Nouja, ik vind glamrock dan ook niet verder gaan dan uiterlijk. Of dat nu die patatrock is van schreeuwerds uit de jaren 70 voor op bingoavondjes of die bubblegumrock van acts uit de jaren 80.. beide hebben de inhoud van een vloeipapiertje natuurlijk
Ik geef toe dat op muzikaal gebied Genesis wel iets anders is, maar dat doet weinig af aan het feit dat de schelle roep om aandacht van zowel een Mud, Slade overeenkomsten vertoont met wat die symfobands op het podium deden, en ook de tijd waarin beide genres populair waren overlapt. Dan vind ik KISS nog één van de meest uitgekiende en ook stijlvolle voorbeelden. Dat was niet echt amateuristisch meer te noemen. De muziek stelde verder weinig voor, maar dat deed de glamrock van Mud.slade etc etc ook niet.

We zijn het wel eens met elkaar nu, denk ik.

Roep om aandacht? Ze hadden debiele pakjes aan ja, zoals bijna iedereen in die tijd. Maar verder stonden ze toch gewoon naast elkaar bij Toppop liedjes te playbacken? Niet in hun blote reet, niet koketterend met dope en drank, niet politiek omstreden. Eigenlijk heel erg braaf. Als we acts zo gaan beoordelen dan kunnen travo Robert Smith en die harlekijnen van Flock of Seagulls natuurlijk wel inpakken met hun verzonnen exposure.

Ik dacht altijd dat er een onderscheid was in jaren 80 bands:

* Glam metal = Hair metal = Pop Metal = Twisted Sister, Mötley Crüe, Ratt,...

* Sleaze Metal = ondercategorie en meer serieuze vorm van Glam metal = Guns N' Roses, L.A. Guns,...

Alhoewel dat dit natuurlijk niets uitmaakt

Ik wilde een onderscheid maken tussen eenvoudigweg wat glamrukkers en hun spandex pakjes en de 100 kilo wegende papier maché die Gabriel op zijn kop vastplakte

Dat het allemaal aandachttrekkerij is zijn we het wel over eens, incluis de door jou gehate Robert "kraaienest" Smith, maar ook jouw grote held Bowie, die het bij tijd en wijlen echt nog wel wat bonter maakte met zijn verwijfde spaceman creaties
Maar het verschil is dat Smith en Bowie nog wel een integer rocknummer konden schrijven of een plaat maken die uit meer bestaat dan meeschreeuwers en swingende lolrock voor bejaarden.. subtiel onderscheid in uiterlijk vs. inhoud. Glamrock had/heeft geen inhoud.

Het toeval wil dat Smith - een van mijn grote helden voor alle duidelijkheid - er bijna in zijn uppie verantwoordelijk voor was dat ik mijn symfo- en glamrockplaten opborg en me op de wave stortte.

Glamrock? De enige glamrockband waar ik naar luister is het Japanse Antic Cafe, ik weet alleen nog steeds niet zeker of ik ze nou uitlach of echt goed vind...


Dat pas sex, drugs & rock 'n roll jongens!

Pak deze er maar eens uit. Marc Bolan (T.Rex) daar begon de de hele Glamrock geschiedenis mee. Hij was degene de in 1970 het genre op de kaart zette.

Een topic over Glam zonder belachelijk foute foto's... kan dat?

Op pagina 1 staan er een paar.

Dat bedoel ik dus

Die foto's zijn nog niet belachelijk genoeg volgens jou dan?

O well... hier nog een paar.

Hmmmm sexy

Bowie heeft toch echt een glamrock periode gekend. Roxy Music is een ander verhaal, maar in Engeland werden Marc Bolan en Bowie in 1972 gezien als de koningen van de glamrock. En op deze hoes uit '73 gebruikt Bowie dat image.

Misschien nog iets modernere Glamrock/Metalcore band;
Blessed By A Broken Heart.
Vooral gericht op het jongere publiek, maar zeker niet slecht.
Heeft ook iets ' parodie '.

Steel Panther! Duh.

Ik heb laatst de albums van Reckless Love hier op mume gezet. De video's hebben in ieder geval al een lekkere 80's throwback. De zanger was overigens ook tijdelijk de zanger van Crashdiet en was te horen op hun The Unattractive Revolution.

Altijd weer leuk om te beluisteren en dan vooral de glamrock uit te de jaren zeventig. Ik heb hier nog wat leuke platen van onder The Sweet, Slade en Mud.
Waar je de grens kunt trekken of een bepaalde artiest tot de glamrock behoord is moeilijk te zeggen, vooral omdat een aantal artiesten verschillende muzikale periodes actief zijn (geweest). Ik zie het vooral terug in het uiterlijk, de shows en ook op muzikaal gebied is het goed te onderscheiden van andere rock stijlen.

Een Icoon van de glamrock (ik zoom in het bijzonder even in op 'het' genre vanaf begin jaren '80) wordt hier, zoals gewoonlijk als het over dit genre gaat, weer niet genoemd: Hanoi Rocks, met als frontman Michael Monroe. Hanoi Rocks bestaat niet meer maar de cult-fans roepen telkens om een reünie. Michael Monroe is verder gegaan met een eigen band: opnieuw glamrock / punk-rock 'n roll. Catchy en hooky as hell.
Guns & Roses, Motley Crue, Poison, etc. zijn nog geen schim van deze band.
Ook Wikipedia (een zogenaamd min of meer globaal kloppend digitaal naslagwerk) rept echter met geen woord over Hanoi Rocks / MM. Zo leren wij Wikipedia weer kennen.
Een andere typische 'glamrockband' is New York Dolls.

