Overig / Algemeen / MuMe Poëzie Topic
0
geplaatst: 11 januari 2011, 19:34 uur
Misterfool: Wel oké, aan het einde raakte ik een beetje de draad kwijt, maar verder prima.
En Ferre: Heel zwaar/heftig, ik lees ook dat het het een persoonlijk stuk is.
Dit soort werken kan ik echt heel erg waarderen.
Gaat zo voort.
En Ferre: Heel zwaar/heftig, ik lees ook dat het het een persoonlijk stuk is.
Dit soort werken kan ik echt heel erg waarderen.
Gaat zo voort.
0
geplaatst: 11 januari 2011, 20:10 uur
Ferre, erg goed gedicht, een van de besten die ik hier heb zien staan. Ik kijk uit naar nieuw werk van je.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 11 januari 2011, 21:24 uur
Ik ben het eens met Maarten inderdaad. Dit zijn de gedichten die dit een interessant topic maken, i.t.t. de zielige zandbakrijmpjes van enkelen die zichzelf keer op keer maar al te grappig vinden.
0
Yann Samsa
geplaatst: 11 januari 2011, 21:48 uur
Het geeft een fijn gevoel om te weten dat er enkelen zijn die appreciëren wat je schrijft/doet en het nog ook goed vinden . En dat meen ik, dank jullie wel 
Het is één van de enige (nederlandstalige) gedichten die ik tot nu toe heb geschreven, misschien moet ik me er toch eens wat meer op focussen...
Wel heb ik nog een zelfgeschreven tekst, een soort poëtisch getinte sociale-oproep. Maar ik twijfel om deze te plaatsen...
En ah, zolang die 'grapjassen' zich amuseren. 'Poëzie' blijft een klankbord van en voor jezelf, het feit dat ze zo'n 'zandbakrijmpjes' maken wil mss wel zeggen dat ze geen nood hebben aan diepere emoties in poëzie, of dat hun leven heel wat vlotter verloopt, of dat zij wel genieten van dat soort luchtig gedoe. Ik heb dit topic nog niet volledig doorbladerd, dus over wie het gaat heb ik er het raden naar, maar ik kan ze het niet echt kwalijk nemen - tenzij het in het belachelijke wordt getrokken...
Het is één van de enige (nederlandstalige) gedichten die ik tot nu toe heb geschreven, misschien moet ik me er toch eens wat meer op focussen...
Wel heb ik nog een zelfgeschreven tekst, een soort poëtisch getinte sociale-oproep. Maar ik twijfel om deze te plaatsen...
En ah, zolang die 'grapjassen' zich amuseren. 'Poëzie' blijft een klankbord van en voor jezelf, het feit dat ze zo'n 'zandbakrijmpjes' maken wil mss wel zeggen dat ze geen nood hebben aan diepere emoties in poëzie, of dat hun leven heel wat vlotter verloopt, of dat zij wel genieten van dat soort luchtig gedoe. Ik heb dit topic nog niet volledig doorbladerd, dus over wie het gaat heb ik er het raden naar, maar ik kan ze het niet echt kwalijk nemen - tenzij het in het belachelijke wordt getrokken...
0
geplaatst: 11 januari 2011, 21:59 uur
Erg mooi gedicht inderdaad zeg 
Ben niet zo'n gedichtenmens maar dit soort gedichten zijn nou mooi om te lezen.
Ben niet zo'n gedichtenmens maar dit soort gedichten zijn nou mooi om te lezen.
0
geplaatst: 11 januari 2011, 22:00 uur
Als we dan toch ideëen over poëzie gaan uitwisselen:
Aars poetica
1.
Laten zien, niet vertellen. Een gedicht is een schilderij. Zou je een opzichte schedel of een hart in het decor verven, als er een manier is om het op te poetsen totdat het weer glimt? Niemand houdt van stof op het canvas. Wees die Gustav Klimt.
2.
