Overig / Algemeen / Laatst gelezen boek
zoeken in:
0
geplaatst: 1 september, 10:47 uur
54. Shelby van Pelt - Remarkably Bright Creatures staat op Netflix.
Zelf vond ik het de moeite waard.
Zelf vond ik het de moeite waard.
1
geplaatst: 1 september, 11:18 uur
Rufus schreef:
54. Shelby van Pelt - Remarkably Bright Creatures staat op Netflix.
Zelf vond ik het de moeite waard.
54. Shelby van Pelt - Remarkably Bright Creatures staat op Netflix.
Zelf vond ik het de moeite waard.
Ja, had ik gezien. Wilde eerst het boek lezen.
3
geplaatst: 1 september, 11:48 uur
Augustus 2026:
1. En Wat Nu? De Coup van Trump en de Superrijken - Dominique Willaert (2025) 3,5*
Goed boek, maar lijdt wat onder het streven van Willaert om zo snel mogelijk zo veel mogelijk uit te willen leggen. Niet alles komt daarom even goed uit de verf, en soms gaat hij wel heel snel over bepaalde feiten of meningen die ik hem graag wat diepgaander had zien behandelen. Dat deed Geert Mak in het gelijkaardige Reizen Zonder John toch een stukje beter. Vooral waardevol vond ik uiteindelijk de gesprekken met allerlei doorsnee Amerikanen van verschillend slag die Willaert op zijn VS-reis tegenkwam, zeer mooi en vaak erg onthullend.
2. De Droom - Émile Zola (1888) 4*
Mijn reis door de Rougon-Macquart-cyclus gaat vrolijk door, en wel met deze bijzondere entry. Bijzonder, omdat hij nogal afwijkt van wat ik tot nu toe gelezen heb van Zola. Dit keer belanden we in een borduurfamilie in een slaperig provinciestadje, maar de focus ligt veel minder dan anders op de dagelijkse omstandigheden en werkzaamheden van de personages, en meer op hun innerlijke, religieuze leven. Dat klinkt misschien oubollig of zweverig, maar Zola gebruikt het als aanklacht tegen zijn critici, die vonden dat zijn boeken teveel aandacht schonken aan de lelijke kant van de mens (aka het seks en geweld-argument die we nog altijd zo goed kennen).
Dus kregen de critici hier waar ze om vroegen, een hoofdfiguur dat haar blik op het leven volledig baseert op de Bijbel en heiligenverhalen... en hier vervolgens aan onderdoor gaat van zodra de echte wereld eenmaal op de deur klopt, en dit zonder dat ze het zelf beseft. "Kijk dan toch", lijkt Zola te willen zeggen, "moet ik mensen echt aanmoedigen om zo'n soort levens te leiden?" Extra knap is dat de toon nooit sarcastisch wordt, Zola beschrijft zijn personages hier met evenveel mededogen als altijd, al is de ondertoon volledig anders.
Dit had ik eerlijk gezegd nooit verwacht toen ik aan dit leesproject begon. Echt heel cool, wat een held.
3. Somme 1916 - Lyn Macdonald (1983) 4*
Het derde deel van Macdonald's monumentale 'told history'-epos over WOI, opnieuw vol huiveringwekkende/interessante/onverwacht grappige ooggetuigenverslagen van soldaten.
4. Als de Dieren - Lieselot Mariën (2025) 3,5*
Dit was een grote hit bij een significant deel van mijn schrijversvrienden en -vriendinnen, dus mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Maar kon ook weer niet helemaal meegaan in het enthousiasme. Want: inderdaad prachtig geschreven, maar het blijft ook de hele tijd wat in hetzelfde plekje hangen, van mij mocht er wel wat meer verhaal- en/of karakterprogressie zijn.
1. En Wat Nu? De Coup van Trump en de Superrijken - Dominique Willaert (2025) 3,5*
Goed boek, maar lijdt wat onder het streven van Willaert om zo snel mogelijk zo veel mogelijk uit te willen leggen. Niet alles komt daarom even goed uit de verf, en soms gaat hij wel heel snel over bepaalde feiten of meningen die ik hem graag wat diepgaander had zien behandelen. Dat deed Geert Mak in het gelijkaardige Reizen Zonder John toch een stukje beter. Vooral waardevol vond ik uiteindelijk de gesprekken met allerlei doorsnee Amerikanen van verschillend slag die Willaert op zijn VS-reis tegenkwam, zeer mooi en vaak erg onthullend.
2. De Droom - Émile Zola (1888) 4*
Mijn reis door de Rougon-Macquart-cyclus gaat vrolijk door, en wel met deze bijzondere entry. Bijzonder, omdat hij nogal afwijkt van wat ik tot nu toe gelezen heb van Zola. Dit keer belanden we in een borduurfamilie in een slaperig provinciestadje, maar de focus ligt veel minder dan anders op de dagelijkse omstandigheden en werkzaamheden van de personages, en meer op hun innerlijke, religieuze leven. Dat klinkt misschien oubollig of zweverig, maar Zola gebruikt het als aanklacht tegen zijn critici, die vonden dat zijn boeken teveel aandacht schonken aan de lelijke kant van de mens (aka het seks en geweld-argument die we nog altijd zo goed kennen).
Dus kregen de critici hier waar ze om vroegen, een hoofdfiguur dat haar blik op het leven volledig baseert op de Bijbel en heiligenverhalen... en hier vervolgens aan onderdoor gaat van zodra de echte wereld eenmaal op de deur klopt, en dit zonder dat ze het zelf beseft. "Kijk dan toch", lijkt Zola te willen zeggen, "moet ik mensen echt aanmoedigen om zo'n soort levens te leiden?" Extra knap is dat de toon nooit sarcastisch wordt, Zola beschrijft zijn personages hier met evenveel mededogen als altijd, al is de ondertoon volledig anders.
Dit had ik eerlijk gezegd nooit verwacht toen ik aan dit leesproject begon. Echt heel cool, wat een held.
3. Somme 1916 - Lyn Macdonald (1983) 4*
Het derde deel van Macdonald's monumentale 'told history'-epos over WOI, opnieuw vol huiveringwekkende/interessante/onverwacht grappige ooggetuigenverslagen van soldaten.
4. Als de Dieren - Lieselot Mariën (2025) 3,5*
Dit was een grote hit bij een significant deel van mijn schrijversvrienden en -vriendinnen, dus mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Maar kon ook weer niet helemaal meegaan in het enthousiasme. Want: inderdaad prachtig geschreven, maar het blijft ook de hele tijd wat in hetzelfde plekje hangen, van mij mocht er wel wat meer verhaal- en/of karakterprogressie zijn.
4
geplaatst: 1 september, 12:15 uur
1. The Woman Behind The Door - Roddy Doyle
Het sluitstuk van de trilogie over Paula Spencer, Paula is nu ergens in de zestig en heeft haar leven aardig op de rit. Een mooie afsluiter.
2. On Chesil Beach - Ian McEwan
Halverwege begon het mij allemaal wat bekend voor te komen en bedacht ik mij dat ik de film wel eens heb gezien.
3. High Fidelity - Nick Hornbey
Uiteraard ooit de film gezien, het boek is leuker.
