@Kevin-Raphaëll: Van mij mogen ze weer eens een LIVE album uitbrengen! Of misschien een luxe uitvoering van Under A Blood Red Sky. Dat zou verdomme een mooi schijfje worden!!

Ze hebben toch een hoop live dvd's uitgebracht?

erm, dat weet ik, en Schots is? ..... Brits.

wat ik bedoel is dus, wat zou er gebeurd zijn in begin jaren 80 als die 2 bands omgekeerd nationaliteit hadden? (vanwege de amerikanse invloed toendertijd waar alles iers was geweldig, en ze waren best wel anti-brits, etc)?

Ik ben al een fan van deze Ieren sinds... New Years Day. Toen bestond de band al enkele jaren, maar ik maakte door dàt geweldige nummer pas kennis met U2.

Ik heb dan een inhaalbeweging gemaakt en de eerdere platen, Boy en October aangeschaft.

Ik ben de band altijd blijven volgen en was blij verrast, dat er telkens evolutie in zat. Er heeft héél lang evolutie in hun muziek gezeten, maar sinds hun 2 laatste studioplaten, die ik lang niet slecht vind, vrees ik dat we nog weinig spectaculairs nieuws zullen moeten verwachten van deze gigantjes.

Met The Unforgettable Fire zetten ze een stap vooruit, omdat er met geluid geëxperimenteerd werd, wat hun sound te goede kwam.
Bij The Joshua Tree nog iets méér, gekoppeld aan ook nog eens sterke songs, dus normaal dat ze daar wereldwijd mee doorstootten en zich in die periode zeker op de "ranking" van bands die hot waren op nummer één hijsten.
Toen zochten ze de roots op van de Amerikaanse Muziek, wàt eigenlijk ook een stap vooruit was, dat deden ze met Rattle & Hum dus, een prachtig muzikaal patchwork met blues, soul en gospelinvloeden.
Met Achtung Baby en misschien nog méér met de opvolger Zooropa maakten ze een gigantische sprong voorwaarts, de bloedernst uit hun eighties periode werd doorprikt met humor, de muziek werd stukken funkier en dansbaarder.
Met Pop trachtten ze alles nog wat extra over de top te jagen, wat hen maar gedeeltelijk gelukt is, want noch de pers, noch het publiek scheen hun te kunnen of te willen volgen, véél fans van het eerste uur zijn toen ontgoocheld afgehaakt.
Met hun 2 laatste studioplaten keerden ze veilig terug naar dàt waar ze goed in waren : stadionrock vol passie en galm, maar ik vind de bezieling van die 2 laatste platen toch iets minder geworden, mij spelen ze nu teveel op automatische piloot.

Ik vrees dat ze met How To Dismantle zowat hun Tattoo You-equivalent gemaakt hebben, om de vergelijking met die andere grote rockers te maken, en ik hoop dat de vergelijking daar ook stopt, want ik zou deze band niet graag slappe hap zien afleveren, iets wat de Stones nu toch al sinds Tattoo You vaker deden; hun platen waren nooit meer echt goed te noemen, en als je hun live-repertoire bekijkt kiezen de Stones ook heel weinig uit platen nà Tattoo You, misschien voor het eerst een uitzondering na hun toch wat hoopgevende laatste Bigger Bang.

Ik hoop dat U2 een evolutie zoals de Stones bespaard blijft, of nog beter; laat hen dan asjeblieft maar splitten, ik zou het gezien hun leeftijd niet eens erg vinden, ik hou liever de herinnering aan een prima band die niets dan goede platen afleverde, ipv een band te zien achteruitboeren.

En indien ze toch nog met nieuw werk komen, hoop ik dat ze de wereld, zichzelf en iedereen kunnen verbazen en tonen dat ze zichzelf alsnog eens heruitgevonden hebben, maar dat is vlugger gezegd dan gedaan, ik vrees eerder voor het Rolling Stones Syndroom; een prachtband die te lang is doorgegaan...ipv te spiltten voor het echt genant wordt...

