Haar zoon is homo.

Dat zou geen verschil maken.

Raar volk, die brabanders.

Muziek

het vinyl van mijn ziel
het kraken der seconden
eenzaamheid wordt verdreven
vrienden worden opgezocht
vluchten over en voor alles
splinterbommen met immense precisie
emoties en veranderende visie
1 noot, 1000 wegen

(zoals altijd, reacties welkom )

Je moet me excuseren maar ik begrijp die zin niet helemaal...

Muziek, (pop)artiesten, platenhoezen, het is een inspiratiebron voor oa gedichten.
En ik lees ze hier graag, het liefst als ze over muziek gaan, ook al is het zijdelings zoals het gedicht van Fake_world hieronder. Ik denk dat MusicMeter daar ook voor bedoeld is, dat het over muziek moet gaan... Voor vallende herfstbladeren, liefdesverdriet en twittergedichten zijn genoeg andere sites, toch ?
Om een voorbeeld te geven hieronder het volgende gedicht. Het gaat over een foto van een artiest die na lezing niet moeilijk te raden is, maar van welke lp ... ? In alle bescheidenheid : of het een goed of slecht gedicht is, dat wil ik naast de oplossing wel eens weten, want ik ben ook een onzekere dichter. Maar allereerst : wie en welke foto ?


Dichtgeklapt

Dit grote lichaam
Deze machine
Is nu even slapjes
Sufgeslagen door genadeklapjes
Uitgeteld op onregelmatige maten
Drumt het nog na in mijn hoofd
Transpiratie transponeert
Het eerlijk houthakkerszweet
In okerpaarse okselvlekken
Een pauzeslag
Uithijgende hi-hats
Sidderend zwijgen de cymbalen
Tom-tom tam
Mijn verrekte bekken
Doet het snaredrum ontspannen
Tap tonic met 'n tic
Draai een drumstickie
En dichtregels raffel ik
Tussen mijn roffels af
Drumkitsch
Dada
Doo doo
Moe ... moe ...
Moon in June
Ik dicht als ik drum
Ik sladicht

Cogito Ergo Percussum



.

Hm goede vraag... Mooi gedicht in ieder geval Een zeurderige opmerking: percussum is een participium perfectum passief en hier staat dus zoiets als 'ik denk dus ik ben geslagen'. Jij bedoelt vast 'cogito ergo percutio': 'ik denk dus ik drum'

Bertus, ik beheers helaas het latijn niet, dus erg bedankt voor je opmerking!
Ik ging natuurlijk uit van "Cogito Ergo Sum", de beroemde uitspraak van Descartes en dit in verband brengend met de foto waar de drummer in de houding van Rodin's sculptuur "De Denker" zit, (nu verklap ik het bijna) kwam ik op het "drum" rijmende "Percussum".
Ik voegde simpel "Percus" aan die uitspraak toe. Is dat echt helemaal fout ?

Daar gaat je rijmwoord Willem
Vrij goed gedicht verder. Met al het binnenrijm, taalspel en de ritmische bochten komt het wel een beetje chaotisch over, maar dat is gezien het onderwerp waarschijnlijk wel passend.
De oplossing zou ik ook niet weten sorry.

Laat gramatica een goed gedicht niet in de weg staan, zeg ik altijd
(variant op: laat de waarheid niet een goed verhaal...).
Ik beroep mij op dichterlijke vrijheid !!!
En ik laat de interpretatie van mijn dichterslatijn aan de lezer over !!!

Ik snap dat je hinte naar Descartes, maar 'helaas' beheers ik het Latijn wel een beetje en dit is echt fout. Zijn (esse) is in het Latijn namelijk een onregelmatig werkwoord, net als in het Nederlands. De vervoeging is:

sum - ik ben
es - jij bent
est - hij is
summus - wij zijn
estis - jullie zijn
sunt - zij zijn

Slaan (percutere) daarentegen is in het Latijn een regelmatig werkwoord, dat als volg vervoegt wordt:

percutio - ik sla
percutis - jij slaat
percutit - hij slaat
percutimus - wij slaan
percutitis - jullie slaan
percutiunt - zij slaan

Percussum bestaat zoals gezegd wel, maar dat is een participium perfectum passief dat ongeveer de functie heeft van ons voltooid deelwoord.