4. John - Cynthia Lennon
Mooie autobiografie van Cynthia Lennon, interessant ook om de opkomst van The Beatles door de ogen van de vrouw van John mee te maken.
5. The Sense Of An Ending - Julian Barnes
Halverwege bedacht ik mij dat ik hem al eens had gelezen en dat ik zoveel boeken lees dat ik niet eens meer wist wat er allemaal ging gebeuren. Een mooi verhaal waarin de hoofdpersoon niet zo nobel blijkt te zijn als hij zelf dacht.
6. Hard To Handle - Steve Gorman
Bij verschijnen al gelezen maar ik had een beetje een Black Crowes kick deze maand dus dit boek er ook maar weer eens bij gepakt. Blijft toch een van mijn favoriete rockbiografieën.
7. Falling Man - Don Delillo
Een roman over de nasleep van 9/11 op gewone New Yorkers. Het is alleen allemaal zo fragmentarisch en afstandelijk geschreven dat dit in aanmerking komt voor de twijfelachtige eer van het saaiste boek dat ik dit jaar gelezen heb.
8. Less Than Zero - Bret Easton Ellis
Ik wilde tijdens mijn vakantie aan de Dalmatische kust graag The Shards lezen, zijn laatste, maar eerst weer eens zijn debuut en het vervolg uit 2010 herlezen. Veel gebeurt er niet maar Bret schrijft dat allemaal geweldig op.
9. Imperial Bedrooms - Bret Easton Ellis
Een leuk vervolg, de karakters zijn allemaal wat ouder maar niet heel veel wijzer. het wordt mij allemaal wat te naargeestig tegen het einde. Ik heb toch altijd het gevoel gehad dat hier meer in had kunnen zitten.
10. Two Pints - Roddy Doyle
Twee wat oudere mannen zitten in een pub en bespreken een paar keer per week het nieuws en hun leven. Dit eerste deel van drie komt uit 2012, de Brexit wordt besproken, het overlijden van Whitney Houston, Donna Summer, Robin Gibb, hilarisch boekje, het is net of je met een Guinness bij ze aan tafel zit.
11. The Maintenance Of Headway - Magnus Mills
Magnus Mills, voormalig buschauffeur doet in deze novelle haarfijn uit de doeken waarom de bussen in London altijd op tijd rijden. Het boekje doet denken aan een literaire versie van The Office, de Britse versie uiteraard.
12. The Shards - Bret Easton Ellis
De klapper van de maand. Ik ben fan van Bret, het boek staat al drie jaar te wachten in de kast maar zoals wel vaker met boeken waar ik naar uitkijk wacht ik tot het moment dat ik er echt van kan genieten. Ik wilde ook eerst zijn hele oeuvre weer eens herlezen voor ik er aan begon. De zon en warmte tijdens de rondreis door Kroatië en Bosnie bleek ook de perfecte setting voor dit boek. De hele vakantie een boek van bijna 600 pagina's in mijn rugzak was dan weer minder praktisch.
Wat een boek weer, Bret speelt zelf de hoofdrol en dat heeft hij knap gedaan, het vermengen van feiten en fictie. Geweldige begin jaren tachtig sfeer, bij elke gebeurtenis vermeldt hij er bij welke muziek er op staat waardoor het boek extra leuk wordt met de bijbehorende Spotify playlist.
Ik ben benieuw naar de FX adaptie van het boek al las ik al zo links en rechts dat de serie het niet haalt bij het boek.
Het sluitstuk van de trilogie over Paula Spencer, Paula is nu ergens in de zestig en heeft haar leven aardig op de rit. Een mooie afsluiter.
2. On Chesil Beach - Ian McEwan
Halverwege begon het mij allemaal wat bekend voor te komen en bedacht ik mij dat ik de film wel eens heb gezien.
3. High Fidelity - Nick Hornbey
Uiteraard ooit de film gezien, het boek is leuker.
4. John - Cynthia Lennon
Mooie autobiografie van Cynthia Lennon, interessant ook om de opkomst van The Beatles door de ogen van de vrouw van John mee te maken.
5. The Sense Of An Ending - Julian Barnes
Halverwege bedacht ik mij dat ik hem al eens had gelezen en dat ik zoveel boeken lees dat ik niet eens meer wist wat er allemaal ging gebeuren. Een mooi verhaal waarin de hoofdpersoon niet zo nobel blijkt te zijn als hij zelf dacht.
6. Hard To Handle - Steve Gorman
Bij verschijnen al gelezen maar ik had een beetje een Black Crowes kick deze maand dus dit boek er ook maar weer eens bij gepakt. Blijft toch een van mijn favoriete rockbiografieën.
7. Falling Man - Don Delillo
Een roman over de nasleep van 9/11 op gewone New Yorkers. Het is alleen allemaal zo fragmentarisch en afstandelijk geschreven dat dit in aanmerking komt voor de twijfelachtige eer van het saaiste boek dat ik dit jaar gelezen heb.
8. Less Than Zero - Bret Easton Ellis
Ik wilde tijdens mijn vakantie aan de Dalmatische kust graag The Shards lezen, zijn laatste, maar eerst weer eens zijn debuut en het vervolg uit 2010 herlezen. Veel gebeurt er niet maar Bret schrijft dat allemaal geweldig op.
9. Imperial Bedrooms - Bret Easton Ellis
Een leuk vervolg, de karakters zijn allemaal wat ouder maar niet heel veel wijzer. het wordt mij allemaal wat te naargeestig tegen het einde. Ik heb toch altijd het gevoel gehad dat hier meer in had kunnen zitten.
10. Two Pints - Roddy Doyle
Twee wat oudere mannen zitten in een pub en bespreken een paar keer per week het nieuws en hun leven. Dit eerste deel van drie komt uit 2012, de Brexit wordt besproken, het overlijden van Whitney Houston, Donna Summer, Robin Gibb, hilarisch boekje, het is net of je met een Guinness bij ze aan tafel zit.
11. The Maintenance Of Headway - Magnus Mills
Magnus Mills, voormalig buschauffeur doet in deze novelle haarfijn uit de doeken waarom de bussen in London altijd op tijd rijden. Het boekje doet denken aan een literaire versie van The Office, de Britse versie uiteraard.
12. The Shards - Bret Easton Ellis
De klapper van de maand. Ik ben fan van Bret, het boek staat al drie jaar te wachten in de kast maar zoals wel vaker met boeken waar ik naar uitkijk wacht ik tot het moment dat ik er echt van kan genieten. Ik wilde ook eerst zijn hele oeuvre weer eens herlezen voor ik er aan begon. De zon en warmte tijdens de rondreis door Kroatië en Bosnie bleek ook de perfecte setting voor dit boek. De hele vakantie een boek van bijna 600 pagina's in mijn rugzak was dan weer minder praktisch.
Wat een boek weer, Bret speelt zelf de hoofdrol en dat heeft hij knap gedaan, het vermengen van feiten en fictie. Geweldige begin jaren tachtig sfeer, bij elke gebeurtenis vermeldt hij er bij welke muziek er op staat waardoor het boek extra leuk wordt met de bijbehorende Spotify playlist.
Ik ben benieuw naar de FX adaptie van het boek al las ik al zo links en rechts dat de serie het niet haalt bij het boek.