We zien wel...

[quote]SoundWave schreef:


Ik vrees dat je wel eens gelijk zou kunnen hebben, ik vrees dat de goede ideeën helemaal opgedroogd zijn en dat we nog weinig vernieuwends van hen mogen verwachten;
Maar eeuwig respect voor de carriëre die ze bij elkaar schreven en speelden.

Zie ook bij U2 - tabblad : discussie.

Jongens, waar het hier om gaat is de live dvd in de deluxe versie. Dat is van het concert in San Siro Milaan in Italia. Het is echt veel beter dan de concertregistratie van dezelfde Vertigo tour in Chicago. Dit komt in de buurt van het fenomenale Vertigo concert in Amsterdam waar ik bij was. Wat een beelden, wat een muziek, wat een supersfeer, wat een atmosfeer.

Yep...Vertigo concert in Amsterdam waar ik ook bij was, was inderdaad echt fenomenale...

Ander geluid op nieuw album U2
De nieuwe cd van U2 wordt heel anders dan de vorige albums.

De fans zullen het verschil merken, ze gaan verrast worden", aldus zanger Bono. De band werkt in Zuid-Frankrijk aan het album, de opvolger van How To Dismantle An Atomic Bomb uit 2004.

De nieuwe plaat gaat trance-, metal-, Afrikaanse en Marokkaanse invloeden hebben, staat in de Britse krant The Independent. Eerder dit jaar was U2 voor opnames in Afrika en vorig jaar namen de Ieren al het een en ander op in Marokko.

Er gaat nogal wat hardcore gitaarspel uit The Edge komen", aldus Bono over de gitarist van de band. Het is nog niet bekend wanneer de nieuwe cd uitkomt.

van de RTL Nieuws pagina

Nou dat klinkt wel heel interresant zeg ,Trance, Metal en Afrikaanse en Marokkanse invloeden!
Ik verwacht wel zeer ritmische nummers maar verder kan ik me dr dus echt niks bij voorstellen. Als U2 fan word ik wel heel nieuwschierig...
Zoals EVANSHEWSON al zegt leken de vorige twee platen wat op de automatische piloot gemaakt, dat kan wel eens leuk zijn maar om daar eeuwig mee door te gaan, dat komt de muziek meestal niet ten goede.
Aangezien ik U2 een erg goede band vind die op ieder album op zijn minst een paar geweldig mooie songs heeft staan verwacht ik dit bij het volgende album niet anders. Dat gecombineert met een expirimentele stijl kan mischien wel iets heel bijzonders opleveren!

ik kijk vooral uit naar het 'hardcore' gitaarspel van The Edge

@Maximusic: Laat ons dat aub hopen, want als er NU geen evolutie meer in zit, dan gaan ze de weg op van de Rolling Stones en dàt zou ik ten zeerste betreuren.

Nu een goeie plaat, het mag zelfs hun LAATSTE zijn, als ze maar ooit in schoonheid eindigen (Zie ook : Beatles, Led Zeppelin om 2 prachtvoorbeelden te geven van eindigen in schoonheid) en dus niet als Jagger, Richards en C° flutplaat na flutplaat beginnen te maken, dan liever de korte pijn, toch ?

Inderdaad, als U2 door zou blijven gaan met platen als HTDAAB zou het zonde zijn dat een band van wereldklasse verandert in een middelmatig rockbandje, of zelfs een achterhaalt rockbandje.
Maar zo lang ze bereidt zijn te blijven experimenteren en het gevoel hebben dat de komende plaat een toevoeging is (in muzikale waarde) aan hun uitgebrachte albums, zie ik ze graag doorgaan.
Anders kunnen ze inderdaad beter de eer aan zichzelf houden.

Bono: New U2 album will be extraordinary
Monday, December 3 2007, 16:18 GMT

By Kimberley Dadds


Rex Features
Bono has claimed that U2's new album is going to be "extraordinary" and that it will sound completely different to anything that has been heard before.

