Adolf Butler is en blijft een geweldige live band en zwaar toffe gasten. De plaat zelf heb ik ook op vinyl hier staan(oranje versie zelfs) maar komt mij toch net te glad over. Niet dat het slecht is, tegenovergestelde hun butthole suffers achtige noiserock op de plaat is erg tof maar gewoon niet iets waar ik heel lang naar kan luisteren.

Best wel te pruimen die Adolf Butler.
Noiserock, maar niet dicht geplamuurd. Ik hou hier wel van.

Even naar de andere kant van de wereld: Australië.

The Smith Street Band - No One Gets Lost Anymore (2011)




The Smith Street Band is een folk-punkband uit Melbourne. No One Gets Lost Anymore is hun eerst full album. Het is de band waar ik de laatste maanden, sinds ik het ken dus, het meest naar luister. Het is een heerlijke meezinger, vind ik. Ik heb alleszins al veel plezier beleefd aan deze plaat.

Mooie melodieën, fantastische stem, prachtige lyrics. Elk nummer is super, eigenlijk. Dit is het eerste nummer van de plaat:


En dit is mijn favoriete nummer: YouTube - The Smith Street Band - My Little Sinking Ship

Veel plezier ermee!

Ratos de Porão - Crucificados Pelo Sistema

Smerig en full speed ahead. Je hebt met moeite tijd om te ademen. Ik hou ook wel van de kurkdroge gitaarsound.
Vet plaatje.

En sorry JSPR_G, maar bij het woordje 'folk-punk' begin ik overal jeuk te krijgen.
Maar ik ga het toch eens proberen.

<edit>: de songs die meegegeven zijn trek ik al niet echt, dus laat ik deze kelk dan toch maar aan mij voorbijgaan

De jeuk oh de jeuk....en dat komt van iemand die groot voorstander van goede pop-punk is

Hier hetzelfde. Irritant spul dat The Smith Street Band.

Hier kan ik ook niks mee. Vooral de zang, maar dat krijg je met een nominatie van een liefhebber van Neutral Milk Hotel.

De paar nummers die ik al ken, vind ik wel mooi Jasper!

Oké, ik had vanmiddag eerst al een nominatie geplaatst, maar toen ik m'n stukje aan het typen was over de één of andere launch party moest ik aan een ander plaatje denken dat eigenlijk ook wel erg tof was, en dan het wordt toch maar deze. For the record, mijn aanvankelijk nominatie was The Ragin' Hormones - Oh So Sick'nin' Puke Rock 'n Roll (ook erg de moeite waard).




In plaats daarvan: The Favorats - Destination Outta Space. Deutsche pop-pünk, en wel van het catchiest, zuiverste (en meest Amerikaanse) soort zoals we dat ook wel van The Queers kennen. Blijkens hun vier songs hier blinken de heren Favorats echter absoluut uit in het schrijven van hemelse melodietjes, om die vervolgens ten gehore te brengen met een allerbeleefdste ruigheid en zo nu en dan een heerlijk pa-pa-koortje. Veel liever zal het in dit topic niet worden, denk ik. Hoe dan ook: ubercatchiness. Zie Ba-Ba-Barracuda Car nog maar eens uit je kop te krijgen vandaag.

Te streamen op last.fm. Overigens wel de individuele trackjes steeds op een nieuw tabje openen, anders hoor je alleen previews van 30 seconden. Voor het gemak hier de linkjes:

1. Outta Space
2. Heaven
3. Karen Likes It
4. Barracuda Car

Enjoy!

Heel rauw en noisy inderdaad; niet echt m'n ding, na een poosje wordt het toch wel behoorlijk eentonig. En de stem maakt het geheel zeker niet beter... Jammer...

...en dat is dan weer het tegengestelde van rauw en noisy. Bijzonder soft, misschien iets te soft, maar desalniettemin toch leuk om te horen.
De teksten zijn bijzonder sterk, bijna artistiek; ik zou denken dat daar langer aan gewerkt is dan aan het muzikale deel van de nummers.

Doet me héél erg denken aan Cringer en J Church - allebei bands van Lance Hahn -, niet m'n favoriete genre, maar met mensen die ik heel erg kon waarderen. (Lance Hahn is trouwens een paar jaar terug overleden aan 1 of andere slepende nierziekte)

De andere recente nominaties:

Earth Crisis - Firestorm: absoluut classic natuurlijk, titelnummer blijft één van mijn favoriete hardcoretracks aller tijden. De rest tipt er niet aan maar dat deert niet. Vet.

Adolf Butler: wat ik ervan gehoord heb klinkt tof, meer noiserock dan punk maar dat is wmb geen probleem natuurlijk. Heb het volledige ding alleen nog niet gehoord (iemand een linkje?).

Ratos de Porao: lekkere ouderwetse punk, niet verkeerd maar niet heel erg m'n ding. Vind de zang niet zo boeiend. De rest heel aardig.

The Smith Street Band: nog niet volledig gehoord, maar wat ik heb gehoord was niks voor mij. Helaas.

Oké, ik heb jullie hulp nodig. Vandaag ben ik aan de beurt, maar ik ben slecht in keuzes maken. Dertien bands en albums hebben de shortlist gehaald. Ik heb daar even een indicatie bijgezet van wat ongeveer te verwachten. Als jullie duidelijke voorkeur(en) aangeven zal het voor mij makkelijker zijn. Het zijn sowieso allemaal toppertjes natuurlijk.