5
panjoe (moderator)
geplaatst: 8 september, 14:22 uur
augustus
18. Cormac McCarthy - No Country for Old Men (2005)
Lastig te vergelijken met Blood Meridian - waar dat boek adembenemend proza gebruikte om een diep verdorven verhaal te vertellen, was deze juist vooral spaarzaam en nuchter in de manier waarop de gebeurtenissen beschreven werden, maar daarom niet per se (veel) minder prettig om te lezen. De Coen brothers verfilming behoort tot mijn favoriete films, dus die heb ik meermaals gezien, en zodoende kwam bijna niets van het plot als een verrassing, maar dat deed verder niets af aan de leeservaring. Sterker nog, het is des te meer een dikke vette pluim voor de manier waarop de Coens de verfilming hebben aangepakt. 9,0/10
19. Ira Levin - The Boys from Brazil (1976)
Een historischefictieklassieker, waarvan het grootste plotpunt me helaas al lang bekend was, maar waar ik door het vakmanschap van Levin toch prima doorheen kwam - met name bij enkele momenten van suspens waarbij hij me op het puntje van mijn stoel plaatste. Maar buiten die momenten werd ik nooit écht gegrepen. 6,7/10
20. William Styron - Darkness Visible (1990)
Wellicht het meest bekende literaire depressiememoir, waarbij ik niet altijd even geboeid was, maar de ervaringen en herinneringen zijn kundig neergepend, en het boek is kort genoeg om zonder al te veel kleerscheuren doorheen te komen. 6,0/10
21. Michael Christie - Greenwood (2019)
Na zo'n 100 bladzijden wist ik eigenlijk wel dat dit niet voor mij zou zijn, maar toen was ik toch al te ver om het boek los te laten, en met veel pijn en moeite heb ik het toch uitgelezen. Ik werd vooral geprikkeld door de structuur van het boek, dat de geschiedenis van verschillende generaties van de familie Greenwood vastlegde als de ringen van een boomstam: van een eco-desastreuze toekomst naar begin 20e eeuw en weer terug naar de toekomst. Maar de schrijfstijl, de dialoog, het plot, de constante verwijzingen naar bomen; het was me duidelijk wat de schrijver wilde bereiken, maar het lag er voor mij allemaal te dik op, het was te gekunsteld, om echt te overtuigen. En dat geldt zeker voor de in mijn ogen pijnlijk cynische weergave van het activistische rijkeluiskind uit de jaren '70, die sectie vond ik echt enorm cringe. 4,8/10
22. Johann Hari - Lost Connections (2018)
Nog een depressiememoire, maar nu meer verpakt in een onderzoeksjournalistiek jasje door ervaringsdeskundige (en notoire plagiaatpleger) Johann Hari. De leeservaring was niet top: Hari's schrijfstijl vond ik wel erg basic; zijn weergave van allerlei feiten en ook de interviews met hoofdrolspelers in de kritische (m.n. wetenschappelijke) community rondom depressie kwam ongeloofwaardig op me over; en de manier waarop hij met wetenschappelijke onderzoeken, data, en theorieën omgaat vond ik ronduit nalatig. Máár achter al dat slordige schrijfwerk komt hij voor mij wél tot een aantal relatief accurate en interessante culturele diagnoses die het serieus nemen zeker waard zijn. Jammer dat het dan op zo'n manier moet, want als boek kan ik het niet hoger geven dan een 3,0/10
Momenteel bezig in:
Shen Tao - The Poet Empress
Allan V. Horwitz & Jerome C. Wakefield - The Loss of Sadness
Samuel Butler - Erewhon
Mikkel Krause Frantzen - Going Nowhere, Slow
Jorge Luis Borges - The Aleph
Deze maand gekocht (m.n. in Londen) en voor mijn verjaardag gekregen:
Izumi Suzuki - Terminal Boredom and Other Stories
Karl Ove Knausgaard - The School of Night
Isaac Asimov - Foundation
Ana Paula Maia - Bury Your Dead
Olga Tokarczuk - Flights
Ursula K. Le Guin - The Word for World Is Forest
Shirley Jackson - The Haunting of Hill House
N.K. Jemisin - The Fifth Season
Sheri S. Tepper - Grass
Richard Matheson - The Shrinking Man
Cormac McCarthy - All the Pretty Horses
Larry McMurtry - Lonesome Dove
André Malraux - Man's Fate
18. Cormac McCarthy - No Country for Old Men (2005)
Lastig te vergelijken met Blood Meridian - waar dat boek adembenemend proza gebruikte om een diep verdorven verhaal te vertellen, was deze juist vooral spaarzaam en nuchter in de manier waarop de gebeurtenissen beschreven werden, maar daarom niet per se (veel) minder prettig om te lezen. De Coen brothers verfilming behoort tot mijn favoriete films, dus die heb ik meermaals gezien, en zodoende kwam bijna niets van het plot als een verrassing, maar dat deed verder niets af aan de leeservaring. Sterker nog, het is des te meer een dikke vette pluim voor de manier waarop de Coens de verfilming hebben aangepakt. 9,0/10
19. Ira Levin - The Boys from Brazil (1976)
Een historischefictieklassieker, waarvan het grootste plotpunt me helaas al lang bekend was, maar waar ik door het vakmanschap van Levin toch prima doorheen kwam - met name bij enkele momenten van suspens waarbij hij me op het puntje van mijn stoel plaatste. Maar buiten die momenten werd ik nooit écht gegrepen. 6,7/10
20. William Styron - Darkness Visible (1990)
Wellicht het meest bekende literaire depressiememoir, waarbij ik niet altijd even geboeid was, maar de ervaringen en herinneringen zijn kundig neergepend, en het boek is kort genoeg om zonder al te veel kleerscheuren doorheen te komen. 6,0/10
21. Michael Christie - Greenwood (2019)
Na zo'n 100 bladzijden wist ik eigenlijk wel dat dit niet voor mij zou zijn, maar toen was ik toch al te ver om het boek los te laten, en met veel pijn en moeite heb ik het toch uitgelezen. Ik werd vooral geprikkeld door de structuur van het boek, dat de geschiedenis van verschillende generaties van de familie Greenwood vastlegde als de ringen van een boomstam: van een eco-desastreuze toekomst naar begin 20e eeuw en weer terug naar de toekomst. Maar de schrijfstijl, de dialoog, het plot, de constante verwijzingen naar bomen; het was me duidelijk wat de schrijver wilde bereiken, maar het lag er voor mij allemaal te dik op, het was te gekunsteld, om echt te overtuigen. En dat geldt zeker voor de in mijn ogen pijnlijk cynische weergave van het activistische rijkeluiskind uit de jaren '70, die sectie vond ik echt enorm cringe. 4,8/10
22. Johann Hari - Lost Connections (2018)
Nog een depressiememoire, maar nu meer verpakt in een onderzoeksjournalistiek jasje door ervaringsdeskundige (en notoire plagiaatpleger) Johann Hari. De leeservaring was niet top: Hari's schrijfstijl vond ik wel erg basic; zijn weergave van allerlei feiten en ook de interviews met hoofdrolspelers in de kritische (m.n. wetenschappelijke) community rondom depressie kwam ongeloofwaardig op me over; en de manier waarop hij met wetenschappelijke onderzoeken, data, en theorieën omgaat vond ik ronduit nalatig. Máár achter al dat slordige schrijfwerk komt hij voor mij wél tot een aantal relatief accurate en interessante culturele diagnoses die het serieus nemen zeker waard zijn. Jammer dat het dan op zo'n manier moet, want als boek kan ik het niet hoger geven dan een 3,0/10