The frontman revealed that the band's new sound has been inspired by a visit to Morocco last year.

Bono told the Independent: "Normally when you play a U2 tune, it clears the dancefloor. And that may not be true of this. There's some trance influences. But there's some very hardcore guitar coming out of The Edge. Real molten metal.

"It's not like anything we've ever done before, and we don't think it sounds like anything anyone else has done either."

The singer explained that going to a religious music festival in Fez, Morocco helped them write new material. He said: "It was a real humbling thing for a punk rock shouter, listening to these people who just close their eyes for 40 minutes and sing the most sophisticated melodies."

He added: "We have enough material for two albums but it has to be extraordinary. And I think we've got that."

Bronvermelding :

http://www.digitalspy.co.uk/music/a81056/bono-new-u2-album-will-be-extraordinary.html

Omdat U2 nog geen DEFTIG SAMENGESTELDE VERZAMELAAR heeft uitgebracht, het was altijd behelpen met misplaatste nummers erop en ontbreken van sleutelsongs, probeer ik eens hoe 2 sterke verzamelaars hadden kunnen samengesteld worden;

Trouwens, die jaartallen kloppen ook al niet, maak er een eighties plaat van, en die gaat dan van 1980 - 1989 en een nineties plaat dus van 1990 - 1999 en spaar al de nieuwere songs maar al op voor het hopelijk derde deel, dat er dan ook nog wel zal komen;

Dan zouden voor mij de (dubbele) verzamelaars er zo kunnen uitzien (en geen half geslaagde b-kantjes erbij, maar niets dan supersongs, potdorie!)

THE BEST OF 1980 - 1989

1. I Will Follow
2. Out Of Control
3. The Electric Co

(alle drie van hun debuut Boy, 1980)

4. Gloria
5. Tomorrow
6. October

(alle drie van October, 1981)

7. New Year's Day
8. Like A Song...

(van War, 1983)

9. Sunday Bloody Sunday
10. Party Girl

(Beiden van de liveplaat Under A Blood Red Sky, 1983)

(en zo staat Bloody Sunday er in de beste uitvoering op; namelijk de live-versie!)

11. Pride (In The Name of Love)
12. The Unforgettable Fire
13. Bad

(alle drie van The Unforgettable Fire, 1984)

14. A Sort Of Homecoming (van Wide Awake in America, 1985)

15. Where the Streets Have No Name
16. With Or Without You
17. Bullet The Blue Sky

(alle drie van The Joshua Tree, 1987)

18. Desire
19. Angel of Harlem
20. Silver & Gold
21. All I Want Is You

(alle drie van Rattle & Hum, 1988)

22. I Still Haven't Found What I'm Looking For

(in de geweldige Gospel-filmversie van Rattle & Hum)

23. An Cath Dubh-Into The Heart (als toemaatje, van Boy)



En dan de tweede verzamelaar :

(ook maar een dubbele, hallez hupla, als we toch bezig zijn ; )

THE BEST OF 1990 - 1999

1. The Fly
2. Even Better Than The Real Thing
3. Who's Gonna Ride Your Wild Horses
4. One

(alle 4 van Achtung Baby, 1991 - en er kunnen er nog als een soort bonustracks 2 bijkomen, wacht dus effe...)

5. Daddy's Gonna Pay for Your Smashed Car
6. Numb
7. Lemon
8. Stay

(Alle vier van Zooropa, 1993)

9. Your Blue Room
10. Miss Sarajevo

(beide van Passengers, 1995)

11. Discothèque
12. Gone
13. Please
14. Staring At The Sun

(alle 4 van Pop, 1997)

15. Hold Me, Thrill Me, Kiss Me, Kill Me (single, 1995)

16. Until The End of the World
17. Mysterious Ways
18. So Cruel
19. Last Night On Earth (toemaatje, van Pop)

(nog maar eens drie van Achtung baby, 1991)


En alles vanaf 2000 hoort inderdaad tot een nieuw decennium, dat nu bezig is en dat 2000 - 2009 zal heten,

Voilà, dit is natuurlijk pure Spielerei, en voor anderen zulen er andere songs opmoeten, maar ik denk dat ik toch iets beter mijn best deed, als grote fan, dan die halfuitgeslapen samenstellers die maar zonder erg SLEUTELSONGS vergeten, want het is natuurlijk pure ergernis...

