ik ben wel voor meer Ede Staal hier... maar ook Maarten van Roozendaal vind ik erg treffend

Ede Staal....okee, voorbeeld van een tekst?

@ Ferre Clabau: Amen.

De tekst is van Gerrit Komrij, en Boudewijn de Groot heeft er zoals zo vaak een prachtige melodie op geschreven. En hij zingt het.... verbluffend pàkkend;

Kinderballade


Hij was twaalf, had rappe leden,
jongen uit de Hof van Eden.
Als hij lachte, lachten luidkeels
alle leeuweriken mee.
Met zijn blikkering van tanden,
met zijn marmerbleke handen
leek hij op een tere engel
uit een sierlijk bal masque.
Hij kon klaterhelder zingen
en zijn haar rook naar seringen.
Oh hij was een waterprins
die in zijn pak van goudlamee
was ontstegen aan de zee.

Zij was dertien, een gazelle,
en haar naam was Annabelle.
Annabelle noemden haar zowel
de hinde als het ree.
Met haar helderrode wangen,
met haar glinsterende spangen,
leek zij in haar gazen bruidsjurk
't meest nog op een toverfee.
Blauw waren haar vreemde ogen,
blauw maar zonder mededogen.
Oh ze was een kleine meermin
die maar net van lieverlee
was ontstegen aan de zee.

Samen in het ochtendgloren
wandelden ze langs het koren.
Mild en zonder ze te storen
scheen het zonlicht naar benee.
En onder de roze stralen
kuste hij haar lippen dralend
en hij zei haar wonderwoorden,
zelfs het gras luisterde mee.
Op het horen van die woorden
week voor hen gedwee het koren
en het lispelde: wees welkom,
en bood doorgang aan die twee
zoals eens de Rode Zee.

Toen hij, op geblaf van honden,
dagen later werd gevonden,
lag de blanke prins geschonden
in het koren zonder fee.
Met zijn dode grote ogen
keek hij roerloos naar omhoog en
langzaam ritselde zijn bloed nog
uit een gruwelijke snee.

Niemand wist meer te vertellen
hoezeer kleine Annabelle
had gehouden van haar engel
uit het sierlijk bal masque.
Maar nog altijd ruist de zee.

Schitterend inderdaad

Dank je.... vooral die lugubere vondst.... Toen hij op geblaf van honden.... laat wel wat speculaties toe.... wat is er precies gebeurd.... heeft zij haar prins gedood.... en waarom???

Hij is hier toevallig genoeg net langsgekomen op shuffle. Prachtige tekst met prachtige melodie, inderdaad.

Over het einde: ik dacht altijd dat de prins werd vermoord door iemand die jaloers was op zijn bovenmenselijke schoonheid. Dat wordt nergens gespeculeerd, dus het zal wel niet de juiste interpretatie zijn

Teksten die wat ruimte voor interpretatie laten... zijn vaak de beste, toch?

Vind ik ook

Eva

Ik houd de wereld in mijn hand,
het glazen ei vol land en wolken.
Ik zal de hemel gaan bevolken,
ik roep de varens uit het zand.

Ik schud de apen uit mijn mouw,
de spikkelpanters en de mieren,
het blauw konijn, de krabbeldieren.
Ik strooi topaas, azuur en dauw.

Ik weet nu dat ik alles kan.
Ik ken de dieren aan hun vel,
de vogels aan hun notenspel
en ik geef namen aan de man.

De verf die ik morste,
vliegt plotseling in brand,
het pallet valt vlammend uit mijn hand.
De aarde zwaait open,
ik zie haar lopen
in mijn eigen groene gras.

Wil jij soms wit wezen
dat ik je niet ken
en dat ik niet almachtig ben.
Je wilt me vergeten,
mijn vruchten eten
en me bedriegen met je man.

Hier in je lichaam van albast
zie ik de roze vlammen branden
en wat je wilt valt in je handen,
je hebt mijn wereld aangetast.

Daar sluipt de groen gevlekte kat
en heeft de merel al te grazen,
de leguaan gaat bellen blazen,
kruipt op vijf poten over het pad.

De vleesboom rijst het water uit
en rinkelt met zijn glazen snaren.
Er zit in de kristalpilaren
een uil die schuine liedjes fluit.

Hier sta ik voor zot
in mijn kamerjapon,
ik dacht wel dat ik alles kon.
En ben ik verdwenen
dan komt op zijn tenen
de engel met het grote mes.

