Overig / Algemeen / Vraag van de dag #3
zoeken in:
3
geplaatst: 30 juni 2023, 10:04 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
1
geplaatst: 30 juni 2023, 11:34 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
1
geplaatst: 30 juni 2023, 12:10 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
3
lambfv4.0
geplaatst: 30 juni 2023, 12:14 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
2
geplaatst: 30 juni 2023, 12:38 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
1
geplaatst: 30 juni 2023, 13:17 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
1
geplaatst: 30 juni 2023, 15:55 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- spoon: antimusic
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- spoon: antimusic
0
geplaatst: 1 juli 2023, 12:44 uur
Mjuman schreef:
spreidscheet
spreidscheet
Verdorie, ik maar denken dat ik de enige was dit dit woord gebruikt.
0
geplaatst: 2 juli 2023, 13:52 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- spoon: antimusic
- Jordi: Afro House
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- spoon: antimusic
- Jordi: Afro House
0
geplaatst: 2 juli 2023, 15:44 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- spoon: antimusic
- Jordi: Afro House
- Rudi S : Cute Metal
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- spoon: antimusic
- Jordi: Afro House
- Rudi S : Cute Metal
1
geplaatst: 2 juli 2023, 16:52 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- spoon: antimusic
- Jordi: Afro House
- Rudi S : Cute Metal
- Venceremos: Transfeminist Experimental Noisepunk
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- spoon: antimusic
- Jordi: Afro House
- Rudi S : Cute Metal
- Venceremos: Transfeminist Experimental Noisepunk
1
geplaatst: 2 juli 2023, 18:22 uur
Genres, subgenres, sub-subgenres. Wat is de vreemdste subgenre-aanduiding waar je de laatste tijd tegen aan bent gelopen, tijdens het browsen, doorklikken, tags exloreren etc.
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- spoon: antimusic
- Jordi: Afro House
- Rudi S : Cute Metal
- Venceremos: Transfeminist Experimental Noisepunk
- Kronos: Neue Deutsche Härte
- Mssr_Renard: Libraryrock en nerdcore
- dix : Totalism
- Arno: vloercore of niet dan Johnny Marr
- vivalamuscica: Hierbij is een soort spread-sheet van mogelijke subgenres gemaakt, doorklik naar artiesten is mogelijk. Of dit allemaal klopt en of ik daar als muziekliefhebber iets mee kan? Nee, niet veel. Maar het wordt wel gebruikt door AI en voor het samenstellen van playlists. Every Noise at Once - everynoise.com Bedenkelijk..
- mjuman: uit genoemde spreidscheet: "Christian Dance" lijkt me heel fijn. Overigens met een dergelijke fijnmazige opzet, zou hetmij nix verbazen als er subgenres zijn met maar één item.
Eigen waarneming: pre-postrock, melodic techno.
- lambf: Wereldmuziek, die term is anno 2023 echt niet meer te doen.
- Barney Rubble: Zeuhl
- madmadder: transcendental black metal toch wel, ook omdat er een heel manifest over geschreven is.
- spoon: antimusic
- Jordi: Afro House
- Rudi S : Cute Metal
- Venceremos: Transfeminist Experimental Noisepunk
- Kronos: Neue Deutsche Härte
0
lambfv4.0
geplaatst: 4 juli 2023, 13:22 uur
Volgende vraag.
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven een een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven een een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
0
geplaatst: 4 juli 2023, 13:34 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
0
Mssr Renard
geplaatst: 4 juli 2023, 13:40 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
1
geplaatst: 4 juli 2023, 13:46 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
0
geplaatst: 4 juli 2023, 13:52 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
0
geplaatst: 4 juli 2023, 13:53 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- itchy: ook ik ben erg nuchter, sorry. De eerste keer dat ik Sonic Youth live zag (al in het eerste nummer ging Thurston Moore op zijn gitaar staan en het klonk fantastisch) kreeg ik soort besef dat je af en toe eens iets geks moet proberen, en dat dat waarschijnlijk wel goed uitpakt. Levensveranderend is anders maar ik vind dit al heel wat.
