Taylor Swift - The Tortured Poets Department (2024)

Bij tweede beluistering, ben ik toch een tikje minder enthousiast. Er zitten wat nummers die me niet zo heel veel doen : who’s afraid of little old me , Florida ! So long London mwah niet echt top. Daarentegen kan ik erg genieten van een heel aantal andere nummers (Loml , titelnummer o.a. ) . Heb de extra nummers nog niet geluisterd. Maar ik vind het een beetje hit en mis , zeker geen folklore of evermore. Maar genoeg te genieten

Ik kom na meerdere keren luisteren uit op 2*. misschien kan dit nog uitgroeien tot een 2,5 of een krappe voldoende, maar meer zit er niet in het vat dit keer. Ik snap de positieve reacties echt niet zo. Ze levert teveel output, en daarmee begint ze langzaam haar glans en kracht te verliezen. De productie is echt een beetje vlak, en dichtgesmeerd. Weg is alle spontaniteit en om dan met nog eens 15 nieuwe nummers te komen, come on zeg....
Voor het eerst stelt Swift mij echt teleur, en lijken de artistieke keuzes vooral gestoeld op zo snel mogelijk muziek produceren en niet om het hart te laten spreken.

Na een paar beluisteringen. Een gemiddelde van 4*. Deel 1 is wat minder voor mij, deel 2 wat meer. Soms is her wat te zoetsappig Emily Dickinson vibes voor mij.

Clara Bow vind ik een heerlijke afsluiter btw. Mijn favoriet op dit moment.

Grappig dat je dan juist deze sneer uitdeelt, terwijl je schrijft "niet zuur" te zijn

Ik heb overigens de indruk dat deze plaat onder de fans helemaal niet slecht ontvangen wordt. De grootste kritiek is dat de Jack Antonoff / synth style te overheersend is. Dit verdeelde de fan-base (zover ik op de hoogte ben) ook al met de Midnights release. Ik denk dat deze plaat breder gedragen gaat worden. Vooral omdat de "bonus" tracks meer richting Folklore trekken waar het core album meer haar typische, maar nooit echt dezelfde, pop sound heeft. Het geheel is meer gevarieerd.

Als iemand die juist de synth-pop stijl waardeert is het basis album een heerlijke plaat. Ik waardeer ook de boodschap achter bepaalde songs als "But Daddy I Love Him" en "I Can Do It With A Broken Heart." en denk dat deze tracks echt nodig waren voor haarzelf.

The track Florida met Florence is zeer sterk, beide stemmen lijken echt voor elkaar gemaakt. Zou graag meer samenwerkingen horen tussen die twee

Ruim 1 dag oud en met slechts 3.27 nu al zwaar ondergewaardeerd. Ga er nog eens goed voor zitten en luister die 31 songs goed, zonder na 30 seconden te skippen. Of doen jullie dat nooit?

Zou t ook omgekeerd kunnen zijn? Ik heb Taylor echt enorm hoog zitten, maar vind dit echt geen sterk album. Niet slecht maar wel te eenvormig voor haar kunnen. Ik hoor wel meer swifties die daar zo over denken, niet iedereen is enthousiast. De recensies zijn ook niet allemaal louter positief. Ik denk dat de waarheid ook ergens in het midden ligt, het is niet slecht. Maar wel (te) veel van hetzelfde, en inmiddels moet Swift wel echt op zoek naar een nieuwe sound en zeker een nieuwe producer. Jack Antonoff is een geweldenaar maar de formule lijkt uitgewerkt.

Ergens op Ibiza. Ook deze Swift hoort bij de beleving van de Middellandse Zee. Iets met de zon, de blauwe lucht en de zee. En mij maakt het geen bal uit of ik het nou goed of slecht moet vinden. Voor mij hoort de heerlijke stem van Swift bij deze beleving. Lekker zwoel, chewing gum ritmes, licor 43 en gewoon iets met azuurblauw. Ik mag graag hier samen met haar verblijven..

Ik dacht dat je met je vrouw naar Ibiza was....

Sssttt. Dat weet Taylor niet..

Anders gaat het volgende album over mij..

Ik ben vooralsnog niet zo onder de indruk. 31 nummers? Kill your darlings, Taylor.

Ik herken veel in het bericht hierboven van Monsieur.

Gisteravond zetten een vriend en ik onze dochters af bij Tivoli voor een onofficiele releaseparty.
Onder het genot van een biertje werd uiteraard ook besproken hoe wij naar Taylor kijken, luisteren en wat we ervan vinden.

Beiden vinden we Taylor niet slecht, sommige nummers zelfs goed. De aandacht die Taylor echter krijgt verbaasd ons wel. Nu kan ik mij herinneren dat ten tijde van de film Frozen (deel 1), mij dit ook verbaasde. Ik vond het een goede film, maar op een bepaald moment waren er bijna geen winkels meer die niks van Frozen verkochten. Van kledingwinkels tot snackbars, het was overal. Marketing is niet meer te vergelijken met 20 jaar (en langer) geleden.

