Op zich heb ik niet veel met Borsato maar ik kan mij wel vinden in onderstaand fragment uit de column van Jerry Goossens.
Of zij Marco kunnen doen vergeten moeten we maar afwachten. In elk geval wordt de muziek gezuiverd van z’n vertolker. Als een in ongenade gevallen apparatsjik die uit een Stalinistische foto wordt geretoucheerd. “Het draait allemaal om het feest der herkenning”, gnuift de impresario.
Als Marco B. schuldig wordt bevonden, verdient hij straf. Maar de kunstenaar beroven van zijn werk is ook misdadig.
Vandaag is rood de kleur van mijn plaatsvervangende schaamte.