Werelds was het.

Volledig mee eens. National was wisselvallig, War on Drugs was fe-no-me-naal.

Bij The War on Drugs - A Deeper Understanding:

Helemaal vooraan gestaan bij het nummer Thinking of a place, een ervaring die ik nooit zal vergeten! Magisch mooi!! Wat een top optreden in AFAS live.

BRILJANT was het gisteren! Hoogtepunt voor mij was 'Thinking Of A Place'.

Ik heb net het concert in Keulen gezien. Ik tril nog na.......wát een genot!!!

Thinking of a Place was idd absolute top. De ritmische improvisatie in het middenstuk verhoogde de kwaliteit van het nummer nóg meer.

Overigens is E-Werk in Keulen een leuke zaal. Relatief klein (2000 man) maar heel relaxed. De locatie ligt ver buiten het centrum van Keulen. Er tegenover ligt het Palladium. Grappig om te zien hoe aan 2 kanten van de straat de mensen in de rij staan voor een concert.

Voor mij persoonlijk was dit het concert van het jaar. Ondanks de hooggespannen verwachtingen hebben TWOD het méér dan waar gemaakt. En dat was al lastig na het concert van Nick Cave een paar weken eerder. Wat werkelijk door merg en been ging. Maar dit........

Het concert van donderdag is bij 3voor12 terug te kijken:
Kijk nu de show van The War On Drugs in AFAS Live - 3voor12 - 3voor12.vpro.nl

Dank!!!

Overigens vind ik het wel een vermelding waard, dat er gelukkig nog steeds publieke omroepen bestaan (NPO, ARD, ZDF, BBC etc) die dit soort bijdragen blijven leveren. En dat voor een paar luttele euro per belastingbetaler per jaar. Zonder enige vorm van spam om de paar liedjes.

De muziek van twod is naar mijn mening niets meer of minder dan ingenieuze shoegaze,.... je houdt ervan of niet, .....een tussenweg bestaat niet.

Ik ben er van overtuigd dat je ze nog nooit live hebt gezien.

Klopt

Bekijk dan gewoon de gehele opname van 3voor12. Dan begrijp je misschien dat het véél meer is dan alleen shoegaze.

Ik zei ook geniale muziek, ipv muziek de term shoegaze gebruikend, want als je naar de keur aan voetpedalen kijkt...... ☺

Dan zou praktisch iedere beetje gitaarspeler onder de noemer van Shoegaze vallen

Er zijn overigens aardig wat speculaties voorbij gekomen. Het lijkt op die en dat........

Like A Hurricane (Neil Young) - The War On Drugs - YouTube

Bij The War on Drugs - A Deeper Understanding:


Tot je deze band live gehoord hebt, zoals ik afgelopen zaterdag in de Ziggo Dome. Dan staat er ineens een steengoede rockband en klinken de nummers en zeker de gitaarsolo's van dit album een stuk minder 'braaf'.

Haha meen je dat nou?

Eerder dit jaar op Primavera was het 1 grote snoozeshow. Ik hoorde mensen reppen over 'The Bore on Drugs' & 'The Snore on Drugs'. Daar moet ik me eerlijk gezegd wel bij aansluiten. Zowel op plaat als live is het heel veilig binnen de lijntjes kleuren met deze band. Effectbejag middels een repetitief trucje.

Op pukkelpop waren ze ook heel erg goed, schitterend optreden, geweldige live band.

Ja dat meen ik. Het was echt geweldig goed live en inderdaad minder binnen de lijntjes als op het album afgelopen zaterdag in de Ziggo Dome. Ik denk dat je pech had op Primavera. Vorig jaar hadden ze na hun optredens in AFAS live ook alleen maar jubelende reviews.

Ik kan het gevoel van thrm en andere mensen in het 'gisteren gezien' topic goed onderschrijven. Ik zag ze ook op Primavera en in goed gezelschap, dus daar lag het niet aan. Toch was het echt de tijd volmaken totdat Nick Cave op datzelfde podium zou beginnen, maar al mijn energie sijpelde daar weg. Wat saai. Als dan de muziek al veilige paadjes bewandeld; de podiumpresentatie vervolgens ook compleet afwezig is; even later Nick Cave wel bezwerend loopt te zwoegen op datzelfde podum, dan wordt het lastig. Kan mij niet voorstellen dat dat aan het optreden an sich lag. Dat is op plaat ook al redelijk langdraderig, maar dan luistert het nog wel oké weg voor dat uurtje. Slechte muziek is het namelijk niet eens zo zeer.