01. furieuze bremen hardcore (1996, maar ouder materiaal, gaat terug tot 1991) [1 stem]
02. ook northcore / bremen hardcore (Kuschelrock Studios), maar melodischer (1997) [niet op MM]
03. super lo-fi pop-punk (2010) [niet op MM]
04. beste At the Drive-In nakomeling (2003) [3 stemmen]
05. ratjetoe, pas op voor de foute hard rock elementen (2005) [niet op MM]
06. rauwe maar enigszins chille screamo (2006) [niet op MM]
07. originele mathy post-hardcore (2011) [niet op MM]
08. rauwe puntige screamo met enkele melodische noten (2006) [niet op MM]
09. mathy screamo met veel afwisseling tussen mellow en chaos (2003) [3 stemmen]
10. rauwe indie pop-punk (2009/2010, keuze tussen LP en EP) [3 stemmen/niet op MM]
11. invloedrijke metallic hardcore (vroege metalcore) (1993) [2 stemmen]
12. populaire oude, maar niet ancient, energieke catchy pop-punk (1999) [4 stemmen]
13. drukke mathy post-hardcore (2010) [niet op MM]

Zelf loop ik gigantisch achter met de nominaties, maar zal beloven de komende tijd het een en ander in te halen.

Dit zou mijn voorkeur hebben:

07. originele mathy post-hardcore (2011) [niet op MM]
11. invloedrijke metallic hardcore (vroege metalcore) (1993) [2 stemmen]
13. drukke mathy post-hardcore (2010) [niet op MM]

Bedankt. Voor de duidelijkheid, Bremen hardcore en northcore kan je ook metallic hardcore noemen, maar heeft een specifiek regiogebonden karakter (of zoiets ).

Ik wil screamo (6/8/9)

3-7-12 hier. Al is de kans groot dat ik een populaire pop punk plaat uit 99 al ken.

In ieder geval geen stem van je hier, en ook geen plays van de band op last.fm.

Op basis van last.fm: Don kent al wat (anders) van nummer 11, Leander kent nummer 13 en een ander album van nummer 6.

Nummer 7 is twee keer genoemd tot nu toe. Ik wacht nog even en zal later op de dag de nominatie plaatsen en eventueel het album toevoegen.

Graag 11 (denk de nominatie al te weten), maar 1, 2 of 3 mag ook. Gewoon geen screamo.

Nummer 2 is ook best wel skramzy in the vein of Orchid Nu ja, niet in de stroom van Orchid eigenlijk, want ze waren er eerder.

Het lijkt erop dat het 7 of 11 wordt. Nummer 7 ga ik in ieder geval alvast toevoegen.

Heb alle albums even in de toevoeging gedaan, behalve 3 en 6, omdat die in eigen beheer zijn uitgegeven en dan moet je veel aandacht hebben gehad of zo?

Maar het album dat ik heb gekozen staat al op de site, en user essence die hier ook meedoet heeft deze toegevoegd en ook al beoordeeld. Dus helaas voor hem geen ontdekking. Bennerd had 'm trouwens al geraaien


Rorschach - Protestant (1993)



De hoes van Remain Sedate is toffer, maar deze tweede langspeler van de Amerikaanse hardcoregoden Rorschach is zeker mijn favoriet. Vooral de vocalen zijn hier zwaar nasty, maar de instrumentatie is (denk ik, ben geen kenner) behoorlijk vooruitstrevend. Anyway, gewoon luisteren en zo

Voor de pindakaas is deze denk ik het makkelijkst te vinden door de remaster van Remain Sedate/Protestant binnen te halen. Er is ook een verzamel cd genaamd Autopsy, maar die is misschien van mindere kwaliteit dan de remaster, maar dat weet ik verder niet.

Van Rorschach heb ik inderdaad wel eens wat beluisterd, maar dat is al een tijd geleden. Ik ben benieuwd.

Voor de fijnproevers nog even gratis downloads van de twee eigen beheer albums:

Bad Banana - Crushfield (nummer 3)
Burn Her Letters - Diffusion (nummer 6)

The Favorats - Destination Outta Space:

Poppy, zuiver, catchy; sxesven, de adjectieven die je hier op kleeft zijn helemaal correct. The Favorats is dan ook best wel leuk om te horen, maar om het echt goed te kunnen vinden wil ik toch wel een zekere agressie in de muziek en/of in de vocals. Dat is eigenlijk toch wel een onderdeel dat er bij hoort om van 'punk' te kunnen spreken. Vind ik.

Haha, ja, mijn punk is het doorgaans ook niet, maar voor dit plaatje heb ik een zwak

Rorschach - Protestant (1993)
No need to say dat ik die ongetwijfeld brave kerel z'n stemgeluid niet kan waarderen.
Sorry, McSavah, ik doe zelfs geen moeite om er deftig naar te luisteren. Ik ken de band trouwens al van in z'n beginperiode...

Rorschach , ook al vindt ik Remain Sedate ‎nog beter. Leden speelde later nog in het geweldige Kiss It Goodbye.

Heb zowel de 2010 compilatie als Autopsy even gehoord om het verschil te horen. Autopsy klinkt wat meer lo-fi en brakker, daar gaat mijn voorkeur naar uit,, hoewel die 2010 uitgave ook zeker niet slecht klinkt. Toffe band trouwens, dit kende ik nog niet goed, Kiss it Goodbye al wel.

Katie Crutchfield , Waxahatchee is toch een van de mooiere dingen die laatste tijd in muziekland is gebeurd.

Ik ben zo te zien vandaag aan de beurt. Tijd om een album uit te zoeken.