Ik kende hem niet van Finkers. Ik hoorde hem zaterdag bij mij op de bank. Je denkt toch niet dat ik al die tijd mijn eigen grappen zelf schrijf?

Welke grappen? Jij past wel bij die ene groep, van "Wij maken geen grappen".

Voor Jotie, van Ferre

tussen de leegte,
van slaapzakken en flessen bier

onder de bodem van de vragen,
blijkt de kilte me te dragen

leg je verstand te rusten hier

dwazen,
jullie weten niets

sleur de teugels maar uit mijn handen,
laat me zoeken in het grind

deze middernachtzomerdag zal nooit meer zeggen
dan de verhitte situatie

ik vraag geen stoelen onder mij weg te duwen

want ooit,

ooit zal ik darten met het tijdsverloop
en die ene zekerheid
uitbuiten
als een zeer treurige prins
het verstikkend verlangen in m'n armen
sluiten

wees dan maar zelf wekker
lach en braak, en spring uit het water

dan waak ik niet meer,
over jullie verdorven paradijs

en wat dan?
dan niets

dat beloof ik je

Ik heb niet veel verstand van poëzie, maar dat was erg mooi Ferre. Mooi, treffend en dankzij de fijne woordkeuze erg makkelijk door te lezen.

Ga zo door

Dit vind ik een van de mindere broeders tussen de gedichten van Ferre. Het komt me meer als een verhaaltje over, dan een gedicht. Ik mis wat 'hoogstandjes'.

@ jasper & slowgaze, bedankt voor het commentaar (ik had hier alweer een tijdje niet gekeken)

helaas zijn inspiratie momenten als deze nog maar zeldzaam tegenwoordig...

Afijn, Ferre's gedicht. Een eerbetoon aan ene Jotie, was dat geen cuntry-zangeres? Maar laten we nu even serieusch zijn, de geest van T'Hooft spookt absoluut door het gedicht, maar van epigonisme kunnen we echter zeker niet spreken hier.

Concrete, sterk beeldende passages en beschrijvingen worden afgewisseld door hersenspinsels en fragmenten monologue intérieur en dat werkt goed. Ook ga je wat richting meer formele metaforiek en beheerst semi-surrealisme, en toch is het gedicht een duidelijke eenheid. Dat het wat aan de lange kant is is zo ook geheel geen probleem.

Ferre's gedicht doet me denken aan De Kift, en dat is niet de eerste keer..

Erg mooi, dat wel, aan de lovende woorden van Slowgaze heb ik niet veel toe te voegen.

Door de duisternis, tasten we naar leven.
Zonder licht en gids, zoeken we naar geluk.
Gebroken zielen en dromen die vervagen.
Verdovende middelen en nutteloze dagen.

Probeer eens wat te spelen met taalfoefjes en rijm. Je boodschap kan zoveel aangesterkt worden.

Ik weet het, maar 2e gedicht wat ik schrijf dus gewoon experimenteel.
Voordat er meer taal foefjes en rijm in komt moet er eerst coherentie in.
Maar goed dit is ook allemaal uit de losse pols en gewoon voor de lol als ik me verveel.

Tja, als ik het resultaat zo bekijk is dan is het inderdaad een kwestie van de losse pols en tijdsverdrijf; doet eens gek, besteedt er wat meer aandacht aan, herschrijf, als je veel tekst hebt, comprimeer dan, etc. Het zal de kwaliteit van je gedichten veel goed doen.

En ben ik hier de enige die wel eens een half jaar aan één gedicht heeft gewerkt?

Ik ben al 3 jaar bezig en nog niet klaar

Welke dan?

Ik doe gemiddeld twee weken over een gedicht, het meeste werk zit hem als ik erover ga nadenken en dus niet achter de tekstverwerker zit. Als ik in de trein of op de fiets eens genoeg heb van mijn mp3-speler, ga ik wat zitten nadenken over gedichten.

Prima, Jasper, prima. Fijn dat er nog Menschen zijn die er ook een beetje over nadenken.

Omdat ik vandaag een stropdas om heb en het zaterdag is zal ik jullie verblijden met mijn vertaling van een gedicht van de grote Robert Lax:



de haven
verlangde hevig

de haven
verlangde hevig

niet naar
dit schip

niet naar
dat schip

niet naar
dit schip

niet naar
dat schip

de haven
verlangde hevig

de haven
verlangde hevig

niet naar
deze zee

niet naar
die zee

niet naar
deze zee

niet naar
die zee

de haven
verlangde hevig

de haven
verlangde hevig

niet naar
dit &

niet naar
dat

niet naar
dit &

niet naar
dat

de haven
verlangde hevig

de haven
verlangde hevig

niet naar
dit &

niet naar
dat

Ik ken het orginele gedicht niet, maar als de vertaling al zo mooi is ben ik daar wel benieuwd naar. Je hebt kwaliteiten Maarten, daar mag je best blij mee zijn.

Aight.

De vertaling doet mij vreemd genoeg meer; "verlangde hevig" vind ik een betere koppel vormen met "de haven" dan "longing" met "the port".

Oh maar this and that , loopt wel wat mooier.
Ik vind dit overigens wel een typisch gedicht om voor te dragen.

Ik had 'hevig' weggelaten. Of 'verlangde' laten vervangen door een woord als 'hunkerde', dan had 'hevig' een driedubbele alliteratie gemaakt (De haven hunkerde hevig).

Neen, die is te overdreven, dat is net een Donal Duck-alliteratie.

De Wachttoren

we zaten samen in de wachttoren
met de benen over de reling

we keken te goeder trouw
naar hoe onze voeten
de aarde niet meer raakten

alvoor wij verweven
de hemel konden grenzen
onze lippen uiteen gereten
door mijn smalle beleving;

weifelend

Ik heb ook een gedichtje geschreven en het heet: Dit Is Kunst

Komt ie:

Dit is geen kunst

Sterk ,Niels!

Denk er maar eens goed over na

Over dit soort hoogstaande kunst ga ik niet nadenken hoor, het op m'n eigen manier interpreteren, dat is al moeilijk genoeg!

Ben jij een kunstenaar?

Wie bepaalt dat?

Dat meet men af aan de hoeveelheid subsidie die je krijgt.

De goegemeente.

Ik zou ook een gedicht posten.. mocht ik een gedicht hebben geschreven, natuurlijk.