Beide zijn helden

Mijn eerste reactie: ga toch fietsen! Heb verspreid over een periode van een paar jaar 3/4 van het Pieterpad en andere LAWs gelopen, maar daar zitten veel saaie stukken tussen, v.w.b. het Pieterpad m.n. in Groningen en Drenthe, bovendien lastig qua OV in het weekend.

Wandelen doe ik in NL vooral als ik te geblesseerd ben om hard te lopen. En verder in de bergen, vorige maand 14 dagen trekking met mjn oudste zoon in Nepal. Verder heb ik van die vreemde doelen als de Himalaya of de Karpaten van west naar oost, maar eerst maar eens de Pyreneeen van Atlantische kust naar de Middellandse. Misschien volgend jaar.

Hier nog een fanatieke bergwandelaar. Voornamelijk in de Alpen van hut naar hut, maar ook een keertje naar Nepal geweest om Everest van zo dichtbij mogelijk te zien. Loop ook graag in Nederland, al vind ik 20-25 km op een dag wel prima, als het langer wordt verlies ik het plezier een beetje. Echte passie ligt overigens bij het klimmen, maar dat heb ik vanwege allerhande blessures op moeten geven.

Ik dacht vorig jaar wel even een berg te beklimmen in grensgebied Oostenrijk en Tsjechië. Best goed getraind op vlak terrein, maar op een helling is andere koek. Heel andere spieren. Maar na een paar dagen toch heel fijn gelopen, 20-25 kilometer per dag.

Genoeg paden buiten Nederland bieden een fijne combinatie van wandelen, stijgen/dalen en mooie uitzichten:

* Rheinsteig(.de) van Wiesbaden naar Bonn - prima OV-infrastructuur
* Allbrandweg in Schwäbische Alb, bovenlangs Donau - prima OV infrastructuur
* Hermannsweg: Teutoburgerwald, van Rheine via Bielefeld naar Horn/Bad Meinberg - prima OV
* Eifelsteig: van Kornelimünster (bij Aken) naar Trier
* GR 34 in Bretagne
* Coast to Coast, Engeland, Yorskhire, Moors + Dales,Lake District van Noordzee naar Ierse Zee (meestal andersom gelopen)
* Offa's Dyke - Wales

Voor kortere (rond)wandelingen, o.a. Vogezen, gebruik ik vaak de Rother-gidsjes

Langer leven door hardlopen?
Hoezo 5 dagen in de week sporten?

Daar heb ik er ook wel een aantal van staan - altijd goed voor wat inspirerende foto's en dergelijke. In de praktijk gebruik ik de routes echter nauwelijks - kaart en beschrijving zijn in het algemeen onvoldoende om zonder verdere hulpmiddelen te lopen en zonder auto valt ook wel een groot deel van het aanbod af.

Wandelingen daarin zijn ook heel verschillend van kwaliteit - en aanduiding zoals "licht" of "middelzwaar" zijn in de praktijk niet even eenduidig. Maar je kunt een eind komen met google-maps erbij; daarop staan ook bushaltes e.d. aangegeven - wel even frequentie ov checken, anders kan je van een ) kan je van een koude of dure (taxi) kermis thuiskomen.

Vwb Duitsland is http://www.wanderbares-deutschland.de/ een goede overzichtsite; indiv. routes zijn vandaaruit makkelijk te vinden (en te downloaden). In de UK zijn er ook overzichtsites voor de national trails http://www.nationaltrail.co.uk/ - hun gidsjes zijn erg goed, ook qua kaartmateriaal uiterst bruikbaar zonder extra kaarten, maar dan moet je wel precies het trail volgen (en niet ergens willen doorsteken).

Afgelopen weken weer fantastisch gewandeld in Zweden, over de Hamrafjället, tegen de Noorse grens. Onverwacht koud daar met middagtemperatuur van amper 10 graden en nachtvorst. Fraaie vergezichten: de witte bergtoppen en de uitgestrekte toendra. Meerdere rendieren gespot in het wild en berensporen gezien. De bruine beer gelukkig niet tegengekomen. Ik houd van mijn kinderen. Zeer dun bevolkt daar. Ongeveer 1 inwoner per vierkante kilometer.