Ja, die is ook hemels mooi, en zo zijn er nog, maar de tekstdichter was meestal wel Lennaert Nijgh hoor, Boudewijn schreef er de meest fantastische melodieën bij.

nu we toch bezig zijn, een minder bekende, maar daarom niet minder mooie:

De Vrienden Van Vroeger

't Is eindelijk een feit
Ik weet ik ben volwassen
Ik moet nu op gaan passen
Met werk en geld en tijd
De jaren zijn voorbij
Van luieren en leren
Onschuldig potverteren
Beschonken zijn en blij
Ik heb een vrouw, een kind
Een doel om voor te leven
Maar gisteren dacht ik even
Waar is m'n beste vrind
Met wie ik indertijd het leven attakeerde
En Franse thema's leerde
En met dezelfde spijt
Het meisje heb gekend
Dat onze harten roofde
En zich daarna verloofde
Met een derdejaars student
Die jongen uit m'n klas
Die ouder was in jaren
En daardoor meer ervaren
Van wie dat boekje was
Dat later op een dag
Door vader werd gevonden
Waarin die plaatjes stonden
Waarop je alles zag
De vriend die alle pret
En zorgen met me deelde
De stoerheid die we speelden
De eerste sigaret
De eerste kuise zoen
Gekregen van een meisje
In ruil voor choco-ijsje
Waarvoor ze 't wel wou doen
De vrienden uit die tijd
Waar zijn ze nu gebleven
En soms denk ik wel even
Raakte ik mezelf soms kwijt
De onschuld van een kind
Alleen te zien wat waar is
Wat vriendschap voor elkaar is
Terwijl je later vindt
Dat alles anders is
Dan vroeger in je dromen
Niets is ervan gekomen
Zo heb je je vergist
Ook ik heb vroeg of laat
Dat liedje wel gezongen
Van beste brave jongen
Maar met een hart vol haat
Waar zijn m'n vrienden heen
Die 'k moeiteloos vertrouwde
Op wie ik dromen bouwde
'k Ben nu helaas alleen
Omdat ik nu wel weet
Je kunt op niemand bouwen
Je kunt geen mens vertrouwen
Dus droom ik maar (2x)
En vergeet

Eva heeft ook een geniale tekst

Zo onbekend zijn die Vrienden van Vroeger niet hoor, ArthurDZ, maar het is wel hemels mooi, dat is waar.

Eén van mijn favorieten op voor mij Boudewijn's beste album Hoe Sterk is De Eenzame Fietser is dat nummer over die rivier, het Spaarne;
Mààr vooral de muziek erbij is hemels, je kunt het dus beter ook nog eens horen;

Het Spaarne stroomt, het Spaarne stroomt
Het Spaarne stroomt voorbij voorbij de stad
Waar niets meer wordt geladen
Er liggen voor de Waag geen schepen meer
Ze varen door want de bolders en kaden
Hebben plaats gemaakt voor het verkeer

Het Spaarne stroomt, het Spaarne stroomt
Het Spaarne stroomt voorbij
Zoals het steeds voorbij zal blijven stromen
Het water gaat maar blijft steeds de rivier
En wat er ook voor andere tijden komen
Hij stroomt voorbij en blijft toch altijd hier

Het Spaarne stroomt
Het Spaarne stroomt voorbij
Het Spaarne stroomt
Het Spaarne stroomt voorbij

Het Spaarne stroomt, het Spaarne stroomt
Het Spaarne stroomt voorbij voorbij de brug
Voorbij de laatste huizen
Voorbij de werven en het stoomgemaal
Het Spaarne stroomt maar niet voorbij de sluizen
Het eindigt naamloos in een zijkanaal

Alles dat De Groot hiervoor uitbracht was beter.
HeksenSabbat even erbuiten laten, wel leuk maar een experiment.
DeEenzameFietser is ook klasse, maar ik mis iets.
En vanaf deze zouden de albums dalen in klasse (persoonlijk).

Nu, we zijn off topic.
Een prachtige Nederlandse tekst gezocht, mensen.
Ach! Ha even in mijn booklets van Wim De Craene, Willem Vermandere en Zjef Vanuytsel bladeren .