En verder heb je natuurlijk helemaal gelijk als je de interpretatie aan je lezer overlaat - op zich vind ik 'cogito ergo percussum': 'Ik denk dus ik ben geslagen' ook best een aardige

Robert Wyatt, Soft Machine Third ?

Hmmm... Kan het participium wel op die manier gebruikt worden? Of zou het in deze zin: 'ik denk dus nadat ik ben geslagen' zijn (wat nergens op slaat)? Ik denk dus ik ben geslagen moet namelijk vertaald worden naar het Latijn met 'cogito ergo percussus sum', toch?

Als je echt principieel wil gaan doen wel ja, alhoewel jouw vertaling nadat ik ben geslagen' volgens mij ook niet correct is Percussum is ofwel onzijdig (nominativus en accusativus enkelvoud) ofwel een mannelijke accusativus en kan dus nooit bij de ik van cogito horen, tenzij je de drummer van dit gedicht ervan beticht onzijdig te zijn . Om aan die ik verbonden te zijn had er inderdaad percussus moeten staan, of percussa, als het een vrouwtje was. Aangezien percussum in de context van dit zinnetje dus geen nominativus kan zijn, moeten we ervan uitgaan dat het een mannelijke danwel onzijdige accusativus is. In vertaling kom je dan niet veel verder dan 'ik denk dus de geroepene'. Zie daar nog maar eens fatsoenlijk Nederlands van te brouwen...

Inderaad, er klopt helemaal niks van Terug naar de poëzie:

Titelloos – Een Liefdesgedicht

Als witte wolkjes ademend ontsnappen uit jouw mond,
Komt mijn hart weer in beweging, zullen de winters smelten,
Smeltende ijskappen zijn geweest onder vurig verlangen,
Zullen de wereld overstromen in ijskoude vlammen.

Woorden wisselen ruilen voor woorden,
Stromen en dromen geurend naar kleuren,
Zwemmend door een bitter tranenmeer op zoek,
Naar de zoete ademwolkjes op jouw tong.

Caspar Jacobs (20-12-'09)

Theater

ratten kangen aan de touwen
de touwen breken,het doek valt
lichten gaan uit, mensen rouwen

ratten kangen aan de touwen
de bijl valt, de kudde schreeuwt
de mant gevult, de kudde verveelt

mensen knagen aan de ratten
als een botte bijl, Terwijl
het doek voor hen valt.

prototype >>> BINGO !!! Ik denk nog na over Prijs.


Op een van de mooiste foto's ooit, van uitgebluste muzikanten , namelijk de binnenkant van de klaphoes van lp 'Soft Machine Third', zit daar uiterst rechts Robert Wyatt in de pose "Denker" moe te wezen. Dan worden de okerpaarse okselvlekken ook duidelijk.
Niet ? Dan heb je de cd in handen met dat armzalige zwart/wit fotootje...
Ik ben doende ook Ratledge, Hopper & Dean dichtelijk vast te leggen, dus nog even bezig.

Bertus en Caspar: bedankt voor jullie spaghetti latijnse grammatica !

[quote]willemmusic schreef:


Voor iemand die het album goed kent, is het niet zo moeilijk.
Concentreer je maar op de andere leden van Soft Machine.
Ben benieuwd!

Mocht je interesse hebben al wat te willen lezen. Kijk dan hier:

Reijersen op weg naar een boek - reijersensboek.blogspot.com

Ibbel Obbel

Schichtig loopt de Oude Dame
door haar liefkozende straten
van de stad der grauwheid
Haren tasten de grond
Bloemen stormen van jurk

Zonaanbidders laten
het goudgeel voor wat het is
als ze voorbij slentert
met kannen en kruiken
gemaakt van verharde tranen

Kreten van laatdunk
Gelach van hoon
Schelden tot bot
Zwijgen tot graf

De scheve steentjes
Kennen haar schrijden
Oordelen niet
over haar hebzucht
of dat ze de grootste
tuin van ’t land bezit

Ook gedichten die niet over muziek gaan zijn mooi, blijkt hier!

