December:

30. Gabriel García Márquez - Honderd Jaar Eenzaamheid

Ik lees zelden een boek in het Nederlands, maar de Colombiaanse vriend die dit boek cadeau gaf stond erop dat ik hem in het Nederlands zou lezen, omdat dat volgens hem dichter bij het oorspronkelijke Spaans lag. Ik heb er uiteindelijk lang (+/- drie weken) over gedaan om het uit te lezen, maar dat was niet omdat ik niet onmiddelijk gegrepen werd door García Márquez' magische realisme. Een geweldige geschiedenis van de familie Buendía, stichters van het Colombiaanse dorp Macondo, dat je constant op het verkeerde been zet en commentaar geeft op allerlei grotere contextuele narratieven: lokale gewoontes en cultuur, Colombiaanse nationale politiek, Amerikaans neokolonialisme, ga zo maar door. Een klassieker die die status dubbel en dwars verdient. 9,3/10

Ik heb het afgelopen jaar dus dertig boeken gelezen, en dit waren mijn tien favorieten (beknopte recensies zijn terug te vinden in dit topic):

1. Mikhail Bulgakov - The Master and Margarita (1966) - fantasy / satire
2. Gabriel García Márquez - Honderd Jaar Eenzaamheid (1967) - familiesaga / historische fictie
3. Brian Catling - Hollow (2012) - dark fantasy / historische fictie
4. Ursula K. Le Guin - The Left Hand of Darkness (1969) - science fiction
5. Brian Catling - The Vorrh (2012) - dark fantasy
6. Karl Ove Knausgård - The Third Realm (2022) - gothic horror
7. Olga Tokarczuk - Drive Your Plow Over the Bones of the Dead (2009) - mysterie / ecokritiek
8. Safae El Khanoussi - Oroppa (2024) - diaspora
9. Tsitsi Dangarembga - Nervous Conditions (1988) - postkoloniaal / coming of age
10. Michel Nieva - Dengue Boy (2023) - science fiction / satire

Met als honorable mention de Annihilation trilogie van Jeff VanderMeer - een sciencefictionsaga met elementen uit kosmische horror die afgelopen jaar met Absolution onverwachts een vierde deel heeft gekregen. Deze staat op de lijst voor 2026, net als o.a. deel twee en drie van Catlings Vorrh-trilogie, het volgende deel van Knausgårds horrorsaga, minstens één Cormac McCarthy, en een paar boeken met non-fictie over Palestina.

https://www.boekmeter.nl/book/89082

Na een aantal thrillers rond Erika Foster, nu een nieuw hoofdpersonage: Kate Marshall.
Interessant achtergrond verhaal waar meteen wat mee gedaan wordt, verder biedt deze thriller weer alle ingrediënten van een goeie Bryndza.

Januari 2026:

Geen fijne maand voor mij, januari 2026. Gelukkig wel een top leesmaand. Vijf boeken uitgelezen (trouwe volgers weten dat dit doorgaans mijn maximum is) en ze waren vrijwel allemaal dik de moeite waard.

1. De Wereld van Gisteren: Herinneringen van een Europeaan - Stefan Zweig (1942) 4,5*

Het best geschreven 'vroeger was alles beter'-pamflet ooit? Geweldig portret van het oude Europa, vol kleine (maar daarom net zo waardevolle) details en grootse analyses. Op het einde snapte ik, gezien zijn doorheen het boek eloquent uiteengezette opvattingen en achtergrond, de wanhoop van Zweig wel een beetje, en waar dit allemaal toe geleid heeft, ook al had hij het in WOII veel beter dan een boel andere Joden. Een grootse schrijver en op het eerste zicht ook een aimabele man, wil zeker ook wel wat fictie van hem lezen in de toekomst.

2. Het Verlies van België: De Strijd tussen de Nederlandse Koning en de Belgische Revolutionairen in 1830 - Johan Op de Beeck (2015) 4*

Terwijl pakweg de Fransen en de Amerikanen hun revoluties vaak van voor naar achter en weer terug kennen, zijn wij nuchtere Belgen een heel stuk minder geslaagd in het levendig houden en mythisch maken van ons eigen moment op de barricaden. Op de Beeck vult de lacunes meesterlijk in en ondertussen blijft het verteltempo ook nog eens prettig hoog. Erg sterk!

3. Reizen zonder John: Op Zoek naar Amerika - Geert Mak (2012) 4*

Als groot fan van zowel ome Geert als ome John stond deze uiteraard ook al een tijdje hoog op de verlanglijst. Erg interessant reisverslag-essayverzameling-hybride, wat me achteraf vooral is bijgebleven, is hoeveel latent aanwezige zaken die Mak hier beschrijft rond de minder mooie kant van de VS, echt aan de oppervlakte zijn getrokken met de verkiezingen van Trump. Mak zag het in 2016 vast allemaal wel al aankomen.

