Swift hier toch vaak wel net dat een tandje net niet maar heeft ook wel zo zijn momenten soms je kunt beter niet al te negatief gaan zijn over een nice ladies naar mijn mening dus dat doe ik dan ook zeker niet maar echt een favorietje van mij zie ik deze nooit echt worden nee.

Ik zie leestekens ook nooit echt een favorietje van jouw worden

Heb er niet veel mee nee maar hou wel de deur op een kier.

Bij Taylor Swift - The Tortured Poets Department:

Hehe, de love/hate factor is zeer groot zo te zien aan de stemmen. Dat is nu eenmaal het resultaat van overdreven hypes. Hoge bomen vangen veel wind.

En (mooie) vrouwen die pop maken. Pop krijgt sowieso veel kritiek, maar vrouwen in pop nog meer. Kijk naar Beyoncé. Van Pitchfork tot The Guardian, overal laaiende kritieken. Hier niet. Dat betekent natuurlijk niet dat je geen kritiek mag geven maar ik vind het soms wat vreemd.

Vrouwelijke artiesten worden op mume stelselmatig ondergewaardeerd (ongeacht muziekstijl). Dus het is niet alleen pop

Wat dacht je van die meutes volwassen mannen op sociale media die overal roepen dat Taylor Swift kindermuziek maakt, te woke is, en dat 'Queen AC/DC Metallica enz. pas echte muziek is'?

Ik heb eerlijk gezegd nooit iets gehad met vrouwen pop/rock. Te soft, te truttig, teveel nietszeggend. Om over de veelal te simpele teksten nog maar te zwijgen. Ik vond Style destijds wel een lekker nummer maar het nodigde me niet direct uit me meer in de muziek van Taylor Swift te gaan verdiepen. Dit veranderde pas na het beluisteren van Maroon. Een nummer dat me eigenlijk gelijk intrigeerde.

Ik ben daarna eens serieus door het gehele oeuvre gegaan en ik werd daar aangenaam door verrast. Er zitten echt heel erg goede composities tussen maar het was met name het tekstuele waar ik zeer van onder de indruk was. Daar ligt Taylor echt wel mijlenver voor op de overige vrouwelijke artiestes. Taylor Swift is geen hype, ze heeft zich al lang en breed bewezen.

Oef. AC/DC, Metallica en Queen staan ook allemaal bovenin de top 2000, terwijl iedereen weet dat ze eens plaats moeten maken voor Queen Bey, Kungfu Kenny en TayTay.

Bij Taylor Swift - The Tortured Poets Department:





Ik kijk daar stiekem heel erg naar uit meneer.

Moeilijk te plaatsen waar Taylor Swift straks valt in de muziekgeschiedenis, zeker nu ze hem album na album lijkt te herschrijven. Is zíj dan - na de kortstondige Biebers, GaGa's, Grande's, Perry's en Lipa's - de Beatles van Generatie Z? Zeg het maar.
Is het oprekken van streamingrecords makkelijker of moeilijker dan toen Michael Jackson dat deed? Staat het klikken in de Groene muziekbibliotheek van Alexandrië gelijk aan toen muziek nog op zwarte plakken en reflecterende schijfjes gehaald moest worden uit winkels, soms kilometers verderop? En is het als artiest nu makkelijker zichtbaar zijn, op alle mogelijke platforms en kanalen of maakt dat je juist onaanraakbaarder en onecht?

Taylor Swift is moeilijk te plaatsen voor mij. Ik zie jonge meisjes alleen de platenbakken rechtsachterin de Plato afstruinen, daar bij de 'S'. Ik zie een van de allergrootste promotiecampagnes en concertreeksen als een machine op alles inbeuken dat kan ademen. Ik zie een niet-overdreven knappe lange, iele vrouw van alweer 35 jaar zingen over hartenroerselen die blijkbaar alle vrouwen van onder de 35 herkennen.

Maar wat ik hoor is plat, makkelijk, overgeproduceerd, bedacht, catchy en ergens vast oprecht. Taylor Swift is geen getormenteerde dichter, maar wel een verdomd goede schrijfster van allegaartjes die zo lauw zijn dat het cool is voor de jeugd. Het is ergens ook een gaven de hartsnaren zo te raken hoe oppervlakkig de gevoelens ook zijn. Schrijf maar eens iets waar bijna de gehele vrouwelijke mensheid zich wel enigsinds verwant aan kan voelen.

Hulde voor Swift hoor.

Ik weet niet precies hoe Taylor op het podium Swift, maar ik zag onlangs nog wat beelden van een beroemde soul zangeres (van voor mijn tijd) en dit maakte weer eens duidelijk waar het mij om gaat in muziek en waar het over het algemeen totaal aan ontbreekt in de huidige pop scene.
Passie, emotie, energie, echtheid, rauwheid, authenticiteit, originaliteit, oprecht muzikaal speel plezier..

Met je laatste zin raak je bij mij de juiste (een gevoelige) snaar Minneapolis. De laatste weken (terecht of onterecht laat ik in het midden) heel veel aandacht voor Beyonce en dit album van Taylor Swift. Daardoor raken andere albums bijna automatisch ondergesneeuwd. Ben afgelopen maandag naar concert van Ina Forsman in Berlijn en gisterenavond naar Lucy Woodward in Verkadefabriek in Den Bosch geweest. Beiden hebben een geweldige stem en fantastische podium performance en alle 2 ook een heerlijk album uit. Maar ja Taylor Swift en Beyonce rules, het is wat het is, maar misschien zet ik toch iemand op het 'doodlopende' maar ook wervelende spoor hier van Ina en Lucy.