Ps: had ik De Groot gezet bij 'teksten'..?
Inderdaad, oei: foutje.
Want lyricaal komt inderdaad het meeste van Nijgh.
Zowiezo één pot nat die Vl/Ned artiesten.
Rob De Nijs heeft ook zaken van De Groot...
En wat dacht je van het onbekende maar afscheidelijke duo Johan Verminnen en Raymond Van Het Groenewoud.
Hoeveel zij al voor elkaar teksten geschreven hebben, man toch...

Je noemt daar 3 grote op, maar vergeet ook Kris De Bruyne, Raymond van het Groenewoud en Wannes Van de Velde niet....

Raymond van het Groenenwoud speel ik nog het meeste van al, op vlak van Vl / Ned artiesten dan.
Maar aangezien het hier gaat over sterke 'teksten', mnee...
Vind het persoonlijk niet zo sterk...
Hoewel: 'Winkelstraat'

Kris De Bruyne, ook prachtig...
Maar weeral: qua tekst niet te vergelijken met Nijgh en companen.

Van Wannes Van De Velde gaat m'n kennis niet verder dan een vijftal nummers, op 'Komplete Kleinkunst Kollectie'...
Schandalig, ik weet het
Maar een vijftienjarige heeft nog tijd genoeg om schade in te halen, niet?

Laatst ontdekt, vind dit zo'n prachtig nummer...




'k Herinner mij nog goed, Tim
Hoe men mij vertelde
Van het harde buitenleven
De boeren op hun velden
Het binnenhalen van de oogst
Het weer was droog en heet
De lijven plooiden naar de hooivork
En stonken naar het zweet
Het graan was rijp en binnen
De boer z'n hoogste wens
Men zei me dat dit alles een paradijs was voor de mens

Hier laat ik je los, Tim
Van hieraf moet je gaan
Met vallen en opstaan
Van hieraf moet je gaan

Men wees mij hoe de mens, Tim
De grond gewonnen had
Waar men de zoete druif verbouwde
En het helder gerstennat
De weide vol met hooi
Het hooi voor 't jonge kalf
En wie het versgebraden kalf niet lust
Zo'n man die is maar half
Hier heeft de mens gewonnen
De arme grond verrijkt
Hier heeft de mens met zwoegen
Zijn hoogste doel bereikt

Hier laat ik je los, Tim
Van hieraf moet je gaan
Met vallen en opstaan
Van hieraf moet je gaan

Dit alles heeft men mij verteld, Tim
Ik heb het ook gezien
Hoewel ik zelf geen lauweren
Aan dit meesterwerk verdien
Ik heb het lot bezongen
Van de knechten en de boer
Het kirren van de boerendochter
De blikken van de hoer
De schoonheid van de morgen
't Ontwaken van de stad
Ik heb dit wel bezongen
Maar nooit een cent gehad

Hier laat ik je los, Tim
Van hieraf moet je gaan
Met vallen en opstaan
Van hieraf moet je gaan

Dus ga en maak de mortel
Bouw stenen tot een huis
Smeed akkers voor 't gewelf, Tim
Maak deuren voor je huis
Ikzelf geef je niets mee
Dan lofzang voor je jeugd
De krachten in je armen
Een ode aan de deugd
De liefde voor een vrouw, Tim
De oogsten van haar buik
Het winnen van de dagen
Het streven naar geluk

Hier laat ik je los, Tim
Van hieraf moet je gaan
Met vallen en opstaan
Van hieraf moet je gaan
Van hieraf moet je gaan
Van hieraf moet je gaan

't Hogelaand

t Is de lucht achter Oethoezen,
t Is t torentje van Spiek,
t Is de weg van Lains noar Klooster,
En deur Westpolder langs de diek.

t Binnen de meulens en de moaren,
t Binnen de kerken en de börgen,
t Is t laand woar ik as kind,
Nog niks begreep van pien of zörgen.

Dat is mien laand, mien Hogelaand...

t Is n doevetil, n dörpsstroat,
t Is n olde bakkerij
t Binnen de grote boerenploatsen,
Van Waarvum Oskerd, zo noar Mij.

t Is de waait, t is de hoaver,
t Is t koolzoad in de blui,
t Is de horizon bie Roanum,
Vlak noa n dunderbui
Dat is mien laand, mien Hogelaand...

t Is n mooie oavend in maai,
n Kou houst doeknekt in t gruinlaand,
Ik heb veur d'eerste moal verkeren,
En vuil de vonken van dien haand.

