Bij Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu Live (2008):

Daarnaast betwijfel ik ernstig of Neil Young zichzelf ooit als hippie heeft beschouwd.

Ik denk niet dat hij zich niet als hippiie heeft beschouwD, maar hij is ongetwijfeld een kind van de hippiegeneratie!

(even de spelfout gecorrigeerd)
Dat kan zijn, maar hij komt op mij vrij conservatief over. En dat bedoel ik overigens niet negatief.

Bij Crosby, Stills, Nash & Young - Looking Forward (1999):


Klopt... maar het wordt een CSN album zonder Neil. Het album wordt geproduceerd door Rick Rubin. Coveralbums zijn vaak erg matig (Guns N' Roses - The Spaghetti Incident? is een bekend voorbeeld), maar ik ben zeker benieuwd.

Ozzy Osbourne, Slayer en Queensryche hebben ook mislukte coveralbums en ik kan ook eigenlijk geen geslaagde coverplaat bedenken, vandaar dat ik ook al niet zo heel erg enthousiast was. Maar dit is een mooie kans om 'Blackbird' eindelijk eens op cd te zetten.

Ik wil me aansluiten bij de vorige reakties over een op stapelstaande cover-cd van CSN. De heren zouden zich dan beter kunnen richten op een afscheids cd. Zij hebben niveau genoeg om hun talent op een waardige manier af te sluiten. Gezien hun leeftijd en de gezondheidssituatie van m.n. David Crosby zou ik daar volledig begrip voor op kunnen brengen. Zelfs een soort Anthology met unieke beelden en opnames is te prefereren boven een covercd. Ik ken maar één cover cd die enigszins de moeite waard is en dat is die van Patti Smith, Er komt wel volgend jaar een 3-delige cd van Graham Nash ( 'n soort veredelde best-off) uit.Spannend!!! Looking Forward krijgt dan toch een diepere betekenis

Ad afschuwelijk. Je roept nu al 15 jaar om een afscheids cd gezien leeftijd en gezondheid: krakende wagens lopen nog steeds het beste.

Ik zie niet in waarom ze niet gewoon met nieuw werk kunnen blijven komen en waarom dat niet interessant zou kunnen zijn.

Zo wil ik in 2008 met een gerust hart de conclusie trekken dat ze alle vier minsten één keer flink wraak hebben genomen voor het in het algemeen zeer slappe werk op Looking forward.

Ik weet niet op wat voor soort muziek iedereen zit te wachten bij CSNY, maar als ik vooral hou van het type Stand and be counted, kunnen jullie je voorstellen dat ik bepaald niet aan mijn trekken kom. Ik geloof dat ik met Stand.... het enige rocknummer van de cd wel heb genoemd.

Ik heb een ongelofelijke hekel aan pseudo zuidamerikaanse invloeden, daar begint Stills hinderlijk genoeg al mee in Faith with me, de toon voor de cd is daarmee gezet.

De ene slappe ballad na de andere volgt, het is treurig en ik reken het vooral Stephen Stills en Neil Young aan. De laatste houdt alle goede nummers angstvallig voor zijn solo cd's en dat is geen werken.

Als je toen al dacht dat ze misschien te oud waren en toe waren aan het slappe werk, is het des te frustrerender dat ze 10 jaar later live toch gewoon meedoen op Deja vu live, met de rock van Living with war cd van Young.

Dus te oud om een beetje te rocken waren ze 10 jaar geleden ook weer niet. Dan is het dus gewoon slap wat er wordt vertoond en moeten wij ons weer rustig verdiepen in het betere werk, dat de heren ook hebben gemaakt.

Beste Hans (musician). Als je onze lijsjes naast elkaar legt liggen onze smaken niet eens zo ver uit elkaar. Integendeel zelfs. Jouw rotatielijst staan bij mij al in het hoekje geschiedenis (geintje). Maar wat je over CSN&Y schrijft blijf ik niet snappen. Over Stills ben ik het overigens met je eens, maar dat is nooit mijn favo geweest. Jij bent misschien nog een gezonde vent van 46, ik ben een vent van 54 met vanalles wat niet meer goed is en tussen 46 en 54 kan er veel gebeuren. Nu hebben we het over artiesten van boven de 60, van wie de meeste flink roofbouw op hun lichaam hebben gepleegd. Mij maak je niet wijs dat, hoewel muziek voor hen nog erg belangrijk in hun leven is, ze zelf zullen zeggen dat gezondheid het allerbelangrijkste is. Zelfs CSN&Y zijn gewone stervelingen. Dat in je achterhoofd houdend weten zij zelf ook wel dat hun beste jaren achter ze liggen. Jij zegt quote: Ik zie niet in waarom ze niet gewoon met nieuw werk kunnen komen en waarom dat niet interessant zou kunnen zijn. einde quote. Misschien zouden ze nog kunnen, maar ik heb een heel erg sterk vermoeden dat die behoefte er niet meer is bij de heren. In een vorige reaktie heb ik beschreven waar ze allen persoonlijk mee bezig zijn en er misschien nog een gezamelijk project komt. Een cd met covers (niet bepaald vernieuwend) Ieder is op zijn manier aan het afronden en hou nou toch eens op met:"zou moeten kunnen" Gun die mannen als mens hun welverdiende rust en laat ze in hun vrije tijd lekker doen wat ze willen. Ze hebben er immers de leeftijd voor.

