"Death Magnetic", wordt de nieuwe titel.

Magnetic Death klinkt beter eigenlijk.

Als je het dan snel uitspreekt kom je op megadeth uit haha

Vind het een beetje een rare titel, eerlijk gezegd. Nogal eh... cheesy, en dat ben ik niet van hun gewend. Maar misschien moet ik er nog aan wennen. Maakt verder ook niet zoveel uit, als de muziek maar goed is.

The Frayed Ends Of Sanety jam inThe basement was natuurlijk wel het kijken waard

Shit, ik loop even achter met lijstjes

JUNE 8 2008 : NURNBERG (D) : Rock Am Ring

Creeping Death
For Whom The Bell Tolls
Ride The Lightning
The Four Horsemen
Bleeding Me
No Remorse
The Memory Remains
...And Justice For All
Fade To Black
Master Of Puppets
Motorbreath
Nothing Else Matters
Sad But True
One
Enter Sandman
- - - - -
Die, Die My Darling
Stone Cold Crazy
Seek and Destroy

video

12 JUNE 2008 : NASHVILLE : The basement

No Remorse
Fuel
Harvester Of Sorrow
Welcome Home (Sanitarium)
For Whom The Bell Tolls
Master Of Puppets
Sad But True
Motorbreath
Seek And Destroy


Video

13 JUNE 2008: MANCHESTER : Bonnaroo

Creeping Death
For Whom The Bell Tolls
Ride The Lightning
Harvester Of Sorrow
The Unforgiven
...And Justice For All
No Remorse
The Memory Remains
Fade To Black
Master Of Puppets
Whiplash
Nothing Else Matters
Sad But True
One
Enter Sandman
- - - - -
Last Caress
So What
Seek and Destroy

Bij Metallica - ...And Justice for All (1988):

Misschien een idee om alle ballads van Metallica op 1 cd te gaan branden, want de ballads van Metallica zijn erg goed natuurlijk, ik houd er alleen niet van om na een retestrak nummer in slaap gesust te worden door een ballad, om daarna weer gewekt te worden door een lekker strak nummer.

Ricardo..ik volg je niet. Vind je de ballads nou mooi of niet?

Ik vind de ballads van Metallica tot de betere ooit behoren, maar vind ik niet op een album passen met harde en strakke nummers. Metallica zou een album met alleen maar ballads kunnen uitbrengen, dan is het verschil met de harde nummers niet zo groot vind ik. Of ze kunnen een ballad als openingstrack of als laatste track kunnen gebruiken, maar ik vind ze als tussennummer toch minder geschikt(let wel voor mij dan). Ik houd van ballads, maar dan ook alleen maar als ik daar naar wil luisteren, als ik echte metal van Metallica wil beluisteren heb ik niet zoveel zin in een ballad tussendoor. Als ik een ballad bui heb zou ik de toppers van hun liever op 1 cd gehad hebben, maar even branden dus en op de gewone albums gewoon skippen.

Er zijn natuurlijk een hoop betere ballad's van andere bands.



Persoonlijk vindt ik Fade to Black lijken op deze (kwa thema en sfeer):
Beyond the realms of death

En idem ditto voor Nothing else matters:
Turn on your light

Voor mij de ultieme ballad:
The legacy

Nog een prachtige:
The Idol

en nog eentje om het af te leren:
Killer of giants



Dat zijn pas ballads.
Daar is Metallica niets tegen.
Dat ze voort doen met strakke shit te produceren, daar zijn ze wel goed in.

Heel eerlijk gezegd vind ik bovenstaande vijf ballads samen nog geen eens de helft van de kracht halen van een nummer als Fade to Black. Juist die paar ballads, temidden van al dat agressieve gerag, zorgen er wat mij betreft voor dat Metallica met kop en schouders boven bijna alle andere metal bands uitsteekt. Even een moment van emotie, een moment waarin de band aantoont dat het ook een emotionele kant heeft, steeds maar weer op een redelijk originele manier uitgevoerd. Je kan bijvoorbeeld van Nothing Else Matters zeggen wat je wil, maar die akoestische intro zit toch echt razendknap in elkaar.

Overigens lijkt een album vol met ballads me dan weer niets. Opeth's Damnation heeft al laten blijken dat zoiets niet werkt.

Bij Metallica - Master of Puppets (1986):

Ik zag Metallica pas op televisie. En inderdaad.....het had wel iets clownesk .