En voor vanaf 2000 mag iemand anders er eens over nadenken, maar dit decennium is nog volop bezig, en we verwachten toch nog nieuw werk voor volgend jaar, dus te voorbarig, misschien.

Gisteren een grijze live cd met de title Unplugged kunnen krijgen. Kwaliteit is perfekt. Er staan een aantal interessante cover songs op dit album, bijvoorbeeld een cover van de Beatles (Rain), Lou Reeds Sattelite Of Love,One met Mike Stip, Whiskey In The Jar van Thin Lizzy maar ook de disco klassieker Dancing Queen.

En hier even de tracklist:

01. One
02. Sattelite Of Love
03. Stay (Far away, so close)
04. All I Want Is You
05. Lucille
06. Lost Highway
07. Springhill Mining Disaster
08. October
09. Angel Of Harlem
10. I Still Haven't Found What I'm Looking For
11. Slow Dancing
12. Unchained Melody
13. Staring At The Sun
14. Sunday Bloody Sunday
15. 40
16. Mothers Of The Disappeared
17. People Get Right
18. Van Dieman's land
19. Dancing Queen
20. Dirty Old Town
21. Wild Irish Rover
22. Whiskey In The Jar
23. Rain
24. Blow Your House Down

Dit weekend U2 3D bezocht in Ede.... Een aanrader!
Mooi om een concertfilm/registratie te zien in een bioscoop en het 3D gebeuren geeft er een mooi aspect aan, heb er van genoten.

Ja was inderdaad geinig

Bij U2 - October (1981):

Dit was de periode toen het alternatieve publiek nog onvoorwaardelijk achter ze stond. Absoluut mijn favoriete periode van ze. Hier kan, vind ik, geen Joshua Tree, Zooropa (bleugh) of Atomic Bomb tegenop.

Ze waren ook gewoon vet alternatief toen! Eigenlijk een post-punk bandje dat de wereld heeft veroverd doordat ze een steeds grotere groep mensen aanspraken. U2 werd een soort virus waar in een bepaalde periode bijna geen mens tegen bestand was. En als iedereen iets goed vindt, wat doet het meeste 'alternatieve' publiek dan? Het niet meer goed vinden. Hoort ook bij een bepaald verzet tegen de massa. Maar ik heb respect voor U2, want heb bij hun altijd het idee gehad dat ze precies doen wat ze zelf willen. Ze zijn altijd eigenzinnig gebleven.

Maar wel behoorlijk commercieel nu. Het is een consumptieartikel geworden en dat is toch jammer (hoewel ik moet erkennen dat ik, op de verzamelaars na, alles tot nu toe geconsumeerd heb, haha). Dat was ttv October toch wel even anders. Ik vind het het meest gepassioneerde album van ze. Ihb Bono en The edge op hun best.

Ik behoor beslist niet tot de fans (?) die hun band goed vinden zolang ze niet doorbreken. Wanneer ze dan eindelijk hun verdiende doorbraak bij een breder publiek kennen spreken ze ineens van "commercieel, mainstream enz.".
Muziek IS al commercieel als het op CD wordt gebracht om te verkopen, als je moet betalen voor een concert of om te downloaden. Het onderscheid commercieel/alternatief slaat nergens op en vind ik gewoon belachelijk. De enige alternatieve of niet commerciële muziek is die van wie louter muziek maakt voor zijn hobby, zonder dat hij er iets mee verdient (het genre speelt geen enkele rol).
Ik was al een aanhanger van U2 na het debuutalbum "Boy" en de single "I Will Follow", met het meesterwerk "War" kregen zij hun verdiende erkenning en U2 heeft zich steeds gaan vernieuwen zonder ook maar één slechte CD uit te brengen. "The Joshua Tree" en "Achtung Baby" vind ik hun hoogtepunten, maar deze "October" hoor ik eveneens erg graag.

