Maar ik weet dat ik altijd een speciaal plaatsje in jouw hart zal hebben, Ulfat-e-Zulmat.

Vooruit, deel VI uit de serie "Stillevens voor C.", waar ik verder nooit iets mee gedaan heb.



een laatste portret
en een stilleven voor C.:
dit is een doek, dit
een lijst, penselen, en die eeuwige
appel, je hart op het
marmer gestreken

Het deed weinig met me, op de laatste regel na. Waar komt het marmer vandaan? Om er dan met strijken overheen te komen. Sterk beeld!
In het algeheel vind ik het gedicht toch iets te armetierig.

je mist een is geloof ik, verder vind ik dit heel mooi maarten, meer van dit!

Het heeft iets dwangmatigs. Alsof je iemand niet uit je hoofd kan krijgen en steeds maar de naam van diegene blijft schrijven. Het zegt eigenlijk niks, het noemt alleen wat feiten op: dit is een doek, dit is een lijst en toch kun je dat gevoel overbrengen of heb ik iig die associatie ermee. De slotzin is ook de mooiste, naar een climax toegewerkt zoals je eerder zei te werken. Ik vind dit alles behalve armetierig..

Titel: Peer

Ik ga als een speer en eet een peer.

Prachtige intepretatie, echt. Kijk, dit doet een Mensch nou goed.

Poëzie is een poging tot het uitspreken van onuitspreekbare doch invoelbare gevoelens.
Zo, dat heb ik toch maar mooi even onder woorden gebracht.
Maar waarom zouden we woorden gebruiken als we tegenwoordig veel directere symbolen dan letters tot onze beschikking hebben ? Juist : emoticons!
Emoticons, de chinezen en oude egyptenaren wisten het reeds, zijn bij uitstek het moderne gereedschap om onze gevoelens over te brengen waar woorden te kort schieten.
Graag toon ik hieronder een paar korte gedichten waar het onuitspreekbare anders is verwoord en toch invoelbare gevoelens oproepen.
Waar anders kan ik deze nieuwe, ik mag wel zeggen, futuristische poëzie introduceren dan op dit belangwekkend forum, een verzamelplaats van verfijnde fijnproevers, mededogenloze critici en dichters die sneller rijmen dan hun schaduw....












...



....






.
. .


. .
.

ook langere gedichten zijn mogelijk :
......................... ...............................................
............ .................. .................... ......................
... ....................................... .........................................................

...en nu zeg ik jullie vaarwel, geheel in de ban van dit nieuwe medium ga ik mij wijden aan een bundel !

Je bent in vorm, Willem!

Je legt wel een boel emotie in je gedichten.

Waar kan ik die bundel van Willem downloaden

Daar word ik nou toch stil van.

Ik vind de kunst van dichten juist gevoelens in woorden over te brengen. Dit lijkt meer op een soort schilderij dan echt een emotionele trip, ik voel hier niets bij.

Het is in ieder geval best grappig.

@Jasper; waarom zou je in godsnaam dat bericht in z'n geheel quoten?

Ik moest wel lachen om z'n laatste.

Waarom niet?

Dank je, Rudi, dank je.

Een nieuwe...

(burchten)

De zonde der noodzaak,

hoe vaak heb ik
haar in m'n armen willen
onderdrukken

mijn lijden is niet verpakt,
en flirt met het nutteloze

en jij,
jij tussenin

tussenin de golven van m'n aders
en het herdrukken

van antwoorden die je me schuldig blijft

en ik,
ik dwaal
ik dwarrel
ik bewonder

met of zonder
jou als praal

Mooi, maar waar zijn de pokemons?

Wie denk je dat hij met "jij" bedoelt? Jinx natuurlijk!

Pokémon

Aangezien men toch geen nuttige reacties nuttigen kan, nog een nieuwe:

Ik had nooit in je bestaan geloofd,
en de moeite niet gedaan

Om rond m'n burcht een zee te bouwen,
tot jij op mijnen muur kwam slaan
en met je ogen,
het cement eruit kwam klauwen

om mij ten onder te zien gaan

Deze hoorde eigenlijk bij de vorige - maar op het laatste moment geschrapt...

(burchten)

De zonde der noodzaak,

hoe vaak heb ik
haar in m'n armen willen
onderdrukken

mijn lijden is niet verpakt,
en flirt met het nutteloze

en jij,
jij tussenin

tussenin de golven van m'n aders
en het herdrukken

van antwoorden die je me schuldig blijft

en ik,
ik dwaal
ik dwarrel
ik bewonder

met of zonder
jou als praal

Netjesch, netjesch.
Haters gaan mijn -sch haten, maar dat terzijde.

Dank. Geen tips? Of analyse?

Waarom Slowgazes -sch haten?

Ik begrijp het ook niet, ik vind het net een erg mooi gebaar van Slowgaze jegens de geschiedenis van de taal.

Hatersch gaan haten! Het liefst spel ik "zo" ook "zoo". Want dat is beter.

Lukas associeerde het met geenstijl.

Tja, maar dat is Lukas hè.

Dichterlijcke vrijheidt.

Maar hoe dan ook, al dat soort stijlfiguurtjes zijn in de eerste plaats vooral irritant.

Stalkeralert! Of moet ik zeggen schtalkeralert? Als je mijn -sch al irritant vindt, heb je nooit kennisgemaakt met de rest van mijn Grote Trucjesdoosch.