4. De Veroveraar - Jan Kjærstad (1996) 4,5*

De Verleider las ik verleden jaar en vond ik al erg goed (zij het misschien net wat te lang). En De Veroveraar blijk ik nog een heel stuk beter te vinden, geniaal hoe het zowel opbouwt op het vorige boek, als het bij vlagen stevig ondermijnt. Ook qua schrijfstijl en oog voor detail wordt de lat deze keer alleen maar hoger gelegd. Zeer benieuwd dus naar de afsluiter van de trilogie, gaat denk ik geen jaar duren voor ik die uit de bib meeneem. Zin in!

5. Een Soort Eelt - Rinske Bouwman (2024) 3*

Rinske Bouwman is als ik me het goed herinner een kennis van ons aller Koenr, hij was in ieder geval zo lief om me dit boek te leen te geven. Ik vond het helaas niet super verheffend tbh, al waren de stukken die zich in Mongolië afspeelden soms nog best goed. Het Nederlandse luik ging ik toch een stuk minder goed op, het bleef een beetje te passief allemaal. Maar naar Mongolië wil ik nu in ieder geval nog liever op reis dan voor ik het boek las, toch ook wel mooi.

https://www.deslegte.com/images/cached/resample/webp/data/uploads/1125/1800/cms_visual_3588263.jpg_1755829059000_1125x1800_0.8_p-eeae531b64.webp
https://www.meulenhoff.nl/sites/default/files/covers/9789052860978.jpg

Januari was extreem druk, maar ik vond gelukkig de rust en tijd om te lezen. Het resultaat is het hoogste aantal uitgelezen boeken in een maand sinds mijn kindertijd.

1. Anna Hope - Albion. Familiedrama nav het overlijden van de pater familias. In het begin had ik lichte Saltburn associaties maar het werd helemaal niet unhinged. Goed geschreven en gelaagd, 3,5*.
2. Maggie O'Farrell - Hamnet. Met het oog op de verfilming las ik dit boek voor de tweede keer en ook deze keer hield ik het niet droog. 5*
3. Samuel Satin - Song of the Sea graphic novel. Ik zag de animatiefilm met dezelfde titel een paar jaar geleden en dat is oprecht 1 van de mooiste animatiefilms die ik ooit heb gezien: prachtige beelden, verhaal vol verwijzingen naar Ierse mythologie en soundtrack met oa de stem van Lisa Hannigan. In graphic novel vorm verlies je altijd iets van het verhaal, maar de illustraties zijn net zo wonderschoon. 4,5*
4. Terry Pratchett - Hogfather. Misschien een beetje gek om januari een boek te lezen over een kerstman-achtige figuur (en de dood) maar ik vond dat het wel kon omdat ik m'n kerstboom nog in huis had. Zoals je van Pratchett kan verwachten zit het vol gekke wendingen en bizarre humor. 3,5*
5. Jaap Robben - Birk. Het is mijn voornemen om eens wat vaker een boeken van NL schrijvers te lezen, gelukkig heb ik een bieb abo. Paar jaar geleden was ik erg onder de indruk van Zomervacht en ook Birk beviel mij prima - hoewel het na een tijdje wat langdradig werd. 3,5*
6. David Barnett - Scuttler's Cove. Mijn fijnste ontdekking vorig jaar was het folk horror boek Withered Hill, SC speelt zich af in hetzelfde "universum" maar dan aan de kust van Cornwall. Net zoals de voorganger een heerlijke mix van typisch Engelse scènes gemixt met paganistische taferelen en bloederige moorden. In maart komt deel drie uit, die staat al in de pre-order. 4*
7. Stephen King - Fairy Tale. In principe is dit precies mijn ding: sprookjes gemixt met het echte leven, vol wendingen. Het had alleen de helft korter gekund (gemoeten), het daadwerkelijke avontuur in de "andere wereld" begon pas na ca 200 pagina's en toen was ik al bijna afgehaakt. 3*
8. Jorick Goldewijck - Films die nergens draaien. Ik raad aan om af en toe eens een kinder of jeugdboek te pakken, zeker als ze zo ontroerend, origineel en goedgeschreven zijn als deze. 4,5*

1. David van Reybrouck - Revolusi 4,5*
2. Simon Carmiggelt - Torren aan de Lijm 3,25*
3. Kim Stanley Robinson - Green Mars 3,25*
4. Kim Stanley Robinson - Blue Mars 3*
5. P.A. Daum - Uit de Suiker in de Tabak 4,25*
6. Ronald Giphart - Ten Liefde 3*
7. Genevieve Cogman - The Mortal Word 3,75*
8. Sarah Beth Durst - The Lost 3,5*

David van Reybrouyck was eind vorig jaar keynotespreker op een congres waar ik was, en hoewel zijn verhaal helemaal niet specifiek over Nederlands-Indië ging, gebruikte hij daar wel de metafoor die hij in Revolusi voortdurend gebruikt. Het was een geweldig verhaal, en tezamen met mijn toegenomen belangstelling voor de geschiedenis van de oost, was het een goede aanleiding om zijn boek te lezen. Geweldig! Ik weet dat de gespecialiseerde historici wel wat problemen met zijn aanpak hebben, maar de grote hoeveelheid oral history en de blik van buiten - plus dat ik een behoorlijke basiskennis heb, maar bepaald geen kenner ben - maakten het voor mij een zeer lezenswaardig boek en een goed begin/vervolg voor verdieping in de gebeurtenissen bij de onafhankelijkheidsoorlog in Indonesië.

