Respect dat hij niet teveel naar het oude werk grijpt! Ik ben benieuwd naar de live vertolkingen van zijn nieuwe nummers.

Jammer dat High Water en Ballad of a Thin Man van de setlist zijn gehaald, maar Bob heeft de neiging een paar extra nummers achter de band te hebben die hij af en toe in zijn set afwisselt.

Hierbij nog een link naar wat filmpjes van gisteravond, waaronder het epische Long and Wasted Years

Voor wat het waard is, ik moet zeggen dat de ouwe kraai voor zijn doen weer eens goed bij stem is

Wow! Tangled Up in Blue heeft bijvoorbeeld lang niet zo goed geklonken!! :-O

Leuke filmpjes, maar echt telefoonkwaliteit.
Zijn stem klinkt wel minder scherp / rasperig dan eerdere optredens.

Op Soundcloud staat, op de laatste 2 nummers na, het hele optreden van Oslo.

Niet de allerbeste geluidskwaliteit, maar toch een aardig document.

Thanks, Stalin!

Bob Dylan: Stockholm Waterfront Auditorium on October 13, 2013 (full concert audio)

Thanks again, man! Wat mij betreft mag je vaker zulke dingen hier plaatsen.
In de aanloop naar de twee concerten in Amsterdam ben ik zelf ook aan het zoeken naar van alles en nog wat, maar deze had ik bijvoorbeeld ook nog niet gevonden!

Zolang zulke opnames blijven opduiken, zal ik dat zeker doen !

Ga zelf 30 oktober weer naar Messias Dylan en moet zeggen dat ik er, zeker door zulk soort opnames, erg veel zin in begin te krijgen...

Interessante setlists en de man zelf lijkt zowaar weer goed bij stem te zijn...

En trouwens...Long and Wasted Years

Zijne koninklijke Bobheid spreekt zelf omstreeks 49.10!

Voor de rest: stroef begin, maar het wordt steeds beter.

Long and Wasted Years, gisteravond in Kopenhagen

Die audio opnames van 13-10 zijn goed zegt.
Wat mij steeds weer opvalt bij opnames, bootlegs etc van latere concerten van Dylan is dat gedonder met het tempo van a simple twist of fate

Dit nummer is toch wel een instant-klassieker...puur kippenvel

Deze is voor Rudi S

Bedankt, die kon er nog wel bij, ik had hem al gehoord.
Die daar boven is dan weer prima gedaan, Ik vind Tempest echt een prima album.

Mooi werk, Stalin
Wat me opvalt is dat Dylan zo ontspannen communiceert met het publiek, hij heeft er zichtbaar plezier in. Ik ken ook optredens waarin hij zich nauwelijks laat zien, oogcontact vermijdt en glimlachjes achterwege laat. Er staat nu een gelukkige blues-rapper op het podium, dat is te zien.

Subterranean Homesick Blues is dan toch wel de ultieme Dylan rap.

Bob Dylan: Hamburg, Germany October 19, 2013 (Full concert audio)

En al drie achtereenvolgende data dezelfde setlist.

Jammer dat It's Alright Ma van de setlist is gehaald!

De setlist is al dagen achtereen ongewijzigd. Voor wie geïnteresseerd is:
Bob Dylan Concert Setlist at Arena Geneva, Geneva on October 28, 2013 | setlist.fm

Was een boeiend optreden gister van de 72-jarige Dylan. Vooral de klassiekers kwamen niet echt goed uit de verf maar de songs van zijn nieuwere albums vertolkte hij fraai. Ik heb genoten van de af en toe goed te verstane en dan weer krakende stem van Bob.

Mijn concertverslag.