Maar serieus. Je moet natuurlijk nooit afgaan op het uiterlijk vertoon van een band. Ik heb mijn MuMe vriend Ricardo lovende woorden zien schrijven over Metallica. Het wordt hoog tijd dat ik kennis ga maken met de muziek van deze Metal band. Is "Master of Puppets (1986)" een goed begin Gezien de hoge notering in de MuMe album top 250 lijkt het mij van wel. Ik moet "Master of Puppets (1986)" maar eens gaan lenen uit de Centrale Discotheek .

Absoluut. Persoonlijk vind ik ..And justice for all de beste plaat, maar die is ietswat ontoegankelijk en niet de beste van Metallica om mee te beginnen. Eerst MoP, daarna Ride The Lightning zou ik doen

Dat ligt er ook een beetje aan. Wat ben je verder gewend op Metal gebied? Master of Puppets is misschien wel de beste, maar the Black Album (bijnaam voor "Metallica") is het meest toegankelijke en misschien ook wel het meest geschikt als instapalbum. Als eerste oriëntatie kunnen de videoclipjes die bij sommige albums staan (helaas niet bij MoP) ook een goed beeld geven van wat je kunt verwachten.

Ik vind MoP toch echt niet de beste eigenlijk.
Nooit gevonden.
Battery is 1 van mijn favoriete nummers en het is een dijk van een plaat maar ik vind Ride en vooral Justice toch echt beter.

Metallica was de eerste metal wat ik luisterde en MoP was de eerste plaat, ik was gelijk overdonderd!
Metallica vind ik juist heel erg pakkend bij de eerste luisterbeurt, ook de oude platen.

Vergeet The Black Album, begin hiermee. Als metalplaat behoorlijk toegankelijk, en als je Metallica als pure metalband wil ontdekken, kom je bij de jaren '80 albums uit, en niet bij The Black Album.

The Black Album is meer gewone metal, terwijl de eerste 3 albums van Metallica als speedmetal worden omschreven.

toch vind ik Metallica (want zo heet the black album nog altijd officieel, dat vergeten we nogal eens) nog steeds wel metal as fuck!

Inderdaad, the Black Album (of gewoon Metallica) is metal zonder meer, zonder voor- of achtervoegsels, hun eerste albums waren speedmetal.

ik vind eerlijk gezegd dat nummers ala fade to Black of One ook helemaal geen 'ballads' zijn.

Bij een ballad denk ik aan iets jankerigs ala "Ik ben een cowboooooy!!!" van Bon Jovi.

Ballad is een nogal brede muziekstijl hoor, dat zijn echt niet alleen maar die cheesy jaren '80 powerballads. Het is gewoon een stijlvorm, niets meer en niets minder. Hoe het ingevuld wordt kan sterk variëren. Ik denk verder dat Metallica met nummers als Sanitarium, Fade to Black of One een beetje zijn eigen soort ballad heeft uitgevonden. Een soort van semi-ballad of zo. Het couplet en intro zijn vaak gewoon ballad stijl (rustig, melodieus) en dan een vette riff als refrein waarna het halverwege het nummer volledig metal wordt.

Kwa ballads haalt Metallica het zeker niet aan Ozzy of aan Judas Priest.

Die bands weten een zekere emotie in hun nummers te leggen die bij Metallica enkel bij Fade to black te vinden.

Dat weet ik nog zo niet. Ook nummers als One, Sanitarium, Nothing Else Matters, the Unforgiven, Mama Said, Unforgiven II en zelfs The Unnamed Feeling hebben een emotie die bij mij zeer goed overkomt. Komt ook door James die wellicht niet de meest virtuoze zanger is, maar wel zeer sterk is in het overbrengen van emoties en het schrijven van goed doordachte teksten. De ballads van Ozzy vind ik vaak toch enigszins cheesy worden (hoewel ik Mama I'm Coming Home wel erg mooi vind). Van Judas Priest ken ik eigenlijk niet genoeg om daar een goed oordeel over te geven.

Metallica heeft in zijn "ballads"wel een hele rauwe eerlijke gemeende emotie.

en die komt vaak inderdaad een stuk oprechter over dan de gemiddelde mooie ballad waar het er allemaal veel te dik op ligt.

ik vind Dreamer Deceiver en Prisoner of Your Eyes wel leuke ballads, verder heeft Judas Priest niets echt boeiends, zoals Beyond the realms of death vind ik echt slaapverwekkend. Integendeel tot Metallica waar de 'ballads' in bijna elk geval tot de betere nummers horen.