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- itchy: ook ik ben erg nuchter, sorry. De eerste keer dat ik Sonic Youth live zag (al in het eerste nummer ging Thurston Moore op zijn gitaar staan en het klonk fantastisch) kreeg ik soort besef dat je af en toe eens iets geks moet proberen, en dat dat waarschijnlijk wel goed uitpakt. Levensveranderend is anders maar ik vind dit al heel wat.
0
geplaatst: 4 juli 2023, 13:55 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten
4
geplaatst: 4 juli 2023, 14:22 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten.
- Rudi S: The Smiths Meat Is Murder, daardoor realiseerde ik mij dat je door vitamine B12 te kort misschien wel net zo gek als Morrissey zou kunnen worden en ben toen braaf met grote regelmaat vlees blijven eten.
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten.
- Rudi S: The Smiths Meat Is Murder, daardoor realiseerde ik mij dat je door vitamine B12 te kort misschien wel net zo gek als Morrissey zou kunnen worden en ben toen braaf met grote regelmaat vlees blijven eten.
0
geplaatst: 4 juli 2023, 14:25 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- itchy: ook ik ben erg nuchter, sorry. De eerste keer dat ik Sonic Youth live zag (al in het eerste nummer ging Thurston Moore op zijn gitaar staan en het klonk fantastisch) kreeg ik soort besef dat je af en toe eens iets geks moet proberen, en dat dat waarschijnlijk wel goed uitpakt. Levensveranderend is anders maar ik vind dit al heel wat.
- Rudi S: The Smiths Meat Is Murder, daardoor realiseerde ik mij dat je door vitamine B12 te kort misschien wel net zo gek als Morrissey zou kunnen worden en ben toen braaf met grote regelmaat vlees blijven eten.
- mjuman: enerzijds wil ik best toegeven dat ik daarvoor gewoon te nuchter ben. Anderzijds is daar de traumatische ervaring van André Hazes (Live) die op een zomerdag via de ‘ghettoblaster’ luid vanuit de de achtertuin van de buren door de omgeving blies, hetgeen me deed beseffen dat het hier wellicht nooit meer goed zou komen, zoveel ellende – totdat, Gode zij dank, de buren gingen verhuizen. Bovendien is er de intense beleving van de allereerste 12” van Burial – South London Boroughs, in een platenzaak in Camden Town (Londen) - zoiets nooit eerder gehoord, destijds
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- itchy: ook ik ben erg nuchter, sorry. De eerste keer dat ik Sonic Youth live zag (al in het eerste nummer ging Thurston Moore op zijn gitaar staan en het klonk fantastisch) kreeg ik soort besef dat je af en toe eens iets geks moet proberen, en dat dat waarschijnlijk wel goed uitpakt. Levensveranderend is anders maar ik vind dit al heel wat.
- Rudi S: The Smiths Meat Is Murder, daardoor realiseerde ik mij dat je door vitamine B12 te kort misschien wel net zo gek als Morrissey zou kunnen worden en ben toen braaf met grote regelmaat vlees blijven eten.
- mjuman: enerzijds wil ik best toegeven dat ik daarvoor gewoon te nuchter ben. Anderzijds is daar de traumatische ervaring van André Hazes (Live) die op een zomerdag via de ‘ghettoblaster’ luid vanuit de de achtertuin van de buren door de omgeving blies, hetgeen me deed beseffen dat het hier wellicht nooit meer goed zou komen, zoveel ellende – totdat, Gode zij dank, de buren gingen verhuizen. Bovendien is er de intense beleving van de allereerste 12” van Burial – South London Boroughs, in een platenzaak in Camden Town (Londen) - zoiets nooit eerder gehoord, destijds

1
Casartelli (moderator)
geplaatst: 4 juli 2023, 16:59 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- itchy: ook ik ben erg nuchter, sorry. De eerste keer dat ik Sonic Youth live zag (al in het eerste nummer ging Thurston Moore op zijn gitaar staan en het klonk fantastisch) kreeg ik soort besef dat je af en toe eens iets geks moet proberen, en dat dat waarschijnlijk wel goed uitpakt. Levensveranderend is anders maar ik vind dit al heel wat.