De wilde plannen dij ik haar,
Komt sikkom niks meer van terecht,
Totdat de nacht van t Hogelaand,
n Donker klaid over ons legt,
Dat is mien laand, mien Hogelaand...

@ herman

Wim De Craene is inderdaad prachtig.
Na als 12jarige Rozanne, Tim gehoord te hebben direct zijn volledig oeuvre beluisterd...

De Kift Tot slot

Ik begreep dat je niet mijn moeder was,
maar mijn dochter, nu houd ik je stevig vast
en over je hoofd heen kijk ik ver
uit het raam naar daar waar ik jaren her
als snotneus rondhing, met om me heen
het gajes - en toch was ik altijd alleen,
waar ik heimelijk rookte in de wind,
je enige zoon, je geliefde kind.

Ik hoe je alleen maar steviger vast
te houden, ik moet je niet loslaten straks
in dromen land, bij regen en mist,
de enige die van mijn onschuld wist.

En wanneer je moet huilen in de nacht,
heb ik in gedachten mijn handen zacht
op je schouders gelegd en tot slot erkend
dat je niet mijn moeder, maar mijn dochter bent.

En later, veel later komt er een tijd
dat je niet in zwart-wit, maar in kleur met mij -
niet op foto's, maar in de werkelijkheid -
precies zo omstrengeld zult staan, waarbij
je rimpels verdwijnen en je weer kind
zult worden - een kind in de wind
met een wapperend lint van rood satijn.
...Als jij niet meer bent, als ik dood zal zijn.

@ Herman, ja, die tekst van Tim van Wim De Craene is schitterend.

De Craene was een groot artiest, een echte liedjesman. Helaas beroofde hij zichzelf van het leven op zijn.... veertigste. Het zijn ook makkelijke data; hij leefde van 1950 tot 1990. (De muziek-kwisser in mij kan daar niet omheen...)

What a waste!

Was hier nog niet genoemd, terwijl Brel toch een van de beste dichters is die België/Europa/de wereld ooit heeft voortgebracht:




Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen
en witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen,
wanneer de norse vloed beukt aan het zwart basalt
en over dijk en duin de grijze nevel valt
wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn
en natte westewinden gieren van venijn,
dan vècht mijn land...Mijn vlakke land...

Wanneer de regen daalt op straten, pleinen, perken,
op dak en torenspits van hemelhoge kerken,
die in dit vlakke land de enige bergen zijn,
wanneer onder de wolken mensen dwergen zijn,
wanneer de dagen gaan in domme regelmaat
en bolle oostenwind het land nóg vlakker slaat,
dan wacht mijn land...Mijn vlakke land...

Wanneer de lage lucht vlak over het water scheert,
wanneer de lage lucht ons nederigheid leert,
wanneer de lage lucht er grijs als leisteen is,
wanneer de lage lucht er vaal als keileem is,
wanneer de noordewind de vlakte vierendeelt,
wanneer de noordewind er onze adem steelt,
dan kraakt mijn land...Mijn vlakke land...

Wanneer de Schelde blinkt in zuidelijke zon
en elke vlaamse vrouw flaneert in zon-japon
wanneer de eerste spin z'n lentewebben weeft
of dampende het veld in juli-zonlichtheeft,
wanneer de zuidewind er schatert door het graan
, wanneer de zuidewind er jubelt langs de baan,
dan juicht mijn land...Mijn vlakke land...

Ja, het is mooi, dat is waar, maar Marieke bijvoorbeeld, geef mij daar maar de Franse versie van, zijn "Nederlands" was toch redelijk schabouwelijk....

Ja, dat is zeker waar. Maar op de een of andere manier vind ik het bij dit nummer wel charmant.

Ik had al wel de Groningse versie van Mijn Vlakke Land gepost.

Wat ik moeiteloos kan meebrullen zijn de teksten van Hans de Booy zijn debuut. Beslist niet vrolijk. Een tekst als Niemand weet wanneer het einde komt is wel erg droevig, plaats eerst maar Soms:

Wereldgoud voor Hilbert van der Duim
Scherp protest van de werkgevers
Verwisselde zuigeling overleden
Er staat wat er staat
Er ligt een ouwe schoen mischien
In de haven, op straat

Het krijgt een epidemisch karakter
Hersenvliesontstekingen in kleuterschool
Lotto 2 3 6 5 8 9
Er staat wat er staat
Het nieuws was niet langer meer nieuw bij ons
Wat waren we snel uitgepraat