Kim Stanley Robinson schrijft science-fiction en Green Mars en Blue Mars zijn respectievelijk het vierde en vijfde boek dat ik van hem lees, en onderdeel van de trilogie waarvan het vorige maand gelezen Red Mars de eerste was. Tweeduizend pagina's over de kolonisatie van Mars, dat kan op zich een goed verhaal opleveren en het eerste deel is dat voor een deel ook wel. Bij delen twee en vooral drie raakt een doorlopende verhaallijn echter steeds meer naar de achtergrond, is er een eindeloze fixatie op enkele karakters, te veel wetenschappelijk geneuzel en vooral een niet heel erg attractieve schrijfstijl. Dat laatste was overigens bij de eerste twee boeken die ik van Robinson las ook al zo, maar daar werd het nog gered door de interessante settings en dat was bij deze trilogie helaas onvoldoende het geval.

Tot slot nog hulde voor Uit de Suiker in de Tabak, een roman over ongelijkheid en een roman over Indië en in zekere zin een boek dat voortborduurt op de Max Havelaar, maar dan met een naturalistische insteek. Ongekend vooruitstrevend voor 1884...

Januari 2026:

1. Banana Yoshimoto - Moshi Moshi (2010) 4*

Erg fijne Yoshimoto weer over verlies en de periode van rouw die daarop volgt. Een boek dat uitnodigt om te vertragen en dat veel wijsheid bevat. Perfect boek om het oude jaar mee te beëindigen en het nieuwe jaar mee te beginnen.

2. Kay Chronister - The Bog Wife (2024) 3*

Soms erg sfeervol, deze gothic horror, maar vaak ook behoorlijk saai. Telkens wanneer je denkt: oh nu wordt het leuk, slaat Chronister een weg in die tegenvalt.

3. Jonathan Miles - Eradication (2026) 3,5*

Erg goed geschreven roman, leuk uitgangspunt (man moet naar eiland om daar alle geiten af te schieten om het eiland te redden) maar ik zat telkens te wachten op een plottwist of een interessante openbaring die uiteindelijk niet kwam.

4. Robert A. Heinlein - Starship Troopers (1959) 3,5*

Leuke sci-fi die een boeiende vraag beantwoordt: hoe zou de wereld eruitzien wanneer we in oorlog zijn met een buitenaards ras? Interessant om een boek te lezen waarin het leger in zo'n positief daglicht gezet wordt, maar heel veel meer dan boeiende world-building is dit niet. Ik heb me meerdere keren afgevraagd: waar is het verhaal nu eigenlijk? Wat dat betreft is de verfilming van Paul Verhoeven wel leuker (maar die heeft dan weer niet de boeiende ideeën uit het boek).

5. René ten Bos - Het Laatste Woord (2025) 4*

Goede filosofie waarbij ik vooral heb genoten van de manier waarop Ten Bos prikkelende ideeën, kunstuitingen en hedendaagse maatschappelijke fenomenen aan elkaar verbindt. Zeker voer om op door te denken.

6. Anya Niewierra - Het Dossier (2016) 1,5*

Wat een gedrocht is dit. De Camino vond ik al niet geweldig, maar daar kon ik nog wel om lachen, maar deze is echt om te huilen. Een irritant hoofdpersonage, slechte dialogen, totaal ongeloofwaardig en het verhaal lijkt rond pagina 200 al wel verteld en Niewierra krijgt het vervolgens voor elkaar om het verhaal nog 200 (!) pagina's te rekken.

7. Paul Harding - This Other Eden (2023) 3,5*

Boeiend boek over een gemeenschap die vreedzaam op een eiland leeft, maar die wordt gesommeerd om het eiland te verlaten. Niet geweldig of zo, maar wel goed geschreven en erg onderhoudend.

8. Peter Venmans - Frivoliteit (2025) 3*

Een filosofisch onderzoek naar het begrip 'frivoliteit' en wat we vandaag de dag met dat begrip moeten / kunnen. Sommige hoofdstukken zijn erg leerzaam en interessant, andere hoofdstukken zijn een stuk minder boeiend. Maar bovenal miste ik een overkoepelend idee, het zijn nu vooral losse flodders zonder samenhang.