- Rudi S: The Smiths Meat Is Murder, daardoor realiseerde ik mij dat je door vitamine B12 te kort misschien wel net zo gek als Morrissey zou kunnen worden en ben toen braaf met grote regelmaat vlees blijven eten.
- mjuman: enerzijds wil ik best toegeven dat ik daarvoor gewoon te nuchter ben. Anderzijds is daar de traumatische ervaring van André Hazes (Live) die op een zomerdag via de ‘ghettoblaster’ luid vanuit de de achtertuin van de buren door de omgeving blies, hetgeen me deed beseffen dat het hier wellicht nooit meer goed zou komen, zoveel ellende – totdat, Gode zij dank, de buren gingen verhuizen. Bovendien is er de intense beleving van de allereerste 12” van Burial – South London Boroughs, in een platenzaak in Camden Town (Londen) - zoiets nooit eerder gehoord, destijds
- Casartelli: #teamtenuchter. Maar aan het echt progliefhebber worden liggen wel wat momenten ten grondslag die een beetje het spiegelbeeld zijn van wat itchy hierboven beschrijft (studentenkamertje vs concert; toetsen ipv gitaar; en nog zo het een en ander). Dan heb je ineens een nieuwe (muzikale) liefde waarvan je niet snapt dat de rest van de wereld die ook niet al lang heeft. Als ik dat op één album terug moet voeren, kom ik uit bij het (in retrospectief toch vrij matige) Songs from the Lion's Cage van Arena.
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- itchy: ook ik ben erg nuchter, sorry. De eerste keer dat ik Sonic Youth live zag (al in het eerste nummer ging Thurston Moore op zijn gitaar staan en het klonk fantastisch) kreeg ik soort besef dat je af en toe eens iets geks moet proberen, en dat dat waarschijnlijk wel goed uitpakt. Levensveranderend is anders maar ik vind dit al heel wat.
- Rudi S: The Smiths Meat Is Murder, daardoor realiseerde ik mij dat je door vitamine B12 te kort misschien wel net zo gek als Morrissey zou kunnen worden en ben toen braaf met grote regelmaat vlees blijven eten.
- mjuman: enerzijds wil ik best toegeven dat ik daarvoor gewoon te nuchter ben. Anderzijds is daar de traumatische ervaring van André Hazes (Live) die op een zomerdag via de ‘ghettoblaster’ luid vanuit de de achtertuin van de buren door de omgeving blies, hetgeen me deed beseffen dat het hier wellicht nooit meer goed zou komen, zoveel ellende – totdat, Gode zij dank, de buren gingen verhuizen. Bovendien is er de intense beleving van de allereerste 12” van Burial – South London Boroughs, in een platenzaak in Camden Town (Londen) - zoiets nooit eerder gehoord, destijds

- Casartelli: #teamtenuchter. Maar aan het echt progliefhebber worden liggen wel wat momenten ten grondslag die een beetje het spiegelbeeld zijn van wat itchy hierboven beschrijft (studentenkamertje vs concert; toetsen ipv gitaar; en nog zo het een en ander). Dan heb je ineens een nieuwe (muzikale) liefde waarvan je niet snapt dat de rest van de wereld die ook niet al lang heeft. Als ik dat op één album terug moet voeren, kom ik uit bij het (in retrospectief toch vrij matige) Songs from the Lion's Cage van Arena.
0
geplaatst: 4 juli 2023, 17:58 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- itchy: ook ik ben erg nuchter, sorry. De eerste keer dat ik Sonic Youth live zag (al in het eerste nummer ging Thurston Moore op zijn gitaar staan en het klonk fantastisch) kreeg ik soort besef dat je af en toe eens iets geks moet proberen, en dat dat waarschijnlijk wel goed uitpakt. Levensveranderend is anders maar ik vind dit al heel wat.
- Rudi S: The Smiths Meat Is Murder, daardoor realiseerde ik mij dat je door vitamine B12 te kort misschien wel net zo gek als Morrissey zou kunnen worden en ben toen braaf met grote regelmaat vlees blijven eten.