In vervolg op onze Deja vu Live bevindingen: ten tijde van Looking forward (1999) waren de heren begin 50, halverwege 50.

Hadden ze daarna niets zinnigs meer gemaakt, dan had je gelijk, dan waren het vroeg oud geworden hippies, rijp voor Huize Avondrood.

Maar dat is niet zo. Laten we het eens zijn: Crosby & Nash hebben in 2004 toch veel beter werk afgeleverd, dan met Looking forward?

Stephen Stills heeft met Man alive in 2006 ook een prima cd afgeleverd (niet alles was even fantastisch, maar goed) waarvan soms ook de vonken van af sprongen.

En bij Neil Young is elke discussie hieromtrent ook niet nodig: Living with war is iedereen bekend, opvolger Chrome dreams II is ook prima

Het enige dat ik doe, is mij hardop vragen, waarom de heren dit niet kunnen als ze met hun vieren in de studio zijn. Meer vraag ik niet van ze.

Zullen we die vraag dan samen aan hen stellen, want over één ding zijn we het in ieder geval eens. CSN&Y is een wereldband ! En wat die cd uit 2004 betreft: Absolute wereldklasse ( Misschien wel gelijkwaardig aan Deja Vu m.i.)

weet jij waar we naar toe moeten mailen?

Wat één ding ben ik ongelooflijk jaloers op jou. Jij bent nog jong en bent nu muziek te "ontdekken", die voor ons al gesneden koek is. En ik kan me de kiçk nog goed herinneren, die dat toen gaf. Toen hadden wij helemaal geen vergelijksmatriaal. Allerlei nieuwe groepen met hun "toen" nieuwe stijl overstroomden de muziekwereld. Dus dat was smullen geblazen. Bovendien vind ik het juist steengoed dat er jongelui als jij zijn, die deze muziek juist waarderen. En jij weet er al verdomd veel van, vind ik!!!

Je ziet het inderdaad niet veel, het is een kwestie van gewoon eens verschillende dingen proberen. Ik heb me ook niet beperk tot alleen keiharde metal. Maar die moeite neemt niemand omdat die muziek niet 'in' is. Maar ach, moet iedereen ook zelf weten...

Helemaal waar!!!! Het leuke van meedoen aan een forum als dit , dat je elkaar aanmoedigt, tips geeft. Gewoon op een positieve manier over muziek discussiëren. En je mag dan best wel eens wat fanatiek overkomen. Humor met een knipoog, zal ik maar zeggen. Maar er zij er ook zat die met erg weinig kennis van zaken alles afkraken en daar baal ik wel eens van.

Ja, inderdaad. Iedereen mag oordelen, maar luister er dan wel eerst echt eens naar.

Ik denk dat wij eerder jaloers op de oudere muziekliefhebbers moeten zijn: jullie hebben tenslotte in een tijd geleefd waarin al die bands/artiesten op hun hoogtepunt waren en vaak de beste concerten van hun carriere speelden. Ik was maar wat graag in de jaren '60 opgegroeid, toen "artiesten" als 50 Cent e.d. nog niet eens bestonden. Nogmaals, de muziek uit die tijd mag nooit vergeten worden. Gelukkig spreken artiesten als Neil Young en Bob Dylan nu ook wel aardig wat jongeren aan... nu CSN nog!

Ja, daar heb je ook weer gelijk in. Zo zie je maar. Het mes snijdt aan twee kanten.We all need one another!!!

Gelukkig heb ik het geluk gehad Neil Young live gezien te hebben (en uit diezelfde tijd Ten Years After en John Mayall) dus de inhaalslag is ingezet. Verder zal ik het vooral met DVD's moeten doen, ook geen straf.

Had wel graag die artiesten in hun jonge jaren zien spelen.

Daar zeg je dus weer hele wijze woorden. Toen zij nog aan het begin van hun carriere stonden, de soms wilde overmoed en vooral hun muzikale vooruitgang. En ook ook de ontwikkeling, die zij doormaakten. Zowel als mens en muzikant. En nu dus v.v. Heel interessant!!

