Ik denk even dat ik het naar een aparte thread verhuis!

Iperyt

Eerste post is meer dan een half jaar, hoe kvlt is dat? Ik kan jullie allemaal deze EP aanbevelen. Heel, heel extreme black metal.

Hm ik vond Panzer Division Marduk al soort van saai...is die EP nog monotoner in z'n poging extreem te zijn?

Snel dit topic maar eens in mijn updates zetten.

Panzer Division Marduk is inderdaad erg saai, Iron Dawn is veel beter. Die heeft ook hele extreme momenten maar het gaspedaal wordt niet heel de tijd ingetrapt. En Mortuus klinkt veel grimmiger dan Legion.

Qua Black Metal zit ik meer in de blackgaze (wat een stomme term). Wolves In The Throne Room, Deafheaven, Krallice, Alcest, dat soort bands. Mijn favoriete Black Metal album is Bergtatt van Ulver.

Goede plaat, maar haalt het niet bij Nattens Madrigal wat mij betreft.

Ja, maar het duurt dan ook maar een kwartier. En het is dan ook echt extreem, zeker in vergelijking met een flauwe plaat als Panzer Division Marduk

Volgende keer maar eens een stofzuiger pakken, daarover snoeiharde riffs spelen en superhard krijsen in een microfoon met distortion en als een holbewoner op een drumstel spelen. Dan krijg ik van bennerd 3,5 ster.

Nee, even serieus. Axis Of Light is niet echt mijn ding, het is inderdaad erg extreem. Ik heb het idee dat ik 15 minuten naar een hele grote bak herrie aan het luisteren ben. Nattens Madrigal moet ik nog beluisteren, ik las wel dat hij erg lo-fi is.

Dergelijke primitieve 'stofzuigerblack' is nochtans nog steeds de essentie van black metal. Al dat melodieuze gedoe is nergens voor nodig. Black metal moet imo je hoofd doorrazen om je dan verdwaasd achter te laten. Een subgenre zoals blackgaze vind ik enorm overgewaardeerd. Black metal moet bevreemdend zijn ipv het gehoor te strelen.


Dat is inderdaad de opzet van de plaat.

Ik kan in principe bijna alle substromingen wel waarderen maar het razende van de second wave steekt wel overal bovenuit en is gewoon af en toe hard nodig want soms moet je hoofd gewoon leeg.

Ik heb overigens wel een duidelijke voorkeur voor de Noorse stijl tov de Zweedse. Waar dat aan ligt weet ik niet precies maar veel Zweedse bands (met name Marduk) klinken me toch iets te simplistisch ofzo en dat is toch anders dan 'primitief'.

Ultra lo-fi inderdaad. De plaat is een herdefiniëring van het begrip 'snerpend'. Maar de riffs zijn fantastisch en de vocals zijn zowat ongeëvenaard hysterisch. Voor mij is het het absolute hoogtepunt van primitieve black metal.

Nattens Madrigal zal ik eens gaan opzoeken. Maar ik vind het altijd zo jammer dat het geluid van de tweede golf zo lo-fi is. De muziek is meestal erg goed maar door de productie wordt het een enorme brei waarbij de drums te hard of te zacht zijn. Dit kan ervoor zorgen dat het meer sfeer geeft maar bij mij zorgt het meer voor irritatie. Van de tweede golf vind ik Immortal en Emperor wel heel goed, die hebben ook een erg goede productie. Heerlijk ijzige gitaarpartijen met veel diepte.

Maar misschien hebben jullie wel paar albums uit de tweede golf die echt onmisbaar zijn, ik hoor het graag. Bij de derde golf zitten er ook bands die echt tranceopwekkende riffs spelen maar dan met een heldere productie en ook genoeg melodie, Deafheaven bijvoorbeeld. Dat vind ik veel mooier. Of een band als Deathspell Omega.

Deafheaven vind ik aardig goed. Deathspell Omega doet me niet zo veel.

Wellicht moet je Vikingligr Veldi, de debuut full-length van Enslaved, eens proberen. Die is redelijk helder geproduceerd en staat helemaal vol met epische black die toen (1994) al verried dat Enslaved later progressieve muziek ging maken. Wat mij betreft een van de speerpunten van de tweede golf.

