Nieuwe vraag:

Heb je ooit om een bijzondere reden een concert moeten missen?
- Jordi: Ja. Door Geert
- Mssr Renard: heel vaak. Vaak geen zin of te moe op het moment supreme.
- ZAP!: Ik zag ooit erg uit naar Giant Sand in de Kelderbar (Vera, Grun), maar eenmaal aangekomen moest ik het met een briefje ("wegens omstandigheden afgelast" - of zoiets) doen. Kon wel janken, maar dat deed ik niet hoor...
- Kramer: één of ander virus dat destijds heel hip was.
- BoyOnHeavenHill : I Muvrini in Tivoli bleek geen serieuze concurrentie voor mijn moeder op haar sterfbed.
- Deze zomer nog omdat ik halsoverkop naar de ambassade in Berlijn moest om een nieuwe id-kaart aan te vragen. Oh en een keer een halve Eefje gemist omdat ik een kompaan de zaal uit moest takelen *kuch*
- Graf: ooit iets van half jaar vooraf kaartjes gekocht voor Lavinia Meijer die Philip Glass op de harp zou gaan spelen. Vervolgens verkeerde datum in m'n agenda gezet (juiste dag, maar week te ver) en daar pas achter gekomen toen ik een paar dagen vooraf m'n kaartjes checkte. Dat bleek dus een paar dagen achteraf te zijn.
- herman: Ik ging ooit naar een concert van Swans met een andere MusicMeter-user, maar die kwam niet opdagen en liet ook niets meer horen. Achteraf bleek hij door een persoonsverwisseling ten onrechte te zijn gearresteerd door de politie en in de cel te zitten. Ook een keer gehad dat de artiest van tevoren van zijn fiets was gevallen en niet meer op kon treden. Mezelf een keer verslapen. Na een nacht over te hebben geslagen deed ik vooraf een dutje, maar werd ik pas 16 uur later weer wakker... Verder ook wel eens een wildvreemde die in mijn armen out ging afgevoerd naar de EHBO op de eerste dag van Rock Werchter, 5 minuten voor het eerste optreden daar begon... Dan begin je je festival toch ook slecht.

Heb je ooit om een bijzondere reden een concert moeten missen?
- Jordi: Ja. Door Geert
- Mssr Renard: heel vaak. Vaak geen zin of te moe op het moment supreme.
- ZAP!: Ik zag ooit erg uit naar Giant Sand in de Kelderbar (Vera, Grun), maar eenmaal aangekomen moest ik het met een briefje ("wegens omstandigheden afgelast" - of zoiets) doen. Kon wel janken, maar dat deed ik niet hoor...
- Kramer: één of ander virus dat destijds heel hip was.
- BoyOnHeavenHill : I Muvrini in Tivoli bleek geen serieuze concurrentie voor mijn moeder op haar sterfbed.
- Deze zomer nog omdat ik halsoverkop naar de ambassade in Berlijn moest om een nieuwe id-kaart aan te vragen. Oh en een keer een halve Eefje gemist omdat ik een kompaan de zaal uit moest takelen *kuch*
- Graf: ooit iets van half jaar vooraf kaartjes gekocht voor Lavinia Meijer die Philip Glass op de harp zou gaan spelen. Vervolgens verkeerde datum in m'n agenda gezet (juiste dag, maar week te ver) en daar pas achter gekomen toen ik een paar dagen vooraf m'n kaartjes checkte. Dat bleek dus een paar dagen achteraf te zijn.
- herman: Ik ging ooit naar een concert van Swans met een andere MusicMeter-user, maar die kwam niet opdagen en liet ook niets meer horen. Achteraf bleek hij door een persoonsverwisseling ten onrechte te zijn gearresteerd door de politie en in de cel te zitten. Ook een keer gehad dat de artiest van tevoren van zijn fiets was gevallen en niet meer op kon treden. Mezelf een keer verslapen. Na een nacht over te hebben geslagen deed ik vooraf een dutje, maar werd ik pas 16 uur later weer wakker... Verder ook wel eens een wildvreemde die in mijn armen out ging afgevoerd naar de EHBO op de eerste dag van Rock Werchter, 5 minuten voor het eerste optreden daar begon... Dan begin je je festival toch ook slecht.
- W: Niet dat ik weet, treinen die niet gingen, verslapen, hongerig of te moe, dat zijn toch niet echt bijzondere redenen denk ik. Werd wel ooit eens toegang geweigerd ondanks dat ik gewoon een kaartje had, zelfs nog uitgeprint ook. Jezus wat was dat een gedoe. Na lang aandringen wel naar binnen gegaan, dat hun systeem faalt is toch niet mijn probleem? Echt kansloos was dat. Daarna ook nooit meer geweest trouwens, wel jammer want het was een leuke locatie.

