Bij Queensrÿche - Empire (1990):

Tis beide glamrock, vooral het eerste nummer doet mij erg aan Kiss denken.

Sorry hoor, maar Queensrÿche is geen glamrock - zelfs niet op dit album.

Niet direct misschien, maar het heeft er wel wat van weg.

iig zagen ze eruit als glammers in de begindagen

http://api.ning.com/files/ij643TPkXSwQqF9oUTRjEylzrLANo38cgs*hKzzx0O8F7B4kA3BTcR*PRFVj8SPJa*-rzeo0JQHbNDhZVc4C6VaVeKcdv2FK/queensryche.jpg

Ja, dat zijn de gewraakte Rage for ORderfoto's. Ik zat al te twijfelen of ik daar iets over zou zeggen in dit kader...
De band heeft zelf aangegeven dat die fotosessie een van hun grootste fouten is geweest, omdat ze zichzelf hiermee als een type band presenteerden die het helemaal niet was.

Case closed...

En toch blijf ik dit 1 van de mooiste glamrock platen allertijden vinden.

ach zo zagen ze d'r bij Priest, Whitesnake, Dokken en zelfs Ozzy ook uit in die tijd. Om het dan als glamrock af te doen vind ik te simpel. Allen bands waarvan Kiss de schoenveters iig niet mag vastmaken.

Glamrock = bowie,T-rex,gary glitter, the sweet....en die poedels uit de jaren 80 gelden meer als Spandex rock....naar die rare broeken van stretch stof die ze toen droegen

Of deze oelewappers hier:


en onze vriend Wiki zegt het volgende omschrijving glamrock

Pantera in de beginjaren. Ging ook richting de glamrock

Neeeeeeheeeeee!!!!! Dat is poedel danwel spandex rock.....Heeft geen ruk met glam te maken.

Zoals Woefdram het al zei:

Glam Rock (jaren '70)= T. Rex, Bowie, Sweet, Slade, Lou Reed (transformer), ...

Glam Metal (jaren '80)= Mötley Crüe, Poison, Ratt, Twisted Sister, Cinderella,...

Queensrÿche heeft met beide weinig tot niks te maken

En dan zijn er natuurlijk Roxy Music en Brian Eno (zijn eerste albums)...

En natuurlijk dit




En waar je dit soort idiotie toe moet rekenen.. schijnt symforock te heten

Peter Gabriel! Ideotie??? Weet je wel over wie je het hebt?

Laten we Paap & the Floyds ook niet vergeten...

Voor mij zijn de enige echte glamrockers SLADE en THE SWEET, die singles waren puur klasse, zelfs de b-kantjes waren vaak zeer goed uitgewerkt, de albums stelden minder voor;

T-Rex, Bowie en vroege Roxy Music worden vaak in één adem opgesomd met die glamrockers, maar voor mij is dat geen echte glamrock, méér een vroege soort progrock of zo, of wat alternatief als je het zo wilt noemen, zeker geen glamrock.

Gary Glitter en Suzi Quatro dan natuurlijk weer wel.

En wat Queensrÿche met glamrock zou te maken hebben is me een raadsel....

Tja, 't is maar net welk etiketje je er op plakt... De term glamrock is wat mij betreft heel tijdgebonden. Het hoort bij de jaren '70, met de al genoemde voorbeelden: The Sweet, Slade, Mud, Gary Glitter, Suzi Quatro etc. Vooral muziek die op single het best tot zijn recht kwam.

Het was een rage in die jaren. Heel veel artiesten namen toen van dat soort stampers op. David Bowie had ook zijn glam-periode (The Jean Genie), net als Alice Cooper, en vanwege hun nichterige en excentrieke uiterlijk werden artiesten als T-Rex en Roxy Music er ook bij ingedeeld, maar hun muziek vond ik van een heel ander (hoger) niveau dan de eerder genoemde artiesten.

Al die jaren tachtig-bands die in dit topic genoemd zijn, zoals Warrant, Motley Crue, Poison en de Whitesnake, Kiss en Bon Jovi uit die tijd zijn geen glamrock. In Amerika, waar dit soort muziek in die tijd mateloos populair was, noemden ze dat 'hair metal'. Hier wordt het wel denigrerend poedelrock genoemd. Het waren, net zoals bij de glamrock, stevige, stampende nummers met een hoog meeschreeuw-gehalte.

Queensryche hoort daar niet bij, volgens mij. Toegegeven: ze zagen er een tijdje net zo uit als de gemiddelde hair metal band, maar qua muzikaal niveau deden ze toch wel heel wat ingewikkelder dingen. Een conceptplaat uitbrengen bijvoorbeeld. Geweldig dat dat nog kon, eind jaren tachtig...

@ gaucho : conceptplaten uitbrengen kan NU ook nog zulle!

Tuurlijk. Gelukkig wel. Maar als ik me goed herinner was dat in de jaren tachtig niet erg cool & werd dat vooral gezien als iets uit de jaren zeventig, iets wat uit de tijd was. Gelukkig hadden we ook Marillion nog...

Ik wil er maar mee zeggen dat de gemiddelde glam- of hair metal band uit die tijd er niet aan dácht om een conceptalbum uit te brengen. Waarmee Queensryche zich volgens mij duidelijk onderscheidt van die andere bands.