Overigens 'moet' je de lo-fi black ook wel 'leren' waarderen. Ik was er destijds ook niet direct kapot van. Mijn eerste black metal plaat was Nachthymnen van Abigor. Als je daarna Darkthrone opzet dan krab je je inderdaad wel even achter je oren.

Enslaved vind ik een erg goede band, ik ken ze van de laatste 4 albums. Die hebben ook wat invloeden van progressieve rock. Ik zal het debuut van Enslaved eens beluisteren.

Daar ben ik het wel mee eens. Alleen heeft Zweden Funeral Mist (Salvation is mijn favoriete black metalplaat), dus ze kunnen wat gewicht in de schaal gooien. Maar als het gaat over volledige scenes is de Noorse een pak interessanter. Ze hebben een geheel eigen grimmige sfeer die de Zweedse helemaal mist.


Dat is heel begrijpelijk Darkthrone zuigt toch een stuk meer stof dan Abigor.


Verder dan de gebruikelijke klassiekers geraak ik niet, want ik ken absoluut niet zo veel black metal (ben er ook weinig mee bezig). Maar ik verkies Darkthrone, oude Burzum, Emperor, Gorgoroth en oude Mayhem boven Deafheaven, Wolves in the Throne Room, Liturgy etc.

Misschien is moet ik even denken over een toplijst. Maar verdomme, dan moet ik even in mijn geheugen graven...

Toch maar even doen.

1. Funeral Mist - Salvation
2. Judas Iscariot - Heaven in Flames
3. Shining - V: Halmstad
4. Emperor - Anthems to the Welkin at Dusk
5. Anaal Nathrakh - In the Constellation of the Black Widow
6. Satyricon - Volcano
7. Darkthrone - Transilvanian Hunger
8. Gorgoroth - Under the Sign of Hell
9. Abigor - Time is Sulphur in the Veins of the Saint
10. 1349 - Hellfire

En als Venom meegerekend kan worden, dan mag Welcome to Hell daar ergens tussen. Best nog een cliché lijstje, maar ik ben dan ook niet echt bezig met het genre.

Ik zal mijn expertise daar eens op loslaten:

1. Prima
2. Niet verkeerd
3. Overhypte kneuzenband zonder talent
4. Klassieker
5. Domine Non Es Dignus is stukken beter, verder geen black.
6. Ok plaat, maar ze hebben een hele trits betere.
7. Klassieker
8. Wel aardig.
9. Meh, Oude Abigor is natuurlijk veel gaver. Wel luisterbaar verder dit.
10. Matig.

Marduk simplistisch. Tssk. Ze hebben meer gemaakt dan alleen Panzer Division.

Shining. Kneuzen? Ja. Talentloos? Nee. Je kunt je afvragen of het nog wel black metal is. Maar muzikaal is het dik in orde wat mij betreft.

Over hersenloos geraas gesproken. Doom Cult van Diocletian en de albums van Truppensturm zijn wat dat betreft ook de moeite van het beluisteren waard.

Oude Noorse stijl? Ja. Uiteraard. En dan inderdaad Enslaved. Of het vergelijkbare Helheim. Maar ook zeker The Shadowthrone van Satyricon. En Emperor natuurlijk. Ofschoon die ook al heel snel van de black metal afdreven.

Over simplistisch gesproken. Darkthrone en Immortal dus. Voor deze bands heb ik ook wel sympathie. En dan met name voor Blaze In The Northern Sky en Battles In The North.

Mooiste van alles vind ik Deathspell Omega. En dan het werk vanaf Kenose. Tot in de finesses uitgewerkt en ook nog eens ultrabruut.
Ruins Of Beverast vind ik ook een boeiende band. Veel meer melancholie en atmosfeer.

Axis Of Light vond ik wel ok. Klinkt alsof het in 1991 is opgenomen. En dat is een plus wat mij betreft. Nog eens wat vaker beluisteren.

Onweerwolf, ik ben benieuwd naar een iets uitgebreider argumentatie want je alleen beroepen op je eigen expertise en dan wat waarderingen neerpennen is weinig overtuigend.

Grappig hoe dit topic begint met black metal haters en langzaam maar zeker overgenomen wordt door liefhebbers.

Black Metal en Heavy/Trash Metal zijn ook helemaal niet met elkaar te vergelijken. Ze gaan zo anders met muziek om en komen ook op hele andere muziek uit.
Je kunt zeggen wat je wilt, maar sommige platen, zoals Hvis Lyset Tar Oss om maar een voorbeeld te noemen, hebben een sfeer en impact die ik nergens anders tegenkom.