Het is een hardnekkig misverstand dat maar niet dood wil gaan: een gedicht hoeft niet prachtig te zijn. Als een gedicht omringd moet zijn door doorns, je huid moet schrapen tot het bloedt, dan moet het gedicht nooit prachtig zijn. Onthoudt dit wel: een gedicht moet altijd goed zijn.
3.
Herwerk je gedichten regelmatig. Denk eens wat voor een persoon je zou kunnen zijn als je moeder een paar keer een proefversie van je had kunnen baren, waarbij er steeds fouten van je verbeterd werden. Een ongestructureerd gedicht is absoluut een teken van zwakte.
4.
Als je een anekdote vertelt, dan moet de lezer zich voelen alsof hij verdwaalt in een surrealistische, misschien zelfs Dadaïstische scène. Wees intiem, vertel details, probeer ze uit de context te halen zodat de lezer alleen maar kan bedenken wat de beelden betekenen.
5.
Als je het surrealisme laat vloeien, dan moet de lezer denken dat je hem een alledaags verhaal vertelt. Of een drankverhaal. Zorg er voor dat je nooit zonder drankverhalen komt te zitten.
6.
Alle geluid is muziek (of het goede muziek is, tja, smaken verschillen), maar niet alle woorden zijn poëzie. Ze kunnen het echter wel worden.
7.
Lees. Probeer geen gedichten te schrijven als je niet weet hoe een echt gedicht er uit ziet.
8.
Er is niets mis met sentimenteel zijn, maar schrijf nooit als Amerikaanse-stijl-post-grunge powerballads. Ze doen me aan die anekdote denken, waarin een vrouw mij vertelde dat haar man maar één keer tegen haar zei: "Ik hou van je", één keer was genoeg voor haar hele leven, antwoordde hij toen ze er naar vroeg.
9.
Woorden bedrijven de liefde met elkaar. Veel zelfbenoemde poëten masturberen alleen maar en dat kan best leuk zijn, maar dat geldt maar voor één persoon. Niemand vindt het leuk om iemand in het openbaar te zien masturberen, hoewel er geperverteerde medemensen zijn die echter bewust naar het winkelcentrum gaan, met hun broek op hun knieën.
10.
Als het bureau waar ik aan schrijf als een martelwerktuig begint te voelen, dan word ik gemarteld. Als dat bureau als een werktuig van verlichting begint te voelen, werk ik niet zo hard als ik zou moeten.
Aars poetica
1.
Laten zien, niet vertellen. Een gedicht is een schilderij. Zou je een opzichte schedel of een hart in het decor verven, als er een manier is om het op te poetsen totdat het weer glimt? Niemand houdt van stof op het canvas. Wees die Gustav Klimt.
2.
Het is een hardnekkig misverstand dat maar niet dood wil gaan: een gedicht hoeft niet prachtig te zijn. Als een gedicht omringd moet zijn door doorns, je huid moet schrapen tot het bloedt, dan moet het gedicht nooit prachtig zijn. Onthoudt dit wel: een gedicht moet altijd goed zijn.
3.
Herwerk je gedichten regelmatig. Denk eens wat voor een persoon je zou kunnen zijn als je moeder een paar keer een proefversie van je had kunnen baren, waarbij er steeds fouten van je verbeterd werden. Een ongestructureerd gedicht is absoluut een teken van zwakte.
4.
Als je een anekdote vertelt, dan moet de lezer zich voelen alsof hij verdwaalt in een surrealistische, misschien zelfs Dadaïstische scène. Wees intiem, vertel details, probeer ze uit de context te halen zodat de lezer alleen maar kan bedenken wat de beelden betekenen.
5.
Als je het surrealisme laat vloeien, dan moet de lezer denken dat je hem een alledaags verhaal vertelt. Of een drankverhaal. Zorg er voor dat je nooit zonder drankverhalen komt te zitten.
6.
Alle geluid is muziek (of het goede muziek is, tja, smaken verschillen), maar niet alle woorden zijn poëzie. Ze kunnen het echter wel worden.
7.
Lees. Probeer geen gedichten te schrijven als je niet weet hoe een echt gedicht er uit ziet.
8.