Taylor swift is gewoon een marketing product en alles aan haar lijkt nep en gemaakt. Daarbij zijn haar teksten van middelbaar school niveau en is haar muziek zeer standaard. Wel is ze zeer succesvol daarmee, dus ieder zijn ding. Verder lijken haar fans "deluded" (ook op mume There, i said it.
En nee ik ben geen pop hater. Een dua lipa of olivia rodrigo vind ik wel leuke eigenzinnige nummers maken.
Vind het overigens wel grappig dat veel swifties kritiek wegzetten als vrouwenhater of "je snapt het niet" terwijl ik zn beetje de grootste feminist ben, tja.
Next.

U spelt provocateur fout.

Oh gut, daar komt onze grootste swiftie die niet tegen kritiek op zijne hoogheid kan. Tja. Nuff said.
Het wordt bijna eng.

Zijn mening hoeft niet automatisch een provocatie te betekenen.

Zit zelf ergens in het midden maar neig meer naar zijn kant dan het exorbitant ophemelen van Swift.

Mis dan toch echt net dat beetje bite en dat stukje edge.

Kan snappen dat mensen het aangenaam vinden om te beluisteren maar daar blijft het wel bij.

Maargoed, elke grote popster is natuurlijk een marketingproduct. Dua en Olivia net zo goed.

Dat staat buiten kijf, ging mij om mn tekst na die 1e zin en omdat swifties taylor zien als een soort god terwijl ook zij gewoon een marketing product is

Als er wel iets niet van toepassing is op Taylor Swift..

Klopt Taylor is een enorm marketing product. Tot zover zijn we het eens. Wat betreft je tekst argument, daar proef ik toch wel een kleine provocatie. Je argument (schoolniveau) is wel echt een beetje onzin, en volgens mij weet je dat zelf ook wel. Luister eens naar een liedjes als illicit affaires of Betty. Je hoeft er niet van te houden en de teksten op dit album vind ik zelf ook wat simplistischer dan we van haar gewend zijn, maar ze staat wel internationaal bekend als zeer sterke songwriter.

Teksten zijn inderdaad prima en boven middelbaar schoolniveau maar aan de andere kant wordt de genialiteit ervan ook vaak overdreven. Bovengemiddeld voor een popzangeres, is wat ik zou zeggen.

Daar ben ik het dan mee oneens hoor. Ken genoeg voorbeelden waarin ze simpel schrijft. Blank space, you need to calm down, shake it off, bad blood, mean en ga zo maar door. Dus nee, imo zeker geen sterke songwriter, al heeft ze idd wel beter geschreven als op genoemde nummers.

Ik vind dat bij het wegen van de populairste artiesten hier te vaak de nadruk wordt gelegd op marketing.
De helft ervan krijg ik niet mee en vooral; er is ook nog eens een groot verschil tussen geniale self-branding (Michael Jackson bijvoorbeeld met zijn handschoen en baanbrekende strategie mbt MTV) of een totaal uitgedacht groepje als Spice Girls. In die zin kan ik een Billie Eilish en Beyonce (hoe zeer ze ook geïnspireerd lijkt door Tina's dance act met haar Ikettes) juist wel weer waarderen.

Maar veel meer dan marketing vind ik dus die termen van belang die ik in mijn eerdere post noemde mbt beleving. En, verbeter me als ik er naast zit, het lijkt mij dat het overgrote deel van de concert bezoekers weinig geven om emotie en de energie van wat ik noemde oprecht speel-plezier. Voor mij is geraakt worden het belangrijkste. Bij films idem (daarom heb ik niks met actie films). Of de verwondering om hoe knap iets is bedacht of uitgevoerd.
Als ik mijn jonge collega's aanhoor dan is een concert bezoek (correctie; het zijn bijna alleen nog maar festivals) meer een lollig "zie mijn selfie; ik was er bij" uitje dan dan een indrukwekkende ervaring. Kortom; de vraag die mij bezig houd is; wat maakt een concert geslaagd? Wat verwacht men tegenwoordig terug te krijgen?

Net de singles zijn vaak wat simpeler ja.

Mee eens, in de zin dat vaak de suggestie wordt gewekt dat het afbreuk doet aan de muziek. Dat vind ik niet. Als je concessies doet aan je muziek, dan zeker, maar daar vind ik bijv albums als folklore en evermore geen voorbeelden van.

Maar verder is Taylor ook gewoon een bedrijf met vele medewerkers. Natuurlijk gaat er dan ook veel aandacht naar marketing.

Of het moet dus in het creatieve verlengde liggen van (bedacht door) de artiest zelf..

Ik ben hier niet om af te geven op mevrouw Swift (ze maakt ondanks diverse pogingen zo weinig indruk op me dat ik ook amper wat over haar kan zeggen) maar moet wel zeggen dat het mij een volstrekt raadsel is waarom ze de grootste ster van haar tijd is. Ik denk dat dat vooral veel zegt over de rest van het aanbod.

De lat ligt hoog. Niet overdreven knap? O.k.

Verder nogal 'grijze' muziek, over het algemeen. Dat je iets aan de nummers hebt als je een tekstenluisteraar bent, geloof ik best.

Maar goed, dat ben ik niet. En dan blijft er een verzameling bizar vlakke liedjes over.

Ze heeft ook geen bijzondere stem of zo. Goed aan te horen, niks speciaals verder.

Ik zeg niet dat ze niet knap is, maar waar je bij wereldsterren vaak achterover slaat als het gaat om looks, is Taylor Swift niet direct iemand waar ik stijl van achterover sla. Mag het?
Oh en voor ik weer gecencureerd ga worden omdat het niet over het album gaat; kutalbum.

Het was geweldig vandaag in de Arena.