In Muziek > Artiesten > Toto:

Beste Musicmeteraars,

Er wordt veel over Toto gediscussieerd. Het lijkt erop dat we hier twee politieke partijen krijgen: PvdT (Partij v/d Toto) en PvdM (Partij van de Muziek). Het lijkt me handig om hier een apart topic voor te openen, bij deze dus. Zodat we wat beter kunnen discussiëren. Er komen steeds meer Toto-aanhangers op deze site aangewaaid, dus laten we serieus in debat gaan.

Om héél eerlijk te zijn: Ik ken slechts de hits van Toto zoals: Africa, Pamela, Hold the Line, Stop Loving You, Rosanna, I Won't Hold You Back, Don't Chain My Heart etc. Slecht is het niet, maar tijdloos ook niet! De nummers sporen mij niet aan om me meer in Toto te verdiepen. Ik kan niet begrijpen waar alle enthousiasme vandaan komt. Live-concerten zullen best aardig zijn, geloof ik best. Maar bij de album-discussies lees ik helaas alleen maar recensies zoals: "Topalbum met tophits." Wat hebben we hier aan? Ik wil graag argumenten die mij enige waardering voor Toto gaan opleveren. En dan niet weer het argument dat de muzikanten wel 10 verschillende genres kunnen spelen...want het genre waarin ze opereren is toch echt niet veel meer dan pop/soft-rock.

Discussie geopend!

Kijk - ik herinner me dat ik als vijfjarige weg was van "Africa" & "Hold the Line" - daarna ben ik ze uit het oog verloren, net zoals ik Billy Joel "vergeten" ben.

In '99 was onze drummer heel enthousiast over "Mindfields" van Toto. Aangezien ik nogal gulzig ben op muziekgebied, besloot ik de cd te beluisteren in de platenwinkel.

Wel - het was niet echt mijn kopje thee - de gitaarsolo's bleven maar duren en duren, de nummers werden enorm uitgesponnen - ik denk dat ik ongeveer 3/4 van "Mindfields" beluisterd heb.

Ik kan me echter wel voorstellen dat "serieuze" muzikanten (ik ben een zware dilettant ) hier wel pap van lusten.

Freddy Sunder (vroegere bandleider van het VRT-orkest) heb ik ooit gepassioneerd horen spreken over Toto op één af ander feestje.

Want het klinkt natuurlijk wel allemaal absoluut "af", er was geen enkele grove korrel te bespeuren op "Mindfields".

Wat betreft dat studiowerk ... hoeft niet perse te betekenen dat ze "zo goed" zijn. Betekent gewoon in m'n optiek dat ze zich optimaal kunnen aanpassen aan de artiest waar ze mee samenwerken. Ze kleuren mooi binnen de lijntjes die de artiest(e) uitstippelt ... in België hebben we ook zo'n figuur: Eric Melaerts.

Melaerts speelde mee op platen van Clouseau, Soulsister, ... en je kan hem ook zien meespelen in de bands van liedjesprogramma's op VTM. Wat echter het grote drama is: Melaerts slaagt erin de goorste rock & roll-tune om te toveren in een bloedeloos liftmuziekje.

Hetzelfde geldt voor Toto: neem zo'n lp als "Land of Dreams" van Randy Newman waar Lukather op mee speelt. Ik heb die lp talloze keren gehoord en nooit heb ik mezelf gedacht: "tiens - die gitarist schenkt een meerwaarde aan het nummer". Je kunt Lukather nooit echt herkennen vind ik in een liedje.

Ter vergelijking: "Let them dangle" van Elvis Costello. Toen ik het voor het eerst dat nummer hoorde, dacht ik: "wie is die kerel die die tegendraadse riffs produceert?" Bleek Marc Ribot te zijn. Op "Rain Dogs" van Tom Waits voegt hij alweer z'n meerwaarde toe ... net zoals op "Dead bees on a cake" van David Sylvian.

Wanneer ik een gitarist hoor, wil ik horen wat & wie hij is. Vanaf de eerste gitaaraanslag - ik geloof daar in - bij Thompson hoor ik dat, bij Ry Cooder & bij Marc Ribot (en dan vergeet ik er nog een paar)

Bij Steve Lukather hoor ik: "Ik haalde de hoogste punten op de muziekacademie".

