Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee

[permalink] geplaatst op 23 september 2010, 13:04 uurHeb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel en dan vooral bij Dead Man Walking.
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.

Zo´n mooie film...

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel

Die wordt toch neergeschoten?

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.

Dat is dus precies de reden dat ik deze vraag stel.
Ik vond hem vrij heftif. Moest niet huilen, maar de brok was er zeker wel ff...

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden.

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)

Schindler's List is inderdaad wel een goede!

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)
- Brother Mouzon: Bij films de laatste tijd niet meer. Misschien zoals hierboven een brok in de keel bij The Mist, Magnolia, The Return, Grave of the Fireflies en bij series The Wire.

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)
- Brother Mouzon: Bij films de laatste tijd niet meer. Misschien zoals hierboven een brok in de keel bij The Mist, Magnolia, The Return, Grave of the Fireflies en bij series The Wire.
- Beeswax: bij zo ongeveer alle Lord of the Rings, op het einde van Queen Victoria en eh... bij Click. Ik schaam me nog altijd...

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)
- Brother Mouzon: Bij films de laatste tijd niet meer. Misschien zoals hierboven een brok in de keel bij The Mist, Magnolia, The Return, Grave of the Fireflies en bij series The Wire.
- Beeswax: bij zo ongeveer alle Lord of the Rings, op het einde van Queen Victoria en eh... bij Click. Ik schaam me nog altijd...
- De-noir: wel vaker. Laatste keer was tijdens Grave of the Fire Flies

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)
- Brother Mouzon: Bij films de laatste tijd niet meer. Misschien zoals hierboven een brok in de keel bij The Mist, Magnolia, The Return, Grave of the Fireflies en bij series The Wire.
- Beeswax: bij zo ongeveer alle Lord of the Rings, op het einde van Queen Victoria en eh... bij Click. Ik schaam me nog altijd...
- De-noir: wel vaker. Laatste keer was tijdens Grave of the Fire Flies
- snarf349: eigenlijk nooit, maar bij de film "Hachiko" kreeg ik een enorme brok in m'n keel. Vreselijke jankfilm, wie het daar bij droog houdt is een keiharde rotzak.

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)
- Brother Mouzon: Bij films de laatste tijd niet meer. Misschien zoals hierboven een brok in de keel bij The Mist, Magnolia, The Return, Grave of the Fireflies en bij series The Wire.
- Beeswax: bij zo ongeveer alle Lord of the Rings, op het einde van Queen Victoria en eh... bij Click. Ik schaam me nog altijd...
- De-noir: wel vaker. Laatste keer was tijdens Grave of the Fire Flies
- snarf349: eigenlijk nooit, maar bij de film "Hachiko" kreeg ik een enorme brok in m'n keel. Vreselijke jankfilm, wie het daar bij droog houdt is een keiharde rotzak.
- Nian: Into the wild. Prachtige film, vooral het einde is echt pakkend.

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)
- Brother Mouzon: Bij films de laatste tijd niet meer. Misschien zoals hierboven een brok in de keel bij The Mist, Magnolia, The Return, Grave of the Fireflies en bij series The Wire.
- Beeswax: bij zo ongeveer alle Lord of the Rings, op het einde van Queen Victoria en eh... bij Click. Ik schaam me nog altijd...
- De-noir: wel vaker. Laatste keer was tijdens Grave of the Fire Flies
- snarf349: eigenlijk nooit, maar bij de film "Hachiko" kreeg ik een enorme brok in m'n keel. Vreselijke jankfilm, wie het daar bij droog houdt is een keiharde rotzak.
- Nian: Into the wild. Prachtige film, vooral het einde is echt pakkend.
- wizard: Nee

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)
- Brother Mouzon: Bij films de laatste tijd niet meer. Misschien zoals hierboven een brok in de keel bij The Mist, Magnolia, The Return, Grave of the Fireflies en bij series The Wire.
- Beeswax: bij zo ongeveer alle Lord of the Rings, op het einde van Queen Victoria en eh... bij Click. Ik schaam me nog altijd...
- De-noir: wel vaker. Laatste keer was tijdens Grave of the Fire Flies
- snarf349: eigenlijk nooit, maar bij de film "Hachiko" kreeg ik een enorme brok in m'n keel. Vreselijke jankfilm, wie het daar bij droog houdt is een keiharde rotzak.
- Nian: Into the wild. Prachtige film, vooral het einde is echt pakkend.
- wizard: Nee
-ArthurDZ: de heks uit 'Sneeuwwitje' heeft mij als kleuter wel aan het huilen gekregen, ja