Toen ik na een mooie OVfietstocht langs de boorden van de IJsel op de terugweg onverwacht op het Johnny Van Doornplein belandde, barstte de muze in mij spontaan uit in onderstaand gedicht.
Johnny van Doorn ? Die maakt toch geen muziek ?
Mensen ! Johnny van Doorn was pure Rock&Roll !
Op het later naar hem vernoemde plein ontwikkelde hij zijn Selfkickers-act.
Oerkreten en klanken uitstotend op de tapijtafdeling van de V&D, net zolang tot hij door zijn maten naar buiten gedragen moest worden. Dit alles met veel publiek, wat toen 'klootjesvolk' genoemd mocht worden. "Electric Acts" noemde hij die Arnhemse tegenhanger van 'happenings'. En "Oergedichten". Een oergedicht ging bv als volgt : "Komtocheensklaarklootzakkomtocheensklaarklootzakkomtocheensklaarklootzak" steeds sneller uitgesproken tot aan een raar soort slobberend gerochel.
Zijn bekendste gedicht is natuurlijk : "een magiSTRÁÁÁLE STRÁÁÁLEnde zon"
Zoals altijd voorgedragen met een onvergetelijke bombastiese stem.
Een Held. Hij lustte ze mischien een beetje teveel, helaas.
Maar nu genoeg geluld :

6811 BJ Armhem

Op het Johnny Van Doornplein
Stapelen de zuipers hun sculpturen van blik
En ontbijten dorstig op betonnen nasischijven
Een dam van kots, zweet en verschaald bier

Hun openluchtbar is een effectieve barriëre
Een degeneratiekloof voor de patatjepeeërs
Het verfoeide V&Dvolk dat jij ooit van alles toedichtte
Totdat je hier ademloos en buiten zinnen nederzeeg

Electric acts zijn alleen nog in de Dixons te vinden
Hashdampen worden reuksicktlos verwalmd door Ici Paris
Selfkickers praalhansen nu uitsluitend voor de etalages
En oergedichten zijn op=op, bijna uitverkocht en goedkoop

Johnny, waar is toch je geest gebleven
Die is wel erg ver van deze plaats gewaaid
Het plein is grauw en grijs als een koud bord pap
Zo bleek als je gezicht en het ontbeert je krullen

Alleen jouw naam geeft dit roerloos plein nog glans
Het pimpelendpaars avondrood
Van een magistrale stralende zon.

.

In1967 trouwde Mike Ratledge, toetsenist van Soft Machine met Marsha Hunt.
Ratledge, de onhandig lange, houterige progrockprofessor met Marsha Hunt ! Fotomodel, de eerste zwarte covergirl op oa Vogue en Queen en musicalster in Hair. Daar had ze slechts twee zinnen, maar dat was genoeg om alle aandacht met haar buitengewoon mooie verschijning op te wekken en ze werd een icoon in die jaren.
Lucky Bastard Mike, zou je zeggen, maar: "We never kissed and we never helt hands" aldus La Hunt.
Had dat nu maar wel gedaan, Mike, want niet veel later viel ze in de grijpgrage handen van Mick Jagger, twee hits: een kind en de song Brown Sugar.
Of Ratledge werkelijk al die tijd met z'n handen van Marsha af is gebleven (ze schijnen nog steeds getrouwd) waag ik bij het zien van haar foto te betwijfelen.
Met bijgevoegd gedicht als resultaat.

Holiday Deluxe

Mijn handen beroeren het ivoor
maar ik tast naar ebbehout
jouw ebbehuid beroert mij

Vlak onder je afro-kapsel
( een zoete bos vioolsleutels )
bij het allerlaatste krulletje
dat nog zacht naar cocos ruikt
daar ontrolt zich mijn toetsenbord
dat

... stippelt langs je lange nek
tussen je als zwanenvleugels
opgevouwen schouderbladen door

... ribbelt langs je ribbenkast
waar je altijd kippenvel krijgt
jouw spareribs zijn effectpedalen

... bijna verdwijnt in de welving
van je lendenen om te eindingen
bij de Coda : twee kuiltjes boven je billen


Leunend op je ellebogen
en je net zo spitse knieën
en je net zo spitse borsten
ben je mijn orgel ... mijn klavier

Jouw toetsen zijn als toefjes zwarte room
volmaakt voor mijn vingertoppen
die

... onophoudelijk aan je kunnen tippen
over stuur naar bakboord in oeverloze solo's
van acht naar voren bespeel ik je eindeloos ...