Heb je ooit om een bijzondere reden een concert moeten missen?
- Jordi: Ja. Door Geert
- Mssr Renard: heel vaak. Vaak geen zin of te moe op het moment supreme.
- ZAP!: Ik zag ooit erg uit naar Giant Sand in de Kelderbar (Vera, Grun), maar eenmaal aangekomen moest ik het met een briefje ("wegens omstandigheden afgelast" - of zoiets) doen. Kon wel janken, maar dat deed ik niet hoor...
- Kramer: één of ander virus dat destijds heel hip was.
- BoyOnHeavenHill : I Muvrini in Tivoli bleek geen serieuze concurrentie voor mijn moeder op haar sterfbed.
- Deze zomer nog omdat ik halsoverkop naar de ambassade in Berlijn moest om een nieuwe id-kaart aan te vragen. Oh en een keer een halve Eefje gemist omdat ik een kompaan de zaal uit moest takelen *kuch*
- Graf: ooit iets van half jaar vooraf kaartjes gekocht voor Lavinia Meijer die Philip Glass op de harp zou gaan spelen. Vervolgens verkeerde datum in m'n agenda gezet (juiste dag, maar week te ver) en daar pas achter gekomen toen ik een paar dagen vooraf m'n kaartjes checkte. Dat bleek dus een paar dagen achteraf te zijn.
- herman: Ik ging ooit naar een concert van Swans met een andere MusicMeter-user, maar die kwam niet opdagen en liet ook niets meer horen. Achteraf bleek hij door een persoonsverwisseling ten onrechte te zijn gearresteerd door de politie en in de cel te zitten. Ook een keer gehad dat de artiest van tevoren van zijn fiets was gevallen en niet meer op kon treden. Mezelf een keer verslapen. Na een nacht over te hebben geslagen deed ik vooraf een dutje, maar werd ik pas 16 uur later weer wakker... Verder ook wel eens een wildvreemde die in mijn armen out ging afgevoerd naar de EHBO op de eerste dag van Rock Werchter, 5 minuten voor het eerste optreden daar begon... Dan begin je je festival toch ook slecht.
- W: Niet dat ik weet, treinen die niet gingen, verslapen, hongerig of te moe, dat zijn toch niet echt bijzondere redenen denk ik. Werd wel ooit eens toegang geweigerd ondanks dat ik gewoon een kaartje had, zelfs nog uitgeprint ook. Jezus wat was dat een gedoe. Na lang aandringen wel naar binnen gegaan, dat hun systeem faalt is toch niet mijn probleem? Echt kansloos was dat. Daarna ook nooit meer geweest trouwens, wel jammer want het was een leuke locatie.
- itchy: 1 van mijn eerste festivals was Torhout en 1 van de hoofdredenen om daarheen te gaan was de band Sugar. De reden dat ik dat concert miste is dat Belgen echt niks kunnen organiseren. Twee uur voor Sugar zou beginnen waren wij bij de ingang van het festival, maar de rij die daar stond duurde drie uur. Iedereen moest door 1 poortje naar binnen alwaar alles gecontroleerd moest worden. Ergens in die tijd hebben wij ver op de achtergrond het concert gehoord. Over het wegkomen van het festival zal ik het maar niet hebben, in mijn herinnering duurde dat anderhalve week.

Heb je ooit om een bijzondere reden een concert moeten missen?
- Jordi: Ja. Door Geert
- Mssr Renard: heel vaak. Vaak geen zin of te moe op het moment supreme.
- ZAP!: Ik zag ooit erg uit naar Giant Sand in de Kelderbar (Vera, Grun), maar eenmaal aangekomen moest ik het met een briefje ("wegens omstandigheden afgelast" - of zoiets) doen. Kon wel janken, maar dat deed ik niet hoor...
- Kramer: één of ander virus dat destijds heel hip was.
- BoyOnHeavenHill : I Muvrini in Tivoli bleek geen serieuze concurrentie voor mijn moeder op haar sterfbed.
- Deze zomer nog omdat ik halsoverkop naar de ambassade in Berlijn moest om een nieuwe id-kaart aan te vragen. Oh en een keer een halve Eefje gemist omdat ik een kompaan de zaal uit moest takelen *kuch*
- Graf: ooit iets van half jaar vooraf kaartjes gekocht voor Lavinia Meijer die Philip Glass op de harp zou gaan spelen. Vervolgens verkeerde datum in m'n agenda gezet (juiste dag, maar week te ver) en daar pas achter gekomen toen ik een paar dagen vooraf m'n kaartjes checkte. Dat bleek dus een paar dagen achteraf te zijn.
- herman: Ik ging ooit naar een concert van Swans met een andere MusicMeter-user, maar die kwam niet opdagen en liet ook niets meer horen. Achteraf bleek hij door een persoonsverwisseling ten onrechte te zijn gearresteerd door de politie en in de cel te zitten. Ook een keer gehad dat de artiest van tevoren van zijn fiets was gevallen en niet meer op kon treden. Mezelf een keer verslapen. Na een nacht over te hebben geslagen deed ik vooraf een dutje, maar werd ik pas 16 uur later weer wakker... Verder ook wel eens een wildvreemde die in mijn armen out ging afgevoerd naar de EHBO op de eerste dag van Rock Werchter, 5 minuten voor het eerste optreden daar begon... Dan begin je je festival toch ook slecht.
- W: Niet dat ik weet, treinen die niet gingen, verslapen, hongerig of te moe, dat zijn toch niet echt bijzondere redenen denk ik. Werd wel ooit eens toegang geweigerd ondanks dat ik gewoon een kaartje had, zelfs nog uitgeprint ook. Jezus wat was dat een gedoe. Na lang aandringen wel naar binnen gegaan, dat hun systeem faalt is toch niet mijn probleem? Echt kansloos was dat. Daarna ook nooit meer geweest trouwens, wel jammer want het was een leuke locatie.
- itchy: 1 van mijn eerste festivals was Torhout en 1 van de hoofdredenen om daarheen te gaan was de band Sugar. De reden dat ik dat concert miste is dat Belgen echt niks kunnen organiseren. Twee uur voor Sugar zou beginnen waren wij bij de ingang van het festival, maar de rij die daar stond duurde drie uur. Iedereen moest door 1 poortje naar binnen alwaar alles gecontroleerd moest worden. Ergens in die tijd hebben wij ver op de achtergrond het concert gehoord. Over het wegkomen van het festival zal ik het maar niet hebben, in mijn herinnering duurde dat anderhalve week.
- mjuman: dit David Bowie in Goarshausen doordat ik de vrijdag ervoor kreeg te horen dat ik ivm werk de vlieger naar San Francisco moest nemen. The Alarm in het oude Tivoli OG - toen de "van with our gear" niet de OG op kan rijden ivm onderhoud aan werfkelders.