9. Andrew Miller - The Land in Winter (2024) 4*

We volgen twee echtparen begin jaren zestig van de vorige eeuw in Engeland, tijdens een echte horrorwinter. Vanaf het moment dat de sneeuw begint te vallen, raken de vier hoofdpersonen op drift. Grote geheimen komen uit en persoonlijk leed komt aan de oppervlakte. Ondertussen voel je de nasleep van de Tweede Wereldoorlog en de invloed ervan op de personages. Bijzonder goed geschreven en een heerlijke slowburner.

Nu aan het lezen:

* Nadia de Vries - Overgave op Commando (2025)
* Musa Al-Gharbi - We Have Never Been Woke (2024)
* Murray Leinster - Pirates of Zan (1959)
* Robert Macfarlane - Is a River Alive? (2025)

Januari was een erg drukke maand. Toch het e.e.a uitgelezen:

1. Wierd Duk in Nederland: Reportages uit een Land op Drift - Wierd Duk (2022) 3*
2. Guns, Germs, and Steel: The Fates of Human Societies - Jared Diamond (1997) 4*
3. The Heart of the Matter - Graham Greene (1948) 3.5*

Bezig in:
The End of the Affair - Graham Greene (1951)
Liefde: Mijn Strijd 2 - Karl Ove Knausgård (2009)

Januari 2026

1. Andreas Malm - The Destruction of Palestine Is the Destruction of the Earth
Puik lezing-omgeturnd-tot-essay van eco-activist en academicus Malm, die het meest bekend is van het ook uiterst sterke polemische manifesto How to Destroy a Pipeline. Van het argument uit de titel heeft het me niet per se overtuigd, maar verder was er inhoudelijk niets op af te dingen. 6,8/10

2. Don Carpenter - Hard Rain Falling
Alom geprezen Amerikaanse klassieker die me maar half wist mee te slepen. Waar dat precies aan lag vind ik moeilijk te zeggen, want het was zeker knap geschreven en normaliter ben ik altijd te porren voor een flink potje nihilisme, maar ik heb geen moment echt willen weten waar het nou allemaal naartoe zou gaan. Desalniettemin 7,5/10

3. Cormac McCarthy - Blood Meridian
Sja. madmadder had het goed gezien, dit was een schot in de roos voor mij. McCarthy moet wel één van de grootste woordkunstenaars zijn die ik ooit heb gelezen. Met zijn schrijfstijl greep hij me gelijk bij de strot - maar wat is dit een allejezus niet normaal kwaadaardig boek zeg. Vanaf het moment dat the kid zich aansluit bij de Glanton gang heb ik het een paar keer weg moeten leggen om bij te komen van de verdorvenheid van wat ik net voor me heb gezien. En met dit boek en Hard Rain Falling heb ik m'n jaarlijkse quota van het n-woord lezen wel weer gehad. Dat terzijde was dit voor mij weer een duidelijk meesterwerk, had ik dit afgelopen december gelezen dan had het met gemak de top drie van het jaar gehaald. 9,3/10

https://media.s-bol.com/Nw0Bq8nGOqEN/Q1vR6x0/546x840.jpg

Toevallig stond de Golden Earring de afgelopen weken weer flink in de belangstelling, maar dat was eigenlijk niet eens de reden dat ik aan deze biografie was begonnen. Wel wordt erin best wel wat aandacht besteedt aan de concertreeks, die dan nog plaats moet vinden, en de ophef die er over de line-up is. Het is wel een beetje illustratief voor de relatief zwakke tweede helft van het boek. Dat zit zo...

Auteur Robert Haagsma volgt de Earring al decennia, eerst als fan en vervolgens zal hij gedurende zo'n 35 jaar als muziekjournalist veel over de band schrijven. Hij heeft dus veel materiaal liggen en veel concerten bijgewoond. Uit die informatie put hij logischerwijs, maar te vaak op een manier dat het recyclen wordt - een hoofdstuk over een album uit 2012 leest dus ook als een stuk uit 2012, inclusief delen van citaten die gewoon niet relevant meer zijn. Ook het zinloze opnoemen van setlisten voegt vaak niets toe, omdat er geen analyse op volgt.

Eigenlijk is het een van de voorkomens van het gebrek aan een goede redacteur. Het boek bevat bijvoorbeeld veel typefouten - waarvan een behoorlijk deel zelfs door elke spellingcontrole opgemerkt zou moeten zijn, en af en toe zelfs merkwaardige passages (een 'verhitte internetdiscussie', ca. 1992 - yeah right). Ook barst het boek van de geweldige anekdotes, maar best een deel daarvan is zo volstrekt irrelevant voor de verhaallijn dat ze best weggelaten hadden kunnen worden. Dat geldt ook voor allerlei merkwaardige artiestbiografietjes, die volgen als de Earring bijvoorbeeld bij zo'n artiest in het voorprogramma heeft gestaan (Todd Rundgren...) of als ze zelf fan zijn van de band. Leuk, maar niet relevant. Een pagina of vijftig had zo moeiteloos geschrapt kunnen worden.