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)
- Brother Mouzon: Bij films de laatste tijd niet meer. Misschien zoals hierboven een brok in de keel bij The Mist, Magnolia, The Return, Grave of the Fireflies en bij series The Wire.
- Beeswax: bij zo ongeveer alle Lord of the Rings, op het einde van Queen Victoria en eh... bij Click. Ik schaam me nog altijd...
- De-noir: wel vaker. Laatste keer was tijdens Grave of the Fire Flies
- snarf349: eigenlijk nooit, maar bij de film "Hachiko" kreeg ik een enorme brok in m'n keel. Vreselijke jankfilm, wie het daar bij droog houdt is een keiharde rotzak.
- Nian: Into the wild. Prachtige film, vooral het einde is echt pakkend.
- wizard: Nee
-ArthurDZ: de heks uit 'Sneeuwwitje' heeft mij als kleuter wel aan het huilen gekregen, ja
-Ferre: Ja, ik huil echt snel door zo'n zaken (ook met muziek heb ik dit, natuurlijk). Ik kan ze me niet meer allemaal herinneren hoor. Natuurlijk Schindler's List, One Flew Over The Cuckoo's Nest ( ) en King Kong. Wel beschamend dat ik ook door die lage onculturele Amerikaanse komedies soms moet huilen; overlaatst nog met Marley&Me

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)
- Brother Mouzon: Bij films de laatste tijd niet meer. Misschien zoals hierboven een brok in de keel bij The Mist, Magnolia, The Return, Grave of the Fireflies en bij series The Wire.
- Beeswax: bij zo ongeveer alle Lord of the Rings, op het einde van Queen Victoria en eh... bij Click. Ik schaam me nog altijd...
- De-noir: wel vaker. Laatste keer was tijdens Grave of the Fire Flies
- snarf349: eigenlijk nooit, maar bij de film "Hachiko" kreeg ik een enorme brok in m'n keel. Vreselijke jankfilm, wie het daar bij droog houdt is een keiharde rotzak.
- Nian: Into the wild. Prachtige film, vooral het einde is echt pakkend.
- wizard: Nee
-ArthurDZ: de heks uit 'Sneeuwwitje' heeft mij als kleuter wel aan het huilen gekregen, ja
-Ferre: Ja, ik huil echt snel door zo'n zaken (ook met muziek heb ik dit, natuurlijk). Ik kan ze me niet meer allemaal herinneren hoor. Natuurlijk Schindler's List, One Flew Over The Cuckoo's Nest ( ) en King Kong. Wel beschamend dat ik ook door die lage onculturele Amerikaanse komedies soms moet huilen; overlaatst nog met Marley&Me
- unmudded lake : Schindler's List, Gattaca, Brokeback Mountain.

Heb je wel eens moeten huilen door een film, zo ja welke film(s)?