Heb je ooit om een bijzondere reden een concert moeten missen?
- Jordi: Ja. Door Geert
- Mssr Renard: heel vaak. Vaak geen zin of te moe op het moment supreme.
- ZAP!: Ik zag ooit erg uit naar Giant Sand in de Kelderbar (Vera, Grun), maar eenmaal aangekomen moest ik het met een briefje ("wegens omstandigheden afgelast" - of zoiets) doen. Kon wel janken, maar dat deed ik niet hoor...
- Kramer: één of ander virus dat destijds heel hip was.
- BoyOnHeavenHill : I Muvrini in Tivoli bleek geen serieuze concurrentie voor mijn moeder op haar sterfbed.
- Deze zomer nog omdat ik halsoverkop naar de ambassade in Berlijn moest om een nieuwe id-kaart aan te vragen. Oh en een keer een halve Eefje gemist omdat ik een kompaan de zaal uit moest takelen *kuch*
- Graf: ooit iets van half jaar vooraf kaartjes gekocht voor Lavinia Meijer die Philip Glass op de harp zou gaan spelen. Vervolgens verkeerde datum in m'n agenda gezet (juiste dag, maar week te ver) en daar pas achter gekomen toen ik een paar dagen vooraf m'n kaartjes checkte. Dat bleek dus een paar dagen achteraf te zijn.
- herman: Ik ging ooit naar een concert van Swans met een andere MusicMeter-user, maar die kwam niet opdagen en liet ook niets meer horen. Achteraf bleek hij door een persoonsverwisseling ten onrechte te zijn gearresteerd door de politie en in de cel te zitten. Ook een keer gehad dat de artiest van tevoren van zijn fiets was gevallen en niet meer op kon treden. Mezelf een keer verslapen. Na een nacht over te hebben geslagen deed ik vooraf een dutje, maar werd ik pas 16 uur later weer wakker... Verder ook wel eens een wildvreemde die in mijn armen out ging afgevoerd naar de EHBO op de eerste dag van Rock Werchter, 5 minuten voor het eerste optreden daar begon... Dan begin je je festival toch ook slecht.
- W: Niet dat ik weet, treinen die niet gingen, verslapen, hongerig of te moe, dat zijn toch niet echt bijzondere redenen denk ik. Werd wel ooit eens toegang geweigerd ondanks dat ik gewoon een kaartje had, zelfs nog uitgeprint ook. Jezus wat was dat een gedoe. Na lang aandringen wel naar binnen gegaan, dat hun systeem faalt is toch niet mijn probleem? Echt kansloos was dat. Daarna ook nooit meer geweest trouwens, wel jammer want het was een leuke locatie.
- itchy: 1 van mijn eerste festivals was Torhout en 1 van de hoofdredenen om daarheen te gaan was de band Sugar. De reden dat ik dat concert miste is dat Belgen echt niks kunnen organiseren. Twee uur voor Sugar zou beginnen waren wij bij de ingang van het festival, maar de rij die daar stond duurde drie uur. Iedereen moest door 1 poortje naar binnen alwaar alles gecontroleerd moest worden. Ergens in die tijd hebben wij ver op de achtergrond het concert gehoord. Over het wegkomen van het festival zal ik het maar niet hebben, in mijn herinnering duurde dat anderhalve week.
- mjuman: dit David Bowie in Goarshausen doordat ik de vrijdag ervoor kreeg te horen dat ik ivm werk de vlieger naar San Francisco moest nemen. The Alarm in het oude Tivoli OG - toen de "van with our gear" niet de OG op kan rijden ivm onderhoud aan werfkelders.
- madmadder: ooit zou ik Jamie Stewart (frontman Xiu Xiu) gaan zien in Paradiso. Hij heeft welgeteld 2 nummers gespeeld en is daarna bijna huilend het podium afgegaan omdat de mensen die daarvoor bij Deerhunter waren het nodig vonden om het concert van Jamie Stewart te verpesten.

Heb je ooit om een bijzondere reden een concert moeten missen?
- Jordi: Ja. Door Geert
- Mssr Renard: heel vaak. Vaak geen zin of te moe op het moment supreme.
- ZAP!: Ik zag ooit erg uit naar Giant Sand in de Kelderbar (Vera, Grun), maar eenmaal aangekomen moest ik het met een briefje ("wegens omstandigheden afgelast" - of zoiets) doen. Kon wel janken, maar dat deed ik niet hoor...
- Kramer: één of ander virus dat destijds heel hip was.
- BoyOnHeavenHill : I Muvrini in Tivoli bleek geen serieuze concurrentie voor mijn moeder op haar sterfbed.
- Deze zomer nog omdat ik halsoverkop naar de ambassade in Berlijn moest om een nieuwe id-kaart aan te vragen. Oh en een keer een halve Eefje gemist omdat ik een kompaan de zaal uit moest takelen *kuch*
- Graf: ooit iets van half jaar vooraf kaartjes gekocht voor Lavinia Meijer die Philip Glass op de harp zou gaan spelen. Vervolgens verkeerde datum in m'n agenda gezet (juiste dag, maar week te ver) en daar pas achter gekomen toen ik een paar dagen vooraf m'n kaartjes checkte. Dat bleek dus een paar dagen achteraf te zijn.
- herman: Ik ging ooit naar een concert van Swans met een andere MusicMeter-user, maar die kwam niet opdagen en liet ook niets meer horen. Achteraf bleek hij door een persoonsverwisseling ten onrechte te zijn gearresteerd door de politie en in de cel te zitten. Ook een keer gehad dat de artiest van tevoren van zijn fiets was gevallen en niet meer op kon treden. Mezelf een keer verslapen. Na een nacht over te hebben geslagen deed ik vooraf een dutje, maar werd ik pas 16 uur later weer wakker... Verder ook wel eens een wildvreemde die in mijn armen out ging afgevoerd naar de EHBO op de eerste dag van Rock Werchter, 5 minuten voor het eerste optreden daar begon... Dan begin je je festival toch ook slecht.
- W: Niet dat ik weet, treinen die niet gingen, verslapen, hongerig of te moe, dat zijn toch niet echt bijzondere redenen denk ik. Werd wel ooit eens toegang geweigerd ondanks dat ik gewoon een kaartje had, zelfs nog uitgeprint ook. Jezus wat was dat een gedoe. Na lang aandringen wel naar binnen gegaan, dat hun systeem faalt is toch niet mijn probleem? Echt kansloos was dat. Daarna ook nooit meer geweest trouwens, wel jammer want het was een leuke locatie.
- itchy: 1 van mijn eerste festivals was Torhout en 1 van de hoofdredenen om daarheen te gaan was de band Sugar. De reden dat ik dat concert miste is dat Belgen echt niks kunnen organiseren. Twee uur voor Sugar zou beginnen waren wij bij de ingang van het festival, maar de rij die daar stond duurde drie uur. Iedereen moest door 1 poortje naar binnen alwaar alles gecontroleerd moest worden. Ergens in die tijd hebben wij ver op de achtergrond het concert gehoord. Over het wegkomen van het festival zal ik het maar niet hebben, in mijn herinnering duurde dat anderhalve week.
- mjuman: dit David Bowie in Goarshausen doordat ik de vrijdag ervoor kreeg te horen dat ik ivm werk de vlieger naar San Francisco moest nemen. The Alarm in het oude Tivoli OG - toen de "van with our gear" niet de OG op kan rijden ivm onderhoud aan werfkelders.
- madmadder: ooit zou ik Jamie Stewart (frontman Xiu Xiu) gaan zien in Paradiso. Hij heeft welgeteld 2 nummers gespeeld en is daarna bijna huilend het podium afgegaan omdat de mensen die daarvoor bij Deerhunter waren het nodig vonden om het concert van Jamie Stewart te verpesten.
- Brunniepoo: twee keer dubbele boeking in de agenda, één keer concert vergeten, en meestal ontregeld dan wel stakend ov. En uiteraard de keren dat de artiest afzegde. Maar al met al: niets echt bijzonders.