Er is niets mis met sentimenteel zijn, maar schrijf nooit als Amerikaanse-stijl-post-grunge powerballads. Ze doen me aan die anekdote denken, waarin een vrouw mij vertelde dat haar man maar één keer tegen haar zei: "Ik hou van je", één keer was genoeg voor haar hele leven, antwoordde hij toen ze er naar vroeg.
9.
Woorden bedrijven de liefde met elkaar. Veel zelfbenoemde poëten masturberen alleen maar en dat kan best leuk zijn, maar dat geldt maar voor één persoon. Niemand vindt het leuk om iemand in het openbaar te zien masturberen, hoewel er geperverteerde medemensen zijn die echter bewust naar het winkelcentrum gaan, met hun broek op hun knieën.
10.
Als het bureau waar ik aan schrijf als een martelwerktuig begint te voelen, dan word ik gemarteld. Als dat bureau als een werktuig van verlichting begint te voelen, werk ik niet zo hard als ik zou moeten.
0
geplaatst: 11 januari 2011, 22:13 uur
Slowgaze schreef:
Als we dan toch ideëen over poëzie gaan uitwisselen:
Aars poetica
1.
Laten zien, niet vertellen. Een gedicht is een schilderij. Zou je een opzichte schedel of een hart in het decor verven, als er een manier is om het op te poetsen totdat het weer glimt? Niemand houdt van stof op het canvas. Wees die Gustav Klimt.
2.
Het is een hardnekkig misverstand dat maar niet dood wil gaan: een gedicht hoeft niet prachtig te zijn. Als een gedicht omringd moet zijn door doorns, je huid moet schrapen tot het bloedt, dan moet het gedicht nooit prachtig zijn. Onthoudt dit wel: een gedicht moet altijd goed zijn.
3.
Herwerk je gedichten regelmatig. Denk eens wat voor een persoon je zou kunnen zijn als je moeder een paar keer een proefversie van je had kunnen baren, waarbij er steeds fouten van je verbeterd werden. Een ongestructureerd gedicht is absoluut een teken van zwakte.
4.
Als je een anekdote vertelt, dan moet de lezer zich voelen alsof hij verdwaalt in een surrealistische, misschien zelfs Dadaïstische scène. Wees intiem, vertel details, probeer ze uit de context te halen zodat de lezer alleen maar kan bedenken wat de beelden betekenen.
5.
Als je het surrealisme laat vloeien, dan moet de lezer denken dat je hem een alledaags verhaal vertelt. Of een drankverhaal. Zorg er voor dat je nooit zonder drankverhalen komt te zitten.
6.
Alle geluid is muziek (of het goede muziek is, tja, smaken verschillen), maar niet alle woorden zijn poëzie. Ze kunnen het echter wel worden.
7.
Lees. Probeer geen gedichten te schrijven als je niet weet hoe een echt gedicht er uit ziet.
8.
Er is niets mis met sentimenteel zijn, maar schrijf nooit als Amerikaanse-stijl-post-grunge powerballads. Ze doen me aan die anekdote denken, waarin een vrouw mij vertelde dat haar man maar één keer tegen haar zei: "Ik hou van je", één keer was genoeg voor haar hele leven, antwoordde hij toen ze er naar vroeg.
9.
Woorden bedrijven de liefde met elkaar. Veel zelfbenoemde poëten masturberen alleen maar en dat kan best leuk zijn, maar dat geldt maar voor één persoon. Niemand vindt het leuk om iemand in het openbaar te zien masturberen, hoewel er geperverteerde medemensen zijn die echter bewust naar het winkelcentrum gaan, met hun broek op hun knieën.
10.
Als het bureau waar ik aan schrijf als een martelwerktuig begint te voelen, dan word ik gemarteld. Als dat bureau als een werktuig van verlichting begint te voelen, werk ik niet zo hard als ik zou moeten.
bedoel je niet "ars poetica" Als we dan toch ideëen over poëzie gaan uitwisselen:
Aars poetica
1.
