Daar heb je gelijk in. Ik vind zelfs dat Radiohead de carriere wat dat betreft van U2 een beetje heeft gekopieerd door na OK Computer met Kid A te komen.. Niet dat ik Radiohead slecht vind, maar er zitten overduidelijk gelijkenissen in die switch en deze van U2 (incluis het werken met electronica, beats e.d.).
Ik blijf Achtung Baby echter wel hun laatste hoogtepunt vinden, Zooropa vond ik iets te geforceerd experimenteel (alhoewel er aardige nummers op staan).

Dat soort promotie-prietpraat vn artiesten, daar word ik behoorlijk onwel van... 'We gaan weer terug naar de basis', 'We gaan een andere richting in', 'we gaan zus of zo'....

Hou toch gewoon je bek en doe gewoon je ding, man! Werkt toch altijd het allerbeste en het is ook de weg van de minste weerstand. Een band als Pearl Jam houdt zich op die manier al jaren staande.

Sorry hoor Kaztor, maar als je als artiest zijnde toch niet meer mag zeggen wat mensen ongeveer kunnen verwachten....

Ze kunnen het toch zelf beluisteren en hun conclusies trekken?

Dat is nou juist mijn uitgangspunt!

Ik vind die meldingen overigens vaak een teken van compositorische armoede waarmee de vorm de inhoud probeert te verbloemen.

Dat is inderdaad vaak zo.

Ik vraag me bijvoorbeeld af wat REM ten tijde van Around The Sun in de media hebben gezegd over dat album, want nu kraken ze het helemaal af.

Maar on topic: we vinden dit allebei een goed album.

Het experimentele "Zooropa" kwam op de markt zonder aankondiging, U2 wilde de fans verrassen. Maar uiteindelijk waren de fans niet zo te vinden voor deze experimentele uitspatting, de verkoop ervan viel ook vrij tegen.
Wellicht is dat de reden waarom U2 de fans nu "waarschuwt " voor de richting die ze gaan inslaan.

Misschien het nadeel van zo'n grote schare behoudende fans die alleen maar met aanstekers in de lucht willen meeblèren op Sunday Bloody Sunday..

Nou Orbit ik moet je zeggen dat veel U2 fans in mijn omgeving toch de meer experimentele albums waarderen. Het heeft wel even geduurd overigens. Ik heb het idee dat vooral de oude mannen met angst voor vernieuwing de eerdere albums meer waarderen.

In Europa verkochten "Zooropa" en "Pop" wel goed, maar in de VS viel de verkoop flink tegen. Blijkbaar zijn de Europese fans van U2 flexibeler dan die in de VS.

Mijn vrienden zijn ook meer gesteld op deze plaat dan hun eerdere werk, maar wij zijn dan ook nog niet echt 'oud'
Ik kan Bloody Sunday trouwens niet meer verdragen eerlijk gezegd, te kapot gedraaid en eigenlijk ook iets teveel pathos en bombast (hoewel het destijds best gemeend was). Dat geldt wel voor meer oude U2 hits trouwens.
Naast Unforgettable Fire is Achtung Baby m.i. het beste wat ze hebben gemaakt.

Ik vind zowel de oude U2 (ten tijde van "Boy", "October" en "War") als de latere, meer experimentele U2 klasse.

De Vs moet je al helemaal niet serieus nemen. Ik houd de hitlijsten nog een beetje bij.

In Europa zijn de hitlijsten erg, maar Amerika....

Ik vind alles van U2 erg goed, maar de laatste twee albums vind ik echt een stuk minder dan de rest.

Europeanen gaan meer met de tijd mee, dus staan meer open voor nieuwigheden.

De laatste twee albums zijn minder verrassend in die zin dat ze terugkeerden naar de sound uit hun beginperiode, maar U2 blijft (gelukkig) sterke songs maken.

Vergis je niet. De Amerikaanse hitlijsten zijn zeker een stuk beter dan het Schlager-Duitsland-gehalte van die van ons kikkerlandje...

Amerikanen zijn dan ook erg in de traditionele (blues)rock blijven steken heb ik het gevoel.. het lijkt me niet dat Radiohead daar bijvoorbeeld erg hoog scoort om maar iets te noemen.

Ja, hoe zit dat eigenlijk met Radiohead in Amerika?


Eigenlijk is het allebei bagger.

De laatste jaren komt veel rommel vanuit de VS. Acts als bv. Paris Hilton, Black Eyed Peas, Rihanna, Pussycat Dolls of 50 cent stellen artistiek noch tekstueel meer voor dan bv. Frans Bauer.

Radiohead heeft redelijk succes in de VS (wel in mindere mate dan in Europa), ook daar zijn muziekliefhebbers die eens wat anders willen horen.

Mee eens.

Die hebben wij er dus ook allemaal bij.

Toch zie ik liever dat vrouwtje van PCD dan Frans.

Maar goed......laten we het weer over muziek hebben.

De ommezwaai die U2 met dit album maakte is voor mij ongeëvenaard. Ik denk dat alleen Tom Waits zo een switch maakte.

Onzin, er zijn legio bands die zich aan dit soort ommezaaien hebben gewaagd. Sommigen zijn ervoor gehuldigd (The Beatles), anderen verketterd. Het is maar net hoezeer de publieke opinie dit allemaal kan bevatten. In het geval U2 blijkbaar weinig.

Het was voor mij de reden om me weer in U2 te verdiepen. Ik was na Unforgetable fire afgehaakt, ik vond het te massaal worden. Opeens waren mensen fan van U2 die eerst War, Boy en October walgelijk vonden. Die zelfde mensen vonden Aughtung Baby en latere Zooropa slecht te begrijpen. The Fly vond ik al een sterk nummer en hoppa ik sprong op de U2 boot.

Waarom zou een band er in godsnaam mee moeten stoppen. Als ze nog met nummers als Vertigo komen???????????
en er mischien in de toekomst een wat minder album kan komen?????. Als de artiesten nog prima liveshows kunen geven.

ROLLING STONES U2 Gewoon doorgaan.

Dat nummer is juist een erg goede reden om te stoppen.

Quote gerepareerd (er stond een [ te weinig).

Echt niet man Vertigo vind ik veruit hun beste nummer

Wacht maar tot je Under A Blood Red Sky hoort...

Ben je heel dat Vertigo gedoe vergeten, op zeker!!

Nee denk het niet. Ik ken al redelijk veel van U2 maar Vertigo vind ik toch hun lekkerste riff(ken under a blood red sky overgins niet maar ik zal hem wel eens beluisteren)