zoeken in:
0
geplaatst: 24 januari 2009, 08:47 uur
Mick Harvey verlaat Nick Cave & the Bad Seeds
Mick Harvey, een van de oprichters van Nick Cave & the Bad Seeds, heeft zijn vertrek aangekondigd. "Wegens persoonlijke en werkgerelateerde redenen" zegt de muzikant de band na 25 jaar vaarwel.
Juiste moment
"Ik ben er zeker van dat Nick een creatieve kracht blijft en dat dit het juiste moment is om mijn artistieke en leidinggevende rol over te dragen", stelt hij in een verklaring die via platenmaatschappij EMI is verspreid.
Veelzijdig muzikant
De 50-jarige muzikant richtte Nick Cave & the Bad Seeds in 1983 op met Nick Cave, die de zangpartijen voor zijn rekening nam. Harvey staat te boek als een zeer veelzijdig muzikant. Hij speelt onder meer gitaar, keyboard en drums. In de jaren dat hij met Cave speelde, bracht hij ook enkele soloalbums uit, waaronder 'Intoxicated Man' (1995) en 'One Man's Treasure' (2005).
Nick Cave & the Bad Seeds bracht tussen 1984 en 2008 veertien studioalbums uit, waaronder het populaire 'Murder Ballads', met daarop gastartiesten als Kylie Minogue en PJ Harvey. Begin vorig jaar verscheen het laatste album van de band, 'Digg, Lazarus, Digg!!!'
Cave blijft niet in zijn eentje achter. De band bestaat na het vertrek van Harvey uit in totaal zes muzikanten.
(novum/lb)Mick Harvey, een van de oprichters van Nick Cave & the Bad Seeds, heeft zijn vertrek aangekondigd. "Wegens persoonlijke en werkgerelateerde redenen" zegt de muzikant de band na 25 jaar vaarwel.
Juiste moment
"Ik ben er zeker van dat Nick een creatieve kracht blijft en dat dit het juiste moment is om mijn artistieke en leidinggevende rol over te dragen", stelt hij in een verklaring die via platenmaatschappij EMI is verspreid.
Veelzijdig muzikant
De 50-jarige muzikant richtte Nick Cave & the Bad Seeds in 1983 op met Nick Cave, die de zangpartijen voor zijn rekening nam. Harvey staat te boek als een zeer veelzijdig muzikant. Hij speelt onder meer gitaar, keyboard en drums. In de jaren dat hij met Cave speelde, bracht hij ook enkele soloalbums uit, waaronder 'Intoxicated Man' (1995) en 'One Man's Treasure' (2005).
Nick Cave & the Bad Seeds bracht tussen 1984 en 2008 veertien studioalbums uit, waaronder het populaire 'Murder Ballads', met daarop gastartiesten als Kylie Minogue en PJ Harvey. Begin vorig jaar verscheen het laatste album van de band, 'Digg, Lazarus, Digg!!!'
Cave blijft niet in zijn eentje achter. De band bestaat na het vertrek van Harvey uit in totaal zes muzikanten.
0
geplaatst: 18 juni 2009, 11:22 uur
Bij Nick Cave & The Bad Seeds - Dig, Lazarus, Dig!!! (2008):
Stel, je bent Cave-leek zoals ik, waar begin je in godsnaam?
Kan iemand me Cave zijn lange carrière eens schetsen? Valt zijn carrière min of meer op te delen? Welke albums zijn het meest essentieel? Zelfs The Birthday Party mag je in de discussie betrekken. Ga uw gang..
Stel, je bent Cave-leek zoals ik, waar begin je in godsnaam?
Kan iemand me Cave zijn lange carrière eens schetsen? Valt zijn carrière min of meer op te delen? Welke albums zijn het meest essentieel? Zelfs The Birthday Party mag je in de discussie betrekken. Ga uw gang..
0
geplaatst: 18 juni 2009, 16:32 uur
Nick Cave is zonder meer een geval appart in de muziekindustrie. Ik kan hier veel over vertellen en hoop niet dat ik de draad kwijt raak terwijl ik aan het schrijven ben. Maar hier is een poging.