- Sietse: ja, Schindler's List, Grave of the Fire Flies, Heimat 1
- Graf: teveel om op te noemen. ik ben nogal een mietje wat films betreft
- panjoe: nee niet omdat ik zo stoer ben, 't is gewoon nooit
- Is denk ik 1 keer gebeurd en de reden waarom ik een bepaald type films eigenlijk nooit kijk, en nee het zijn geen holocaust films. Een flinke brok in de keel blijft het dan wel bij.
- Svendra: vochtige ogen bij de slotscène van Betty Blue (37°2 le Matin).
- bennerd: zie GrafGantz, het mietje
- Gerards Dream: Eigelijk nooit, en om eerlijk te zijn ik ben niet zo'n liefhebber van film. Meestal val ik in slaap en doe zodoende mijn tweede deel van mijn naam eer aan.
- aERodynamIC: brok in de keel bij de laatste aflevering van Six Feet Under
- sxesven: niet zo'n huiler, wel zat brokken in de keel. Het moeilijkst had ik het bij Buffy 5.22, The Gift. Godallefuckingjezus. Buffy!
- Kiriyama: Nee, al kunnen films me soms wel ontroeren.
- Arrie: vast wel, ik zou alleen zo even niet weten welke... ik heb wel een ontzettend zwak voor films als Love Actually
- reptile71: Als het om films gaat ben ik ongeveer net zo'n jankerd als Graf, heerlijk gewoon.
- deric raven: Bambi, als zijn moeder om komt in de brand.
- Dardan: Nog niet, wel al erg ontroerende momenten gehad (The Shawshank Redemption en A Single Man).
- Marko: Ik ben zo iemand die altijd in slaap valt in bioscoopzalen. Vooral bij slechte films zoals dat eerste deel van de Millenniumtrilogie. Huilen, nee... Een sporadische brok in de keel hooguit.
- Oldfart: te vaak om hier allemaal op te noemen, als ik het me al zou kunnen herinneren. Nog zo'n jankerd dus.
- lebowski: bij het zien van August Rush, om te janken zo slecht.
- Yestsida: Nee, nog nooit.
- Gallow: Lion King, en dan weet iedereen wel welke scene ik bedoel
- Zorin: ja, huilen van het lachen
- Benno: Ja, maar ik kan zo snel even geen titels verzinnen. Als kind wel veel vaker dan nu.
- tip_of.yourstar: Soms, maar het komt bij mij niet zo vaak voor. De enige die ik mij nu kan herinneren is Dancer In The Dark (dat einde!).
- Joy4ever: Cruel Intentions
- Fake_world: AHX (het einde)
- improvision: Nee, The Shawshank Redemption kwam wel in de buurt.
- Bertus: Een keer, bij El Laberinto del Fauno
- Maikel: Het moment uit Lost in Translation dat Charlotte en Bob afscheid nemen en Bob voor een foto moet poseren, dan schiet ik vol.
- levenvergeten. brok in de keel: Magnolia, tranen van het lachen: The Big Lebowski
- dix. De langste huilbui bij Paris, Texas. En als TV ook mag, bij Feijenoord.
- UmindC: The Lion King
- reijersen: nee
- R&P: nee
-jeroenheinz: Dat moet dan bij The Shawshank Redemption zijn gebeurd
- pjh1967: Ben meer van de brok in de keel (en daar komen zo af en toe wat waterige ogen bij, niet echt huilen) en dan vooral bij Dead Man Walking (afscheidsscene).
- Ploppesteksel: Niet echt. Als jong jongetje bij Gladiator een beetje waterige ogen. En onlangs echt brok in de keel bij de slotscène van Six Feet Under (tv-programma). Ook bij de tv-serie Skins voelde ik me wel eens wat aangedaan, maar geweend heb ik nog nooit (bij een film/serie/...).
- NYCL : Nee, die film moet nog komen .
- veerle: vaak! (Daar ben je dan vrouw voor.) De allerergste huilbui kwam door een scene in een detectiveserie: een oud mannetje liet zijn huis verbouwen door prutsers waar hij geen kwaad woord over wilde horen, en toen stortte de trap in terwijl hij erop liep, daar was ik echt kapot van.
- MJ: nee, maximaal een brokje in de keel, dat dan weer wel
- herman: bij films af en toe, bij Land and Freedom van Ken Loach, gisteren bijna bij Submarino, de nieuwe Vinterberg. En bij Six Feet Under vanaf seizoen 3 wel een paar keer flink gehuild.
- Don Cappuccino: E.T, als ze afscheid nemen kan ik het echt niet meer droog houden
- pretfrit: Een brok of brokje in den keel komt regelmatig voor. Echte tranen waren er bij Schindlers List (brandstapel, meisje met rode jasje...)
- Brother Mouzon: Bij films de laatste tijd niet meer. Misschien zoals hierboven een brok in de keel bij The Mist, Magnolia, The Return, Grave of the Fireflies en bij series The Wire.
- Beeswax: bij zo ongeveer alle Lord of the Rings, op het einde van Queen Victoria en eh... bij Click. Ik schaam me nog altijd...
- De-noir: wel vaker. Laatste keer was tijdens Grave of the Fire Flies
- snarf349: eigenlijk nooit, maar bij de film "Hachiko" kreeg ik een enorme brok in m'n keel. Vreselijke jankfilm, wie het daar bij droog houdt is een keiharde rotzak.
- Nian: Into the wild. Prachtige film, vooral het einde is echt pakkend.
- wizard: Nee
-ArthurDZ: de heks uit 'Sneeuwwitje' heeft mij als kleuter wel aan het huilen gekregen, ja
-Ferre: Ja, ik huil echt snel door zo'n zaken (ook met muziek heb ik dit, natuurlijk). Ik kan ze me niet meer allemaal herinneren hoor. Natuurlijk Schindler's List, One Flew Over The Cuckoo's Nest ( ) en King Kong. Wel beschamend dat ik ook door die lage onculturele Amerikaanse komedies soms moet huilen; overlaatst nog met Marley&Me
- unmudded lake : Schindler's List, Gattaca, Brokeback Mountain.
- starsailor - Control (Ian Curtis)

In het kader van Stijn_Slayer die een tuin is ingereden tijdens zijn examen: ben jij wel eens ergens tegenaan of ingereden?

- Maiky: In de ruim zes jaar dat ik mijn rijbewijs heb, ben ik onlangs achterop een auto gereden. Toen ik mijn schoonvader van het ziekenhuis ophaalde na een hernia operatie.

In het kader van Stijn_Slayer die een tuin is ingereden tijdens zijn examen: ben jij wel eens ergens tegenaan of ingereden?

- Maiky: In de ruim zes jaar dat ik mijn rijbewijs heb, ben ik onlangs achterop een auto gereden. Toen ik mijn schoonvader van het ziekenhuis ophaalde na een hernia operatie.
- reijersen: nee, ook nooit een boete gehad

In het kader van Stijn_Slayer die een tuin is ingereden tijdens zijn examen: ben jij wel eens ergens tegenaan of ingereden?

- Maiky: In de ruim zes jaar dat ik mijn rijbewijs heb, ben ik onlangs achterop een auto gereden. Toen ik mijn schoonvader van het ziekenhuis ophaalde na een hernia operatie.
- reijersen: nee, ook nooit een boete gehad
- lebowski: twee of drie keer, voornamelijk vaste objecten, maar mijn eerste auto-ongeluk was op mijn achttiende met een Hell's Angel. Hij stond bloedend op en had zich zeker briesend op me gestort als de autoriteiten niet waren gearriveerd. Heb mij Autobianchi op kosten van zijn verzekering mooi op laten knappen