Viel me op hoe doeltreffend de paden daar zijn aangegeven. Je kunt bijna niet mislopen ondanks ontbreken van echte paden. Meer dan een spoortje is het niet. Je bent vaak echt wel aan het klauteren onderweg. Prachtige landen, maar zoals gezegd: beetje koud voor een zomervakantie. En na 20 kilometer lopen en klimmen verlang ik altijd toch weer mijn auto terug te zien op de parkeerplaats. Ik ben nou eenmaal geen oermens.

Volgend jaar weer in korte broek naar het zuiden....

Ook ik was deze maand een week in Zweden. We logeerden bij mensen in Hjulsjo, een dorp nabij Hallefors. Diverse wandelingen rondom een meer gemaakt en een survival-achtige tocht in een natuurreservaat waarbij we uiteindelijk op een heel mooi uitkijkpunt eindigden. Naast wandelen gaf ik de heer des huizes gitaarlessen en de dag voor vertrek heb ik voor de plaatselijke bevolking opgetreden in een soort dorpshuis. Plaatselijke bevolking klinkt heel wat maar er waren ca. 40 mensen, wat wil zeggen dat 66% van de inwoners aanwezig was. Statistisch gezien geen slechte score

Wat leuk, nlkink. Op onze eerste locatie zaten we vlakbij örebro; leuke stad, met burcht en veel straatkunst. Halleförs zijn we doorheen gekomen in noordwestelijke richting. Erg leuk dat je kon optreden daar. Ik herken dat wel. Ieder dorp heeft van die muziekactiviteiten waar een paar man op af komt. Zie je drie huizen ergens, dan is er ook een dorpshuis.

Dat is in Zweden inderdaad beter geregeld dan in Nederland. Het dorpshuis van Hjulsjo behelst een door vrijwilligers gerund cafeetje, een goed geoutilleerde sportzaal en een MTB verhuurbedrijfje. Toeristen kunnen in de omgeving diverse routes rijden. Die zijn net als de wandelroutes duidelijk aangegeven. En net buiten Hjulsjo op de weg naar Nora staat ook nog een soort buurtverenigingshuis. Voor een bevolking van 60 mensen lijkt het wat veel maar op speciale gelegenheden komt iedereen uit de omgeving, en dan heb je het over ca. 300 mensen. Er wonen ook behoorlijk veel Nederlanders. We hebben gelogeerd bij mensen uit Spakenburg, maar na mijn optreden heb ik gesproken met Friezen en Achterhoekers.

Wandelen wordt gerekend tot de recreatiesporten, of je nu wilt of niet. Maak je een wandeling dan ben je bezig een bijdrage te leveren aan je wekelijkse aanbevolen beweegminuten. Of je dat nu wilt of niet.

Bewegen is een heel bijzonder artikel geworden naar het schijnt. Het heeft een bijna magische klank gekregen en wordt uitgedrukt in termen van gezondheidswinst, kilocalorieën en toegevoegde levensjaren. Bewegen wordt zo ‘iets van de dokter’. Ga bewegen, dat is goed voor u. En daar gaan ze, in hun ‘beweegpakjes’.

Nog niet zo heel lang geleden was bewegen onderdeel van het dagelijks leven. De fiets pakte je even om naar de slager te gaan. Was je tante jarig, dan liep je naar de boekwinkel, kocht er een mooie kaart, liep verder naar het postkantoor voor een postzegel, liep weer terug naar huis om de kaart te schrijven en liep dan weer een paar honderd meter naar de brievenbus, net voor de lichting van 6 uur. Niemand die een stappenteller had. Het was gewoon. Facebook bestond nog niet.

De afwas deed je nog met de hand, je had een tuin met gras en maaide dat met de handmaaier. De heg knipte je met de heggenschaar. Voor schoenen en kleding ging je een dag de stad in en dan liep je wat af. Moe van het sjouwen plofte je thuis weer op de bank. Dat wás me toch een beweging. Nu komt de pakketbezorger aan de deur met je onlinebestelling. De deur opendoen is de beweging die volstaat.

Eind augustus adviseerde de Gezondheidsraad in een rapport aan de minister hoe het zit met dat ‘bewegen’. Het advies was weinig verrassend. Al zo’n kleine 20 jaar kenden we de 30-minuten bewegen-per dag-regel. En de raad kwam, na uitgebreid literatuuronderzoek, tot de conclusie dat je ongeveer zoiets nodig hebt als minimum. Niet precies elke dag, maar toch wel 150 minuten per week matig intensief bewegen.