- mjuman: enerzijds wil ik best toegeven dat ik daarvoor gewoon te nuchter ben. Anderzijds is daar de traumatische ervaring van André Hazes (Live) die op een zomerdag via de ‘ghettoblaster’ luid vanuit de de achtertuin van de buren door de omgeving blies, hetgeen me deed beseffen dat het hier wellicht nooit meer goed zou komen, zoveel ellende – totdat, Gode zij dank, de buren gingen verhuizen. Bovendien is er de intense beleving van de allereerste 12” van Burial – South London Boroughs, in een platenzaak in Camden Town (Londen) - zoiets nooit eerder gehoord, destijds
- Casartelli: #teamtenuchter. Maar aan het echt progliefhebber worden liggen wel wat momenten ten grondslag die een beetje het spiegelbeeld zijn van wat itchy hierboven beschrijft (studentenkamertje vs concert; toetsen ipv gitaar; en nog zo het een en ander). Dan heb je ineens een nieuwe (muzikale) liefde waarvan je niet snapt dat de rest van de wereld die ook niet al lang heeft. Als ik dat op één album terug moet voeren, kom ik uit bij het (in retrospectief toch vrij matige) Songs from the Lion's Cage van Arena.
- ZAP!: Het Börker Trio - 'De Pieteröliekar' op de radio toen ik ongeveer 6 was. Later Primus - 'Frizzle Fry', Mr.Bungle (1991 album, en nog later zelfde band album 'California'), Palace Songs - 'Hope'. Tenslotte Weird Little Boy (album 'Weird Little Boy'). Ik kan nog wel even doorgaan, maar ik laat het bij nog enkel FNMs 'Angel Dust' te noemen. Okay, nog 3 dan: Tricky 'Angels...', Giant Sand 'Glum' en Gary Floyd 'World of Trouble'. Meest indrukwekkende (en laatste) concert was Tool in 013; ik zag vanaf boven een krioelende menigte in het zwart en ben weer naar huis gegaan.
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- itchy: ook ik ben erg nuchter, sorry. De eerste keer dat ik Sonic Youth live zag (al in het eerste nummer ging Thurston Moore op zijn gitaar staan en het klonk fantastisch) kreeg ik soort besef dat je af en toe eens iets geks moet proberen, en dat dat waarschijnlijk wel goed uitpakt. Levensveranderend is anders maar ik vind dit al heel wat.
- Rudi S: The Smiths Meat Is Murder, daardoor realiseerde ik mij dat je door vitamine B12 te kort misschien wel net zo gek als Morrissey zou kunnen worden en ben toen braaf met grote regelmaat vlees blijven eten.
- mjuman: enerzijds wil ik best toegeven dat ik daarvoor gewoon te nuchter ben. Anderzijds is daar de traumatische ervaring van André Hazes (Live) die op een zomerdag via de ‘ghettoblaster’ luid vanuit de de achtertuin van de buren door de omgeving blies, hetgeen me deed beseffen dat het hier wellicht nooit meer goed zou komen, zoveel ellende – totdat, Gode zij dank, de buren gingen verhuizen. Bovendien is er de intense beleving van de allereerste 12” van Burial – South London Boroughs, in een platenzaak in Camden Town (Londen) - zoiets nooit eerder gehoord, destijds

- Casartelli: #teamtenuchter. Maar aan het echt progliefhebber worden liggen wel wat momenten ten grondslag die een beetje het spiegelbeeld zijn van wat itchy hierboven beschrijft (studentenkamertje vs concert; toetsen ipv gitaar; en nog zo het een en ander). Dan heb je ineens een nieuwe (muzikale) liefde waarvan je niet snapt dat de rest van de wereld die ook niet al lang heeft. Als ik dat op één album terug moet voeren, kom ik uit bij het (in retrospectief toch vrij matige) Songs from the Lion's Cage van Arena.