Heb je ooit om een bijzondere reden een concert moeten missen?
- Jordi: Ja. Door Geert
- Mssr Renard: heel vaak. Vaak geen zin of te moe op het moment supreme.
- ZAP!: Ik zag ooit erg uit naar Giant Sand in de Kelderbar (Vera, Grun), maar eenmaal aangekomen moest ik het met een briefje ("wegens omstandigheden afgelast" - of zoiets) doen. Kon wel janken, maar dat deed ik niet hoor...
- Kramer: één of ander virus dat destijds heel hip was.
- BoyOnHeavenHill : I Muvrini in Tivoli bleek geen serieuze concurrentie voor mijn moeder op haar sterfbed.
- Deze zomer nog omdat ik halsoverkop naar de ambassade in Berlijn moest om een nieuwe id-kaart aan te vragen. Oh en een keer een halve Eefje gemist omdat ik een kompaan de zaal uit moest takelen *kuch*
- Graf: ooit iets van half jaar vooraf kaartjes gekocht voor Lavinia Meijer die Philip Glass op de harp zou gaan spelen. Vervolgens verkeerde datum in m'n agenda gezet (juiste dag, maar week te ver) en daar pas achter gekomen toen ik een paar dagen vooraf m'n kaartjes checkte. Dat bleek dus een paar dagen achteraf te zijn.
- herman: Ik ging ooit naar een concert van Swans met een andere MusicMeter-user, maar die kwam niet opdagen en liet ook niets meer horen. Achteraf bleek hij door een persoonsverwisseling ten onrechte te zijn gearresteerd door de politie en in de cel te zitten. Ook een keer gehad dat de artiest van tevoren van zijn fiets was gevallen en niet meer op kon treden. Mezelf een keer verslapen. Na een nacht over te hebben geslagen deed ik vooraf een dutje, maar werd ik pas 16 uur later weer wakker... Verder ook wel eens een wildvreemde die in mijn armen out ging afgevoerd naar de EHBO op de eerste dag van Rock Werchter, 5 minuten voor het eerste optreden daar begon... Dan begin je je festival toch ook slecht.
- W: Niet dat ik weet, treinen die niet gingen, verslapen, hongerig of te moe, dat zijn toch niet echt bijzondere redenen denk ik. Werd wel ooit eens toegang geweigerd ondanks dat ik gewoon een kaartje had, zelfs nog uitgeprint ook. Jezus wat was dat een gedoe. Na lang aandringen wel naar binnen gegaan, dat hun systeem faalt is toch niet mijn probleem? Echt kansloos was dat. Daarna ook nooit meer geweest trouwens, wel jammer want het was een leuke locatie.
- itchy: 1 van mijn eerste festivals was Torhout en 1 van de hoofdredenen om daarheen te gaan was de band Sugar. De reden dat ik dat concert miste is dat Belgen echt niks kunnen organiseren. Twee uur voor Sugar zou beginnen waren wij bij de ingang van het festival, maar de rij die daar stond duurde drie uur. Iedereen moest door 1 poortje naar binnen alwaar alles gecontroleerd moest worden. Ergens in die tijd hebben wij ver op de achtergrond het concert gehoord. Over het wegkomen van het festival zal ik het maar niet hebben, in mijn herinnering duurde dat anderhalve week.
- mjuman: dit David Bowie in Goarshausen doordat ik de vrijdag ervoor kreeg te horen dat ik ivm werk de vlieger naar San Francisco moest nemen. The Alarm in het oude Tivoli OG - toen de "van with our gear" niet de OG op kan rijden ivm onderhoud aan werfkelders.
- madmadder: ooit zou ik Jamie Stewart (frontman Xiu Xiu) gaan zien in Paradiso. Hij heeft welgeteld 2 nummers gespeeld en is daarna bijna huilend het podium afgegaan omdat de mensen die daarvoor bij Deerhunter waren het nodig vonden om het concert van Jamie Stewart te verpesten.
- Brunniepoo: twee keer dubbele boeking in de agenda, één keer concert vergeten, en meestal ontregeld dan wel stakend ov. En uiteraard de keren dat de artiest afzegde. Maar al met al: niets echt bijzonders.
- spoon: Nee nooit, als ze me nodig hebben zorg ik gewoon dat ik er ben. Al die slappe smoesjes,doe ik niet aan.