Ik heb het nog even opgezocht: matig intensief bewegen dat is dus ook wandelen. Niet slenteren natuurlijk, maar de pas erin. Maar, waarschuwt de raad, dat is een minimum. Meer is beter. Harder is ook beter.

Het is een open deur, zo’n rapport. Natuurlijk heb je beweging nodig. Maar ik mis wel iets heel belangrijks. Er wordt over bewegen gesproken als iets puur kwantitatiefs. Zoveel minuten, zo hard, zoveel MET, zoveel kilocalorieën verbranding. En wat ik dan mis, is de kwalitatieve kant van de zaak.

Hoe staat het met de waarde van die beweging voor jezelf? Er kan ook heel wat mis gaan met dat bewegen. Ik denk alleen al aan de 700.000 geregistreerde blessures onder hardlopers ieder jaar. Er zijn circa 2,1 miljoen hardlopers in ons land, dus elke 3 jaar ben je gemiddeld een keer aan de beurt. Ga maar eens kijken op de afdeling orthopedie in het ziekenhuis. Kapotte knieën, enkels, heupen. Niet alles is zo reuze gezond.

Kwaliteit moet voorop staan. Ontspannen, niets forceren, het echt leuk vinden. Het gaat misschien helemaal niet om het bewegen zelf - daarvoor is het wetenschappelijk bewijs niet overweldigend - maar om de ontspanning die dat biedt. De afleiding van je dagelijkse stress, de frisse lucht, het plezier dat je beleeft met je wandelpartner, het zonlicht op je neus. En dat laat zich moeilijk narekenen in metabolische equivalenten of minuten per week.

En een weekje niks doen kan ook heel gezond zijn. Reken maar.

Blessures zijn doorgaans ook weer niet zo erg. De meeste blessures zijn gewoon aandoeningen die na verloop van tijd weer over zijn. Aandoeningen die je overigens ook gewoon krijgt van bewegingen die niet worden gezien als sporten. Echter is het idee van veel mensen dat als je een blessure hebt opgelopen tijdens of door sport dan het dan je eigen schuld is en daarom worden sportblessures in een negatiever daglicht gezien dan blessures die niet door sport zijn ontstaan.

Gelukkig zijn inderdaad lang niet alle blessures zo erg en gaan vanzelf weer over. Toch is het een niet te onderschatten bijkomstigheid bij veel sporten. Wandelen is overigens de minst blessuregevoelige sport en komt niet eens in de statistieken voor. Ik citeer hier nog wat cijfers uit het rapport 2013 van VeilgheidNL, die dit voor de overheid bijhoudt:

Is niet leuk

Een mooi artikel over hoe het mis kan gaan met gezond-willen-zijn:
Ziek gezond – De Groene Amsterdammer

Bram van Vulpen. Wat een geniale naam voor een schrijver ?

Dan ken je Bic Parker nog niet

David Letterman zal ie wel kennen

Wie wandelt, krijgt onvermijdelijk te maken met de bemoeizucht van wandelbonden, Koninklijke bordjes-plaatsers, Vierdaagse autoriteiten en sportbazen.
Nauwlettend wordt je als wandelaar in de gaten gehouden. Vorig jaar verscheen de laatste editie van de Nationale Wandelmonitor. Het rapport zegt:Dat lijkt meer dan de opgave van 2010. Toen werden 6,6 miljoen wandelaars geteld.

Maar niet alles is wat het lijkt. In 2010 ging het om wandelaars vanaf 18 jaar en nu, in het kleurige verslag 2016, worden doodleuk ook alle kinderen meegeteld.
De categorie 0-5 jarigen blijkt zelfs, samen met de groep 35-44 jarigen, tot de meest fanatieke wandelaars te behoren. Kunnen de nul-jarigen ook al wandelen dan? Dat zal toch wel in de wandelwagen zijn, samen met vader en moeder uit de groep 35-44 jaar.

En wat is weleens ? Dat mag best eenmaal per jaar zijn van de Wandelmonitor. Dan tel je ook mee voor de cijfers. O o, wat een wandelaars toch. Wandelnet heeft het er maar druk mee. Gelukkig krijgen ze voor dit zware werk flink wat subsidie uit de provinciekassen.