Al met al lazen de pagina's die de periode tot en met het midden van de jaren '80 een stuk beter weg, maar ook in zijn totaliteit is het een prima boek. De auteur geeft genoeg contextinformatie over tijd en plaats, heeft veel hoofdrolspelers en bijfiguren geïnterviewd en heeft zoals gezegd veel mooie anekdotes. Dat maakt dat je de band als lezer ziet groeien van een zolderkamerproject van een paar tieners tot de grootste band die Nederland ooit gehad heeft.

https://www.boekmeter.nl/images/cover/116000/116294.jpg?cb=1768649096

https://media.s-bol.com/NZEMoopA6LK/804x1200.jpg

Aangezien ik deze maand geen boek meer uit ga lezen, alvast mijn update van februari.

9. Tomm Moore – The Secret of Kells graphic novel – 3.5*
Een nieuwe maand, een nieuwe graphic novel. Ik heb de film the Secret of Kells 1x gezien en het greep me minder dan the Song of the Sea (waarvan ik de graphic novel versie vorige maand las). De illustraties zijn wederom prachtig, maar op sommige pagina’s is de layout ietwat verwarrend en lijken er belangrijke momenten te zijn overgeslagen.
10. Robert Macfarlane – Landmarks – 3.5*
De Engelse natuur- en cultuurschrijver Robert Macfarlane kan weinig fout doen bij mij, zijn oudere werk Landmarks bevat al veel elementen die ik erg waardeer, al is het met vlagen nog wat langdradig. De lijsten met lokale woorden voor allerlei natuurfenomenen zijn interessant, maar halen ook de ‘flow’ uit het boek.
11. Diana Wynne Jones – Howl’s Moving Castle – 4*
Een jeugdklassieker, die wat mij betreft langzaam op gang komt en uiteindelijk een dikke voldoende wordt. Het karakter uit de titel is een groot deel van het verhaal ontuitstaanbaar, dat helpt ook niet echt.
12. Eimear McBride – A Girl is a Half-formed Thing – 2*
Ik nam dit dunne boekje (200 pagina’s) mee op reis omdat het precies in mijn handtas paste, zonder ook maar iets te weten over de inhoud. Als ik dat had geweten had ik ‘m thuisgelaten: stream of consciousness schrijfstijl is 9 van de 10 keer niet mijn ding, geen enkel karakter werd bij naam genoemd en het verhaal was tot het einde ontzettend deprimerend.
13. Kim Curran – Brigid – 4*
Nadat ik op mijn bestemming aankwam (Belfast) ben ik gelijk naar de Waterstones gelopen voor een ander (beter) boek en tot mijn grote vreugd lag daar de nieuwe van Kim Curran. Ik genoot vorig jaar enorm van haar feministische interpretatie van the Morrigan en dit keer is een ander karakter uit de Ierse mythologie aan de beurt. Er zijn veel discussies over of Brigid nu een Keltische godin of een katholieke heilige was, dit boek mengt de twee invalshoeken op een inventieve manier. Een ode aan sisterhood, een goede boodschap in deze tijden.
14. Colm O’Regan – Gallivanting with Words – 4,5*
Ik blijf in de Ierse hoek met dit humoristisch geschreven boek over de geschiedenis, variaties en eigenaardigheden van Hiberno-English. Ik kocht het voor mijn eigen vermaak (ben nu eenmaal een taalnerd) maar ik ga het ook zeker gebruiken voor mijn masteropleiding en wie weet ooit voor mijn bovenbouwklassen.
15. J.M. Synge – The Playboy of the Western World – 3*
Ik sloot mijn Ierse hyperfixatie van deze maand af met dit toneelstuk uit 1907. Ik vind dit soort teksten niet heel fijn lezen, maar het werd me aangeraden door een vriendin. Destijds was het een groot schandaal, vanwege het typische West-Ierse taalgebruik en de (met vlagen gewelddadige) verhaallijn. Het leest prima weg, maar ik zou toch liever een keertje een uitvoering bijwonen.

Februari 2026:

1. Endurance: De Ongelooflijke Reis van Shackleton - Alfred Lansing (1959) 4*

Holy shit, wat een verhaal. Schipbreuk in de wateren rond Antarctica anno 1914. De werkelijkheid is vaak nog veel gestoorder dan eender welk verhaal waar je als fictieschrijver mee voor de dag kunt komen, zo blijkt hier maar weer eens. Echt zo'n boek dat je maar moeilijk neer kan leggen eens je 'm hebt opgepakt.

2. Monte Carlo - Peter Terrin (2014) 3,5*

Zeer uitgepuurd werkje, en best leuk om te lezen, maar het lijkt soms alsof de schrijver's grootste focus vooral lag op het wegbranden van ieder stukje overtollig vet, in plaats van het verhaal tot leven te laten komen. Mooie taal en sfeer, maar mij net wat te afstandelijk om echt hoog te scoren.