Dat clowneske (en soms bloedserieuze) gedoe eromheen van die bands heb ik nooit zelf meegemaakt (ben 19), dat is waarschijnlijk de enige reden dat ik het een beetje zonder vooroordelen kan aanhoren

Dat clowneske neem ik er ook gewoon bij. Je hoort in de muziek toch niet terug dat die jongens zichzelf graag verkleden in een panda-gladiator.


Als het over expertise gaat, vrees ik dat ik al snel het loodje leg tegen jou. Al zou ik wel eens een black metal-top 10 van jou willen zien.

Ik ken bijna alle albums van Marduk wel maar de enige die ik echt kan waarderen is Heaven Shall Burn. Marduk is simplistisch vanwege het feit dat er CD na CD geen enkele afwisseling in de muziek zit. Het wordt allemaal gedaan volgens hetzelfde bekende recept. Daar kun je van houden, ik doe dat niet echt.



Ik heb nog nooit gesnapt wat men leuk vindt aan Shining. In mijn oren klinkt het nergens naar.

Ik vind Panzer Division Marduk nochtans helemaal anders klinken dan Plague Angel. Maar ik snap wel wat je bedoelt: veel afwisseling hoeft men van Marduk niet te verwachten.

En Shining maakt in feite gewoon suicidal black metal voor het grote publiek, vandaar dat het zo aanslaat. Maar daarbij maken ze wel erg sterke songs (op Halmstad toch).

Ik vind Suicidal black an sich prima, maar Shining komt bij mij gewoon totaal niet over.

Ik heb het overigens vaker hoor, dat ik een genre trek maar alleen specifieke bands. Ik hou van teveel muziek en dan krijg je soms dat elke band hard moet overtuigen om gewaardeerd te worden, anders wordt het een grote grijze hoop verhaal.

Maar een leuke suicidal tip: Salvation for the Worms by Ekove Efrits on Spotify - open.spotify.com

Ekove Efrits uit (jawel) Iran.

(Ik kon alleen een spotify link vinden van dit nummer, geen youtube oid)

Die stelling bestrijd ik. Zeker met albums als Rom 5:12 en Serpent Sermon. Afwisseling alom. En ook nog eens knap gemusiceerd.
Overigens vind ik dat een Opus Nocturne of voor mijn part Panzer Divsion meer afwisseling bevat dan Transylvanian Hunger.

Shining vind ik over de gehele linie wel sterk. De eerste is wat meer standaard black metalalbum. De platen erna maken veel ruimte voor melodie zonder dat de boel dichtgesmeerd wordt. Het black metalaspect vind ik er niet meer zo in terug.

Serpent Sermon heb ik nog niet gehoord en Rom vind ik inderdaad een van de sterkere albums van de band van de afgelopen jaren maar veel afwisseling hoor ik er toch niet bepaald in.

Transilvanian Hunger is ook niet afwisselend maar wel heerlijk primitief en sfeervol op een wijze die Marduk nimmer heeft neer kunnen zetten. Daar gaat mijn voorkeur naar uit.

Met dat laatste ben ik het eens. Marduk is niet koud en primitief. Darkthrone wel. Vroeger dan. En daar houd ik ook wel van. Ofschoon ik de muzikale diepgang van Marduk ook erg waardeer.

Mja, misschien heb ik geen oor voor die diepgang dan.

Begrijp me niet verkeerd hoor, ik kan Marduk best waarderen, ik heb niet voor niets bijna al hun albums wel minimaal eens beluisterd. Ik heb ze ook meerdere malen live gezien, zowel met Legion (die mij in '97 in Hengelo nog eens helemaal onder de zwarte inkt heeft gespuugd, de viezerik ) en Mortuus en daar ben ik nooit bij weggelopen alhoewel het de ene keer beter klonk dan de andere.

Maar voor mij is het een band die de middelmaat maar net weet te ontspringen en dan nog met name vanwege Heaven Shall Burn en het respect wat ik heb voor het doorzettingsvermogen.

Thrash niet trash.

Het kan zijn dat Marduk je niet zo aanspreekt maar middelmaat lijkt mij niet zo van toepassing. Daarvoor bevatten de albums teveel kwaliteit. Misschien let je op andere dingen dan ik.