Heb je ooit om een bijzondere reden een concert moeten missen?
- Jordi: Ja. Door Geert
- Mssr Renard: heel vaak. Vaak geen zin of te moe op het moment supreme.
- ZAP!: Ik zag ooit erg uit naar Giant Sand in de Kelderbar (Vera, Grun), maar eenmaal aangekomen moest ik het met een briefje ("wegens omstandigheden afgelast" - of zoiets) doen. Kon wel janken, maar dat deed ik niet hoor...
- Kramer: één of ander virus dat destijds heel hip was.
- BoyOnHeavenHill : I Muvrini in Tivoli bleek geen serieuze concurrentie voor mijn moeder op haar sterfbed.
- Deze zomer nog omdat ik halsoverkop naar de ambassade in Berlijn moest om een nieuwe id-kaart aan te vragen. Oh en een keer een halve Eefje gemist omdat ik een kompaan de zaal uit moest takelen *kuch*
- Graf: ooit iets van half jaar vooraf kaartjes gekocht voor Lavinia Meijer die Philip Glass op de harp zou gaan spelen. Vervolgens verkeerde datum in m'n agenda gezet (juiste dag, maar week te ver) en daar pas achter gekomen toen ik een paar dagen vooraf m'n kaartjes checkte. Dat bleek dus een paar dagen achteraf te zijn.
- herman: Ik ging ooit naar een concert van Swans met een andere MusicMeter-user, maar die kwam niet opdagen en liet ook niets meer horen. Achteraf bleek hij door een persoonsverwisseling ten onrechte te zijn gearresteerd door de politie en in de cel te zitten. Ook een keer gehad dat de artiest van tevoren van zijn fiets was gevallen en niet meer op kon treden. Mezelf een keer verslapen. Na een nacht over te hebben geslagen deed ik vooraf een dutje, maar werd ik pas 16 uur later weer wakker... Verder ook wel eens een wildvreemde die in mijn armen out ging afgevoerd naar de EHBO op de eerste dag van Rock Werchter, 5 minuten voor het eerste optreden daar begon... Dan begin je je festival toch ook slecht.
- W: Niet dat ik weet, treinen die niet gingen, verslapen, hongerig of te moe, dat zijn toch niet echt bijzondere redenen denk ik. Werd wel ooit eens toegang geweigerd ondanks dat ik gewoon een kaartje had, zelfs nog uitgeprint ook. Jezus wat was dat een gedoe. Na lang aandringen wel naar binnen gegaan, dat hun systeem faalt is toch niet mijn probleem? Echt kansloos was dat. Daarna ook nooit meer geweest trouwens, wel jammer want het was een leuke locatie.
- itchy: 1 van mijn eerste festivals was Torhout en 1 van de hoofdredenen om daarheen te gaan was de band Sugar. De reden dat ik dat concert miste is dat Belgen echt niks kunnen organiseren. Twee uur voor Sugar zou beginnen waren wij bij de ingang van het festival, maar de rij die daar stond duurde drie uur. Iedereen moest door 1 poortje naar binnen alwaar alles gecontroleerd moest worden. Ergens in die tijd hebben wij ver op de achtergrond het concert gehoord. Over het wegkomen van het festival zal ik het maar niet hebben, in mijn herinnering duurde dat anderhalve week.
- mjuman: dit David Bowie in Goarshausen doordat ik de vrijdag ervoor kreeg te horen dat ik ivm werk de vlieger naar San Francisco moest nemen. The Alarm in het oude Tivoli OG - toen de "van with our gear" niet de OG op kan rijden ivm onderhoud aan werfkelders.
- madmadder: ooit zou ik Jamie Stewart (frontman Xiu Xiu) gaan zien in Paradiso. Hij heeft welgeteld 2 nummers gespeeld en is daarna bijna huilend het podium afgegaan omdat de mensen die daarvoor bij Deerhunter waren het nodig vonden om het concert van Jamie Stewart te verpesten.
- Brunniepoo: twee keer dubbele boeking in de agenda, één keer concert vergeten, en meestal ontregeld dan wel stakend ov. En uiteraard de keren dat de artiest afzegde. Maar al met al: niets echt bijzonders.
- spoon: Nee nooit, als ze me nodig hebben zorg ik gewoon dat ik er ben. Al die slappe smoesjes,doe ik niet aan.
- Etta: ach, Nirvana in 1991 op Pukkelpop vanwege iets teveel Four Roses de dag ervoor. Bandje zou toch niets worden….

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

OWW: Ronnie James Dio / Geen

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

OWW: Ronnie James Dio / Geen
Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

OWW: Ronnie James Dio / Geen
Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

OWW: Ronnie James Dio / Geen
Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

OWW: Ronnie James Dio / Geen
Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.
- Fathead: het overlijden van mensen met psychische problemen greep/grijpt me altijd wel aan: Daniël Johnston, Sinead O’Connor, Yoñlu, Pierre Kartner. En natuurlijk ook wel iconen van toen ik tiener was: Mercury , Cobain, 2Pac. Van de aanstaanden: geen idee eigenlijk.