Momenteel bezig in:
Shen Tao - The Poet Empress
Allan V. Horwitz & Jerome C. Wakefield - The Loss of Sadness
Samuel Butler - Erewhon
Mikkel Krause Frantzen - Going Nowhere, Slow
Jorge Luis Borges - The Aleph
Deze maand gekocht (m.n. in Londen) en voor mijn verjaardag gekregen:
Izumi Suzuki - Terminal Boredom and Other Stories
Karl Ove Knausgaard - The School of Night
Isaac Asimov - Foundation
Ana Paula Maia - Bury Your Dead
Olga Tokarczuk - Flights
Ursula K. Le Guin - The Word for World Is Forest
Shirley Jackson - The Haunting of Hill House
N.K. Jemisin - The Fifth Season
Sheri S. Tepper - Grass
Richard Matheson - The Shrinking Man
Cormac McCarthy - All the Pretty Horses
Larry McMurtry - Lonesome Dove
André Malraux - Man's Fate
2
geplaatst: 30 september, 13:09 uur
September 2026:
1. The Great Railway Bazaar - Paul Theroux (1975) 4*
We zijn deze zomer in België gebleven (in april al op reis geweest), dus het leek me wel het goede moment om me aan een streepje reisliteratuur te wagen. Paul Theroux (de vader van Louis, trouwens) reist in dit werk van Engeland naar Japan en weer terug, en dat haast uitsluitend met de trein. Ondertussen bericht hij in een eloquente, ironische stijl over zijn indrukken en ontmoetingen. Omdat hij ook vaak de draak steekt met zichzelf en bij uitbreiding het hele vrije westen, en je wel voelt dat hij geeft om de mensen die hij beschrijft, wordt het gelukkig nergens vooringenomen of onaangenaam, toch mooi voor een werk uit dit tijdsvak en over andere culturen handelt. Ook wel gek om over zijn reiservaringen in landen als Iran en Afghanistan te lezen, en hoe dat ooit helemaal geen hermetisch versleuteld deel van de wereld was, iets wat nu haast niet meer voor te stellen valt jammer genoeg.
2. Revolutionary Road - Richard Yates (1961) 4*
Revolutionary Road stond al jaren en jaren op mijn leeslijst. Omdat een kennis van me dit consequent aanduidt als zijn favoriete boek, is het er nu eindelijk van gekomen. En inderdaad, uitstekend boek! Heel deprimerend maar bij vlagen ook echt grappig, en het vangt heel goed die nervositeit die we allemaal wel eens voelen op onze mindere dagen: "Is dit het nu?"
Talking Head's Once In A Lifetime in prozavorm gegoten, als het ware.
3. Vurige Tong - Ann De Craemer (2011) 2*
De Craemer en ik zijn beide van Tielt, een klein stadje in oostelijk West-Vlaanderen. Een jaar of vijftien geleden schreef ze haar boek Vurige Tong, over het machtsmisbruik waar de katholieke kerk zich eeuwenlang aan bezondigde, en zorgde ze voor wat plaatselijke controverse door in één adem de hele stad te beschuldigen van omhooggevallen medeplichtigheid dan wel blind, bang kuddegedrag.
Het is kritiek die zeker op iets slaat in het nog steeds sterk christendemocratische bolwerk West-Vlaanderen, maar in deze vorm wilde het toch niet echt werken voor mij. Pagina na pagina wordt op exact dezelfde manier op exact dezelfde nagel geklopt, tot vervelens toe. En De Craemer is hier erg uitleggerig, wat ook al niet helpt: iedere scene opnieuw pakt ze de ruimte om de lezer exact uit te leggen hoe de zojuist beschreven gebeurtenis geïnterpreteerd moet worden, en hoe je je daarbij dient te voelen. Een verstikkende leeservaring voor mij, maar niet op de manier die de auteur voor ogen had, vermoed ik zo.
4. Geweten. Over Israël en Palestina - Maurits de Bruijn (2025) 4*
Het eerste deel van dit werk, waarin de Bruijn thuis in Nederland campagne voert voor de Palestijnse zaak, is aardig maar ook een beetje te vaak 'toen tweette ik dit, en toen reageerde iemand dat, en toen dacht ik bij mezelf...'. Weinig concreet dus. Het tweede deel, waarin hij naar ginds reist om de balans met eigen ogen op te maken, vond ik echter ijzersterk, even waardevol als gruwelijk. De gedragsregels van de site staan politieke discussies niet toe, dus daar laat ik het maar bij, maar wat mij betreft is deze warm aanbevolen.
5. De Laatste Mammoet - Luc De Vos (2006) 3*
Bij vlagen erg lollig en met af en toe ook iets dat in de buurt komt van een sterk inzicht, maar nog vaker behoorlijk melig, flauw en oppervlakkig. Geen straf om uit te zitten, maar ik kreeg tijdens het lezen meer zin om mijn Gorky-collectie weer eens af te stoffen, dan om achter zijn andere prozawerken aan te gaan.
1. The Great Railway Bazaar - Paul Theroux (1975) 4*
We zijn deze zomer in België gebleven (in april al op reis geweest), dus het leek me wel het goede moment om me aan een streepje reisliteratuur te wagen. Paul Theroux (de vader van Louis, trouwens) reist in dit werk van Engeland naar Japan en weer terug, en dat haast uitsluitend met de trein. Ondertussen bericht hij in een eloquente, ironische stijl over zijn indrukken en ontmoetingen. Omdat hij ook vaak de draak steekt met zichzelf en bij uitbreiding het hele vrije westen, en je wel voelt dat hij geeft om de mensen die hij beschrijft, wordt het gelukkig nergens vooringenomen of onaangenaam, toch mooi voor een werk uit dit tijdsvak en over andere culturen handelt. Ook wel gek om over zijn reiservaringen in landen als Iran en Afghanistan te lezen, en hoe dat ooit helemaal geen hermetisch versleuteld deel van de wereld was, iets wat nu haast niet meer voor te stellen valt jammer genoeg.
2. Revolutionary Road - Richard Yates (1961) 4*
Revolutionary Road stond al jaren en jaren op mijn leeslijst. Omdat een kennis van me dit consequent aanduidt als zijn favoriete boek, is het er nu eindelijk van gekomen. En inderdaad, uitstekend boek! Heel deprimerend maar bij vlagen ook echt grappig, en het vangt heel goed die nervositeit die we allemaal wel eens voelen op onze mindere dagen: "Is dit het nu?"
Talking Head's Once In A Lifetime in prozavorm gegoten, als het ware.
3. Vurige Tong - Ann De Craemer (2011) 2*
De Craemer en ik zijn beide van Tielt, een klein stadje in oostelijk West-Vlaanderen. Een jaar of vijftien geleden schreef ze haar boek Vurige Tong, over het machtsmisbruik waar de katholieke kerk zich eeuwenlang aan bezondigde, en zorgde ze voor wat plaatselijke controverse door in één adem de hele stad te beschuldigen van omhooggevallen medeplichtigheid dan wel blind, bang kuddegedrag.