Mag ik je er op attenderen dat een optreden op een festival van een heel andere orde is, dan een écht live-concert? Wanneer alle toehoorders komen voor 1 band, of voor meerdere, of een ander, of het gehele plaatje? Nick Cave ( ) vind ik ook prima, meer dan dat zefs. Maar ondanks de emotionaliteit van de optredens van de (terecht) bejubelde Nick Cave vind ik de TWOD van een grotere orde,

In dat opzicht ben ik het eens met de recensies van OOR.NL en HUMO.BE. DIe normailter azijnzeikerig of helemaal niet aanwezig zijn....., maar deze keer het volgens mij, volledig begrijpen.

Menig authist zou eens naar de drummer moeten kijken

Het is er voor iedereen

Hier een autist, zonder h. Kan je mij vertellen waarom die drummer mij bijzonder zou moeten aanspreken?

Heb ze overigens ook op een festival gezien (BKS), dus ik heb blijkbaar geen recht van spreken, maar ik vond het allemaal ook niet erg interessant. Dat TWOD live van een grotere orde zou zijn, vind ik wel een verrassende uitspraak. Waar Cave bij wijlen over het podium heen raast, en nogal een intensiteit aan de dag legt, staat The War on Drugs braaf hun liedjes te spelen. Daar is het ook de muziek voor, natuurlijk, het is nou eenmaal geen opwindende muziek. Waarschijnlijk ligt daar al mijn probleem met de band. (is niet waar hoor, ik hou erg van rustige, dromerige muziek, maar in The War on Drugs hoor ik er weinig, of het nou in de studio of op het podium is)

Iedereen heeft uiteraard zijn of haar eigen beleving. Ik denk dat OOR en HUMO dat o.b.v. de laatste concerten aardig onder woorden brengen. Lees het maar eens.
Daarnaast vind ik braaf ook niet echt van toepassing. Ze rocken behoorlijk, maar weten ook zoals ergens vermeld wordt, ieder akkoord tot een penseelstreek te maken.

En wat de drummer betreft? Grote delen van het concert helemaal opgesloten in zijn 'eigen wereld'.

Ja, anders zou jij Harrie heten

Is ook wel een moeilijk woord

Aha, dus hij is zelf een autist?

Dat viel me ook al op toen ik TWOD live zag, maar helaas levert het in dit geval weinig bijzondere drumlijnen op...

Dat klopt als een bus. Maar het past als gegoten. Eenvoud siert de drummer.

Bekijk onderstaande eens. Een trommel en een theedoek......
KFOG Private Concert: The War on Drugs - Full Concert - YouTube

Yes, een live album!
The War on Drugs Announce New Live Album LIVE DRUGS | Pitchfork

Bij The War on Drugs - I Don't Live Here Anymore:



Niet zo veel mensen die The Beatles of The Cure kennen? The Beatles zijn zo’n beetje de definitie van mainstream (zeker in de jaren ‘60). The Cure heeft ondanks een aantal hits nooit bij de gebruikelijke hit-cultuur gehoord maar zijn ook niet in de jaren ‘80 onopgemerkt gebleven. Beiden zijn wel behoorlijk bekende ‘Top 2000 bands’ en zou ik zeker tot de ‘mainstream’ rekenen.

The War On Drugs is een populaire rockband. Maar dat is nu wel anders dan wat dat in de jaren ‘60 of ‘80 inhield. De muzikale mainstream wordt niet meer gedomineerd door rockbands maar veel meer door Pop/RnB zangers/rappers en DJ’s/Producers. The War On Drugs mag dan wel gangbaar zijn binnen de rock-muziek van deze tijd; rockmuziek is niet meer gangbaar. Lijkt me dus dat The War On Drugs zeker geen mainstream is terwijl The Beatles dat zeker wel waren (en nu nog steeds trouwens als je kijkt naar platenverkoop en spotifystreams).