Is dat wel zo Ad? Laten wij CSNY als voorbeeld nemen. Vroeger 4 heren met een ideaal en aan het begin van hun muzikale cariere. Ze hebben inderdaad mooie muziek gemaakt. Nu 4 kalende, grijze mannen die een parodie op zichzelf zijn. Ik denk dat er geen jongere zit te wachten om vier van die bejaarde heren met hun rollator het podium op te zien strompelen om daar quasi verontwaardigd hun liedjes te zingen. Ik heb heel veel respect voor wat de heren CSNY vroeger hebben gepresteerd en ik draai hun oude albums nog steeds. Ik heb echter geen behoefte om nu nog een plaat zoals bijvoorbeeld "Looking Forward (1999)" van CSNY te kopen. Een zichzelf respecterend artiest weet wanneer het tijd is om te stoppen.

Zodra ze nog een keer naar Nederland komen ben ik dan die jongere die er zeker weten bij is Natuurlijk wordt het allemaal wel wat minder, maar nog steeds indrukwekkend. En dan het plezier dat die mannen nog steeds uitstralen, sowieso is het niet niks als je kunt zeggen dat je CSN(Y) live hebt gezien.

Vind trouwens niet dat ze moeten stoppen, doe het maar lekker rustig aan en kom om de zoveel tijd eens met een fijne plaat zoals deze Looking Forward

En dat is wat je me nu telkens verwijt, Hans. Dat ik een afscheidscd/lp wil. Jij wilt dat ze nu nog hun hoogtepunt moeten najagen. Nou weet ik het niet meer. Ik zal maar niet meer mailen namens ons met onze "dringende wens" minimaal nog 1x te "vlammen" Dit wat betreft CSN&Y. Wat ik Stijn wilde zeggen dat het een leuke tijd was toen "al" die artiesten van Dylan tot Hendrix en van The Doors tot The Stones nog aan het begin stonden. Overigens vind ik de ontwikkeling die elk artiest op welk gebied dan ook erg interessant, zoals zelfs jij en ik die ontwikkeling aan het doorlopen zijn.

Naar Europa zie ik ze ook niet meer komen, maar wat je zegt: Ben blij als ze nu nog met iets komen wat kwaliteit heeft. Misschien een cover cd , heb ik horen fluisteren. En anders met mooie Anthology's. Morgen ga ik bijvoorbeeld Voyager halen van David Crosby. Ben ik weer even héél blij

Cover cd ben ik niet zo'n voorstander van maar dat heb ik inderdaad ook gehoord. Ik verheug me al wel op het teruggevonden album dat Stephen Stills met Jimi Hendrix opnam. En wat betreft Voyage, fantastisch! Ik heb hem zelf nog niet, al wel voor 35 tot 40 euro gezien, maar dat heeft ook nog geen haast. Eerst al het studiowerk dan komt dat later wel een keertje, kan alleen maar goedkoper worden

Kalend? Graham Nash heeft anders nog een flinke haarbos hoor. Het haar van Stills werd steeds dunner, maar hij heeft het geluk gehad dat de haarlijn niet verder naar achteren kroop sinds 1990 ofzo. Crosby en Young zijn wel redelijk kalend, ja.

Maar even serieus, en ik herhaal maar even wat ik al eerder heb gezegd, CSNY hebben ook op oudere leeftijd nog meer te zeggen dan de meeste nieuwe artiesten/bands.

Bij Manassas - Manassas (1972):


te zoet misschien?
of minder direct dan Young ?

Misschien zit het wel in de naam.

Grapje natuurlijk. CSN kregen na Deja vu al gelijk het predikaat kampvuur, hippies en belegen en zijn daar nooit van af gekomen. Toen hippies al vrij snel daarna uit de mode raakten, was het met CSN helemaal gedaan.

Jammer, want met name Stills kan af en toe leuk vlammen, met deze Manassas maar ook in 2005 nog met Man Alive.

De indrukwekkende solo-carriére van Neil Young spreekt aan, omdat hij zich niets aantrekt van alle modes en in z'n ééntje hele stromingen in de muziek wegblaast met zijn Crazy horse, als dat nodig is

My my hey hey! Rock and roll is here to stay! En dan nog maar gezwegen over wat hier gezongen wordt over Johnny Rotten, de 'nep' punker van de jaren 70.

Young heeft recent ook nog vol van leer getrokken tegen George Bush, ik denk dat zijn kruistocht en bemoeienissen Obama geen windeieren hebben gelegd.
En dat zal de jeugd anno nu waarschijnlijk nog steeds veel deugd doen!

Daar zit natuurlijk wel wat in. En dan gaat Neil zelf zijn ex-collega's van CSN ook nog eens afkraken (in bijv. 'Thrasher'). Het helpt ook niet als op een album als "Long May You Run" Stills overschaduwd wordt door Neil. Als ik die plaat als eerste zou horen, zou ik niet snel solowerk van Stills gaan proberen.

Ik moet wel zeggen dat het succes van CSN opvallend lang heeft aangehouden... tot en met 1982 scoorden ze nog steeds hits.

En anno 2008 kopen we nog steeds alles van ze, mocht er weer eens iets komen.

Inderdaad. "Deja Vu Live" vond ik geweldig, dus laat maar komen!