Dat hoeft niet slecht te zijn - ik heb gewoon een andere perceptie op het gebied van muziek

mijn eerste kennismaking met Toto was in 1998 op de verzamelcd van Veronica Back to the 80's, daar stonden 5 nummers van hun op: Africa, Pamela, Stop Loving You, Mushanga en Rosanna.
Africa was het eerste nummer wat ik luisterde en was er direct helemaal weg van, en heb hem zeker 50 keer achterelkaar beluisterd.
en dan erna hetzelfde met die andere nummers,.
daarna direct naar de winkel gerend en hun eerste 2 albums (Toto,Hydra) gekocht, en ook daar werd ik helemaal gek van.

wordt vervolgd.......

CSI:Miami is nu op tv.

Die nummers kende je voor 1998 toch al wel van de radio?

nee, naar de radio luisterde ik toendertijd nooit.
voor 1998 was het vooral Duitstalige muziek van mijn vader waar ik naar luisterde zoals Wildecker Herzbuben, Roger Whittaker, Roy Black en Die Flippers.

na Hydra, wat ik echt verbazingwekkend goed vond, en totaal in niets lijkt op hun hits.
een nummer als All Us Boys heeft zo'n geweldige idiote tekst, All us Boys want to drink and smoke, pull of a joke, blow your minds and leave hot tires behind.
mother's tell your daughters, to stay away from rock and roll. om maar een kleine greep uit dat nummer te pakken.
een album met heerlijke gitaar, Keys en drumwerk en in mijn ogen geweldige zang van mijn favoriet David Paich en Bobby kimball.
en een heerlijk apart nummer als Mama gezongen door Kimball, dat begint met Mama i don't love you anymore.
en natuurlijk 99, waarmee Toto de tijd ver vooruit was toen, en nu nog steeds verfrissend en actueel klinkt.

na Hydra kwam Turn Back, een harder album, die ik ook weer helemaal te gek vind, en dat ook weer totaal niks lijkt op hits als Africa, Hold the Line.

nu heb ik alle albums in mijn bezit + de fenominale dvd Live in Amsterdam.

van de muziek van Toto krijg ik altijd goede zin, alle nummers en dan bedoel ik ook echt alle nummers, van 1977 tot nu. hebben een torenhoog meezing-gehalte, en ga ik volledig uit mijn dak.
Toto staat in mijn auto altijd met de hoogste volume op.

wat ik ook zo leuk aan Toto vind, en dat heb ik al eens gezegd, is dat ieder album totaal verschillend is, iedere keer proberen ze weer iets nieuws uit, wat commercieel niet altijd goed uitpakt.
verschillende leadzangers waardoor het ook altijd anders klinkt,
vanf 1977 zijn de volgende leadzangers geweest: Bobby Kimball, Fergie Fredriksen, joseph Williams Jenny Doaglas Mcrea en Jean Michel Byron, ieder met een andere stijl.

luister b.v eens naar Hold the Line, Rosanna om maar eens twee te noemen en dan naar deze twee nummers Spanish Steps of Rome van David Paich 1999

en Blackeye van Jenny doaglas McRea 1995
beide nummers zijn totaal anders, dan wat de meeste mensen van Toto kennen.
en dus is vanwege de grote diversiteit in de muziek, er altijd wel een paar nummers te vinden die mijn goed vind.

Hum wel apart zeg... maar niet anders dan iemand die van Italiaanse of Franse muziek houdt. Je moet wél durven in Nederland

*ElMeroMero in flauwe bui*

Overigens, kan ik van deze discussie afkomen door te zeggen dat ik bij de Intertoto-partij zit ?

Nee ?

Dat dacht ik al.

*ElMeroMero in meer serieuze bui*

Mijn Toto-verhaal gaat als volgt:

Vroeger, als jong menneke van 11/12 jaar, had ik nogal wat Toto-platen. Isolation had ik, daarna kwam Toto IV erbij en als laatste tikte ik ook nog goedkoop een 2de hands exemplaar op de kop van hun debuut elpee.

Zwaar onder de indruk was ik van Rosanna, Africa, Hold the Line en Stranger in Town. Echter, na verloop van tijd vond ik dat Toto mij eigenlijk weinig te bieden had. Een vrij strakke en degelijke sound, dat wel, maar behalve met de nummers die ik hierboven noem, was er weinig spannends te beleven met de muziek van Toto.

Ook vond ik op gegeven moment dat Toto zich te weinig onderscheidde van de andere zogenaamde rockbands uit die periode,zoals de Steve Miller Band, Chicago etc..Hoe meer Toto ik hoorde, des te gelikter ik hun muziek vond klinken.

Nu zal je misschien zeggen:"de muziek van Chicago lijkt helemaal niet op die van Toto !" maar in mijn oren was het op gegeven moment allemaal één pot nat. Mijn aandacht verschoof dan ook snel naar andere muziek waarin ik wel m'n ei in kwijt kon.