Laten zien, niet vertellen. Een gedicht is een schilderij. Zou je een opzichte schedel of een hart in het decor verven, als er een manier is om het op te poetsen totdat het weer glimt? Niemand houdt van stof op het canvas. Wees die Gustav Klimt.
2.
Het is een hardnekkig misverstand dat maar niet dood wil gaan: een gedicht hoeft niet prachtig te zijn. Als een gedicht omringd moet zijn door doorns, je huid moet schrapen tot het bloedt, dan moet het gedicht nooit prachtig zijn. Onthoudt dit wel: een gedicht moet altijd goed zijn.
3.
Herwerk je gedichten regelmatig. Denk eens wat voor een persoon je zou kunnen zijn als je moeder een paar keer een proefversie van je had kunnen baren, waarbij er steeds fouten van je verbeterd werden. Een ongestructureerd gedicht is absoluut een teken van zwakte.
4.
Als je een anekdote vertelt, dan moet de lezer zich voelen alsof hij verdwaalt in een surrealistische, misschien zelfs Dadaïstische scène. Wees intiem, vertel details, probeer ze uit de context te halen zodat de lezer alleen maar kan bedenken wat de beelden betekenen.
5.
Als je het surrealisme laat vloeien, dan moet de lezer denken dat je hem een alledaags verhaal vertelt. Of een drankverhaal. Zorg er voor dat je nooit zonder drankverhalen komt te zitten.
6.
Alle geluid is muziek (of het goede muziek is, tja, smaken verschillen), maar niet alle woorden zijn poëzie. Ze kunnen het echter wel worden.
7.
Lees. Probeer geen gedichten te schrijven als je niet weet hoe een echt gedicht er uit ziet.
8.
Er is niets mis met sentimenteel zijn, maar schrijf nooit als Amerikaanse-stijl-post-grunge powerballads. Ze doen me aan die anekdote denken, waarin een vrouw mij vertelde dat haar man maar één keer tegen haar zei: "Ik hou van je", één keer was genoeg voor haar hele leven, antwoordde hij toen ze er naar vroeg.
9.
Woorden bedrijven de liefde met elkaar. Veel zelfbenoemde poëten masturberen alleen maar en dat kan best leuk zijn, maar dat geldt maar voor één persoon. Niemand vindt het leuk om iemand in het openbaar te zien masturberen, hoewel er geperverteerde medemensen zijn die echter bewust naar het winkelcentrum gaan, met hun broek op hun knieën.
10.
Als het bureau waar ik aan schrijf als een martelwerktuig begint te voelen, dan word ik gemarteld. Als dat bureau als een werktuig van verlichting begint te voelen, werk ik niet zo hard als ik zou moeten.
of was het express?ik vind het trouwens wel goede punten alleen vind ik dat je het technische vlak nu wel een beetje te veel buiten beschouwing laat.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 11 januari 2011, 22:53 uur
Ferre Clabau schreef:
En ah, zolang die 'grapjassen' zich amuseren. [...], maar ik kan ze het niet echt kwalijk nemen - tenzij het in het belachelijke wordt getrokken...
En ah, zolang die 'grapjassen' zich amuseren. [...], maar ik kan ze het niet echt kwalijk nemen - tenzij het in het belachelijke wordt getrokken...
Het is niet voor niets dat de mods hebben ingegrepen. Voor de duidelijkheid: ik doel dus niet op mensen die gewoon op een leuke, luchtige manier iets willen delen. Een geintje tussendoor is leuk, maar het topic werd verziekt, en het zou zonde zijn als we daardoor stukken die wel de moeite waard zijn zouden missen.
Nu loopt het gelukkig weer prima, keep up the good work.
Ik ben zelf trouwens niet zo'n dichter. Ik heb her en der wat losse zinnen en ideeën, maar ik ben te kritisch om die zomaar aan elkaar te plakken, zonder dat er betekenis in zit of dat ze iets met elkaar te maken hebben. Dan houd ik mezelf en anderen voor de gek.