"Daarnaast doet 14% van de Nederlanders aan wandelsport, dit zijn 2,3 miljoen personen." stelt het rapport. Daarnaast? Dus naast die 10,5 miljoen? Nee, natuurlijk zitten die erbij in. En nu komen we wel wat dichter bij de realiteit. Want ook volgens gegevens van NOC-NSF zijn er circa 2,3 miljoen wandelsporters in Nederland (2016) die elke week wel een wandelingetje maken. Een stijgende lijn, dat zeker, die vooral toe te schrijven is aan de vergrijzing. Want wie niet meer zo hard sporten kan, gaat rustig wandelen ...

Nationale Wandelmonitor 2016 pdf

'Blanke mannen die veel sporten hebben vaker slagaderverkalking'

Niet zo heel best nieuws voor de witte mannen onder ons die zo graag de sportman uithangen.
Misschien is wandelen dan nog niet zo'n slecht idee. Kun je ook heel weinig doen en met het beste resultaat.

Het voedingscenrum Beweeg en sport jij genoeg? | Voedingscentrum beveelt ook slechts 150 min per week aan om fit te blijven.
Voor de dames geldt dus 1 x per week uitgebreid (niet-online) shoppen Voor de overige niet wandelaars (als vrijetijdsbesteding) is de auto op 2 km van je werk parkeren en te voet de weg vervolgen misschien een goed alternatief. (Dikke headphone op, kan jou het schelen)

Na maanden van troosteloze druilerigheid is het wandelplezier weer terug. Kou en zon zijn toch een stuk prettiger dan wind en regen. Liever een dikke trui aan dan een regenpak. Nog een paar leuke:
De mooiste winterwandelingen in Nederland
Oké, er zijn nóg mooiere, zoals vanaf mijn huis langs Krommeniedijk en Uitgeestermeer. Blijft een mooi rondje. Maar tenslotte gaat er niets boven een strandwandeling:
10 wandelroutes langs de Nederlandse kust

Wandelen is beter voor je dan hardlopen
Natuurlijk, een gezonde portie scepsis is nooit weg bij dit soort welingelichte artikelen. Maar toch, ik kan er over meepraten. Bij hardlopen ga je eerder stuk dan bij wandelen. En om 80 kilo over 10 kilometer te verplaatsen is puur natuurkundig gezien eenzelfde portie energie nodig, snel of langzaam. Zou je zeggen, maar toch niet. Wandelend rond de 4,5 kilometer per uur ga je zelfs 25% efficiënter om met energie dan met hardlopen. Niet per uur natuurlijk, maar per kilometer. Jammer als je wilt afvallen, maar daarin is je lichaam maar matig geïnteresseerd. Behoud van energie is nu eenmaal evolutionair een veel sterkere prikkel dan voldoen aan een schoonheidsideaal.

Wandelaars zijn geen leuke mensen. Groepsgewijs bezetten ze het fietspad langs de dijk. Een stapje opzij doen kennen ze niet. Met hun veel te dikke schoenen, die gemaakt zijn voor een bergpad in Nepal, maar zeker niet voor een keurig vlak Hollands asfalt-pad, laten ze zien er niet bij te horen. Bij die anderen.

Wantrouwend kijken ze je aan, zonder te groeten. Je weet direct: er is iets mis met mij. Ik draag kleding uit de supermarkt of witte katoenen sokken in hardloopschoentjes. Oei, helemaal fout. Ze nemen hun sport uiterst serieus. Op een gulle lach zal je ze nooit betrappen. Ze zitten immers in hun ‘flow’. In hun rugzak dragen ze loos gewicht. Voor de conditie. Daarnaast een fles water. Voor de innerlijke reiniging. Onwetend van het feit dat hun nieren dat al doen, menen ze zichzelf te moeten ontgiften door veel door te spoelen. Hun veel te waterige urine lozen ze om de 3 kilometer tegen een boom.

Echte zeikers, zijn het, die wandelaars. Hun vermaak bestaat uit zwijgzaam sjokken, verlangend naar niets anders dan een onbespoten appel, een bord linzensoep en biologische grutten toe. Vlees eten is moord, suiker is vergif, lachen is oppervlakkig. In het stembureau kleuren ze een hokje rood bij een partijtje dat nooit, maar dan ook nóóit regeringsverantwoordelijkheid zal nemen. Stel je voor immers, dat je medeplichtig zou raken. Vreugdeloos sloffen ze hun pelgrimsroute. Zichzelf zoekend, maar nooit een ander. Die hebben ze niet nodig. Ze hebben immers al contact met de oermens, de reine voorouder, de loper, het onbesmette leven van weleer.

Wat een prachtig excuus.