Het is kritiek die zeker op iets slaat in het nog steeds sterk christendemocratische bolwerk West-Vlaanderen, maar in deze vorm wilde het toch niet echt werken voor mij. Pagina na pagina wordt op exact dezelfde manier op exact dezelfde nagel geklopt, tot vervelens toe. En De Craemer is hier erg uitleggerig, wat ook al niet helpt: iedere scene opnieuw pakt ze de ruimte om de lezer exact uit te leggen hoe de zojuist beschreven gebeurtenis geïnterpreteerd moet worden, en hoe je je daarbij dient te voelen. Een verstikkende leeservaring voor mij, maar niet op de manier die de auteur voor ogen had, vermoed ik zo.
4. Geweten. Over Israël en Palestina - Maurits de Bruijn (2025) 4*
Het eerste deel van dit werk, waarin de Bruijn thuis in Nederland campagne voert voor de Palestijnse zaak, is aardig maar ook een beetje te vaak 'toen tweette ik dit, en toen reageerde iemand dat, en toen dacht ik bij mezelf...'. Weinig concreet dus. Het tweede deel, waarin hij naar ginds reist om de balans met eigen ogen op te maken, vond ik echter ijzersterk, even waardevol als gruwelijk. De gedragsregels van de site staan politieke discussies niet toe, dus daar laat ik het maar bij, maar wat mij betreft is deze warm aanbevolen.
5. De Laatste Mammoet - Luc De Vos (2006) 3*
Bij vlagen erg lollig en met af en toe ook iets dat in de buurt komt van een sterk inzicht, maar nog vaker behoorlijk melig, flauw en oppervlakkig. Geen straf om uit te zitten, maar ik kreeg tijdens het lezen meer zin om mijn Gorky-collectie weer eens af te stoffen, dan om achter zijn andere prozawerken aan te gaan.
4
geplaatst: 30 september, 14:58 uur
September:
61. Amitav Ghosh - Sea of Poppies
Het eerste deel van een trilogie, speelt zich af in India voorafgaand aan de First Opium War (1839-1842) tussen China en het Britse Rijk. Het is een raamvertelling waarin kolonialisme het belangrijkste thema is. Erg interessant, hoewel het even duurde voordat ik er 'in' zat. Ik heb deel 2 en 3 al klaarliggen, hopelijk kom ik daar binnenkort aan toe.
62. Chris Carter - The Executioner
Mijn derde Chris Carter detective van het jaar, en wederom een moordzuchtig en bloederig geheel. Prima als tussendoortje, maar ik moet niet te veel achter elkaar lezen want dan valt het erg op dat er veel herhaald wordt over de achtergrond van de hoofdpersoon.
63. Matt Haig - The Midnight Train
Een aantal jaar geleden las ik The Midnight Library en dat maakte toen dermate veel indruk dat ik het een paar maanden later nog een keer las. Ik heb sindsdien meer van Haig gelezen maar geen enkel boek kan er tot nu toe aan tippen. The Midnight Train leunt naar mijn idee vrij veel op de Library, maar wordt soms net te sentimenteel. Voordeel: je bent er zo doorheen, leest als een trein.
64. Namwali Serpell - The Old Drift
Van India naar Zambia e.o., ik ben lekker internationaal bezig deze maand. In tegenstelling tot Sea of Poppies wist dit boek me vanaf het begin te boeien, het beschrijft de geschiedenis van drie families wiens verhaallijnen later in het boek op verschillende momenten samenkomen. Thema's als imperialisme, kansenongelijkheid, kolonialisme, identiteit en technologie worden kunstig met elkaar verwoven zonder dat het verwarrend wordt. Aan sommige verhaallijnen werd ook nog eens een heerlijke magisch-realistische saus toegevoegd.
65. Clare Leslie Hall - Broken Country
Dit schijnt een 'hype' te zijn binnen bepaalde kringen en ergens snap ik het wel: een romance die leest als een thriller, inclusief flashbacks en plot twists. Het is geschreven met het idee dat je als lezer sympathie moet hebben voor de hoofdpersoon (die van 2 mannen tegelijk houdt) maar ik vond haar juist nogal een trut, haha. De plot twist maakte het wel een tikkeltje interessanter.
66. Joe Sacco - Paying the Land
Een documentaire in graphic novel vorm: Joe Sacco reist naar Noord Canada om daar te praten met leden van de Dene, de oorspronkelijke bewoners. In nog geen 300 pagina's komt hun relatie met het land, strubbelingen met de Canadese overheid, fracking, alcoholproblematiek, en de manieren waarop zij hun taal en cultuur proberen te behouden aan bod. Met name het hoofdstuk over de residential schools (150 jaar lang! tot aan de jaren 90!) liet mijn nekharen recht overeind staan.
61. Amitav Ghosh - Sea of Poppies
Het eerste deel van een trilogie, speelt zich af in India voorafgaand aan de First Opium War (1839-1842) tussen China en het Britse Rijk. Het is een raamvertelling waarin kolonialisme het belangrijkste thema is. Erg interessant, hoewel het even duurde voordat ik er 'in' zat. Ik heb deel 2 en 3 al klaarliggen, hopelijk kom ik daar binnenkort aan toe.
62. Chris Carter - The Executioner
Mijn derde Chris Carter detective van het jaar, en wederom een moordzuchtig en bloederig geheel. Prima als tussendoortje, maar ik moet niet te veel achter elkaar lezen want dan valt het erg op dat er veel herhaald wordt over de achtergrond van de hoofdpersoon.
63. Matt Haig - The Midnight Train
Een aantal jaar geleden las ik The Midnight Library en dat maakte toen dermate veel indruk dat ik het een paar maanden later nog een keer las. Ik heb sindsdien meer van Haig gelezen maar geen enkel boek kan er tot nu toe aan tippen. The Midnight Train leunt naar mijn idee vrij veel op de Library, maar wordt soms net te sentimenteel. Voordeel: je bent er zo doorheen, leest als een trein.
64. Namwali Serpell - The Old Drift
Van India naar Zambia e.o., ik ben lekker internationaal bezig deze maand. In tegenstelling tot Sea of Poppies wist dit boek me vanaf het begin te boeien, het beschrijft de geschiedenis van drie families wiens verhaallijnen later in het boek op verschillende momenten samenkomen. Thema's als imperialisme, kansenongelijkheid, kolonialisme, identiteit en technologie worden kunstig met elkaar verwoven zonder dat het verwarrend wordt. Aan sommige verhaallijnen werd ook nog eens een heerlijke magisch-realistische saus toegevoegd.
65. Clare Leslie Hall - Broken Country
Dit schijnt een 'hype' te zijn binnen bepaalde kringen en ergens snap ik het wel: een romance die leest als een thriller, inclusief flashbacks en plot twists. Het is geschreven met het idee dat je als lezer sympathie moet hebben voor de hoofdpersoon (die van 2 mannen tegelijk houdt) maar ik vond haar juist nogal een trut, haha. De plot twist maakte het wel een tikkeltje interessanter.