Vaak merk ik ook dat ik al vrij snel niet meer achter hetgene sta wat ik heb geschreven, en dan gooi ik het zonder pardon in de prullenbak (goed verscheurd zodat niemand het kan lezen
).Als ik niets kan schrijven wat ik goed genoeg vind dan schrijf ik liever niets. Ik neem wat dat betreft geen genoegen met stukken die ik zelf slechts 'wel aardig' vind, dan lees ik liever stukken die wel de moeite waard zijn.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 11 januari 2011, 23:02 uur
Slowgaze schreef:
3.
Herwerk je gedichten regelmatig. Denk eens wat voor een persoon je zou kunnen zijn als je moeder een paar keer een proefversie van je had kunnen baren, waarbij er steeds fouten van je verbeterd werden. Een ongestructureerd gedicht is absoluut een teken van zwakte.
3.
Herwerk je gedichten regelmatig. Denk eens wat voor een persoon je zou kunnen zijn als je moeder een paar keer een proefversie van je had kunnen baren, waarbij er steeds fouten van je verbeterd werden. Een ongestructureerd gedicht is absoluut een teken van zwakte.
Stream of consciousness?
Verder kan te veel sleutelen aan teksten wel leiden tot minder emotie en oprechtheid, of een tekst kan geforceerd overkomen. Perfectie is misschien nogal saai. Zoals de romantici zouden zeggen: het groteske laat het sublieme er beter uitkomen.
Slowgaze schreef:
6.
Alle geluid is muziek (of het goede muziek is, tja, smaken verschillen), maar niet alle woorden zijn poëzie. Ze kunnen het echter wel worden.
6.
Alle geluid is muziek (of het goede muziek is, tja, smaken verschillen), maar niet alle woorden zijn poëzie. Ze kunnen het echter wel worden.
Feitelijk onjuist. Valt me van je tegen, Maarten.
Het heeft ook niets met smaak te maken. Muziek is feitelijk gestructureerd geluid.Dat betekent niet dat niet al het geluid muziek kán zijn, maar als je bijv. een rijdende trein opneemt moet je er wel eerst structuur in aanbrengen/een compositie van maken voor het muziek kan zijn, anders blijft het een geluid. Musique Concrète is hier denk ik het bekendste voorbeeld van.
0
geplaatst: 12 januari 2011, 07:44 uur
Tranen
De inhoud vreugde
De schil slechts verdriet
Vergeven is makkelijk
Haten het moeilijkst
Tranen vergaan
Maar het gevoel blijft bestaan.
De inhoud vreugde
De schil slechts verdriet
Vergeven is makkelijk
Haten het moeilijkst
Tranen vergaan
Maar het gevoel blijft bestaan.
0
geplaatst: 12 januari 2011, 11:11 uur
Stijn_Slayer schreef:
Stream of consciousness?
Verder kan te veel sleutelen aan teksten wel leiden tot minder emotie en oprechtheid, of een tekst kan geforceerd overkomen. Perfectie is misschien nogal saai. Zoals de romantici zouden zeggen: het groteske laat het sublieme er beter uitkomen.
(quote)
Stream of consciousness?
Verder kan te veel sleutelen aan teksten wel leiden tot minder emotie en oprechtheid, of een tekst kan geforceerd overkomen. Perfectie is misschien nogal saai. Zoals de romantici zouden zeggen: het groteske laat het sublieme er beter uitkomen.
Tja, Stijn, stream of consciousness is meer iets voor proza en proza-gedichten, in een gedicht zelf werkt het vaak niet omdat je juist beknopt moet zijn met je woorden. Bovendien, een stream of consciousness kun je toch ook heel precies gaan structureren?
Volgende punt: emotie en oprechtheid zijn fijn in gedichten, maar ze moeten daar niet primair door geleid worden. Hangt samen met punten 1 en 9. Vergelijk punt 2 ook eens en je komt al een eind. Ik zeg ook niet dat je heel veel aan een gedicht moet sleutelen, ik heb ook wel eens gehad dat ik een nieuwe proefversie maakte en die was veel minder dan wat ik origineel zo ongeveer had. Je moet daar dus de balans vinden.