Hiermee was mijn lange weg vanuit mijn pure Toto-onschuld naar verderfelijke rock 'n roll herrie ingeslagen.

Zachary Glass, ik ben wel eens benieuwd wat je van dit nummer vind: Spanish Steps of Rome, 1999

't Is aardig, meer ook niet - vrees ik (maar hey, da's enkel mijn mening ).

Ik heb er helemaal niets op tegen dat mensen grote fan zijn van één of andere band. Ik hoop dat je me 't niet kwalijk neemt dat ik geen echte Toto-bewonderaar ben Ik heb proberen uit te leggen in dit topic waarom ik niet zo veel opheb met Toto - hopelijk kan je mijn standpunt een beetje begrijpen

oh komop, Spanish Steps of rome vind ik het slechtste nummer van Toto!! Laat anders effe caught in the balance horen van Mindfields, DAS pas een vet nummer!!!

Ik vind TOTO best leuk hoor, en luister graag naar een paar nummers... Maar vernieuwend? Neu. Ik denk dat jullie dan toch es King Crimson moeten oppakken.. die doen ECHT wat nieuws elk album.

Jammer hoor dat dit forum over Toto steeds gaat over het stemgedrag van "TOTO"en "Toto99".Dat is natuurlijk ook hun eigen schuld door hun "Toto- fundamentalisme", waar ook ik me behoorlijk aan erger als Toto-fan, door hun uitspraken gooien ze alleen maar olie op het vuur, op 1 zo'n uitspraak wil ik graag even reageren, het ging over het feit dat Steve Lukather op een nummer van Eric Clapton(forever man)het geluid van Clapton moest oppoetsen dat is gewoon een leugen, ik heb in een interview met Steve Lukather gelezen dat hij "hemel en aarde heeft bewogen om een keer mee te spelen op een plaat van Clapton zonder dat hij daar voor betaald zou krijgen". Het is waar dat Lukather vaak bepaalde songs moest "oppoetsen"in zijn sessie-periode maar neem maar van mij aan dat waren geen artiesten van het niveau van Eric Clapton.Dus Toto99 dat is dus onzin.Maar genoeg nou over mijn "mede"fans.Het grootste kritiekpunt over Toto is het feit dat ze schijnbaar "emotieloos en te gladjes "zijn.Ik bestrijd dat, ze hebben genoeg songs geschreven die wel degelijk vol met "gevoel"zitten ,nummers zoals"how does it feel"en "no love"en "wings of time" ik krijg daar wel kippevel(of was het nu kippenvel?)van, dus voor mij gaat dat argument zeker niet op , dus je kunt niet zeggen dat Toto gevoelloze muziek maakt , het is mischien niet jou soort muziek, maar voor veel mensen wel degelijk vol met "gevoel".Dus commentaren zoals "ik mis op hun platen een groffe korrel'' en "ze beheersen hun instrumenten wel maar ze doen er niks mee"daar kan ik nou weer niks mee. Hoe dan ook ik hoop dat dit forum over de muziek van Toto gaat en niet over de uitspraken en het stemgedrag van fudamentalitische Toto-fans

Fundamentalischtische Toto-extremisten, in wat voor tijd leven we toch??

Ben het eens met toffegozer dat sommige argumenten van mede Toto liefhebbers kant nog wal raken. De discussie over Nederlandstalig vind ik vrij bekrompen. Een band als Blof vind ik fantastisch, en de teksten zijn bijna poëtisch. Echt wereldniveau als je het mij vraagt, imho de enige Nederlandse band die na Doe Maar een echt eigen sound heeft weten neer te zetten. (en nee muziek in het duits das lekker pffft.)

Terug naar Toto, ik kan me het heen en weer modder gegooi wel voorstellen, maar tegen alle non-toto liefhebbers zou ik zeggen, bekijk of luister het eerste nummer op de DVD live in Amsterdam (goodbye girl) , vind je het dan nog steeds kut, dan heb je van mij alle respect van de wereld en rest ik my case.