Ik denk dat je wat overschat. Iedereen zal wel van The Beatles gehoord hebben, maar zal iedereen ook de songs kunnen aanduiden. Ja, ik kan dat misschien nu wel. Ik denk niet dat ik dat 5 jaar geleden zou gekund hebben. Ik betwijfel of veel leeftijdsgenoten dat ook kunnen doen, gezien die liever naar tomorrowland gaan dan wat anders, en met andere figuren zijn opgegroeid.

The Cure zou ik 5 jaar geleden niet herkend hebben, niets over geweten hebben, sterker nog, misschien dat het de eerste keer zou geweest zijn dat ik van de naam "the cure" gehoord zou hebben. Maar nu, anno 2022 weet ik inderdaad dat het eigenlijk de eerste groep is die in je opkomt als je het hebt over jaren '80 muziek. Sure. Maar ik denk dat er velen zijn met misschien minder interesse in muziek of opnieuw dezelfde type mensen die ik hierboven al heb beschreven die inderdaad niet van The Cure gehoord hebben.

Mijn punt alleen is... dat betekent niet dat daarom die groepen niet mainstream zijn. Ze zijn wel mainstream, en al zeker van hun tijd. En misschien hebben The War on Drugs niet dezelfde status als één van die twee groepen in hun tijd, of is hun legacy ook niet zo groot als die twee groepen, iedereen die vandaag ietwat into rockmuziek is, zal wel van hun gehoord hebben. Maar inderdaad de gemiddelde man in de supermarkt, not a chance of het moet al veel toeval zijn. Maar ik vind ze ook niet "indie" genoeg om daarover te spreken nog, misschien zijn ze wel zo gestart. Maar het is geen kleine groep, het is al een naam hé vandaag. Vergelijkbaar misschien met Arcade Fire qua naam en reputatie. Arctic Monkeys kun je ook niet indie noemen hé bijvoorbeeld. Ze hebben zelfs een liedje dat meer dan 1 mijard views heeft, en indertijd kon je er moeilijk aan voorbijgaan, al was ik daar klaarblijkelijk wel min of meer in geslaagd en gelukkig maar. Maar die bekendste track is de title track van The Crew dus daarmee dat ik toch of 1 of 2 nummers zo heb leren kennen. Geen fan van, net zoals ik ook geen fan van de game was.

___

Ik dacht bij The Cure altijd dat compleet andere muziek was, maar instrumenteel vind ik het wel een stuk boeiender dan de naam of reputatie zou doen vermoeden. Ik denk dat ik heel vroeger eens "A letter for Elise" heb gehoord en dat dat mijn eerste Cure nummer was. En dan later gezien dat het de favoriete groep van iemand was (of één van de), en zo eens wat meer geluisterd, vooral Disintegration dan.

TornadoEF5 ik ben ongeveer een leeftijdsgenoot (32) maar heb nog nooit iemand hoeven uitleggen wie The Beatles zijn. Sterker zelfs; ik kom uit een “Stones-gezin” waar absoluut geen Beatles gedraaid werden maar ik ontkwam er niet aan dat ik buitenshuis mee kreeg wat voor liedjes zij gemaakt hebben. In mijn beleving wordt je met The Beatles doodgegooid, speelt nog steeds op iedere verdwaalde gitaar wel iemand ‘Blackbird’ en is er een reden dat H&M en Primark tegelijkertijd een The Beatles-kledinglijnen introduceerden. Ik denk dat we niet snel een groter referentiepunt zullen krijgen van een collectieve muziekband met herkenbare liedjes dan The Beatles (misschien dat Queen in aanmerking komt).

The War On Drugs is volgens mij een band voor de geinterreseerden en alhoewel ik de vergelijking met Arcade Fire wel begrijp denk ik niet dat die helemaal op gaat. Arcade Fire heeft namelijk best een groot bereik, o.a. vanwege soundtracks voor Her en Dumbo (notabene een Disney-film). Zelfs Arcade Fire is denk ik een band die pas opvalt wanneer je oog hebt voor muziek. Het is geen naam zoals Taylor Swift of Billie Eilish.