Bij donkerrood licht in rokerige zalen
achter mijn Lowrey Holiday Deluxe
plus fuzzbox gevuld met Canterburystuff
doe ik het allemaal nog eens dunnetjes over

De drummer dwingt me maat te houden
de bassist plukt m'n harmonieën en
de saxofoon verscheurt mijn stukken
maar

... het helpt niet : als ik aan je denk
komen de noten zo overvloedig
klaar dat ik geen maat kan houden
al mijn stoppen slaan almaar door

Mijn rusteloze loopjes verdwalen
vertakken zich vruchteloos
wriemelen warrig alle kanten op
naar

... jou


.

Goed bezig, Willem. Je gebruikt mooie woorden.

Hypno - City Of Godlessness

I,m rotting in necropolis the city of godlessness.
Where monsterous goblins are coming to demolish all love
And construct carnage and destroy all that is gracefull.
Tormented angels are fallen from above and worship the Seductress Succubus until the apacolypse comes.
They all offer their cum to make the grandesign of the antichrist.
They all have fear for their queen so their giving her seed,
Sitting between brimstones cause theres nowhere else to hide.
Under the devils sight, trapped in the darkest place and
So far away from heaven's light.
They once tried to kill their mistress but saw her casket rise.
She screamed: i will never die, now revenge is mine !
You worthless servents are getting subjected to merciless Punishment until you beg for life.
You all deserve the suffering getting burned and bludgeoned
Until y'all know what your purpose is.
Now get back to work before i hurt you puppets again.
You think my destruction will end ?
Well then you really got something coming my friend,
Because that is a fucking fable, got an army of godless angels
So not even God is able to stop my wrath.

Hypno - Hotel van Magere Hein

Dit is mijn graf hier, dit zijn mijn laatste gedachtes op papier.
Er is niks meer dat ik van mijn bestaan verwacht dus ik graaf mijn graaf
De dood staart naar me maar ik ervaar geen angst.
Compleet apatisch wacht ik op m,n laatste dag die komen zal.
Ik loop in een doden hal, demonen zie ik overal.
Alle hoop vervalt want de duivel zit op z,n troon en toont z,n overmacht.
Ik ben verdoemt want het doek voor mijn ogen valt.
Het is over het noodlot tart me, ik kan niet aan de dood ontsnappen.
Dus daarom overnacht ik in het hotel van Magere Hein.
En ga slapen, hij heeft vast nog wel een kamer voor mij.
Ik nuttig mijn laatste maaltijd en drink nog een glaasje water erbij.
Daarna ben ik klaar om te gaan, ik zie hem al staan met z,n zeis.
Ik aanvaard het en onderga dus de pijn.
Dit is waar het nu eindigt mijn bestaan is voorbij.
Mijn bestaan is voorbij.

mooi!

Laat ik er maar eens een uit eigen keuken plaatsen, 't is een gedicht over Pete Doherty (vraag me niet waarom):

kleine jongen wil Genet zijn,
maar zoent met moeite een man
omdat de regisseur dat vroeg

op een dag denk je
"mijn bloed is rode wijn
en vice versa", je schrijft het op
je vindt de waarheid
volgens jou

je zet dat wijn-shot

Onderstaand episch gedicht bevat enige dichterlijke vrijheden, maar de ontstaansgeschiedenis van de plaat "Holland" van The Beach Boys is
zo ongerijmd legendarisch dat het wel geoorloofd is, dacht ik zo.
Toch staat er een regel in die echt onwaarschijnlijk is. Welke?
Antwoord volgende week op de albumpagina !