66. Joe Sacco - Paying the Land
Een documentaire in graphic novel vorm: Joe Sacco reist naar Noord Canada om daar te praten met leden van de Dene, de oorspronkelijke bewoners. In nog geen 300 pagina's komt hun relatie met het land, strubbelingen met de Canadese overheid, fracking, alcoholproblematiek, en de manieren waarop zij hun taal en cultuur proberen te behouden aan bod. Met name het hoofdstuk over de residential schools (150 jaar lang! tot aan de jaren 90!) liet mijn nekharen recht overeind staan.
4
geplaatst: 30 september, 17:50 uur
74. Philip Pullman - The Secret Commonwealth 3,75*
75. Philip Pullman - The Rose Field 3,5*
76. Geert van Uythoven - Voorwaarts, Bataven! De Engels-Russische Invasie van 1799 2,75*
77. Jan van Aken - Monsterzicht 4*
78. Jim Butcher - Fool Moon 3,75*
79. Maggie O'Farrell - Hamnet 4,5*
Vorige maand las ik het eerste deel van de nieuwe trilogie van Pullman en die viel bepaald niet tegen. Boeken twee en drie spelen decennia later dan boek een en grijpen ook meer in op de Dark Materials-boeken. Dat an sich is niet zo'n probleem, de rommelige compositie van met name deel drie is dat wel. Er gebeurt van alles dat eigenlijk voor het verhaal niet echt relevant blijkt, en het einde doet voor mij totaal geen recht aan alles wat eraan vooraf gaat. Daarnaast verwerkt de schrijvers nogal wat maatschappelijke thema's in het boek zonder dat dit het verhaal ten goede komt. Al met al nogal een tegenvaller dus, waarbij het me enige moeite heeft gekost om de laatste hoofdstukken uit te lezen.
Dat kan dan weer niet gezegd worden over Hamnet, dat ik aansluitend op het fantastische Land las. Ook dit boek beviel me weer goed - de vele perspectiefwisselingen, de goed uitgewerkte moederfiguur en de vele historische details. Misschien net iets minder dan Land, maar niet veel.
Naar een nieuwe Jan van Aken kijk ik ook altijd uit en het is altijd weer een verrassing waar hij nu weer mee komt. Ditmaal is het een roman over psychiatrie in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog geworden. In een recensie las ik dat Van Aken wel erg met zijn verworven kennis loopt te strooien - en dat is misschien ook wel zo, maar mij stoorde het niet. Enig minpunt is dat de schrijver elk boek uiteindelijk op dezelfde manier laat eindigen, en dat is ten eerste nogal voorspelbaar, maar het doet ook niet echt recht aan het verhaal.
75. Philip Pullman - The Rose Field 3,5*
76. Geert van Uythoven - Voorwaarts, Bataven! De Engels-Russische Invasie van 1799 2,75*
77. Jan van Aken - Monsterzicht 4*
78. Jim Butcher - Fool Moon 3,75*
79. Maggie O'Farrell - Hamnet 4,5*
Vorige maand las ik het eerste deel van de nieuwe trilogie van Pullman en die viel bepaald niet tegen. Boeken twee en drie spelen decennia later dan boek een en grijpen ook meer in op de Dark Materials-boeken. Dat an sich is niet zo'n probleem, de rommelige compositie van met name deel drie is dat wel. Er gebeurt van alles dat eigenlijk voor het verhaal niet echt relevant blijkt, en het einde doet voor mij totaal geen recht aan alles wat eraan vooraf gaat. Daarnaast verwerkt de schrijvers nogal wat maatschappelijke thema's in het boek zonder dat dit het verhaal ten goede komt. Al met al nogal een tegenvaller dus, waarbij het me enige moeite heeft gekost om de laatste hoofdstukken uit te lezen.
Dat kan dan weer niet gezegd worden over Hamnet, dat ik aansluitend op het fantastische Land las. Ook dit boek beviel me weer goed - de vele perspectiefwisselingen, de goed uitgewerkte moederfiguur en de vele historische details. Misschien net iets minder dan Land, maar niet veel.
Naar een nieuwe Jan van Aken kijk ik ook altijd uit en het is altijd weer een verrassing waar hij nu weer mee komt. Ditmaal is het een roman over psychiatrie in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog geworden. In een recensie las ik dat Van Aken wel erg met zijn verworven kennis loopt te strooien - en dat is misschien ook wel zo, maar mij stoorde het niet. Enig minpunt is dat de schrijver elk boek uiteindelijk op dezelfde manier laat eindigen, en dat is ten eerste nogal voorspelbaar, maar het doet ook niet echt recht aan het verhaal.
4
geplaatst: 1 oktober, 13:14 uur
46. Play It As It Lays - Joan Didion
Bret Easton Ellis noemde dit als een van zijn favoriete boeken dus ik werd nieuwsgierig, het stond al een paar jaar in de kast om eens gelezen te worden. Een intrigerend verhaal uit 1970 over een actrice met wie het psychisch niet bepaald goed gaat.
Ik zou het niet snel onder mijn favoriete boeken scharen en gelukkig was het een redelijk kort boekje, toch blij dat ik het eindelijk eens heb gelezen.
47. Shuggie Bain - Douglas Stuart
Ook geen boek om vrolijk van te worden maar wel erg goed. Gesitueerd in de jaren tachtig is dit het autobiografische verhaal van Shuggie, een jongen die worstelt met zijn ontluikende homoseksualiteit en het opgroeien met een moeder met een alcoholverslaving in een achterstandswijk in Glasgow. Een rauw boek maar erg meeslepend. Ik leefde best mee met die arme Shuggie...
48. The Catcher In The Rye - J.D. Salinger
Ik ging er altijd vanuit dat ik hem al eens had gelezen maar dat bleek niet het geval. Holden Caulfield is een karakter waar je gaandeweg van gaat houden, wat betreft eigenwijsheid deed hij mij ook steeds aan mijn zoon van 16 denken, daar valt soms ook niet mee te praten. Geweldig boek en terecht een klassieker.
49. De Burgerbaron - Luc Panhuysen
Een redelijk korte biografie van Joan Derk van der Capellen tot den Pol. Zijn strijd tegen Willen V en zijn pamflet Aan het volk van Nederland vormde het startschot voor de Patriottenstrijd en legde de kiem voor de moderne Nederlandse democratie. Interessant boek en bovenal heel prettig geschreven.
50. Boogie Man: The Adventures of John Lee Hooker in the American Twentieth Century - Charles Shaar Murray
Mijn vijftigste boek dit jaar is een dikke biografie over mijn grote held John Lee Hooker. Charles Shaar Murray is door de manager van Hooker eind jaren negentig gevraagd dit boek te schrijven, hierdoor had hij ongelimiteerde toegang tot JLH, is meegegaan op zijn tours en vertoefde veel bij Hooker thuis. Het resultaat is een mooi beeld van de bluesheld die een ontzettend sympathieke en open vent bleek, een goedzak waar nogal eens misbruik van werd gemaakt, dat is dan ook een rode draad door het boek heen. Tevens heeft de schrijver met veel mensen uit zijn omgeving en uit zijn verleden gesproken. De gehele 50-jarige carrière van Hooker komt voorbij, vanaf zijn jeugd tot een paar jaar voor zijn dood, en en passant leren we hoe de blues is ontstaan en is geëvolueerd tot hoe we het vandaag de dag kennen. Veel klassieke Hooker-albums komen voorbij, het opnameproces en hoe de diverse platenmaatschappijen met hun artiesten omgingen, in het bijzonder uiteraard John Lee Hooker en dat is niet best. Na een lange carrière en vele klassiekers op zijn naam te hebben begon John pas serieus geld te verdienen met het verschijnen van The Healer in 1990. Mooi boek, toen het uit was had ik eigenlijk alweer zin om opnieuw te beginnen.