Soms hield ik mijn been stijf
Soms verroerde ik geen vin
Maar nu dat je er niet meer bent
Nu blijf ik erin

Duizenden pagina's wijsheid in de kast
Iedereen kan mij uitleggen
en zeggen hoe het met ons moet
Maar er is niemand die mij kan vertellen
of ie het zelf wel goed doet

Breken is gemakkelijker dan lijmen
En opnieuw beginnen moeilijker dan stoppen

Soms stond ik boven je
Soms was je me voor
Soms ging ik over je of andersom
Maar nu onder je door

Een zuiver hart kent geen sentiment
Overpeinzing in een bijna leeg café
Het tikken van de ballen neem ik mee
Het biljart van alles nog het meest present

En alcohol en tranen tonen mij aan jou
Alcohol en tranen drijven mij naar jou

Het zuiver hart, het kent geen sentiment
Het is een veilig hart en uit op zelfbehoud
Ik zie dit nu, ik heb mezelf herkend
En ik ben vrij en ik heb het koud

En alcohol en tranen tonen mij aan jou
Alcohol en tranen drijven mij naar jou

Want het zuiver hart zucht zachtjes van genot
Het klopt tevreden in de maneschijn
En waar het was is alles nu kapot
Maar ach, het wilde lief en aardig zijn

En alcohol en tranen tonen mij aan jou
Alcohol en tranen drijven mij naar jou

En de tranen voor m'n vader
En de tranen voor m'n vrouw
De tranen voor de wereld
En de tranen, de tranen van berouw
Maar ook de tranen van de wodka
En de tranen, de tranen van berouw

Alcohol en tranen
En de tranen van berouw...

The Scene (The Lau); alcohol en tranen

Er zijn al heel veel mooie songteksten genoemd. Ik mis Liefde van later van Herman van Veen nog. Lennaert Nijgh vertaalde Le chanson des vieux amants van Jacques Brel. Prachtig.

Als liefde zoveel jaar kan duren,
dan moet het echt wel liefde zijn,
ondanks de vele kille uren,
de domme fouten en de pijn.
Heel deze kamer om ons heen,
waar ons bed steeds heeft gestaan,
draagt sporen van een fel verleden,
die wilde hartstocht lijkt nu heen,
die zoete razernij vergaan,
de wapens waar we toen mee streden.

Ik houd van jou,
met heel mijn hart en ziel
houd ik van jou.
Langs de zon en maan
tot aan het ochtendblauw,
ik houd nog steeds van jou.

Jij kent nu al mijn slimme streken,
ik ken allang jouw heksenspel.
Ik hoef niet meer om jou te smeken,
jij kent mijn zwakke plaatsen wel.
Soms liet ik jou te lang alleen,
misschien was wat je deed verkeerd,
maar ik had ook wel eens vriendinnen.
We waren jong en niet van steen
en zo hebben we dan toch geleerd:
je kunt toch altijd opnieuw beginnen.

Ik houd van jou,
met heel mijn hart en ziel
houd ik van jou.
Langs de zon en maan
tot aan het ochtendblauw,
ik houd nog steeds van jou.

We hebben zoveel jaar gestreden
tegen elkaar en met elkaar.
Maar rustig leven en tevreden
is voor de liefde een gevaar.
Jij huilt allang niet meer zo snel,
ik laat me niet zo vlug meer gaan,
we houden onze woorden binnen.
Maar al beheersen we het spel
een ding blijft toch altijd bestaan:
de zoete oorlog van het minnen.

Ik houd van jou,
met heel mijn hart en ziel
houd ik van jou.
Langs de zon en maan
tot aan het ochtendblauw,
ik houd nog steeds van jou.

Ik houd nog steeds van jou,
voorgoed van jou.

Het nummer waar ik iedere keer weer kippenvel van krijg.

Hup Willem II stoere kerels,
Trots van het voetballand.
Denk aan je roem en glorie
Denk aan je vriendschapsband
't Rood-wit en blauw onzer vad'ren
Kleurt Willem II zo goed.
Het geeft te allen tijde
Spelers leeuwenmoed.

Willem II, Willem II
met je beroemde kleuren.
Stoere bend, welbekend.
Jij staat voor ied're bal.
't Hoofd steeds koel,
voor het doel
Dan kan je niets gebeuren,
Leev' hoezee,
voor Willem II
Horen wij overal