- ZAP!: Het Börker Trio - 'De Pieteröliekar' op de radio toen ik ongeveer 6 was. Later Primus - 'Frizzle Fry', Mr.Bungle (1991 album, en nog later zelfde band album 'California'), Palace Songs - 'Hope'. Tenslotte Weird Little Boy (album 'Weird Little Boy'). Ik kan nog wel even doorgaan, maar ik laat het bij nog enkel FNMs 'Angel Dust' te noemen. Okay, nog 3 dan: Tricky 'Angels...', Giant Sand 'Glum' en Gary Floyd 'World of Trouble'. Meest indrukwekkende (en laatste) concert was Tool in 013; ik zag vanaf boven een krioelende menigte in het zwart en ben weer naar huis gegaan.
1
geplaatst: 4 juli 2023, 18:40 uur
Welk album, muziekstuk of concert heeft zoveel indruk op je gemaakt dat je helemaal een nieuw perspectief hebt gekregen? Dat je het leven in een nieuw licht zag, en dat er een nieuwe beleving aan je openbaarde?
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- itchy: ook ik ben erg nuchter, sorry. De eerste keer dat ik Sonic Youth live zag (al in het eerste nummer ging Thurston Moore op zijn gitaar staan en het klonk fantastisch) kreeg ik soort besef dat je af en toe eens iets geks moet proberen, en dat dat waarschijnlijk wel goed uitpakt. Levensveranderend is anders maar ik vind dit al heel wat.
- Rudi S: The Smiths Meat Is Murder, daardoor realiseerde ik mij dat je door vitamine B12 te kort misschien wel net zo gek als Morrissey zou kunnen worden en ben toen braaf met grote regelmaat vlees blijven eten.
- mjuman: enerzijds wil ik best toegeven dat ik daarvoor gewoon te nuchter ben. Anderzijds is daar de traumatische ervaring van André Hazes (Live) die op een zomerdag via de ‘ghettoblaster’ luid vanuit de de achtertuin van de buren door de omgeving blies, hetgeen me deed beseffen dat het hier wellicht nooit meer goed zou komen, zoveel ellende – totdat, Gode zij dank, de buren gingen verhuizen. Bovendien is er de intense beleving van de allereerste 12” van Burial – South London Boroughs, in een platenzaak in Camden Town (Londen) - zoiets nooit eerder gehoord, destijds
- Casartelli: #teamtenuchter. Maar aan het echt progliefhebber worden liggen wel wat momenten ten grondslag die een beetje het spiegelbeeld zijn van wat itchy hierboven beschrijft (studentenkamertje vs concert; toetsen ipv gitaar; en nog zo het een en ander). Dan heb je ineens een nieuwe (muzikale) liefde waarvan je niet snapt dat de rest van de wereld die ook niet al lang heeft. Als ik dat op één album terug moet voeren, kom ik uit bij het (in retrospectief toch vrij matige) Songs from the Lion's Cage van Arena.
- ZAP!: Het Börker Trio - 'De Pieteröliekar' op de radio toen ik ongeveer 6 was. Later Primus - 'Frizzle Fry', Mr.Bungle (1991 album, en nog later zelfde band album 'California'), Palace Songs - 'Hope'. Tenslotte Weird Little Boy (album 'Weird Little Boy'). Ik kan nog wel even doorgaan, maar ik laat het bij nog enkel FNMs 'Angel Dust' te noemen. Okay, nog 3 dan: Tricky 'Angels...', Giant Sand 'Glum' en Gary Floyd 'World of Trouble'. Meest indrukwekkende (en laatste) concert was Tool in 013; ik zag vanaf boven een krioelende menigte in het zwart en ben weer naar huis gegaan.
~Slowgaze: ook te nuchter hiervoor, althans, als het aankomt op muziek. Ik kan me ook niet heugen ooit bij muziek te hebben gehuild. Maar toen ik vorig jaar opeens de enorme plafondschildering van de Here Christus zag in de Sacré-Cœur, toen heb ik me wel een potje zitten janken; ben blijkbaar toch niet zo'n fanatieke agnost als ik dacht.
- Graf: geen enkele, ik ben te nuchter voor dit soort quasi-religieuze openbaringen.
