2 dat ik wil noemen ook al staat Lola daar op en dat is Lola Versus Powerman And The Moneygoround uit 1970. Behalve Lola bevat dat album ook nog de hit Apeman maar ook prachtige folky ballads als This Time Tomorrow en A Long Way From Home. Als je This Time Tomorrow hoort weet je ook meteen waar Mumford & Sons graag naar luisteren.

Prima aanvulling lijkt mij. Percy staat idd ook nog op mijn verlanglijstje.

Ha, bedankt heren! Ik ga er mee aan de slag. The Village Green Preservation Society stond al een tijdje op het verlanglijstje!

Veel plezier er mee Alicia. Benieuwd naar je bevindingen uiteindelijk.

Dank je, Michel!

Ray heeft vandaag aangekondigd dat The Kinks weer officieel samen zijn, "straks in de kroeg"

Ze zouden al in de studio hebben gewerkt aan nummers die al waren geschreven vlak voor de break-up in de jaren 90s.

Ray zou een manier gevonden hebben waarom broer Dave en drummer Mick Avory wel kunnen samenwerken. En er zou ook over optredens nagedacht worden.

Is wel allemaal toevallig daags voor dat Ray's eigen solo album Our Country, Americana Act II uit gaat komen.