3. Zijne Excelentie E. Rougon - Émile Zola (1876) 3*

Ik ga vrolijk door met Zola's monumentale Rougon-Macquart-reeks, dit was mijn zesde, hierna nog veertien te gaan Dit is een van de eerdere boeken in de reeks (je kan ze op een enkele uitzondering na in willekeurige volgorde lezen, en dat doe ik dan ook), en ondertussen begint het me op te vallen dat die eerste boeken voornamelijk karakterschetsen zijn met heel losse plots, meer dan dat er echt geprobeerd wordt een spanningsboog en een sluitende narratieve constructie op te zetten. Is iets minder mijn ding dan hoe Zola het aanpakt in de latere delen, ook omdat ik die E. Rougon niet eens zo'n interessant personage vond, maar de inkijk in de corruptie aan het Franse hof ten tijde van Napoleon III was bij vlagen toch wel interessant, grappig en, verhip, herkenbaar.

4. Rejection: Fiction - Tony Tulathimutte (2024) 3,5*

Dit is wel het meest eigentijdse boek dat ik sinds lang gelezen heb, ik snap waarom het in december in zoveel eindejaarslijstjes opdook. En het is nog goed geschreven ook, alle personages waren zo antipathiek als maar kon zijn en toch bleef ik op een enkele uitzondering na geboeid. Super jammer dus dat Tulathimutte zich in zijn eigen climax laat verleiden tot een 'ha ha kijk mij eens meta zijn, wat ben ik toch sim hé'-einde dat in een postmoderne roman uit de jaren '60 misschien nog fris enigszins fris had geroken, maar nu toch echt niet meer, en ook ontzettend haaks stond op de eigentijdse vibe waar hij de rest van het boek zo stevig op inzette.

9. Christiaan van der Spek - Sous les Armes, het Hollandse Leger in de Franse Tijd
10. Robert Haagsma - Golden Earring, de Biografie 3,5*
11. SelLin Yu - Alchemised 3,5*
12. Tonke Dragt - De Torens van Februari -
13. A.F.Th. van der Heijden - De Helleveeg 4*
14. Karl Ove Knausgaard - Dancing in the Dark 4,25*
15. Hilary Mantel - Beyond Black 3,5*
16. John Lanchester - Capital 3,75*

Veel gelezen in februari. Hoogtepunt was het vierde deel in de My Struggle-serie van Knausgaard: niets nieuws onder de zon, wel gewoon goed. Ook goed was de relatief korte roman De Helleveeg, die her en der in de Tandeloze Tijd-reeks ingrijpt, maar ook goed op zichzelf te lezen valt.

Een beetje een tegenvaller na het fantastische The Wall was Capital - niet dat het niet goed geschreven is, alle individuele verhaaltjes zijn de moeite waard, maar de samenhang is wel erg dun, en eigenlijk wordt de verhaallijn die de achterflap belooft, gewoon niet waargemaakt. Beyond Black is goed geschreven, maar qua verhaal gewoon niet zo mijn ding, en dat geldt nog meer voor De Torens van Februari, dat ik niet eens heb uitgelezen.

Alchemised van SenLin Yu viel qua uiterlijk nogal op in de boekwinkel en de achterflap beloofde ook nogal wat. Uiteindelijk viel ook dit boek wat tegen - het begon erg goed, maar de uiteindelijke conclusie - na duizend pagina's - was vooral dat de schrijfster eigenlijk een puinhoop heeft gemaakt van de opbouw van het verhaal. Wel was het grappig om - achteraf - te lezen dat het boek een compleet herbewerkte versie is van een stuk Harry Potter-fan fiction.

Even inhalen:

Januari:

01. Ursula K. Le Guin - The Dispossessed: An Ambiguous Utopia (1974) / 4,0*
02. Mercè Rodoreda - Mirall Trencat [Gebroken Spiegel] (1974) / 4,0*
03. Rexhep Qosja - Vdekja Më Vjen Prej Syve Të Tillë [Die Ogen en de Dood] (1974) / 3,5*
04. Maria Mercè Marçal - La Passió Segons Renée Vivien [The Passion According to Renée Vivien] (1994) / 3,5*
05. Clarice Lispector - Perto do Coração Selvagem [Near to the Wild Heart] (1943) / 3,5*

Een fijn begin van het jaar: The Dispossessed is mijn 3e Le Guin en mijn favoriet van haar tot nu toe. Enkele passages vond ik wel iets te makkelijk in het contrast dat ze willen laten zien tussen de 2 planeten, en wat onnodig afwijken in toon, maar andere - vooral over de jeugd van het hoofdpersonage - vond ik dan weer onverwacht ontroerend en laten de wereld waarin het zich afspeelt helemaal tot leven komen. Erg sterke sci-fi roman.