Uiteraard kwam er een moment dat we Taylor afzetten tegen de grote popidolen uit de jaren 80. En allebei hadden we het gevoel dat die artiesten meer een 'echt' verhaal brachten. We geloven Taylor (en zeker Beyonce) niet. We hebben het idee dat ze niet leven wat ze zingen.

Wat betreft dit album; denk (en hoop) dat het nog wat meer luisterbeurten nodig heeft.

Eerste luisterbeurt: niet héél denderend...

Edit: begint al te groeien.

Berichten verplaatst naar Taylor Swift

Beste allen, ik heb aardig wat non-album berichten verplaatst naar de artiestenpagina's. Graag daar het gesprek over de artiest Taylor Swift voortzetten. Houd het wel respectvol, naar elkaar en naar Taylor Swift.

Berichten verplaatst naar Taylor Swift

Als non-Swiftie een waarneming.

Ik ben meer van Lana del Rey (ook Antonoff, maar eigenzinniger) - en heb niets met the National. Heb me desondanks toch eens op deze verzameling gestort - en het moet gezegd, en zitten nummers bij die zeker groeipotentie hebben. Die ga ik eens in een playlist zetten.

Voor het overige gaat dit album mank aan waar vele dubbelalbums last van hebben: te weinig scherpe keuzes. Met een zelfkritisch gehoor en idem producers had het kwantitatief minder - edoch kwalitatief een stuk sterker kunnen zijn.

Dus het mag hier alleen over het album gaan maar niet over de maker ervan, wat zou dat uitmaken? Pak simpelweg elke willekeurige albumpagina van Bowie en je krijgt 400 berichten over zijn impact, levensloop en status. Of werd het te kritisch en is onze mod toevallig een Swiftie?

Er is een bericht van mij verplaatst wat gewoon een reactie was van mij naar aanleiding van het beluisteren van een paar nummers van dit album maar maak daar verder geen punt van.

Volgens mij is dat precíes wat je nu doet.

Heb er eerst niets over gezegd maar kan me wel enigszins vinden in Monsieur’ zijn bericht.

Wie bepaalt uiteindelijk wat exact waar over gaat of hoort te staan.

Zo vind ik het bericht van Juul ook prima relevant voor het album hier.

En de move van de mod wel enigszins discutabel ja maar maak daar dus geen punt van verder.

Hier heb je natuurlijk wel een punt. Taylor had wel even met de borstel door de nummers mogen gaan en de helft mogen schrappen. Dat had een flink sterker album opgeleverd.

Dat lees ik heel vaak, maar ik denk dat er dan een aantal tracks op zouden staan die ik persoonlijk juist veel minder sterk vind. Ik stel mijn eigen album wel samen uit deze twee uur muziek en een 13-jarige Swiftie kan een hele andere keuze maken.

Voor mensen die alleen streamen ben ik het met je eens. Ik koop alleen nog regelmatig fysieke cd's.
Ik zal wel een dino zijn in dat opzicht, maar dan vind ik het toch wel zo prettig om een ijzersterk album te kopen en geen verzameling van slappe hersenspinsels, halve ideeën etc.

My Boy Only Breaks His Favorite Toys is toch wel een heel lekker nummer hoor! Doet me ergens denken aan Cruel Summer

Zelden zo’n groeibriljant aangeschaft. Vooral de 15 bonustracks (The dark side) zijn ook ongekend goed en maken TTPD Anthology tot het meest persoonlijke (dubbel)album uit haar carrière. Laat u niet afleiden door zure commentaren, maar luister nog eens goed en mis dit prachtige album niet.

Eens. En ik ga inmiddels ook erg lekker op But Daddy I Love Him, Florida!!! En de titeltrack.
Zou het dan toch nog iets worden tussen mij en de nieuwe Taylor.......?

Ik denk oprecht dat dit de manier is om naar het album te luisteren. Ik heb na 2 goede luisterbeurten een playlist van 22 nummers gemaakt, met een groot deel daarvan Aaron Dessner nummers. Ik denk dat veel van mijn favoriete nummers momenteel niet op een 12-nummer albumversie zouden komen. Maar 22(!!) nummers hebben waar ik van kan genieten, die mij hetzelfde gevoel geven als folklore/evermore, is werkelijk fantastisch. Zeker na Midnights die ik persoonlijk 'okay' vond is dat een enorme opluchting.

De eerste luisterbeurt kwam het wat blak over en te veel van hetzelfde, maar een paar luisterbeurten verder openbaart zich toch een fsntastisch album, waarbij de eerste 16 sings wel de beste zijn.

Ze heeft ook weer een hele berg geweldige teksten geschreven en de muziek is vaak op de achtergrond, maar fantastisch geproduceerd.

4,5

Niet stom bedoeld: kan je voorbeelden geven van wat teksten die je sterk vindt? Wat ik online tekstueel voorbij heb zien komen van dit album was niet bepaald mijn ding, maar ik wil niet cherrypicken - ik ben wel benieuwd naar welke passages hier juist wel de moeite waard zijn volgens liefhebbers.

Ben ook wel benieuwd ja.

Wat mensen eventueel te zeggen hebben over specifieke stukken tekst en waarom deze volgens hen zo geweldig zouden zijn.