Bret Easton Ellis noemde dit als een van zijn favoriete boeken dus ik werd nieuwsgierig, het stond al een paar jaar in de kast om eens gelezen te worden. Een intrigerend verhaal uit 1970 over een actrice met wie het psychisch niet bepaald goed gaat.
Ik zou het niet snel onder mijn favoriete boeken scharen en gelukkig was het een redelijk kort boekje, toch blij dat ik het eindelijk eens heb gelezen.
47. Shuggie Bain - Douglas Stuart
Ook geen boek om vrolijk van te worden maar wel erg goed. Gesitueerd in de jaren tachtig is dit het autobiografische verhaal van Shuggie, een jongen die worstelt met zijn ontluikende homoseksualiteit en het opgroeien met een moeder met een alcoholverslaving in een achterstandswijk in Glasgow. Een rauw boek maar erg meeslepend. Ik leefde best mee met die arme Shuggie...
48. The Catcher In The Rye - J.D. Salinger
Ik ging er altijd vanuit dat ik hem al eens had gelezen maar dat bleek niet het geval. Holden Caulfield is een karakter waar je gaandeweg van gaat houden, wat betreft eigenwijsheid deed hij mij ook steeds aan mijn zoon van 16 denken, daar valt soms ook niet mee te praten. Geweldig boek en terecht een klassieker.
49. De Burgerbaron - Luc Panhuysen
Een redelijk korte biografie van Joan Derk van der Capellen tot den Pol. Zijn strijd tegen Willen V en zijn pamflet Aan het volk van Nederland vormde het startschot voor de Patriottenstrijd en legde de kiem voor de moderne Nederlandse democratie. Interessant boek en bovenal heel prettig geschreven.
50. Boogie Man: The Adventures of John Lee Hooker in the American Twentieth Century - Charles Shaar Murray
Mijn vijftigste boek dit jaar is een dikke biografie over mijn grote held John Lee Hooker. Charles Shaar Murray is door de manager van Hooker eind jaren negentig gevraagd dit boek te schrijven, hierdoor had hij ongelimiteerde toegang tot JLH, is meegegaan op zijn tours en vertoefde veel bij Hooker thuis. Het resultaat is een mooi beeld van de bluesheld die een ontzettend sympathieke en open vent bleek, een goedzak waar nogal eens misbruik van werd gemaakt, dat is dan ook een rode draad door het boek heen. Tevens heeft de schrijver met veel mensen uit zijn omgeving en uit zijn verleden gesproken. De gehele 50-jarige carrière van Hooker komt voorbij, vanaf zijn jeugd tot een paar jaar voor zijn dood, en en passant leren we hoe de blues is ontstaan en is geëvolueerd tot hoe we het vandaag de dag kennen. Veel klassieke Hooker-albums komen voorbij, het opnameproces en hoe de diverse platenmaatschappijen met hun artiesten omgingen, in het bijzonder uiteraard John Lee Hooker en dat is niet best. Na een lange carrière en vele klassiekers op zijn naam te hebben begon John pas serieus geld te verdienen met het verschijnen van The Healer in 1990. Mooi boek, toen het uit was had ik eigenlijk alweer zin om opnieuw te beginnen.
3
geplaatst: 1 oktober, 18:22 uur
Het was niet mijn favoriete maand (zieke broer, dode oma) en ik heb op een bepaald moment zelfs vijf dagen achter elkaar niet gelezen. Ik kan me oprecht niet heugen dat ik ooit in mijn leven zoveel dagen achter elkaar geen boek heb aangeraakt.
De zes boeken die ik heb uitgelezen waren dan ook vooral dunnetjes. Er zat helaas niks bij dat ik echt heel goed vond, maar er was gelukkig ook maar één boek dat ik echt niet zo leuk vond. PICTURES OF YOU is een horror waar nauwelijks spanning in zit, dat bestaat niet in mijn wereld.
LOST LAMBS was een twijfelgeval, maar geef ik het voordeel van de twijfel omdat ik twee keer toch best hard gelachen heb. De rest was een stuk minder grappig en ik vond het vooral verhaaltechnisch maar een rommeltje.
THE CALAMITIES was een leuke dark fantasy die af en toe erg creepy is. Van ALDUS DE DODEN had ik erg hoge verwachtingen, en af en toe vond ik het erg mooi geschreven, maar ik vond lang niet alles interessant. De hoge verwachtingen werden dus niet helemaal ingelost.
Het nieuwste boekje uit de erg leuke 33 1/3 reeks ging over BLONDE van Frank Ocean, één van mijn favoriete albums van de 21e eeuw. Dit boekje zoomde mij iets te veel in op de persoonlijke sores van de schrijver, maar de liefde voor Frank Ocean is constant voelbaar en dat vond ik wel erg leuk.
2026 lijkt het jaar te gaan worden waarin ik poëzie ben gaan omarmen. PLAY THE PIANO LIKE A PERCUSSION INSTRUMENT UNTIL THE FINGERS BEGIN TO BLEED A BIT van Charles Bukowski vond ik een leuke bundel. Zijn rauwe, pretentieloze schrijven over alcohol, paardenraces en liefdeloze seks voelt altijd verfrissend aan. Niet alle gedichten vond ik geweldig, maar er zitten wel wat pareltjes tussen.
Op naar een leukere maand met meer leuke boeken!
66. Josh Malerman - Pictures of You
67. Chuck Wendig - The Calamities
68. Madeline Cash - Lost Lambs
69. Doireann Ní Ghríofa - Aldus de Doden
70. Yousef Srour - Frank Ocean's Blonde
71. Charles Bukowski - Play the Piano like a Percussion Instrument Until the Fingers Begin to Bleed a Bit
Lezende:
* Rebecca Perry - May We Feed the King
* Matt Dinniman - Dungeon Crawler Carl
* George R.R. Martin - A Dance with Dragons (die gaat in oktober eindelijk uit)
* Charles Simic - Aan de Wereld Komt Geen Eind
* Andreas Reckwitz - Verlies: Een Kernprobleem van de Moderniteit
De zes boeken die ik heb uitgelezen waren dan ook vooral dunnetjes. Er zat helaas niks bij dat ik echt heel goed vond, maar er was gelukkig ook maar één boek dat ik echt niet zo leuk vond. PICTURES OF YOU is een horror waar nauwelijks spanning in zit, dat bestaat niet in mijn wereld.
LOST LAMBS was een twijfelgeval, maar geef ik het voordeel van de twijfel omdat ik twee keer toch best hard gelachen heb. De rest was een stuk minder grappig en ik vond het vooral verhaaltechnisch maar een rommeltje.