Glamrock versta ik onder bizarre, extravagante rock met visuele zeggingskracht. T-Rex en Alice Cooper waren zowat de eersten in de glamrock, the Slade en the Sweet alsook Gary Glitter zijn natuurlijk de meest uitgesproken glamrockacts. David Bowie en Roxy Music alsook Queen werden in hun beginperiode ook onder glamrock gecatalogeerd vanwege hun bizarre en extravagante uiterlijk en shows, hoewel hun muziek op een hoger niveau stond en zij zich ook na de glamrockperiode (eerste helft van de jaren '70) wisten te handhaven.

Jaren '80-bands als Warrant, Mötley Crüe, Poison, Twisted Sister, Poison, Whitesnake alsook Guns n' Roses en Bon Jovi zijn beïnvloed door glamrock, maar noemden zich geen glamrock maar sleaze-rock, een jaren '80-variant van glamrock met weelderige haartooien maar zonder het verwijfde uiterlijk zoals bv. the Sweet. Vandaar dat men soms ook spreekt van hairmetal.
Queensryche brengt symfonische, meer complexe metal en heeft daar inderdaad niets mee te maken.

Ja, iemand die zich uitdostte als een regelrechte randdebiel, waar alle glamrock uit de jaren 70 én 80 bij verbleekt..
Maar ik begrijp dat jij het een uiterst coole look vindt?

Nou ja, coole look, coole look. Nou nee, ik zou zo niet over straat willen lopen om even naar de bakker te moeten of zo. Tijdens carnaval in het zuiden zou ik het me nog een beetje kunnen voorstellen. Maar ik haat carnaval. Vind het verschrikkelijk lol. Maar.... die foto geeft een bepaalde periode weer van Genesis. En Genesis maakte toen een soort mengeling van rock en theater. Kan er nog steeds graag naar luisteren. Net als naar alle solo albums van Gabriel.
Maar wat heeft Glamrock met Symfonische Rock te maken? Is een hele andere stroming.

Het kwam tegerlijkertijd op.. en kijkend naar de belachelijke outfits van Genesis, Jes of Jethro Tull (over die lelijke koppen nog maar te zwijgen) denk ik wel degelijk dat symfo- en glamrock aan elkaar gelieerd zijn. Qua uiterlijk in elk geval dingen van elkaar overgenomen.
Mijn dochtertje van twee zag toevallig die foto van Gabriel op mijn afbeeldingfolder en riep meteen "heks!"

Symforock en glamrock waren de belangrijkste stromingen in de eerste helft van de jaren '70 maar hebben niets met elkaar te maken. Glamrock begin jaren '70 was veeleer een reactie op de opkomende symforock en werd synoniem van simpele, rauwe en luide rock, het best te vergelijken met de punkgolf anno 1977. Begin jaren '70 werd de TV steeds belangrijker voor de artiesten, vandaar dat ze ook veel aandacht besteden aan hun uiterlijk en optredens (niet alleen glamrockbands). Enerzijds had je aan hardrock gelieerde bands als Slade, the Sweet en Alice Cooper of wat meer retrogetinte acts als the Osmonds, Mud en Rubettes, anderzijds meer gesofisticeerde en vrij experimentele acts als David Bowie, Roxy Music en Queen met theatrale shows (deze laatste 3 zijn daarom voor mij niet echt glamrock).

Peter Gabriel is bij momenten ook extravagant uitgedost maar is daarom geen glamrock. Zijn muziek is vrij complex en experimenteel, hij was rond 1980 één van de eersten die Afrikaanse ritmes in zijn muziek verwerkte.

Heel interessant Luc.. maar dat wist ik zelf ook wel hoor..

Desalniettemin denk ik dat die achterlijke kabouterpakken en tovenaarskostuums uit de jaren 70 wel degelijk iets gemeen heeft: opvallen en de mystiek suggereren van de muziek. Zowel KISS als Genesis deden dit in overmaat. Je kunt het ook zien als het verhullen van in wezen vrij saaie muziek, maar dat is de cynicus die spreekt

@ Orbit
Het imago maakt deel uit van de band en is een marketingstrategie. Je moet nu éénmaal opvallen (gimmick) als je het in de showbizz ver wil schoppen, grijze mussen hebben nog nooit de top bereikt en zullen dat ook nooit doen.
Elvis Presley en the Beatles, toch niet de minsten in de muziekgeschiedenis vielen ook op, Elvis vanwege zijn vetkuif, zijn outfit en heupwiegen, the Beatles (en vele jaren '60-bands) met hun lange haar. Kiss viel op vanwege hun bizarre make-up, Bob Marley met zijn dreadlocks, Robert Smith van the Cure was ook een opvallende verschijning.
Ik heb niets tegen imago, hoe bizar ook, zolang ze maar goede muziek brengen.

Tsja, je kunt ook overdrijven echter.. in het geval van Genesis gaat dat vér over de grens van wat nog een beetje aandacht is. Daarnaast is het echt supermega-uncool Net zoals die paar andere malloten uit dat genre die zich in amateuristische tovenaarsoutfits hesen.
Bij een Bowie vind ik het al een stuk beter aan te zien. Maar die man had dan ook wel smaak

Gedeeltelijk heb je gelijk. Maar er is één groot verschil. Kiss deed dit om hun imago. Ze waren altijd zo gesminkt, ook bij persmeetingen. Genesis, zeg maar Gabriel, deed dit als onderdeel van wat ze wilden vertellen. Uitdossingen tijdens concerten zagen er bij Genesis begin jaren 70 echts steeds anders uit hoor. Maar nogmaals glamrock is geen symfo. Dan zou de folkrock/symfofolk, of whatever we het moeten noemen van Jethro Tull ook glamrock moeten zijn. En nu hebben we het alleen nog maar over uiterlijkheden en nog niet eens over de inhoudijke kant van de beide stromingen.