Gebroken Spiegel is een vrij groots opgezette en prachtig geschreven familiegeschiedenis. Rodoreda weet met zeer precies taalgebruik enorm veel gevoel op te wekken. Emotioneel was ik er net iets minder ondersteboven van dan van Colometa dat ik enkele jaren terug las, maar dit is opnieuw een prachtig boek. Ik ga op zoek naar al haar werk nu, wat een geweldige schrijfster.

Die Ogen en de Dood, een boek dat zowel verboden werd door de Servische als de Albanese staat, is een beklemmend, maar ook opvallend speels, ironisch en fris verhaal over de lotgevallen van een schrijver in een kleine Albanese gemeenschap in Kosovo. De opbouw is behoorlijk vrijblijvend en niet alle stukken zijn even sterk, maar een boel passages zullen me nog lang bijblijven.

In Barcelona heb ik in een 2ehands zaakje The Passion According to Renée Vivien van Maria Mercè Marçal opgepikt, Het is een soort speculatieve fictie die zich voornamelijk rond 1900 afspeelt en het leven van de dichteres Renée Vivien reconstrueert, en dat afwisselt met een andere verhaallijn in 1984 over een documentaire-filmmaakster die research doet naar haar leven. Het boek bevat perspectieven van een boel verschillende personages en is af en toe werkelijk prachtig, maar af en toe ook wel wat hoogdravend en het boek had gerust met enkele literaire vondsten minder gekund. Al met al wel een interessante en bij vlagen sterke roman. Wellicht dat ik een keer ergens een poezie-bundel van Marçal kan oprakelen, ze is voornamelijk bekend als dichter.

En ik heb eindelijk een beginnetje gemaakt aan het oeuvre van Clarice Lispector. Dat begint met het vrij meanderende en nogal melancholische Near to the Wild Heart waar ze in 1943 mee debuteerde . Een fijne en behoorlijk eigenzinnige roman, ik ben benieuwd naar haar latere werk.

Februari:

06. Karel Čapek - Obyčejný Život [Een Doodgewoon Leven] (1934) / 3,5*
07. César Aira - Un Episodio en la Vida del Pintor Viajero [Een Episode uit het Leven van een Landschapsschilder] (2000) / 3,5*
08. Siburapha - Khang Lang Phap [Behind the Painting] (1937) / 3,5*
09. Paul Brondeel - Ik, Blanke Kaffer (1970) / 3,5*

In februari heb ik een stuk minder tijd vrijgemaakt om te lezen, deels door werk, deels door de OS. Deze 4 boeken waren allen aanzienlijk korter dan de 5 die ik in Januari las.

Een Doodgewoon Leven is opnieuw een fraai werk van Čapek, al komt het niet in de buurt van War with the Newts. Het nog geen 100 pagina's tellende boekje van Aira is een semi-fictief verslag van een bijzonder moment in het leven van Johann Moritz Rugendas (1802-1858) tijdens zijn reizen door Zuid-Amerika, erg onderhoudend, kleurrijk, en een beetje bizar.

Behind the Painting is een grote Thaise klassieker en een fraai geschreven verhaal over een onmogelijke liefde vanuit het oogpunt van een 23-jarige student. Het doet wat oubollig aan hier en daar, maar er schuilt een hoop gevoel in de tekst en de roman geeft een fraaie sfeertekening van de sociale en klasseverhoudingen in de jaren '30.

Ik, Blanke Kaffer tenslotte, is het relaas van een behoorlijk narcistische en racistische Belg die voor het geld als douanebeambte in Congo gaat werken. Het boek is in de 1e persoon geschreven en vormt eigenlijk een niet aflatende stroom aan worstelingen en twijfel van een hoofdpersonage dat zich nergens thuisvoelt en duidelijk met een gebrek aan eigenwaarde/zelfliefde worstelt. Ik vond met name de eerste helft erg sterk, in de tweede helft wordt het ietwat monotoon en herhalend, waardoor het geheel toch wat aan kracht verliest.

Momenteel onder meer bezig in Kees de Jongen.

Februari

4. Terry Pratchett - Night Watch
Tot nu toe heb ik de Discworld boeken min of meer op volgorde gelezen - ik weet het, dat hoeft niet per se - maar ik kreeg deze vorig jaar als cadeau en besloot deze als volgende te lezen. De beste en meest volwassen Pratchett die ik tot nu toe heb gelezen, die vergeleken met zijn andere boeken die ik heb gelezen veel stof tot nadenken gaf. Wanneer het boek serieus poogde om iets te zeggen over de politiek en de politie vond ik het wat tegenvallen, Pratchett staat bekend als sociaal-progressieve fantasyschrijver maar verwacht niet het type sterke analyse en speculatieve verbeelding dat bijv. LeGuin (in haar sci-fi tenminste) wel biedt. 7,8/10