Een (belangrijkste) kenmerk voor 'glam' in music is dat (een of meerdere, de frontman sowieso) mannelijke bandleden zich opmaken: make-up, en vaak voor de buitenwereld er wat 'girly' uit zien waarmee de aversie tegen dergelijke bands al geboren is.
Een David Bowie of een Japan maakt totaal andere muziek dan Hanoi Rocks maar is ook 'glam', maar dan meer 'arty' (in de muziek, niet in de make-up of kleding), echt geen glam'rock'.

Bakermatten voor de catchy rock 'n rol / rock / punky - glamrock zijn vooral New York en Londen.
En L.A., maar minder authentiek, meer bands die in kielzogs mee deinen.
Alle varianten van glam (meer rock of meer arty) waren/zijn razend populair in Japan.

Goede kick ass 'glam' rock 'n roll with a sleazy touch anno 2015:



En zo gaat dat dan live.

*
"Life is like Tragedy life reminds me 'bout a symphony, on the radio
First a little bit too fast, and then a little bit much too slow

Tragedy life reminds me 'bout a symphony, I heard today
First a little bit too fast and then a little bit much too slow
For me For me"

This one is for you Axl Rose's and David Lee Roth's; where are you now at your age

Glam- / Punk- / Sleaze - Kick Ass Rock 'N Roll; anno 2015:

Arme jongen. Je gaat zeker ook nooit naar glam/punk/rockconcerten in het vage undergroundcircuit. Je weet wel: energy on stage, en rare uitdossingen. Maar wel oordelen over 'inhoud' van een genre want jij weet precies hoe het zat in de jaren '70 en '80 dus dan ben je er al.
En veilig een CD'tje van Adele of Simple Minds in de speler. En volgend jaar naar een 'echt' concert van The Cure, want dat is natuurlijk niet glam .

Nee, bepaald geen glam. En misschien even de speedpoedertjes laten staan na je avondje stappen en je eerst eens ergens in verdiepen. En ik was er inderdaad bij in de jaren 70 en 80, en ben naar oneindig meer undergroundconcertjes geweest dan jij, dus doe je plateauzooltjes maar aan en make-up op en ga met Slade mee staan blèren

Gisteravond en vannacht was ik gewoon thuis, orbit niks avondje stappen, en die poedertjes die jij noemt heb ik een bloedhekel aan. Maar m'n doel is bereikt, gelukkig een reactie op glamrock . Alleen dan wel weer jammer dat je nu naar Slade verwijst, dat was ooit en ik heb er niets mee. Misschien even de strekking over mijn mening over 'glamrock' nog eens opnieuw proberen te begrijpen? Dan kom je ook op heel andere, hedendaagse, bands uit.
Lijntjes onder de ogen deed ik in de jaren '80, stond mooi bij de coole rouches-rock'n-roll-blouse (in meerdere kleuren in de kast) bij het uitgaan dan, en drumde zelf in een 'glamrock' band (meer rock dan glam overigens), vandaar dat ik wel iets met het genre heb, maar dat is vooral door veel kick ass rock-undergroundconcertjes te bezoeken, het gaat om de muziek en de energie.
Als jij in de jaren '70 al bij undergroundconcertjes was neem ik daarvoor dan wel mijn hoed af.
Jammer dat je zo voorspelbaar een heel genre neer sabelde ('inhoud van een vloeipapiertje').

Tsja, ik weet niet wat jij er allemaal onder vindt vallen, maar The Sweet, Slade, Mud, T-Rex, Gary Glitter is toch wel degelijk archetypische glamrock en dat waren gewoon een stel clowns met matige rockmuziek. Niks beter dan de poedelrock van een decennium later. Dat was dus ook de strekking van de post waarop jij reageerde, dat had je zelf ook wel even kunnen teruglezen.
Verder zal er van alles inmiddels zijn bijgekomen en beschouwen sommigen David Bowie (waar ik groot fan van ben) en Roxy Music ook als glamrock, maar dan hebben we ook een heel andere discussie wat mij betreft.

Geeft aan dat, pratend over glamrock, jij je alleen beperkt tot die decennia die je noemt en dan ook enkele bands daaruit. Dat doet andere bands en andere tijden totaal geen recht.
Maar ik viel dus over je eerste twee zinnen. Er is veel meer dan dat.

'Glam' is amper een vinger op te leggen. Je krijgt inderdaad 'heel andere discussies', daar is dit topic ook voor. Wat vroeger al als 'glam' werd bestempeld werd later ingehaald door veel extremere en andere uitingen ervan.

En dat soort 'glambands' als Sweet (Oxygen) hebben toch ook wel gewoon keigoede muziek gemaakt:

Jij stond met negen jaar al bij glamrockconcerten, orbit? Anti autoritaire opvoeding gehad blijkbaar.
Glamrock als genre is natuurlijk erg subjectief. Begin/midden jaren zeventig droeg menig bandlid, plateauzolen, matjes in alle kleuren en glimbroeken met wijde pijpen. Als modeverschijnsel wijd verspreid, maar muzikaal niet echt te duiden imo. David Bowie, Roxy Music worden er toe gerekend, maar Genesis en Yes dan weer niet, terwijl deze bands ook nogal buitenissig op het podium stonden.

Hanoi Rocks - Fashion

De huidige sleaze / glam / kick ass rock 'n roll kent nog steeds veel punkinvloeden. Zie de energie on stage en het feit dat het bandjes zijn zonder gitaarvirtuozen. Met name de New Yorkse scene was en is zeer interessant.

Hier een opname van een optreden van Michael Monroe waar de punkinvloeden zich nog heel duidelijk lieten gelden.



Het volledig concert.