QUD77OH

Denkend aan Holland zie ik zeven Mercedessen
oneindig traag door het tunneltje in de snelweg gaan
surfplankgas met doorgezakte assen
langs brandingen van bloeiend fluitekruid
de kofferbakken vol stortzand van verre stranden
op weg naar boer Pi's opgekalefaterde schuur
de Baambrugse Zuwe mocht zulks nog nimmer aanschouwen

De weilanden liggen willig te wachten op een wonder
er schuilt iets ongerijmds dat in vers gekarnd moet worden
woorden worden herkauwd tot hoogdravende poëzie
zwaluwen schrijven melodieën op hoogspanningslijnen
alles aangesloten op het vers gesoldeerd mengpaneel
alle ele- en instrumenten zijn zeer gunstig gestemd
om te voldoen aan het munten van het MEESTERWERK

Brian slaapt, valt in slaap, of ligt op het punt in slaap te vallen
Mike Love hoopt inspiratie op te lopen in een Amsterdams bordeel
op een tochtje belandt Carl's zoontje bij Loenen in de sloot
Ricky Fataar komt graag op Ganzenhoef moksie-meti eten
met de linkerhand morset Dennis uit Ibiza zijn drumpartijen
bij het café sluit Blondie Chaplin vriendschap met de blanke boer
Al Jardine met zijn mandoline kijken op : Brian staat alweer (op het punt ...)

Nu ballen de Beach Boys zich samen tot een broederlijk verbond
plots openbaart ieders genie zich op de juiste plaats en wel tegelijkertijd
er wordt keelgeschraapt, voorgespeeld, bijgeschaafd en gladgestreken
geherarrangeerd, uitgefaded, ingezongen en overgeproduceerd
zesstemmig vocaal is wel het minste waarmee genoegen wordt genomen
orkesten worden ingevlogen, er blijft ongelooflijk veel aan de strijkstok hangen
en naar de prijs van magneetband per strekkende meter wordt niet gekeken

Dan gaan er duimen de lucht in :
de stekker wordt eruit getrokken
de mastertapes worden ingeblikt,
een laatste trek aan de allerlaatste joint
dan gaat iedereen de lucht in : naar huis

De zompige grond blijft ontredderd achter
nog wazig van verwaaid surfstrand
alle energie is in de klei getrokken :
een bedevaartsoord voor een verdwaalde fietser
die op de Zuwe de verkeerde afslag nam.

- wanneer je bij Mount Vernon ter hoogte van de Fairway ietwat
schuin de grond inboort, kom je tenslotte uit op de Brouwersgracht
en dan zie je : Holland staat nog steeds op z'n kop -


.

Haha, netjes, Willem.

Een van mijn oudste werken, jullie merken wel waar het op gebaseerd is.

Slaapliedje

Goedenacht meneer de president, slaap maar zacht
Denk maar niet aan de duizenden doden in de Duistere Vallei
Denk maar niet aan de herberg die in brand is gestoken
Denk ook maar niet aan de oude heer die nu rust
Meneer de president, slaap zacht

Goedenacht meneer de president
Denk maar niet aan die dorpsgek die zich heeft verhangen
U weet wel: die man die u altijd liet lachen
Maar denk daar maar niet aan,
Slaap zacht

Goedenacht meneer de president
Denk ook maar niet aan die mislukte slag bij Waterloo
Die duizenden mannen het leven kostte
Denk ook maar niet aan het bederf van de samenleving
Waarvan u toch al zoveel meemaakt
Meneer de president, slaap zacht

Goedenacht meneer de president
Denk maar niet aan uw vrouw die gister overleed
Denk ook maar niet aan de burgeroorlog die dreigt te komen
Denk er maar niet aan dat u de oorlog misschien niet overleeft
Meneer de president, slaap zacht

Goedenacht meneer de president
Denk maar niet aan de oorlog die elk moment uitbreekt
Denk ook maar niet aan het water, waarin duizenden mensen zullen sterven
Denk ook niet aan duizenden kanonschoten die in uw tuin zullen klinken
Meneer de president, slaap zacht

Goedenacht meneer de president
Denk maar niet aan de snoepwinkels en kruideniers
Die morgen alleen nog maar torpedo’s zullen verkopen
Denk ook maar niet aan de winkeliers die hun geld afgeven en worden gedood
Meneer de president, slaap zacht

Goedenacht meneer de president
Denk maar niet aan de opstandelingen die u willen doden
Omdat u hun ideeën niet begrijpt
Denk maar niet aan uw averechtse, communistische gevoel
Meneer de president, slaap zacht

Goedenacht meneer de president
Denk maar niet aan morgen
Denk ook maar niet aan de fatale pil
Die ik in uw water deed voor u het opdronk
Denk maar niet aan morgen
Meneer de president, slaap zacht

Hmmm... 't doet me vaag ergens aan denken geloof ik...