Maar ja, ik ben dan ook best wel een estheticist, de dandy onder de dichters hier.
0
geplaatst: 12 januari 2011, 11:56 uur
Nu al regels voor dit topic...
Waar gaat het heen?
Ik ben ram, dus sowieso, als je mij iets vertelt wat ik moet doen, verzet ik me al daartegen.
Heb wel een paar 'proza'-stukken die naar een paar van die regels opleven...
Waar gaat het heen?
Ik ben ram, dus sowieso, als je mij iets vertelt wat ik moet doen, verzet ik me al daartegen.
Heb wel een paar 'proza'-stukken die naar een paar van die regels opleven...
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 12 januari 2011, 12:44 uur
Slowgaze schreef:
Tja, Stijn, stream of consciousness is meer iets voor proza en proza-gedichten, in een gedicht zelf werkt het vaak niet omdat je juist beknopt moet zijn met je woorden. Bovendien, een stream of consciousness kun je toch ook heel precies gaan structureren?
Tja, Stijn, stream of consciousness is meer iets voor proza en proza-gedichten, in een gedicht zelf werkt het vaak niet omdat je juist beknopt moet zijn met je woorden. Bovendien, een stream of consciousness kun je toch ook heel precies gaan structureren?
Dat betekent niet dat het niet voorkomt in poëzie. Kun je iets wat bekend staat om de vrije, losse samenhang of geen samenhang heel precies structureren? Haal je dan niet de essentie eruit: opeenvolging van willekeurige gedachtes, die je vervolgens direct op papier zet.
Slowgaze schreef:
Volgende punt: [..] Je moet daar dus de balans vinden.
Volgende punt: [..] Je moet daar dus de balans vinden.
Hier zijn we het dan natuurlijk over eens.
0
geplaatst: 12 januari 2011, 15:24 uur
Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Wat is muziek?
0
geplaatst: 12 januari 2011, 16:43 uur
OldSkool schreef:
Nu al regels voor dit topic...
Waar gaat het heen?
Ik ben ram, dus sowieso, als je mij iets vertelt wat ik moet doen, verzet ik me al daartegen.
Heb wel een paar 'proza'-stukken die naar een paar van die regels opleven...
Nu al regels voor dit topic...
Waar gaat het heen?
Ik ben ram, dus sowieso, als je mij iets vertelt wat ik moet doen, verzet ik me al daartegen.
Heb wel een paar 'proza'-stukken die naar een paar van die regels opleven...
Ik zeg niet dat je iets moet doen, dat zeker niet. Ik zet hier mijn eigen standpunten qua poëzie uiteen, maar door de stijl van formuleren snap ik dat jij denkt dat ik je zeg wat te doen. Dat is niet het geval.
0
geplaatst: 12 januari 2011, 16:53 uur
Dat bedoel ik. Ga nou maar weer lekker "Killing in the Name" luisteren, jongen.
0
geplaatst: 12 januari 2011, 22:42 uur
Slowgaze schreef:
Tja, Stijn, stream of consciousness is meer iets voor proza en proza-gedichten, in een gedicht zelf werkt het vaak niet omdat je juist beknopt moet zijn met je woorden. Bovendien, een stream of consciousness kun je toch ook heel precies gaan structureren?
Volgende punt: emotie en oprechtheid zijn fijn in gedichten, maar ze moeten daar niet primair door geleid worden. Hangt samen met punten 1 en 9. Vergelijk punt 2 ook eens en je komt al een eind. Ik zeg ook niet dat je heel veel aan een gedicht moet sleutelen, ik heb ook wel eens gehad dat ik een nieuwe proefversie maakte en die was veel minder dan wat ik origineel zo ongeveer had. Je moet daar dus de balans vinden.
Maar ja, ik ben dan ook best wel een estheticist, de dandy onder de dichters hier.
(quote)
Tja, Stijn, stream of consciousness is meer iets voor proza en proza-gedichten, in een gedicht zelf werkt het vaak niet omdat je juist beknopt moet zijn met je woorden. Bovendien, een stream of consciousness kun je toch ook heel precies gaan structureren?