Ook las ik iets over Toto en niet progressief genoeg zijn, om eerlijk te zijn vind ik het compleet veranderen van stijl vaak een beetje landverraad. o.a. U2, en David Bowie kennen daar een houtje van, je krijgt dan zulke contrasten tussen albums en tijdperken, dat het een beetje lijkt dat ze wel heel erg graag met hun tijd willen meegaan om maar in de hitlijsten te blijven staan. Toto heeft natuurlijk de typische 80's sound wel laten vallen na 7th one, maar ze hebben niet drastisch hun muziek veranderd. Tot genoegen van de fans, tot ongenoegen van niet liefhebbers en hitcharts klaarblijkelijk.

gisteren heb ik ze dan eindelijk voor het eerst live gezien, op het Rock Um Knuedler festival in Luxemburg, ok het zal geen verrasing zijn, maar goed: wow ! 2 uur intens genoten van een schitternde Toto-show, een playlist om je vingers bij af te likken, ze begonnen met Only the Children, de mooiste twee uur van mijn leven, i could stand there forever Luke was verkouden , maar ondanks dat zong ie nog steeds geweldig om over zijn gitaarkunsten nog maar te zwijgen, de 10 minuten durende drumsolo van Simon Phillips was werkelijk adembenemnd, direct weer het bewijs, dat hij niet voor niets de beste drummer ter wereld wordt genoemd.
de tenminste 10.000 mensen die naar Toto waren gekomen (meer konden er niet bij) gingen uit hun dak, waaronder voor het grootste deel de jeugd.
kon ik maar iedere dag naar een live concert van Toto

*Zucht*.. beste drummer? Hij is idd ERG goed, dat zal ik nooit ontkennen... maar zet em naar terry bozzio en hij verbleekt. Om over Vinnie Colaiuta nog maar te zwijgen. (Door meerdere drummers, inclusief Terry Bozzio genoemd als beste levende drummer)

Ja, even een herstel... ik bedoel niet dat terry de beste ter wereld is... Er is zoveel verschil in stijl dat het heel moeilijk te vergelijken is, maargoed, eindeloze discussies , maar de toto liefhebberij gaat mij ook wat ver hier.. de toto oogkleppen zijn iig weer aanwezig.

Mindfields is without doubt the most versatile album that the band has ever done. It's a journey through time, reminiscent of all the sounds that TOTO has created during the past 20 years. And yet it's fresh and new, offering a variety of musical styles with so many details that it will never cease to surprise the listener. Bobby Kimball and Steve Lukather share the lead vocal responsibilities, and fans who miss David Paich singing can find him doing low backing vocals in the chorus of the title track. As always, a bunch of excellent additional musicians and co-writers contributed to the album, and even the horns are back this time.

The album starts with "After You've Gone", a mid-tempo rock song in the tradition of Steve Lukather's last solo album LUKE, and not surprisingly co-written by Phil Soussan. Next up is "Mysterious Ways", a dynamic rock song supported by the famous TOTO horns. The title track, "Mindfields", has a reggae groove in the verses, a piano solo from David Paich and some interesting effects. The following tune, "High Price Of Hate", offers ten minutes of blues with lots of great guitar parts and Hammond sounds. "Selfish" is a vigorous guitar oriented track with a Southern rock feeling. The next song, "No Love", combines rock and country elements in a mid-tempo tune, featuring Clint Black on harmonica.
Then things pick up with "Caught In The Balance", an energetic rock song with driving guitars and strong vocal harmonies in the chorus, followed by "Last Love", a smooth but powerful ballad. "Mad About You", co-written by Joe Williams, is a fast West Coast tune with a catchy melody, the perfect first single. Next up is "One Road", a mid-tempo rock track with a keyboard intro and ending, sounding like a reminder of the early years. "Melanie" is a beautiful classic Luke ballad with an intriguing rhythm section. The second to last song, "Cruel", has impressive guitars and a dynamic horn section that brings back the 80's TOTO sound. "Better World" ends the album, and truly no song could have ended it a better way. It's a real epic, combining powerful instrumental parts with strong vocals from Luke.

Mindfields is an energetic album with great guitar sounds, dynamic drums, remarkable keyboard parts and strong bass lines. Combined with very diverse arrangements and excellent vocal performances, it offers nearly 80 minutes of rock music at its best.

review van Mindfields

http://www.toto99.com/multimed...

de gehele liveopnamen van Hold the Line, met een schitterende solo van Phillips en Lukather op het einde

http://www.nrwz.de/nrwz/jazzfe...

voor degene die duits kunnen lezen.

ik was erbij het was geweldig !

Ik vind het toch een tikje gevaarlijk wanneer anderen (ik bedoel hier niemand in het bijzonder) gaan beslissen hoe een ander eventueel moet stemmen.

Nog erger vind ik: dat TOTO aangevallen wordt voor z'n "beperkte" (*kuch* - zijn we niet allemaal "beperkt" in onze smaak, jongens?) smaak - laat die jongen nu eens verdomme luisteren naar wat-ie wil.