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.
- Fathead: het overlijden van mensen met psychische problemen greep/grijpt me altijd wel aan: Daniël Johnston, Sinead O’Connor, Yoñlu, Pierre Kartner. En natuurlijk ook wel iconen van toen ik tiener was: Mercury , Cobain, 2Pac. Van de aanstaanden: geen idee eigenlijk.
- Niek: Mark Linkous (Sparklehorse), zo wrang, DOOM (zo jammer, zo'n uniek talent). Waar ik tegenop zie? Tsja, de helden waarvan ik nog altijd uitkijk naar/hoop op nieuw materiaal: Q-Tip, Robin Pecknold, Daniel Rossen, Damon Albarn

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.
- Fathead: het overlijden van mensen met psychische problemen greep/grijpt me altijd wel aan: Daniël Johnston, Sinead O’Connor, Yoñlu, Pierre Kartner. En natuurlijk ook wel iconen van toen ik tiener was: Mercury , Cobain, 2Pac. Van de aanstaanden: geen idee eigenlijk.
- Niek: Mark Linkous (Sparklehorse), zo wrang, DOOM (zo jammer, zo'n uniek talent). Waar ik tegenop zie? Tsja, de helden waarvan ik nog altijd uitkijk naar/hoop op nieuw materiaal: Q-Tip, Robin Pecknold, Daniel Rossen, Damon Albarn
- spoon: Lang geleden Kurt Cobain en korter geleden greep he toverlijden van Mimi Parker me bijzonder aan. Ben niet bezig me toekomstige sterfgevallen, lijkt me ook niet echt gezond...

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.
- Fathead: het overlijden van mensen met psychische problemen greep/grijpt me altijd wel aan: Daniël Johnston, Sinead O’Connor, Yoñlu, Pierre Kartner. En natuurlijk ook wel iconen van toen ik tiener was: Mercury , Cobain, 2Pac. Van de aanstaanden: geen idee eigenlijk.
- Niek: Mark Linkous (Sparklehorse), zo wrang, DOOM (zo jammer, zo'n uniek talent). Waar ik tegenop zie? Tsja, de helden waarvan ik nog altijd uitkijk naar/hoop op nieuw materiaal: Q-Tip, Robin Pecknold, Daniel Rossen, Damon Albarn
- spoon: Lang geleden Kurt Cobain en korter geleden greep he toverlijden van Mimi Parker me bijzonder aan. Ben niet bezig me toekomstige sterfgevallen, lijkt me ook niet echt gezond...
- W: Op dit moment waarschijnlijk de artiesten die in Israël zijn omgekomen maar op een meer persoonlijk vlak Johan Carlzon (Abandon), Kristopher Fairchild & Monica Henson (The Angelic Process), Frank Price (No Trend, was al lang gegaan voordat ik de band kende maar erg treurig verhaal) en Jon Nödtveidt (Dissection, niet omdat ik iets had met de band of artiest, maar omdat ik de eerste keer hoorde dat iemand er heel bewust zijn eigen keuze maakte). En de 2e vraag, pfffft geen idee maar ik denk dat veel artiesten beter geholpen zijn met goede therapie, een lange wandeling door de natuur en stabiele vrienden dan al je emoties in muziek, alcohol, drugs en vluchtige sex te stoppen

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.
- Fathead: het overlijden van mensen met psychische problemen greep/grijpt me altijd wel aan: Daniël Johnston, Sinead O’Connor, Yoñlu, Pierre Kartner. En natuurlijk ook wel iconen van toen ik tiener was: Mercury , Cobain, 2Pac. Van de aanstaanden: geen idee eigenlijk.
- Niek: Mark Linkous (Sparklehorse), zo wrang, DOOM (zo jammer, zo'n uniek talent). Waar ik tegenop zie? Tsja, de helden waarvan ik nog altijd uitkijk naar/hoop op nieuw materiaal: Q-Tip, Robin Pecknold, Daniel Rossen, Damon Albarn
- spoon: Lang geleden Kurt Cobain en korter geleden greep he toverlijden van Mimi Parker me bijzonder aan. Ben niet bezig me toekomstige sterfgevallen, lijkt me ook niet echt gezond...
- W: Op dit moment waarschijnlijk de artiesten die in Israël zijn omgekomen maar op een meer persoonlijk vlak Johan Carlzon (Abandon), Kristopher Fairchild & Monica Henson (The Angelic Process), Frank Price (No Trend, was al lang gegaan voordat ik de band kende maar erg treurig verhaal) en Jon Nödtveidt (Dissection, niet omdat ik iets had met de band of artiest, maar omdat ik de eerste keer hoorde dat iemand er heel bewust zijn eigen keuze maakte). En de 2e vraag, pfffft geen idee maar ik denk dat veel artiesten beter geholpen zijn met goede therapie, een lange wandeling door de natuur en stabiele vrienden dan al je emoties in muziek, alcohol, drugs en vluchtige sex te stoppen
- Rudi S : John Lennon, ik heb geen verwacht sterfgeval en wie er zeker de komende 30 jaar niet bij zit is Keith Richards.

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.
- Fathead: het overlijden van mensen met psychische problemen greep/grijpt me altijd wel aan: Daniël Johnston, Sinead O’Connor, Yoñlu, Pierre Kartner. En natuurlijk ook wel iconen van toen ik tiener was: Mercury , Cobain, 2Pac. Van de aanstaanden: geen idee eigenlijk.
- Niek: Mark Linkous (Sparklehorse), zo wrang, DOOM (zo jammer, zo'n uniek talent). Waar ik tegenop zie? Tsja, de helden waarvan ik nog altijd uitkijk naar/hoop op nieuw materiaal: Q-Tip, Robin Pecknold, Daniel Rossen, Damon Albarn
- spoon: Lang geleden Kurt Cobain en korter geleden greep he toverlijden van Mimi Parker me bijzonder aan. Ben niet bezig me toekomstige sterfgevallen, lijkt me ook niet echt gezond...
- W: Op dit moment waarschijnlijk de artiesten die in Israël zijn omgekomen maar op een meer persoonlijk vlak Johan Carlzon (Abandon), Kristopher Fairchild & Monica Henson (The Angelic Process), Frank Price (No Trend, was al lang gegaan voordat ik de band kende maar erg treurig verhaal) en Jon Nödtveidt (Dissection, niet omdat ik iets had met de band of artiest, maar omdat ik de eerste keer hoorde dat iemand er heel bewust zijn eigen keuze maakte). En de 2e vraag, pfffft geen idee maar ik denk dat veel artiesten beter geholpen zijn met goede therapie, een lange wandeling door de natuur en stabiele vrienden dan al je emoties in muziek, alcohol, drugs en vluchtige sex te stoppen
- Rudi S : John Lennon, ik heb geen verwacht sterfgeval en wie er zeker de komende 30 jaar niet bij zit is Keith Richards.
- madmadder: Jason Molina, Mimi Parker. Zie niet op tegen een sterfgeval, het komt zoals het komt.