Volgende punt: emotie en oprechtheid zijn fijn in gedichten, maar ze moeten daar niet primair door geleid worden. Hangt samen met punten 1 en 9. Vergelijk punt 2 ook eens en je komt al een eind. Ik zeg ook niet dat je heel veel aan een gedicht moet sleutelen, ik heb ook wel eens gehad dat ik een nieuwe proefversie maakte en die was veel minder dan wat ik origineel zo ongeveer had. Je moet daar dus de balans vinden.
Maar ja, ik ben dan ook best wel een estheticist, de dandy onder de dichters hier.
Inderdaad, emotie en oprechtheid zijn geen doel op zich.
Bij punt 3 van jouw poëtica wek je de indruk dat een onbewerkt gedicht ook altijd een ongestuctureerd gedicht is. Dat lijkt me toch niet juist. De laatste zin is n.m.m. een aparte regel.
Een echte dandy zou zich estheet noemen, denk ik.
0
geplaatst: 13 januari 2011, 10:37 uur
Estheticist is ontleend aan de Engelse term hè? Laten we het op een vertyping houden.
Hmm... Inderdaad, ik lijk dat te suggereren, maar ook weer niet eigenlijk. Die suggestiviteit ook altijd!
Hmm... Inderdaad, ik lijk dat te suggereren, maar ook weer niet eigenlijk. Die suggestiviteit ook altijd!
0
geplaatst: 13 januari 2011, 14:57 uur
Gaat dit nu weer een andere richting uit dan waar het oorspronkelijk voor bedoeld is?
Die moderators hebben dadelijk echt een reden om er een slotje op te gooien.
Komt Ferre net met zo'n ijzersterk werk...
Die moderators hebben dadelijk echt een reden om er een slotje op te gooien.
Komt Ferre net met zo'n ijzersterk werk...
0
geplaatst: 13 januari 2011, 16:09 uur
Nou, smijt jij hier maar weer eens wat neer dan. Anders zal ik hier wel een ruwe schets plaatsen:
je hebt gelijk nederlands is
hard en hoekig
en koud ik hou van jou
wordt ontsierd door die V
gemakkelijk binnenrijm het kan
zachter ga jij maar
aan je spaans en zeg
mij maar ik hou van jou
in een taal die ik
toch niet versta
je hebt gelijk nederlands is
hard en hoekig
en koud ik hou van jou
wordt ontsierd door die V
gemakkelijk binnenrijm het kan
zachter ga jij maar
aan je spaans en zeg
mij maar ik hou van jou
in een taal die ik
toch niet versta
0
geplaatst: 13 januari 2011, 16:11 uur
OldSkool schreef:
Gaat dit nu weer een andere richting uit dan waar het oorspronkelijk voor bedoeld is?
Die moderators hebben dadelijk echt een reden om er een slotje op te gooien.
Komt Ferre net met zo'n ijzersterk werk...
Gaat dit nu weer een andere richting uit dan waar het oorspronkelijk voor bedoeld is?
Die moderators hebben dadelijk echt een reden om er een slotje op te gooien.
Komt Ferre net met zo'n ijzersterk werk...
Lijkt me dat je in dit topic best mag discussiëren over poëzie, dus ik zie geen reden om er een slotje op te gooien.
0
geplaatst: 13 januari 2011, 18:03 uur
ik zal eens wat werk posten...
Kijken of ik wat...Anders kan vinden.
Dit gedicht is van een speciale, lastige soort.
Perspectief 2.
Luister naar me
Ik weet dat het je niks boeit, maar
Luisteren zul je
Regels bestaan niet voor niks
Ik wil je alleen maar helpen
Luister naar me
Soms is je enthousiasme iets té
En irriteer je teveel mensen
Luisteren zul je
Ik kan niet tegen je cynisme
Zo verdien je geen respect
Luister naar me
Je hoort hun stemmen, je hoort ze
Ze weten niet wat we doormaken,
Luisteren zul je
Ik heb een naam, een hele grote
Als je niet oplet ben je dood
Luister naar me
Luisteren zul je
Kijken of ik wat...Anders kan vinden.