Echt een prachtig, bijzonder en sfeervol concert afgelopen avond in de HMH. Dat ik als 20-jarige een levende legende als Dylan nog een keer live mee heb mogen maken doet me heel veel. Het was ook wel enigszins rustgevend om van te voren al te weten wat de setlist was (onderstaande reacties), om achteraf niet teleurgesteld te hoeven zijn dat hij bepaalde favorieten niet gespeeld zou hebben. Het was ook wel bewonderend om te zien dat hij na bijna 15 optredens dezelfde setlist gespeeld te hebben er nog duidelijk plezier in had. Al vraag ik me wel af of het voor iemand met zo'n geweldig oeuvre niet leuker zou zijn om meer af te wisselen in setlists. Zijn leeftijd zal daar natuurlijk ook wel een rol in spelen? Of dat hij lang bezig is geweest om een samenhangend geheel met zijn setlist te creëren?
Waar ik tijdens de eerste set een zitplaats had ben ik na de pauze zo ver mogelijk vooraan gaan staan met de hoop nog een duidelijke glimp op te kunnen vangen van Dylan's gezicht. Dat is me niet gelukt, maar het is natuurlijk logisch dat een man op deze leeftijd het niet vol zo houden als er 2 uur lang felle spots op hem gericht zouden staan. Daarnaast was de belichting op deze manier ook wel erg sfeervol en mooi aanvullend op de muziek.
Ik moet er wel bij zeggen dat ik pas sinds een paar maanden naar Bob Dylan luister. Daarom weet ik ook niet waarom Dylan bepaalde keuzes maakt, maar dat zou ik graag van de kenners horen! Ik weet in ieder geval zeker dat ik nog heel veel plezier ga beleven aan het ontdekken en leren kennen van zijn oeuvre.
Al met al vond ik het een geweldig bijzonder optreden; misschien wel de laatste kans om hem dicht bij huis te kunnen zien spelen? 4,75* voor een prachtig concert van de legendarische Bob Dylan!

Bedankt Hugo en jerome.

Waarom Dylan bepaalde keuzes maakt is voor iedereen behalve hemzelf (?) een raadsel. Heel af en toe laat hij er iets over los en dat gaat in de richting van: voor kunstenaars is het de dood in de pot als ze een eindpunt bereiken, het best is als ze hun hele leven onderweg blijven (he not busy being born is busy dying). Dus is hij bij vrijwel ieder album een nieuwe muzikale weg ingeslagen, wisselt hij zowel in de studio als live regelmatig van begeleiders en ook als persoon heeft hij zich (in elk geval aan het publiek) in veel verschillende gedaantes vertoond.

Dat houdt het in elk geval spannend en met zijn moves heeft hij heel veel publiek verloren (hij neemt dat risico vrij makkelijk lijkt het vaak) maar ook weer erbij gewonnen.

De verhalen rond dit optreden allemaal gelezen te hebben, heb ik niet het idee wat gemist te hebben. Met alle respect voor Bob natuurlijk. Deze man heeft veel betekend vooe de popmuziek. Beter om te stoppen denk ik dan maar.

Bob denkt er anders over.
Hij maakt elke avond dit mee.




Hij heeft gelijk.

Bob Dylan live anno 2013, het is toch wel een sneu iets. Het is een legende, en dat blijft publiek trekken, maar het heeft tegelijkertijd iets sadistisch. Het is net alsof Dylan zelf gevangen en verstrikt is geraakt in zijn eigen mythe en daar ook nooit meer uit gaat komen. Een soort leeuwenkuil. Oud en stram staat hij daar zich door zijn eigen nummers heen te worstelen en te roggelen. Hij is op, maar moet door, lijkt zo'n eenzaam bestaan te hebben dat hij niets meer anders kan bedenken dan touren tot zijn laatste snik. En het publiek smult er van. Een heel concert kan hij niet volhouden, pauze. Zijn orgel moet verdoezelen dat hij moeilijk op zijn benen kan staan, het heeft de functie van een rollator. Een oude man in de greep van wie hij ooit was.
Platen maken kan hij nog wel. Tempest en andere meer recente platen vind ik mooi en oprecht. Maar die concerten? Een vernedering. Ik had Dylan een veel eervoller en gelukkig einde gegund.
Echt waar.

Dylan moet maar doen wat hij wil - wil hij het echt zelf nog wel?- maar de volgende keer beter in een kleine zaal. In zo'n rokerig zaaltje met 200 man, daar komt de Dylan anno nu beter tot zijn recht. Ik denk dat als hij zo door blijft denderen met zijn 'Never Ending Tour' dat hij binnenkort Lou Reed een hand kan geven. Vanavond in Milaan, morgen in Rome en dan nog 17 optredens tegenover slechts 5 'rustdagen' in vliegtuig en hotel. En dan staat 2014 al gepland.

Heb ook op Youtube een beetje zitten kijken. Het wordt eigenlijk met het jaar treuriger.