Zelf ben ik met Cave in aanraking gekomen toen Where the wild roses grow met Kylie Minougue een hit werd. Het eerste album dat ik van hem kocht was dan ook Murder Ballads. Deze cd wordt door veel Cave fans als een van zijn zwakste gezien maar eerlijk is eerlijk er staat geen zwak nummmer op en Cave presenteert zich hier als een donkere demonische vleermuis die in elke ballade een schitterend verhaal vertelt over dood en verderf. Het bijgevoegde boekje en teksten vind ik echt meesterlijk en ook The Bad Seeds komen op deze plaat goed uit de verf.
Na Murder Ballads dook ik in het verleden van de man en heb al zijn albums gekocht. The Good Son, Tender Prey en vooral Let Love In, (dat ik zie als een voorbeschouwing op Murder Ballads) sprak mij enorm aan.
Ik denk echter dat het vooral belangrijk is om Tender Prey gehoord te hebben. Hier staat Cave zijn grote epos Mercy Seat op. The Good Son heb ik altijd zijn meest toegankelijke plaat gevonden die erg neigt naar Cohen, Maar ook hier zijn weer de teksten en muziek erg goed.
Als je meer een liefhebber bent van een rauwer Cave geluid dat moet je je wagen aan zijn eerdere werk. Denk dan aan The Birthday Party, en zijn eerste soloplaten From Her To Eternety, Tupelo en ook nog wel Your Funeral My Trial.
Cave begon echter wat toegankelijker te klinken vanaf het coveralbum Kicking Against the Pricks. Hier staan werkelijk een paar schitterende covers waarna Cave in het verdere verloop van zijn loopbaan wat gestructureerder en naar mijn mening beter is gaan klinken.
Ik maak weer even een klein sprongetje, na Murder Ballads gooide Cave het roer om en maakte The Boatmans Call een donker en deprimerend album dat meer dan ooit neigt naar Cohen. De invloed van The Bad Seeds nam af en Cave beperkte zich tot rustige pianonummers die erg melancholisch en donker zijn. Deze stijl zette hij door en verbeterde hij zelfs op zijn voor mijn gevoel beste album No More Shall We Part een echte groeiplaat met schitterende songs waarbij Cave en zijn Bad Seeds beter op elkaar ingespeeld zijn dan ooit tevoren. Ik denk niet dat Cave ooit nog in staat zal zijn om dit album te overtreffen.
Daarna ging Cave zijn muziek schrijven vanuit een kantoor en dit leverde best aardige platen op maar ik vond ze net wat minder. Nocturama, Abetoir Blues en ook Dig Lazarus Dig hebben zeker goede nummers maar kunnen niet tippen aan zijn betere platen.
Dit is een vrij algemeen stukje info maar als je wat meer concrete achtergrond info wil kan je natuurlijk altijd vragen. Veel succes met je reis door Cave land
Zelf ben ik met Cave in aanraking gekomen toen Where the wild roses grow met Kylie Minougue een hit werd. Het eerste album dat ik van hem kocht was dan ook Murder Ballads. Deze cd wordt door veel Cave fans als een van zijn zwakste gezien maar eerlijk is eerlijk er staat geen zwak nummmer op en Cave presenteert zich hier als een donkere demonische vleermuis die in elke ballade een schitterend verhaal vertelt over dood en verderf. Het bijgevoegde boekje en teksten vind ik echt meesterlijk en ook The Bad Seeds komen op deze plaat goed uit de verf.
Na Murder Ballads dook ik in het verleden van de man en heb al zijn albums gekocht. The Good Son, Tender Prey en vooral Let Love In, (dat ik zie als een voorbeschouwing op Murder Ballads) sprak mij enorm aan.
Ik denk echter dat het vooral belangrijk is om Tender Prey gehoord te hebben. Hier staat Cave zijn grote epos Mercy Seat op. The Good Son heb ik altijd zijn meest toegankelijke plaat gevonden die erg neigt naar Cohen, Maar ook hier zijn weer de teksten en muziek erg goed.
Als je meer een liefhebber bent van een rauwer Cave geluid dat moet je je wagen aan zijn eerdere werk. Denk dan aan The Birthday Party, en zijn eerste soloplaten From Her To Eternety, Tupelo en ook nog wel Your Funeral My Trial.
Cave begon echter wat toegankelijker te klinken vanaf het coveralbum Kicking Against the Pricks. Hier staan werkelijk een paar schitterende covers waarna Cave in het verdere verloop van zijn loopbaan wat gestructureerder en naar mijn mening beter is gaan klinken.
Ik maak weer even een klein sprongetje, na Murder Ballads gooide Cave het roer om en maakte The Boatmans Call een donker en deprimerend album dat meer dan ooit neigt naar Cohen. De invloed van The Bad Seeds nam af en Cave beperkte zich tot rustige pianonummers die erg melancholisch en donker zijn. Deze stijl zette hij door en verbeterde hij zelfs op zijn voor mijn gevoel beste album No More Shall We Part een echte groeiplaat met schitterende songs waarbij Cave en zijn Bad Seeds beter op elkaar ingespeeld zijn dan ooit tevoren. Ik denk niet dat Cave ooit nog in staat zal zijn om dit album te overtreffen.
Daarna ging Cave zijn muziek schrijven vanuit een kantoor en dit leverde best aardige platen op maar ik vond ze net wat minder. Nocturama, Abetoir Blues en ook Dig Lazarus Dig hebben zeker goede nummers maar kunnen niet tippen aan zijn betere platen.
Dit is een vrij algemeen stukje info maar als je wat meer concrete achtergrond info wil kan je natuurlijk altijd vragen. Veel succes met je reis door Cave land
0
geplaatst: 18 juni 2009, 19:37 uur
Goed samen gevat Killeraapje.
Alleen schat ik Let Love In een stuk hoger in dan Murder Ballads.
Red Right Hand was de voorbode tot Murder Ballads.
Alleen schat ik Let Love In een stuk hoger in dan Murder Ballads.
Red Right Hand was de voorbode tot Murder Ballads.
0
geplaatst: 19 juni 2009, 02:02 uur
Ik zit ernaar te kijken.. leuk om de Caveman weer eens te zien, incluis baardmans en de andere Seeds. Jammer dat hij niet inging op het verzoek van The Carny, nog steeds één van zijn beste nummers. Verder is de muziek van de Seeds al net zo ingedut als de meeste platen van Cave sinds Murder Ballads.. wederom jammer, Mercy Seat is geen schaduw van zijn oorspronkelijke uitvoering, misschien toch eens Blixa terugvragen?
0
geplaatst: 19 juni 2009, 02:35 uur
Of het door de setting kwam met die tafeltjes, 'k weet het niet, maar kon mij niet blijvend boeien. Had het na een half uur wel gehoord/gezien.
0
geplaatst: 20 juni 2009, 12:56 uur
Ik viel na een half uur in slaap, door het bier wat ik die avond had genuttigd, maar ik vond in tegenstelling tot hierboven het een erg goede show. Een compleet andere Nick Cave dan vroeger, meer beïnvloedt door Warren Ellis, maar zeker niet minder.
Blixa terugvragen? Daar hoor je mij geen nee tegen zeggen. Blixa blijft de beste Bad Seed die er ooit is geweest.
Blixa terugvragen? Daar hoor je mij geen nee tegen zeggen. Blixa blijft de beste Bad Seed die er ooit is geweest.
0
geplaatst: 1 juli 2009, 10:47 uur
deric raven schreef:
Goed samen gevat Killeraapje.
Alleen schat ik Let Love In een stuk hoger in dan Murder Ballads.
Red Right Hand was de voorbode tot Murder Ballads.
Goed samen gevat Killeraapje.
Alleen schat ik Let Love In een stuk hoger in dan Murder Ballads.
Red Right Hand was de voorbode tot Murder Ballads.
Het openingsnummer van Murder Ballads, Song Of Joy, verwijst zelfs naar Red Right Hand en was op een gegeven moment zelfs Red Right Hand 2.
0
Father McKenzie
geplaatst: 3 oktober 2009, 08:58 uur
Crossing Border brengt Nick Cave naar Antwerpen
Twintig (!) jaar na zijn veelbelovend debuut, And the Ass saw the Angel, verrast Nick Cave de literaire wereld opnieuw met The Death of Bunny Munro, een hallucinante roadnovel die critici en fans duidelijk niet onberoerd laat. Net als zijn eersteling bulkt de nieuwe roman van de bijbelse, broeierige baroktaal en dito figuren die de uitgeweken Australiër zo dierbaar zijn. Ja, we durven gerust spreken van een Caviaans jargon dat absoluut uniek is. Voeg daarbij de thema’s van de eeuwige ‘outcast’ die als een marginale, haast bestiale figuur door het leven zwalpt in een helse zoektocht naar roes en loutering, of nog, de getormenteerde strijd tussen de hang naar compassie en de genadeloze wreedheid van de menselijke natuur, en je hebt al een zeker inzicht in ’s mans oeuvre. En misschien zijn “gelijkenissen met een bestaande figuur” toevallig, maar zou het kunnen dat de Grinderman middels zijn literaire (en muzikale) fictie de perfecte manier heeft gevonden om aan zijn eigen demonen expressie te geven?
Expressie zal er in ieder geval te over zijn voor wie tickets kon bemachtigen voor de 'special evening with Nick Cave' op 15/10 in de Antwerpse Arenbergschouwburg. Niet alleen zal Cave een aantal passages uit zijn boek voorlezen, hij wordt ook begeleid door zijn muzikanten Warren Ellis en Martyn Casey die zullen grasduinen in zijn uitgebreide repertoire. Bovendien staat hij open voor vragen uit het publiek. Deze avond wordt georganiseerd door Crossing Border, het grootste muziek- en literatuurfestival van Europa, dat dit jaar uitbreidt naar België en dat op 22 november voor het eerst in Antwerpen plaatsvindt in dezelfde Arenberg. Alle info: www.crossingborder.be
We geven graag de geïnteresseerde lezer nog mee dat The Death of Bunny Munro niet alleen beschikbaar is in boekvorm maar ook als een schitterend vormgegeven spokenword-versie met het onnavolgbare stemtimbre van the master himself.(02/10/09)
BRON: Proximus Goformusic - Crossing Border brengt Nick Cave naar Antwerpen - proximusgoformusic.be
Twintig (!) jaar na zijn veelbelovend debuut, And the Ass saw the Angel, verrast Nick Cave de literaire wereld opnieuw met The Death of Bunny Munro, een hallucinante roadnovel die critici en fans duidelijk niet onberoerd laat. Net als zijn eersteling bulkt de nieuwe roman van de bijbelse, broeierige baroktaal en dito figuren die de uitgeweken Australiër zo dierbaar zijn. Ja, we durven gerust spreken van een Caviaans jargon dat absoluut uniek is. Voeg daarbij de thema’s van de eeuwige ‘outcast’ die als een marginale, haast bestiale figuur door het leven zwalpt in een helse zoektocht naar roes en loutering, of nog, de getormenteerde strijd tussen de hang naar compassie en de genadeloze wreedheid van de menselijke natuur, en je hebt al een zeker inzicht in ’s mans oeuvre. En misschien zijn “gelijkenissen met een bestaande figuur” toevallig, maar zou het kunnen dat de Grinderman middels zijn literaire (en muzikale) fictie de perfecte manier heeft gevonden om aan zijn eigen demonen expressie te geven?
Expressie zal er in ieder geval te over zijn voor wie tickets kon bemachtigen voor de 'special evening with Nick Cave' op 15/10 in de Antwerpse Arenbergschouwburg. Niet alleen zal Cave een aantal passages uit zijn boek voorlezen, hij wordt ook begeleid door zijn muzikanten Warren Ellis en Martyn Casey die zullen grasduinen in zijn uitgebreide repertoire. Bovendien staat hij open voor vragen uit het publiek. Deze avond wordt georganiseerd door Crossing Border, het grootste muziek- en literatuurfestival van Europa, dat dit jaar uitbreidt naar België en dat op 22 november voor het eerst in Antwerpen plaatsvindt in dezelfde Arenberg. Alle info: www.crossingborder.be
We geven graag de geïnteresseerde lezer nog mee dat The Death of Bunny Munro niet alleen beschikbaar is in boekvorm maar ook als een schitterend vormgegeven spokenword-versie met het onnavolgbare stemtimbre van the master himself.(02/10/09)
BRON: Proximus Goformusic - Crossing Border brengt Nick Cave naar Antwerpen - proximusgoformusic.be
0
geplaatst: 12 oktober 2009, 15:50 uur
En aanstaande woensdag dus in Amsterdam.
Waar ik gelukkig nog 2 kaartjes voor heb kunnen scoren.