Dit gedicht is van een speciale, lastige soort.
Perspectief 2.
Luister naar me
Ik weet dat het je niks boeit, maar
Luisteren zul je
Regels bestaan niet voor niks
Ik wil je alleen maar helpen
Luister naar me
Soms is je enthousiasme iets té
En irriteer je teveel mensen
Luisteren zul je
Ik kan niet tegen je cynisme
Zo verdien je geen respect
Luister naar me
Je hoort hun stemmen, je hoort ze
Ze weten niet wat we doormaken,
Luisteren zul je
Ik heb een naam, een hele grote
Als je niet oplet ben je dood
Luister naar me
Luisteren zul je
0
Ulfat-e-Zulmat
geplaatst: 13 januari 2011, 21:10 uur
Ik wist niet dat je een Jehova's getuige bent.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 13 januari 2011, 21:19 uur
Slowgaze schreef:
Nou, smijt jij hier maar weer eens wat neer dan. Anders zal ik hier wel een ruwe schets plaatsen:
je hebt gelijk nederlands is
hard en hoekig
en koud ik hou van jou
wordt ontsierd door die V
gemakkelijk binnenrijm het kan
zachter ga jij maar
aan je spaans en zeg
mij maar ik hou van jou
in een taal die ik
toch niet versta
Nou, smijt jij hier maar weer eens wat neer dan. Anders zal ik hier wel een ruwe schets plaatsen:
je hebt gelijk nederlands is
hard en hoekig
en koud ik hou van jou
wordt ontsierd door die V
gemakkelijk binnenrijm het kan
zachter ga jij maar
aan je spaans en zeg
mij maar ik hou van jou
in een taal die ik
toch niet versta
Kijk, als jij dat flesje shandy nu eens laat staan, dan kun je best tot aardige creaties komen.
Voor een schets is dit niet slecht, toch?
0
geplaatst: 14 januari 2011, 16:31 uur
't is in een paar minuutjes uitgewerkt en ja, het is op zich wel in orde. Hoe vaak moet ik overigens nog zeggen dat ik geen shandy drink, maar wodka?
0
Ulfat-e-Zulmat
geplaatst: 17 januari 2011, 00:12 uur
Slowgaze schreef:
Anders zal ik hier wel een ruwe schets plaatsen:
Anders zal ik hier wel een ruwe schets plaatsen:
(geen titel - lekker modern)
ik heb niet altijd gedronken
er was een tijd dat als ik niet opviel
in ijzige stilte de zaal verliet
en aarzelend mijn geliefde riep
maar zij kwam maar niet
en als ik beschimpt werd om mijn liefde
hoongelach mij voortdurend omringde
zocht ik heil in mijn gedachte
en nam haar stiekem met mij mee
en ik heb het geprobeerd onwetenden
samen met haar het wezenlijke betreden
maar in de dichte menigte is ze gestolen van mij
liet iedereen achter en hervond mijn schaduw aan mijn zij
sindsdien drink ik
maar terugkeren zal ik
op zoek naar een nieuwe gedachte
Ben er eerlijk gezegd niet geheel tevreden over. Beetje veel huilie huilie? Zolang Maart het maar prima vindt.
0
geplaatst: 17 januari 2011, 10:57 uur
Hmm... Je kunt misschien de emotie iets meer suggereren dan echt zo duidelijk maken. Maar je drinkt en dat is al een heel begin.
0
Ulfat-e-Zulmat
geplaatst: 17 januari 2011, 15:41 uur
Precies, Maart. Ik begon ook wat abstracter, maar het klopte gewoon niet. Vervolgens kwam ik hier mee, maar het klopt nog steeds niet.. Alsof je onderbroek tussen je bil komt te zitten en maar niet weg wilt. Bijzonder ongemakkelijk. Ken je dat gevoel? Waarschijnlijk wel. Jij bent immers een uitzonderlijk gevoelige jongen.
* denotes required fields.