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.
- Fathead: het overlijden van mensen met psychische problemen greep/grijpt me altijd wel aan: Daniël Johnston, Sinead O’Connor, Yoñlu, Pierre Kartner. En natuurlijk ook wel iconen van toen ik tiener was: Mercury , Cobain, 2Pac. Van de aanstaanden: geen idee eigenlijk.
- Niek: Mark Linkous (Sparklehorse), zo wrang, DOOM (zo jammer, zo'n uniek talent). Waar ik tegenop zie? Tsja, de helden waarvan ik nog altijd uitkijk naar/hoop op nieuw materiaal: Q-Tip, Robin Pecknold, Daniel Rossen, Damon Albarn
- spoon: Lang geleden Kurt Cobain en korter geleden greep he toverlijden van Mimi Parker me bijzonder aan. Ben niet bezig me toekomstige sterfgevallen, lijkt me ook niet echt gezond...
- W: Op dit moment waarschijnlijk de artiesten die in Israël zijn omgekomen maar op een meer persoonlijk vlak Johan Carlzon (Abandon), Kristopher Fairchild & Monica Henson (The Angelic Process), Frank Price (No Trend, was al lang gegaan voordat ik de band kende maar erg treurig verhaal) en Jon Nödtveidt (Dissection, niet omdat ik iets had met de band of artiest, maar omdat ik de eerste keer hoorde dat iemand er heel bewust zijn eigen keuze maakte). En de 2e vraag, pfffft geen idee maar ik denk dat veel artiesten beter geholpen zijn met goede therapie, een lange wandeling door de natuur en stabiele vrienden dan al je emoties in muziek, alcohol, drugs en vluchtige sex te stoppen
- Rudi S : John Lennon, ik heb geen verwacht sterfgeval en wie er zeker de komende 30 jaar niet bij zit is Keith Richards.
- madmadder: Jason Molina, Mimi Parker. Zie niet op tegen een sterfgeval, het komt zoals het komt.
- Koenr: SOPHIE, Mimi Parker, Jason Molina / Geen

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.
- Fathead: het overlijden van mensen met psychische problemen greep/grijpt me altijd wel aan: Daniël Johnston, Sinead O’Connor, Yoñlu, Pierre Kartner. En natuurlijk ook wel iconen van toen ik tiener was: Mercury , Cobain, 2Pac. Van de aanstaanden: geen idee eigenlijk.
- Niek: Mark Linkous (Sparklehorse), zo wrang, DOOM (zo jammer, zo'n uniek talent). Waar ik tegenop zie? Tsja, de helden waarvan ik nog altijd uitkijk naar/hoop op nieuw materiaal: Q-Tip, Robin Pecknold, Daniel Rossen, Damon Albarn
- spoon: Lang geleden Kurt Cobain en korter geleden greep he toverlijden van Mimi Parker me bijzonder aan. Ben niet bezig me toekomstige sterfgevallen, lijkt me ook niet echt gezond...
- W: Op dit moment waarschijnlijk de artiesten die in Israël zijn omgekomen maar op een meer persoonlijk vlak Johan Carlzon (Abandon), Kristopher Fairchild & Monica Henson (The Angelic Process), Frank Price (No Trend, was al lang gegaan voordat ik de band kende maar erg treurig verhaal) en Jon Nödtveidt (Dissection, niet omdat ik iets had met de band of artiest, maar omdat ik de eerste keer hoorde dat iemand er heel bewust zijn eigen keuze maakte). En de 2e vraag, pfffft geen idee maar ik denk dat veel artiesten beter geholpen zijn met goede therapie, een lange wandeling door de natuur en stabiele vrienden dan al je emoties in muziek, alcohol, drugs en vluchtige sex te stoppen
- Rudi S : John Lennon, ik heb geen verwacht sterfgeval en wie er zeker de komende 30 jaar niet bij zit is Keith Richards.
- madmadder: Jason Molina, Mimi Parker. Zie niet op tegen een sterfgeval, het komt zoals het komt.
- Koenr: SOPHIE, Mimi Parker, Jason Molina / Geen
- Etta: Gordon Downie / Mark Lanegan. En de toekomst? Laat ik in nederigheid op mij afkomen