De wandelaar die ik hierboven schetste bestaat wel, maar gelukkig in beperkte aantallen. De meeste wandelaars zijn niet zulke horken en zwaaien vrolijk terug als je hallo zegt en bewaren hun urinelozing netjes tot het eerstvolgende etablissement op de route, waar ze dan een lekker gebakje eten bij hun cappuccino. Het lijken net normale mensen, die wandelaars.

Over de gezondheidsaspecten valt nog wel wat te zeggen. Met verbazing zie ik hardlopers en wandelaars bij ons in de buurt langs de drukke N203/N8 lopen waar de roet van het drukke vrachtverkeer je permanent komt toewaaien. En erg gezond is het hier in de Zaanstreek toch al niet. Vuilverbranding, Hoogovens, Zaanse industrie, de altijd drukke oprit van de Coentunnels en dan krijg je vanaf 5 uur ’s ochtends tot in de nacht iedere 2 minuten nog twee vliegtuigen links en rechts over Krommenie richting Schiphol, die behalve lawaai flink wat fijnstof lozen.

Ga je daar dan voor je gezondheid lopen? Dat is nog maar de vraag. Sommigen zeggen dat de gezondheidswinst van het bewegen opweegt tegen de schade van de vuile lucht. Met mooi zonnig weer en blauwe lucht lijkt er niks aan de hand. Maar ozon en fijnstof zie je niet. Je ademt het wel in en met 2000 fijnstofslachtoffers per jaar is er echt wel wat aan de hand in Nederland.

Wetenschappers zijn er nog niet uit hoeveel lichaamsbeweging gezond voor je is. Ze gaan ervan uit dat de beweging op zichzelf goed voor je is. Daarbij houden ze geen rekening met de kwaliteit van de lucht. Ga er maar van uit dat hardlopen in de regio Amsterdam niet gezond is. Zeker niet met warm zonnig weer. Voor wandelen geldt hetzelfde. Langer dan een uur in de omgeving van een drukke snelweg lopen is al net zo af te raden. Ook in de mooie polder waar ik loop ontkom je er niet aan. Het is roet van de A8, de A9 en van die prachtige rij schoorstenen daar in het westen. Ik loop niet langer dan een uur per dag. En dan nog het liefst vroeg in de ochtend. Voor de gezondheid.

Blijft over: Texel. Allemaal daarheen!

Longfonds.nl - Gezondelucht

Dagelijks loop ik met de hond door de Noordpolder. Frisse lucht en zicht op Borkum. En die boeren? Zie ze eens hard werken!

Wandelen associeer ik met tweede Kerstdag en (ex-) schoonfamilie, yuk. Bovendien komen er niet zo vrolijke herinneringen boven toen ik zwaar tegen mijn zin in toegaf aan het therapeutisch wandelen als remedie tegen de mentale "mindere" staat waar ik mij toen in bevond.

Ik ben dus een loper, dat moge duidelijk zijn. Niets fijner dan pijnvrij (is ook niet altijd zo als 50+-er) om ergens voorbij de 10km heerlijk op te gaan in de omgeving, bijna in Zen staat, helemaal in het "Nu". Ik loop overigens in een heerlijk schone (Bethune)polder, relatief ver weg van snelwegen en directe vervuilers, de luchten die mijn openstaande bronchiën nu bereiken zijn duizendschoon, boterbloempjes en andere lentebloeisels.

Je kan tig onderzoeken quoten, Wandelaar, mij houdt het fit, mentaal gezond en bewust van de staat van mijn lijf. Daarnaast zorgt het dat genoeg in de natuur ben. Met mate is hier wel de crux denk ik.

Ik probeer mijn plezier uit zowel (hard)lopen als gewoon wandelen te halen. Vanochtend ben ik na opstaan en ontbijt van start gegaan en heb 10 KM gelopen waarbij ik op mijn route onder de A28 door ben gelopen. Verder heb ik 'm af en toe gehoord en in de verte gezien. Ik hoop dat ik dus niet te veel roetdeeltjes binnen heb gekregen.....
Vervolgens na afkoelen en douchen met m'n lief naar het plaatje Gasteren gereden om te wandelen in de Gasterse Duinen. Helaas de daar loslopende Schotse Hooglanders niet tegengekomen maar wel een kleine kudde schapen.
Vanmiddag moeten we naar moeders toe en dan zitten we nog lang genoeg binnen!