En ook dat is wat ze zelf willen en doen ze op hun eigen manier. Ze willen een groot publiek kunnen bereiken om hun boodschap te verkondigen.

Zeker dat waren ze gewoon een postpunk bandje. Ik zie ze nog op Pinkpop(mijn eerste Pinkpop) staan! Onvergetelijk Dit is "mijn" U2

Wij begrijpen elkaar.


En toch vind ik het bij U2 allemaal net wat te. Al die merchandising en zo. Mag van mij wel wat minder. Het geeft mij toch een beetje het supermarkt-consumptie gevoel. Maar ik geef toe dat het mij er nog niet van weerhouden heeft om al hun reguliere albums aan te schaffen (maar dat komt voor een deel ook door het jeugdsentiment, denk ik).


Tot en met Zooropa (en misschien ook nog Pop) hebben ze zich idd steeds weten te vernieuwen en dat is maar weinig bands gelukt. Erg knap. Maar op de albums daarna gaat het toch vooral om het consolideren van de ontwikkelde sound en de verkregen status. Op zich ook knap, maar vanuit muzikaal oogpunt niet meer zo opwindend.

De laatste albums zijn nmm aardig, maar niet meer dan dat. Een beetje sleets. Ze doen hun bekende ding en iedereen (de massa) vindt het prachtig, want het is toch het grote U2 en daar hou je van omdat ze je op de radio vertellen dat het fantastisch is. Maw: U2 wordt goed gevonden juist omdat ze een bepaalde status hebben. Zo komt het in ieder geval op mij over.....maar ik heb er geen problemen mee hoor. Ze hebben ons op zijn minst 8 goede studio-albums geschonken (t/m Zooropa) en daar ben ik ze dankbaar voor!

Bij U2 - 18 Singles (2006):


Daar zijn de heren momenteel mee bezig, komt waarschijnlijk in de herfst van dit jaar uit.

Bij U2 - Achtung Baby (1991):


Mijn verwachtingen zijn eerder laag, omdat ik hoop op een echte wederopstanding, zo zichzelf opnieuw nog maar eens heruitvinden zoals ze hier deden, al vrees ik voor het ergste... ik hoop dat ze niet langer als band blijven bestaan dan dat echt strikt muzikaal interessant blijft, en ik vrees er echt voor...

Het is inmiddels nu al 4 jaar geleden dat ze nog een nieuw album hebben uitgebracht. Volgens goede bronnen verschijnt volgende maand een luxe-versie van "Under a Blood Red Sky" en in het najaar een album met nieuw materiaal, waar ze naar eigen zeggen een nieuwe richting inslaan.

Geen enkel album van U2 is tot nu toe tegengevallen, ook de meer experimentele albums uit de jaren '90 vind ik nog steeds te doen, ondanks kritieken van de fans van het eerste uur. Wellicht daarom dat ze met "All that you can't leave behind" en "How to dismantle an atomic bomb" noodgedwongen terugkeerden naar het geluid van hun beginperiode, maar de nummers erop vond ik nog steeds erg sterk.

De zeggen ze altijd, en uiteindelijk klinkt het toch allemaal weer hetzelfde.

Dit heb ik mensen eerder horen zeggen en dit is dus niet waar!

U2 heeft bij de laatste 2 albums van te voren gezegd dat ze niet een nieuwe weg in zouden slaan, maar juist dat ze terug gingen naar de basis en het erg simpel zouden houden.

En als je 'met alles klinkt toch weer hetzelfde' doelt op het hele oeuvre van U2 dan gaat het echt niet goed met je, want ik kan me geen band bedenken die zo een nieuwe weg is ingeslagen met de albums Achtung Baby, Zooropa en POP.