THE CALAMITIES was een leuke dark fantasy die af en toe erg creepy is. Van ALDUS DE DODEN had ik erg hoge verwachtingen, en af en toe vond ik het erg mooi geschreven, maar ik vond lang niet alles interessant. De hoge verwachtingen werden dus niet helemaal ingelost.
Het nieuwste boekje uit de erg leuke 33 1/3 reeks ging over BLONDE van Frank Ocean, één van mijn favoriete albums van de 21e eeuw. Dit boekje zoomde mij iets te veel in op de persoonlijke sores van de schrijver, maar de liefde voor Frank Ocean is constant voelbaar en dat vond ik wel erg leuk.
2026 lijkt het jaar te gaan worden waarin ik poëzie ben gaan omarmen. PLAY THE PIANO LIKE A PERCUSSION INSTRUMENT UNTIL THE FINGERS BEGIN TO BLEED A BIT van Charles Bukowski vond ik een leuke bundel. Zijn rauwe, pretentieloze schrijven over alcohol, paardenraces en liefdeloze seks voelt altijd verfrissend aan. Niet alle gedichten vond ik geweldig, maar er zitten wel wat pareltjes tussen.
Op naar een leukere maand met meer leuke boeken!
66. Josh Malerman - Pictures of You
67. Chuck Wendig - The Calamities
68. Madeline Cash - Lost Lambs
69. Doireann Ní Ghríofa - Aldus de Doden
70. Yousef Srour - Frank Ocean's Blonde
71. Charles Bukowski - Play the Piano like a Percussion Instrument Until the Fingers Begin to Bleed a Bit
Lezende:
* Rebecca Perry - May We Feed the King
* Matt Dinniman - Dungeon Crawler Carl
* George R.R. Martin - A Dance with Dragons (die gaat in oktober eindelijk uit)
* Charles Simic - Aan de Wereld Komt Geen Eind
* Andreas Reckwitz - Verlies: Een Kernprobleem van de Moderniteit
0
geplaatst: 1 oktober, 20:37 uur
madmadder schreef:
71. Charles Bukowski - Play the Piano like a Percussion Instrument Until the Fingers Begin to
71. Charles Bukowski - Play the Piano like a Percussion Instrument Until the Fingers Begin to
Geweldige schrijver, ik heb inmiddels al een boekenplank vol met zijn werk. Het is bij hem wel altijd een kwestie van doseren, net zoals de bekende slogan mbt alcohol geldt wat mij betreft hetzelfde voor Bukowski's verhalen daarover...
1
geplaatst: 1 oktober, 21:18 uur
MarkS73 schreef:
Geweldige schrijver, ik heb inmiddels al een boekenplank vol met zijn werk. Het is bij hem wel altijd een kwestie van doseren, net zoals de bekende slogan mbt alcohol geldt wat mij betreft hetzelfde voor Bukowski's verhalen daarover...
(quote)
Geweldige schrijver, ik heb inmiddels al een boekenplank vol met zijn werk. Het is bij hem wel altijd een kwestie van doseren, net zoals de bekende slogan mbt alcohol geldt wat mij betreft hetzelfde voor Bukowski's verhalen daarover...
Dit was mijn eerste dichtbundel van hem. Drie romans gelezen. Inderdaad een erg fijn schrijver, maar inderdaad ook niet iemand van wie je het hele oeuvre achter elkaar wil lezen. Het gaat immers altijd over paardenraces, alcohol, liefdeloze seks en kutbaantjes.

1
geplaatst: 2 oktober, 12:38 uur
Ik was twee weken vrij in augustus, waarin ik wat meer heb gelezen:
Augustus:
19. El Laberinto de la Soledad - Octavio Paz (1950) 3*
20. The Drowned World - J.G. Ballard (1962) 3.5*
21. Pedro Páramo - Juan Rulfo (1955) 4*
22. The Forever War - Joe Haldeman (1974)l 2.5*
23. Het Bureau 1: Meneer Beerta - J.J. Voskuil (1996) 4*
September
24. High-Rise - J.G. Ballard (1975) 3,5*
25. The Sheltering Sky - Paul Bowles (1949) 4*
Bezig in:
Het Bureau 2: Vuile Handen - J.J. Voskuil (1996) l
The Self and its Brain-Karl Popper & John C. Eccles (1977)
Against Interpretation, and Other Essays - Susan Sontag (1961)
Ik zou de komende drie maanden kunstgrepen moeten gaan inzetten, wil ik aan het eind van dit jaar 40 boeken gelezen hebben. Het is echter geen halszaak. Leesgenot staat voorop.
Verder is Mexicaanse literatuur inderdaad best interessant. Daar wil ik meer van lezen. Het Bureau van Voskuil is een serie die mij vooralsnog erg bevalt. The Sheltering Sky was dit jaar de tweede geslaagde vondst in de wisselbieb op het station Utrecht,. De apocalyptische boeken van J.G. Ballard zijn tot slot ook fijn. We lezen door in de laatste kwart van dit jaar!
Augustus:
19. El Laberinto de la Soledad - Octavio Paz (1950) 3*
20. The Drowned World - J.G. Ballard (1962) 3.5*
21. Pedro Páramo - Juan Rulfo (1955) 4*
22. The Forever War - Joe Haldeman (1974)l 2.5*
23. Het Bureau 1: Meneer Beerta - J.J. Voskuil (1996) 4*
September
24. High-Rise - J.G. Ballard (1975) 3,5*
25. The Sheltering Sky - Paul Bowles (1949) 4*
Bezig in:
Het Bureau 2: Vuile Handen - J.J. Voskuil (1996) l
The Self and its Brain-Karl Popper & John C. Eccles (1977)
Against Interpretation, and Other Essays - Susan Sontag (1961)
Ik zou de komende drie maanden kunstgrepen moeten gaan inzetten, wil ik aan het eind van dit jaar 40 boeken gelezen hebben. Het is echter geen halszaak. Leesgenot staat voorop.
Verder is Mexicaanse literatuur inderdaad best interessant. Daar wil ik meer van lezen. Het Bureau van Voskuil is een serie die mij vooralsnog erg bevalt. The Sheltering Sky was dit jaar de tweede geslaagde vondst in de wisselbieb op het station Utrecht,. De apocalyptische boeken van J.G. Ballard zijn tot slot ook fijn. We lezen door in de laatste kwart van dit jaar!
0
geplaatst: 2 oktober, 12:48 uur
https://www.librisprijs.nl/wp-content/uploads/2026/03/Schrijber-Coco-omslag-vdh9789025318406-644x1024.jpg
Gemengde gevoelens. Het is een boek die de boodschap er enorm dik bovenop legt, ook in de zin dat die haast letterlijk wordt opgeschreven. Ik hou daar niet zo van. Laat mij zelf lekker nadenken.
Heeft verder zeker wel z'n momenten. 3*
Gemengde gevoelens. Het is een boek die de boodschap er enorm dik bovenop legt, ook in de zin dat die haast letterlijk wordt opgeschreven. Ik hou daar niet zo van. Laat mij zelf lekker nadenken.
Heeft verder zeker wel z'n momenten. 3*
* denotes required fields.