Bovendien post hij steeds enthousiaste berichten over z'n favoriete groep. Hij moet zich steeds verdedigen tegenover derden - waarom eigenlijk??? Die kerel wordt gewoon erg GELUKKIG van die muziek en hij probeert dat onder woorden te brengen - is daar iets verkeerd mee?

Ik dacht van niet.

Ik dacht dat het belangrijkste in een werkelijke gemeenschap (en ik hoop dat deze MuM een gemeenschap is ) is dat iedereen daarin enkeling durft te zijn.

En weer mooi gesproken Zachary !

Zullen we nu eens gaan stoppen met de Toto-discussie ?
Ik vind dat iedereen zelf maar moet bepalen wat zijn/haar mening is, en natuurlijk zijn er genoeg redenen om het er niet mee eens te zijn, maar dames en heren...........die zijn er ALTIJD !!!
Over smaak valt niet te twisten. Bovendien vind ik dat de zg. TOTO-hype hier ook wel heel erg gevoerd wordt door menig liefhebber van "echte, smaakvolle muziek" (welk een arrogantie).
Wil je geen hype: zorg dan ook dat ie niet ontstaat !!!! En daar maken velen zich wel schuldig aan. En wie lacht het hardst ?
Juist..........

[quote]gemaster schreef:
Enthousiaste berichten over je favoriete band zijn heel erg leuk, het wordt alleen een stuk minder leuk als deze berichten gepaard gaan met verheerlijking van een band die buiten alle proporties gaat.

Doel je dan op Toto (de band)
of over de verheerlijking? Want in dat laatste geval ben ik het niet met je eens. Iedereen mag vinden wat ie vindt en als jij die band niet geweldig vindt betekend nog niet dat Toto ten onrechte de hemel in geprezen wordt, want dat Toto een geweldige band is is nu eenmaal TOTO's mening. En ook de mijne, maar ik vind niet album even geweldig moet ik erbij zeggen en ook niet alle liedjes, maar wél het merendeel. Misschien 95% en misschien vinden jullie dat ik overdrijf, maar muziek is iets persoonlijks en Toto raakt mij in mijn ziel. Daar verandert niemand iets aan. En een band die andere mensen in hun ziel kan raken zou ik persoonlijk toch niet slecht willen noemen. Ook ze hebben heel wat trouwe fans. Die dingen zeggen wel genoeg denk ik. Maar ik wil hiermee niet zeggen dat jullie Toto ook geweldig moeten vinden, want muziek is, nogmaals, iets persoonlijks. Tot slot zou ik willen dat mensen hier hun mening als een mening schrijven en niet hun mening schrijven alsof het een algemeen feit is. Want dát is iets wat míj hier irriteert...

je kunt mijn posts over Toto interpeteren als 2 dingen, alsof ik bedoel dat zei gewoon de beste zijn ter wereld en dat iedreen dat moet vinden of zoals dit, dat Toto voor MIJ de beste band ter wereld is, en dat laatste heb ik er dus mee bedoeld.
ik kan het gewoon af en toe niet goed onder onder woorden brengen.
maar mijn stemmen op Toto albums zijn echt 100% de waarheid, ik vind die echt 5 sterren waard, en daar sta ik echt achter, dat moeten jullie niet meer in twijfel trekken, Irene jij weet dat ik zo over die Toto albums denk, en je weet ook dat ik ze dus echt 5 sterren waard vind, Toto is voor mij alles, de 2 concerten waar ik bij ben geweest waren de mooiste momenten in mij leven, ik heb er nu nog kippenvel van, nu ik eraan denk, Toto-muziek verveelt voor mij nooit, ik weet niet hoe vaak ik ieder nummer al gehoord heb, hoe vaker ik ze hoor hoe beter ik ze vind.

Ik had het niet tegen jou hoor of had je het niet tegen mij?

Als hij bij alle artiesten/instrumenten vindt dat die van Toto de beste is, dan vind ik dat idd kortzichtig. Het is de manier van posten denk ik:

Dit is één van de beste die ik ken klinkt nu eenmaal heel anders dan Hij is de beste.

ja maar dan zou ik liegen las ik zeg dat Toto één van de beste is voor mij, want dat is Toto niet, voor mij persoonlijk is Toto de beste, voor mij is er geen andere band die hun benaderd, zelfs Deep Purple, Roy Orbison en Bad English die ook tot mijn favorieten behoren, komen pas na een straat lengte in de buurt van Toto.
trouwens als ik berichten plaats met daarin dit commentaar, dat Toto voor MIJ de beste is, is toch niet iets waar jullie je druk om moeten maken, kom nou zeg.

als je dat deed niet nee.
Zoals ik al eerder postte: