De Metallica riff bij uitstek is toch die geweldige riff na de intro van Burton en Ulrich van Orion!

Raar dat niemand de volgende songs vermeld:

- Crazy Train (Ozzy Osbourne, Blizzard of Ozz: R. Rhoads)
- (We Are) the road crew (Motörhead, Ace of spades: E. Clarke)
- Into the coven (Mercyful Fate, Melissa: H. Sherman)
- Breaking the law (Judas Priest, British Steel: K.K. Downing + Glenn Tipton)

De links:
-->Crazy Train (Videoclip: R. Rhoadstribute)
--> We Are the road crew (live 1982)
--> into the coven (albumversie, geen video)
--> Breaking the law (videoclip)

anguish and fear van yngwie malmsteen

Een paar nummers die ik nog mis:

Knife edge, ELP (de riff is van Janacek, 1926).
Mysery, Therapy?
Moonchild, Rory Gallagher
Candy's going bad, Golden Earring
Mr. Big, Free
Roundabout, Yes
Boris the Spider, The Who (is eigenlijk een basloopje)
You really got me, The Kinks
Mystery Song, Status Quo
Sunshine of my life, Cream
Sweet Lady, Queen
Souvenir de Florence, derde deel, Tsjajkovsky.

Smoke on the Water is wel simple om te spelen, maar maakt een intelligent gebruik van syncopen (noten over de tel heen).

Hier staan formidabele dingen tussen, echt, zeker die Pink Floyd riff, maar wat iemand ook maar in die Beck's Bolero gehoord heeft, mag Joost weten...

O ja : Beste riff voor mij blijft :

de intro van Oh La La La van TC Matic.

Ik vind het de beste riff, en tevens de beste intro ever!
Arno Hintjens en Jean-Marie Aerts (want die speelt die gitaarrif natuurlijk) 4 ever!

Mijn persoonlijke favoriet:

Better living through chemestry - QOTSA
En dan eigenlijk vooral het rifke met een iets ander begin zoals dat live gespeeld werd; zoals dit, er zijn nog betere versies van maar die vind ik niet direct terug op 't net.

geen moeilijke woorden gebruiken hoor! ik heb geen idee wat er sowieso intelligent kan zijn aan syncopen, maar weet zeker dat er hier niet op een intelligente manier gebruik van is gemaakt.
een syncoop valt tussen de tel en geeft een soort tegenritme. daar is hier eigenlijk helemaal geen sprake van (nog even los van het feit dat de eerste paar klappen gewoon op de tel vallen).

Slayer - Postmortem
Monster Magnet - Look to Your Orb for the Warning

Beiden geniaal in hun eenvoud.

de refrein riff van Hard Lines, Sunken Cheeks (Pantera)
"My soul for a goooooaaaaat!!"

de meest doeltreffende riff blijf ik toch die van Foxy Lady van hendrix vinden.

iron tusk - Mastodon...
een van de machtigste riffmachines ever

maar blood and thunder vind ik toch net iets beter.

het is niet een gitaarriff maar een zeer boeiende basloop gespeeld door Jeff Berlin in de band van Bruford, het nummer heet Joe Frazier van het album Gradually going tornado.

Tool- Eulogy --- het riff onder So loooong! We wish you well...
Deftones- my own summer --- eenvoudig maar goed en het eerste dat ik zelf kon spelen.
Nirvana- Negative Creep --- lomp en slordig maar lekker
Van Halen- Ain't talkin' bout love --- de meesten onder jullie zullen het wel kennen, maar ik kende het vooral van het Apollo 44-vehikel 'Ain't talkin' bout dub'
Thin Lizzy- Whiskey in the jar
Machine Head- A nation on fire --- de intro
Dillinger Escape Plan- Setting fire to sleeping giants --- het riff onder het refrein
Dire Straights - Sultans of Swing --- of niet dan?
Guess Who- American Woman
Iggy Pop- the passenger
Stooges- Search and Destroy
L7- pretend we're dead
Led Zeppelin- Rock And Roll --- ik ken weinig van LedZep maar dit riff is zeker niet verkeerd
Razorlight- In the morning --- het stuk achter de drumintro
Smashing Pumpkins - Zero
The Pixies- Hey --- vanaf 1:45 wow!

Ik heb me wat laten gaan,sorry

eric clapton: layla
led zeppelin: black dog
david bowie: rebel rebel
dire straits: sultans of swing
cream: sunshine of your love

Frank Zappa - Willy The Pimp,
En natuurlijk zijn er wel meer te bedenken als in Dinosaur Jr. - Forget The Swan of Led Zeppelin - Heartbreaker

Dat is nou juist het intelligente: de eerste drie noten vallen gewoon op de tel, noot vier tm zeven gaan over de tel heen terwijl het thema vrijwel hetzelfde blijft. Het valt niet erg op - totdat je het zelf probeert te spelen - maar er is hier dus wel degelijk sprake van tegenritme. Het valt ook op als het Japanse publiek mee probeert te klappen op Made in Japan en geen maat kan houden. En vroeger op muziekles (toch zo'n 15 jaar lang) heb ik toch echt geleerd dat zuks syncopen heet.

een basgitaar is ook een gitaar dus daarom:
Pink Floyd met Money!

paranoid - black sabbath
mr. brownstone - guns n roses
seek and destroy - metallica
black dog - led zeppelin
wish you were here - pink floyd
thunderstruck - acdc

Nog door niemand genoemd en toch wereldberoemd:
Alright now - The Free
Of het de beste is: I doubt it, want er zijn zo onnoemelijk veel schitterende gitaarriffs bedacht. Maar bekend is ie zeker.

Ach ja, maar dan toch liever Mr.Big. Telt eigenlijk niet, want het is een gecombineerde gitaar- en bas-riff.
Ook heb ik Bird of Prey van Uriah Heep nog niet genoemd. Bevat twee riffs, die beide aan de kwaliteitseis voldoen: waarom heb ik dat nooit bedacht.
We waren nog de beroemdste riff aller tijden vergeten: de eerste vier noten van Beethoven's Vijfde. Eén keer horen, voor altijd in het geheugen.

In 2007 is toch weer wat verschenen wat met al die klassiekers kan meekomen:
Exodus - Children of a Worthless God, pfoe, word er stil van

Die eerste riff van Laid to Rest van Lamb of God, pfoew, wat een riff, een grote metalen brok agressie die naar buiten word geramt!

Lamb of God heeft over het algemeen al super(ingewikkelde) riffs, als je (op Sacrament iig) goed luistert hoor je dat een toon nooit maar dan ook nooit langer dan een seconde duurt.

the smiths - bigmouth strikes again

De beste riff weet ik niet, maar momenteel schiet de riff in "Perpetual Black Second' van Meshuggah door mijn hoofd. Lekker bruut, zwaar en lomp. (Maar er zullen wel betere riffs zijn denk ik)

Rage Against the Machine's Know Your Enemy kent ook een behoorlijk aanstekelijk rockend riffje

Inderdaad, de gitaristen van Lamb of God vind ik ook echt geweldig, als je ook naar de structuren van Laid to Rest kijkt, die riffs/structuren worden meestal niet vaker dan 2 keer hetzelfde herhaald, of er komt een nieuwe riff/loopje óver de oude, of de drumgroove verandert, of er word een nieuwe riff gespeeld.

Super cool in elk geval, Sacrament moet ik ook nog checken, ik ken Pathetic en Walk with me in Hell al, die hebben ook geweldige riffs, Walk with me in Hell klinkt lekker melodieus, anders dan het meeste Lamb of God werk wat ik ken .

Again we Rise en Descending klinken ook wat melodieuzer dan het voorgaande Lamb of God werk.. maar rustig is het nog steeds niet

Slayer - Reign in Blood! =]