Voorstellingen - Nick Cave - theatercarre.nl
Waar ik gelukkig nog 2 kaartjes voor heb kunnen scoren.

Voorstellingen - Nick Cave - theatercarre.nl
0
geplaatst: 31 januari 2010, 11:32 uur
En zo gaat het gerucht,
dat ze eind mei weer in Nederland komen
dat ze eind mei weer in Nederland komen

0
Davez
geplaatst: 5 juli 2010, 12:44 uur
In Genres > Rock > Nick Cave - waar te beginnen?:
Nick Cave een naam als een klok en op MuMe per album op zen minst 100 stemmen. Maar toch gaat hij me altijd voorbij.
Het enige werk dat ik van hem ken zijn Grinderman en Dig Lazarus Dig + die single met Kylie Minogue.
Allemaal niet slecht maar ook verrevan beklijvend.
Ik denk echter nog steeds dat de man werk heeft gemaakt dat me wel superhard kan bekoren.
Iemand tips?
Nick Cave een naam als een klok en op MuMe per album op zen minst 100 stemmen. Maar toch gaat hij me altijd voorbij.
Het enige werk dat ik van hem ken zijn Grinderman en Dig Lazarus Dig + die single met Kylie Minogue.
Allemaal niet slecht maar ook verrevan beklijvend.
Ik denk echter nog steeds dat de man werk heeft gemaakt dat me wel superhard kan bekoren.
Iemand tips?
0
geplaatst: 5 juli 2010, 13:21 uur
The Best Of als eerste.
Beste albums:
Let Love In
Birthday Party - Junkyard
Beste albums:
Let Love In
Birthday Party - Junkyard
0
geplaatst: 5 juli 2010, 14:47 uur
Ik zou gewoon bij het begin beginnen, en maak samen met nick de reis die hij ook heeft gemaakt, En anders The Good Son.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 25 december 2012, 12:17 uur
Hm, misschien wel interessant om in de gaten te houden. Als het festival een beetje betaalbaar en in de buurt is, wil ik het overwegen.
0
geplaatst: 13 mei 2013, 18:46 uur
heeft er toevallig nog iemand twee tickets op overschot voor de Lotto Arena?
0
geplaatst: 1 juli 2013, 11:06 uur
Het leven van Nick Cave, en meer bepaald diens 20.000ste dag op aarde, wordt het onderwerp van een fictiedocumentaire over de Australische artiest.
Docu-fictie over Nick Cave ...
Docu-fictie over Nick Cave ...
0
geplaatst: 10 oktober 2013, 17:11 uur
Nick Cave live was zon beetje me beste live ervaringen ooit, terwijl ik toch zeker wel een paar honderd concerten heb gezien. Toch pakken ze albums me op de één of andere reden nooit helemaal, vreemd is dat.
0
geplaatst: 19 november 2013, 22:05 uur
God was in the house met name de Lotto Arena gisteren! Geniaal! Beter kan een concert niet zijn!
0
kippenhok
geplaatst: 3 oktober 2014, 12:21 uur
Kaarten voor de Royal Albert Hall in Londen gescoord!
Nog geen kaarten voor Cirque Royal in Brussel wegens website problemen. Als er iemand hier een setje (2) kaarten overheeft voor de zaterdag of de zondag houd ik me aanbevolen! Ik kan ze komen ophalen in NL of Belgie. Als het ver bij ons vandaan is, houd ik me ook aanbevolen voor toeristische tips in de buurt van de ophaallocatie en dan maken m'n vrouw en ik er een leuk weekendje van!
Nog geen kaarten voor Cirque Royal in Brussel wegens website problemen. Als er iemand hier een setje (2) kaarten overheeft voor de zaterdag of de zondag houd ik me aanbevolen! Ik kan ze komen ophalen in NL of Belgie. Als het ver bij ons vandaan is, houd ik me ook aanbevolen voor toeristische tips in de buurt van de ophaallocatie en dan maken m'n vrouw en ik er een leuk weekendje van!
0
kiriyama
geplaatst: 3 oktober 2014, 12:50 uur
Zijn de kaarten daar niet op naam? Ik ga volgend jaar naar Den Haag voor het concert, maar moest m'n naam invoeren om doorverkoop tegen te gaan.
* denotes required fields.