- Mssr Renard: geen enkele, want ik let niet op teksten en als ik ze al lees snap ik er meestal weinig van. Als ik de teksten wel snap zijn ze meestal gewoon erg simpel en verandert mijn perspectief niet. Verder luister ik veel muziek binnen mijn bubbel, dus verandert mijn perspectief ook niet. Muziek kan mij wel in volle volledigheid ontroeren en ik kan een geheel nieuw genre ontdekken, maar daardoor zie ik het leven niet in een nieuw licht.
- dix: dat is dagelijks anders, namelijk hetgeen mijn wekkerradio laat horen.
- Etta: The Wall van Pink Floyd in 1982 toen ik als veertienjarige voor het eerst een concept-album hoorde. Met liedjes die in elkaar overlopen, terugkomen en ingeleid worden door filmfragmenten.
- madmadder: ook ik ken dit fenomeen niet, maar bv albums als Senzuri Power Up en Music for 18 Musicians hebben wel mijn definitie van het begrip muziek opgerekt en daar word ik dan wel erg blij van.
- itchy: ook ik ben erg nuchter, sorry. De eerste keer dat ik Sonic Youth live zag (al in het eerste nummer ging Thurston Moore op zijn gitaar staan en het klonk fantastisch) kreeg ik soort besef dat je af en toe eens iets geks moet proberen, en dat dat waarschijnlijk wel goed uitpakt. Levensveranderend is anders maar ik vind dit al heel wat.
- Rudi S: The Smiths Meat Is Murder, daardoor realiseerde ik mij dat je door vitamine B12 te kort misschien wel net zo gek als Morrissey zou kunnen worden en ben toen braaf met grote regelmaat vlees blijven eten.
- mjuman: enerzijds wil ik best toegeven dat ik daarvoor gewoon te nuchter ben. Anderzijds is daar de traumatische ervaring van André Hazes (Live) die op een zomerdag via de ‘ghettoblaster’ luid vanuit de de achtertuin van de buren door de omgeving blies, hetgeen me deed beseffen dat het hier wellicht nooit meer goed zou komen, zoveel ellende – totdat, Gode zij dank, de buren gingen verhuizen. Bovendien is er de intense beleving van de allereerste 12” van Burial – South London Boroughs, in een platenzaak in Camden Town (Londen) - zoiets nooit eerder gehoord, destijds
- Casartelli: #teamtenuchter. Maar aan het echt progliefhebber worden liggen wel wat momenten ten grondslag die een beetje het spiegelbeeld zijn van wat itchy hierboven beschrijft (studentenkamertje vs concert; toetsen ipv gitaar; en nog zo het een en ander). Dan heb je ineens een nieuwe (muzikale) liefde waarvan je niet snapt dat de rest van de wereld die ook niet al lang heeft. Als ik dat op één album terug moet voeren, kom ik uit bij het (in retrospectief toch vrij matige) Songs from the Lion's Cage van Arena.
- ZAP!: Het Börker Trio - 'De Pieteröliekar' op de radio toen ik ongeveer 6 was. Later Primus - 'Frizzle Fry', Mr.Bungle (1991 album, en nog later zelfde band album 'California'), Palace Songs - 'Hope'. Tenslotte Weird Little Boy (album 'Weird Little Boy'). Ik kan nog wel even doorgaan, maar ik laat het bij nog enkel FNMs 'Angel Dust' te noemen. Okay, nog 3 dan: Tricky 'Angels...', Giant Sand 'Glum' en Gary Floyd 'World of Trouble'. Meest indrukwekkende (en laatste) concert was Tool in 013; ik zag vanaf boven een krioelende menigte in het zwart en ben weer naar huis gegaan.
~Slowgaze: ook te nuchter hiervoor, althans, als het aankomt op muziek. Ik kan me ook niet heugen ooit bij muziek te hebben gehuild. Maar toen ik vorig jaar opeens de enorme plafondschildering van de Here Christus zag in de Sacré-Cœur, toen heb ik me wel een potje zitten janken; ben blijkbaar toch niet zo'n fanatieke agnost als ik dacht.
* denotes required fields.