5. Anthony Lowenstein - The Palestine Laboratory
Veel geprezen boek over de manier waarop Israel de technologie en ideologie van oorlog en surveillance exporteert naar de rest van de wereld, maar ik kan me helaas niet vinden in de lovende kritieken. Schrijftechnisch was dit echt een drama om doorheen te komen, Lowenstein heeft totaal niet de vaardigheid om er een overtuigend, meeslepend of samenhangend betoog van te maken. Inhoudelijk staat het wel bomvol (ha. ha.) kritieke informatie, en als je alles op een rijtje zit schetst het een verschrikkelijk beeld, maar als boek werkte het voor mij voor geen meter. En uiteindelijk heb ik vrij weinig geleerd over Palestina voor een non-fictie boek dat dat in de titel heeft staan. Wel heb ik wel veel geleerd over de verwevenheid van de Israelische staat met de nationale en internationale wapenhandel en de informatie- en surveillanceindustrie. Als boek kan ik het echter niet hoger geven dan een 4/10

Gelezen in februari

10. Nadia de Vries - Overgave op Commando (2025) 1,5*
Het debuut van De Vries vond ik al zeer matig, maar goed, deze laatste roman staat op de longlist voor de libris en iedereen is er enthousiast over. Een herkansing dus, ook in dit boek lees ik vooral een schrijver die graag boeken wil schrijven, maar die werkelijk waar helemaal niks te vertellen heeft.

11. Musa al-Gharbi - We Have Never Been Woke (2024) 4*
Boeiende non-fictie over hoe de linkse elite in woorden probeert op te komen voor bepaalde minderheden, maar in daden alleen maar dingen doet die de onderdrukking verergeren. Gaat over de Verenigde Staten, maar er zijn zeker ook parallellen te trekken naar Nederland. Ik vond het erg boeiend en inzichtelijk en ik herkende behoorlijk wat van wat Al-Gharbi schrijft.

12. Murray Leinster - The Pirates of Zan (1959) 2,5*
Oude sci-fi vol actie, maar die toch vooral heel erg oppervlakkig blijft en waar ik maar met moeite mijn aandacht bij kon houden.

13. Robert Macfarlane - Is a River Alive? (2025) 3,5*
In eerste instantie was ik nogal teleurgesteld dat dit maar nauwelijks over rivieren en alles wat daar in en om leeft ging. Het gaat in dit boek vooral over de mensen die rivieren proberen te redden. Uiteindelijk was dit toch wel een aangenaam boek om te lezen - het is goed geschreven en het banjeren door de natuur had een ontspannend effect - ook al had ik weinig op met de wereldverbeteraars waar dit boek over gaat.

14. Katie Kitamura - Audition (2025) 4*
Erg boeiende roman over de rollen die wij in het dagelijks leven spelen. De manier waarop de verhoudingen tussen de personages halverwege totaal omdraaien vond ik echt top. Verder wel een fijn onderzoek naar menselijke interactie en de kleine, veelzeggende gebaartjes en blikken waarmee we onszelf de hele dag door en ongemerkt een identiteit geven.

15. Don Schechter - Ascendants (2026) 2*
Sci-fi over een samenleving waarin het leven na de dood is ontdekt, hoewel dat alleen maar geldt voor enkele genetisch gelukkigen. Het eerste deel was nog wel aardig, maar het tweede deel is een lange flashback naar hoe de onderzoekers het leven na de dood 'ontdekken' en er macht mee krijgen en daar raakte Schechter me helemaal kwijt. Misschien wel de saaiste 100 pagina's die ik ooit gelezen heb. De lust om met het derde deel de draad op te pakken was dan ook wel weg. Jammer, want het eerste deel was wel veelbelovend.

16. Søren Sveistrup - Koekoeksjong (2024) 4*
Oktober, de vorige van Sveistrup vond ik al een erg toffe thriller. De privéperikelen van de rechercheurs vond ik niet zo boeiend en zeker ook in het geval van het vrouwelijke personage behoorlijk cliché, maar het moordmysterie zelf vond ik toch wel weer erg goed gedaan. De ontknoping zag ik niet aankomen en de laatste 100 pagina's waren echt ongelooflijk spannend.

Nu aan het lezen:
* Karl Ove Knausgård - Vader
* Victor Gijsbers - Oneindigheid: een Filosofische Gids
* V.E. Schwab - A Conjuring of Light
* Liz Moore - The God of the Woods

https://media.s-bol.com/PkjZD9KRLZDA/1wPA1M3/770x1200.jpg
Dit was veel beter dan ik had verwacht, ik had enorm te doen met Holly Golightly. Een minpunt, in deze editie zijn alle 'Fuck's' gecensureerd. Dit is toch wel heel triest, als literatuur al wordt schoongepoetst van alle rauwe randjes door grote uitgeverijen.

https://media.s-bol.com/mp25B9LYlZrO/qxqB63G/781x1200.jpg