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.
- Fathead: het overlijden van mensen met psychische problemen greep/grijpt me altijd wel aan: Daniël Johnston, Sinead O’Connor, Yoñlu, Pierre Kartner. En natuurlijk ook wel iconen van toen ik tiener was: Mercury , Cobain, 2Pac. Van de aanstaanden: geen idee eigenlijk.
- Niek: Mark Linkous (Sparklehorse), zo wrang, DOOM (zo jammer, zo'n uniek talent). Waar ik tegenop zie? Tsja, de helden waarvan ik nog altijd uitkijk naar/hoop op nieuw materiaal: Q-Tip, Robin Pecknold, Daniel Rossen, Damon Albarn
- spoon: Lang geleden Kurt Cobain en korter geleden greep he toverlijden van Mimi Parker me bijzonder aan. Ben niet bezig me toekomstige sterfgevallen, lijkt me ook niet echt gezond...
- W: Op dit moment waarschijnlijk de artiesten die in Israël zijn omgekomen maar op een meer persoonlijk vlak Johan Carlzon (Abandon), Kristopher Fairchild & Monica Henson (The Angelic Process), Frank Price (No Trend, was al lang gegaan voordat ik de band kende maar erg treurig verhaal) en Jon Nödtveidt (Dissection, niet omdat ik iets had met de band of artiest, maar omdat ik de eerste keer hoorde dat iemand er heel bewust zijn eigen keuze maakte). En de 2e vraag, pfffft geen idee maar ik denk dat veel artiesten beter geholpen zijn met goede therapie, een lange wandeling door de natuur en stabiele vrienden dan al je emoties in muziek, alcohol, drugs en vluchtige sex te stoppen
- Rudi S : John Lennon, ik heb geen verwacht sterfgeval en wie er zeker de komende 30 jaar niet bij zit is Keith Richards.
- madmadder: Jason Molina, Mimi Parker. Zie niet op tegen een sterfgeval, het komt zoals het komt.
- Koenr: SOPHIE, Mimi Parker, Jason Molina / Geen
- Etta: Gordon Downie / Mark Lanegan. En de toekomst? Laat ik in nederigheid op mij afkomen
- mjuman: ongetwijfeld David Bowie - vanaf m'n studietijd vaste begeleider geweest, al liet ik 'em met perioden los. Ook Amy Winehouse wil ik noemen, alsmede Marie Fredriksson (Roxette); ook de dood van SOPHIE vond ik tragisch.

Nieuwe vraag, een dubbele omdat ik niet kan kiezen:
Het overlijden van welke artiest heeft je het meest aangegrepen? En tegen welk toekomstig muzikaal sterfgeval zie je het meest op?

- OWW: Ronnie James Dio / Geen
- Mssr Renard: Freddy Mercury / Geen
~Slowgaze: qua muzikanten Leonard Cohen (maar het overlijden van Wim Brands greep me pas echt aan) / Geen
- itchy: Mimi Parker en Vern Rumsey / John Cale (want die lijkt onsterfelijk)
- herman: Trish Keenan, Mimi Parker, David Bowie alle drie ongeveer evenveel denk ik. Verder mag Jarvis Cocker nog minstens 20 jaar mee.
- Ward: Ik ben daar meestal niet heel gevoelig voor, maar Bowie greep mij wel aan. Ik heb toen een week of 2 eigenlijk ook alleen maar Bowie geluisterd. 2e deel van de vraag heb ik niet echt een antwoord voor.
- BoyOnHeavenHill : ook Bowie, maar ook (heel recent nog) Robbie Robertson. Van de aanstaanden met afstand Dylan, daarna Elton John.
- dix: Kurt Cobain toch wel, en recent David Freel. Wiens overlijden ik tegenop zie? Adele, Ed Sheeran, Chris Martin. U snapt waarom.
- John Prine. Ik had al kaartjes gekocht om hem nog een keer live te kunnen zien, maar helaas… (zijn dood was overigens onverwacht) / Keith Richards
- ZAP!: totale kutdubbelvraag, volgende(n) graag,.
- Eveningguard: MF Doom, geen.
- Fathead: het overlijden van mensen met psychische problemen greep/grijpt me altijd wel aan: Daniël Johnston, Sinead O’Connor, Yoñlu, Pierre Kartner. En natuurlijk ook wel iconen van toen ik tiener was: Mercury , Cobain, 2Pac. Van de aanstaanden: geen idee eigenlijk.
- Niek: Mark Linkous (Sparklehorse), zo wrang, DOOM (zo jammer, zo'n uniek talent). Waar ik tegenop zie? Tsja, de helden waarvan ik nog altijd uitkijk naar/hoop op nieuw materiaal: Q-Tip, Robin Pecknold, Daniel Rossen, Damon Albarn
- spoon: Lang geleden Kurt Cobain en korter geleden greep he toverlijden van Mimi Parker me bijzonder aan. Ben niet bezig me toekomstige sterfgevallen, lijkt me ook niet echt gezond...
- W: Op dit moment waarschijnlijk de artiesten die in Israël zijn omgekomen maar op een meer persoonlijk vlak Johan Carlzon (Abandon), Kristopher Fairchild & Monica Henson (The Angelic Process), Frank Price (No Trend, was al lang gegaan voordat ik de band kende maar erg treurig verhaal) en Jon Nödtveidt (Dissection, niet omdat ik iets had met de band of artiest, maar omdat ik de eerste keer hoorde dat iemand er heel bewust zijn eigen keuze maakte). En de 2e vraag, pfffft geen idee maar ik denk dat veel artiesten beter geholpen zijn met goede therapie, een lange wandeling door de natuur en stabiele vrienden dan al je emoties in muziek, alcohol, drugs en vluchtige sex te stoppen
- Rudi S : John Lennon, ik heb geen verwacht sterfgeval en wie er zeker de komende 30 jaar niet bij zit is Keith Richards.
- madmadder: Jason Molina, Mimi Parker. Zie niet op tegen een sterfgeval, het komt zoals het komt.
- Koenr: SOPHIE, Mimi Parker, Jason Molina / Geen
- Etta: Gordon Downie / Mark Lanegan. En de toekomst? Laat ik in nederigheid op mij afkomen
- mjuman: ongetwijfeld David Bowie - vanaf m'n studietijd vaste begeleider geweest, al liet ik 'em met perioden los. Ook Amy Winehouse wil ik noemen, alsmede Marie Fredriksson (Roxette); ook de dood van SOPHIE vond ik tragisch.
- Poles Apart: meest geschokt door de dood van Mark Hollis, Mark Sandman, Prince, Chris Cornell, George Michael en Mark Lanegan, maar de dood hoort erbij, dat scharminkel van een Magere Hein neemt ons allemaal te grazen uiteindelijk.