Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.

Dat had ik ook, maar nu niet meer.
En nu dus maar snel nog eens Steve Reich's Music For 18 Musicians proberen, wellicht komt dat dan ook nog goed...

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.

Stijn, het is de bedoeling dat je een voorbeeld noemt.

Niet. Er staat niet 'zo ja, welke?' in de vraag.

Lilik jong dat je er ook rondloopt.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak. Gisteren nog was het Boudewijn de Groot.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zegt.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.
- fabblwaps: Het complete album A Long Hot Summer van Masta Ace.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.
- fabblwaps: Het complete album A Long Hot Summer van Masta Ace.
- Weirdo Wizzy: Ik weet nog toen ik eerder Teardrop van Massive Attack op tv zag ik het een heel saai en irritant en langdradig nummer vond. Echt geen bal aan dus. Nu is Mezzanine een van mijn favoriete albums en Teardrop een van mijn favoriete nummers ooit.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.
- fabblwaps: Het complete album A Long Hot Summer van Masta Ace.
- Weirdo Wizzy: Ik weet nog toen ik eerder Teardrop van Massive Attack op tv zag ik het een heel saai en irritant en langdradig nummer vond. Echt geen bal aan dus. Nu is Mezzanine een van mijn favoriete albums en Teardrop een van mijn favoriete nummers ooit
- Kobe: ik denk alles wat ik nu goed vindt.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.
- fabblwaps: Het complete album A Long Hot Summer van Masta Ace.
- Weirdo Wizzy: Ik weet nog toen ik eerder Teardrop van Massive Attack op tv zag ik het een heel saai en irritant en langdradig nummer vond. Echt geen bal aan dus. Nu is Mezzanine een van mijn favoriete albums en Teardrop een van mijn favoriete nummers ooit
- Kobe: ik denk alles wat ik nu goed vindt.
- Ryaman: Simon & Garfunkel. Werd ik als kind knettergek van omdat mijn vader het altijd draaide in de auto. Nu snap ik pas wat hij er zo goed aan vindt.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.
- fabblwaps: Het complete album A Long Hot Summer van Masta Ace.
- Weirdo Wizzy: Ik weet nog toen ik eerder Teardrop van Massive Attack op tv zag ik het een heel saai en irritant en langdradig nummer vond. Echt geen bal aan dus. Nu is Mezzanine een van mijn favoriete albums en Teardrop een van mijn favoriete nummers ooit
- Kobe: ik denk alles wat ik nu goed vindt.
- Ryaman: Simon & Garfunkel. Werd ik als kind knettergek van omdat mijn vader het altijd draaide in de auto. Nu snap ik pas wat hij er zo goed aan vindt.
- Sandokan: Voor mij ook wel Neil Young als belangrijkste artiest waarbij ik tijdens de eerste luisterbeurten dacht: waarom luisteren mensen hiernaar? Ik wil The Other Fool van Motorpsycho ook noemen. Verder wat Hoi123 zegt.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.
- fabblwaps: Het complete album A Long Hot Summer van Masta Ace.
- Weirdo Wizzy: Ik weet nog toen ik eerder Teardrop van Massive Attack op tv zag ik het een heel saai en irritant en langdradig nummer vond. Echt geen bal aan dus. Nu is Mezzanine een van mijn favoriete albums en Teardrop een van mijn favoriete nummers ooit
- Kobe: ik denk alles wat ik nu goed vindt.
- Ryaman: Simon & Garfunkel. Werd ik als kind knettergek van omdat mijn vader het altijd draaide in de auto. Nu snap ik pas wat hij er zo goed aan vindt.
- Sandokan: Voor mij ook wel Neil Young als belangrijkste artiest waarbij ik tijdens de eerste luisterbeurten dacht: waarom luisteren mensen hiernaar? Ik wil The Other Fool van Motorpsycho ook noemen. Verder wat Hoi123 zegt.
- dix : niet vaak ... met Joanna newsom had ik dat enigszins

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.
- fabblwaps: Het complete album A Long Hot Summer van Masta Ace.
- Weirdo Wizzy: Ik weet nog toen ik eerder Teardrop van Massive Attack op tv zag ik het een heel saai en irritant en langdradig nummer vond. Echt geen bal aan dus. Nu is Mezzanine een van mijn favoriete albums en Teardrop een van mijn favoriete nummers ooit
- Kobe: ik denk alles wat ik nu goed vindt.
- Ryaman: Simon & Garfunkel. Werd ik als kind knettergek van omdat mijn vader het altijd draaide in de auto. Nu snap ik pas wat hij er zo goed aan vindt.
- Sandokan: Voor mij ook wel Neil Young als belangrijkste artiest waarbij ik tijdens de eerste luisterbeurten dacht: waarom luisteren mensen hiernaar? Ik wil The Other Fool van Motorpsycho ook noemen. Verder wat Hoi123 zegt.
- dix : niet vaak ... met Joanna newsom had ik dat enigszins
- MAS: Ja

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.
- fabblwaps: Het complete album A Long Hot Summer van Masta Ace.
- Weirdo Wizzy: Ik weet nog toen ik eerder Teardrop van Massive Attack op tv zag ik het een heel saai en irritant en langdradig nummer vond. Echt geen bal aan dus. Nu is Mezzanine een van mijn favoriete albums en Teardrop een van mijn favoriete nummers ooit
- Kobe: ik denk alles wat ik nu goed vindt.
- Ryaman: Simon & Garfunkel. Werd ik als kind knettergek van omdat mijn vader het altijd draaide in de auto. Nu snap ik pas wat hij er zo goed aan vindt.
- Sandokan: Voor mij ook wel Neil Young als belangrijkste artiest waarbij ik tijdens de eerste luisterbeurten dacht: waarom luisteren mensen hiernaar? Ik wil The Other Fool van Motorpsycho ook noemen. Verder wat Hoi123 zegt.
- dix : niet vaak ... met Joanna newsom had ik dat enigszins
- MAS: Ja
- sheep67: Gorillaz heb ik onderschat

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.
- fabblwaps: Het complete album A Long Hot Summer van Masta Ace.
- Weirdo Wizzy: Ik weet nog toen ik eerder Teardrop van Massive Attack op tv zag ik het een heel saai en irritant en langdradig nummer vond. Echt geen bal aan dus. Nu is Mezzanine een van mijn favoriete albums en Teardrop een van mijn favoriete nummers ooit
- Kobe: ik denk alles wat ik nu goed vindt.
- Ryaman: Simon & Garfunkel. Werd ik als kind knettergek van omdat mijn vader het altijd draaide in de auto. Nu snap ik pas wat hij er zo goed aan vindt.
- Sandokan: Voor mij ook wel Neil Young als belangrijkste artiest waarbij ik tijdens de eerste luisterbeurten dacht: waarom luisteren mensen hiernaar? Ik wil The Other Fool van Motorpsycho ook noemen. Verder wat Hoi123 zegt.
- dix : niet vaak ... met Joanna newsom had ik dat enigszins
- MAS: Ja
- sheep67: Gorillaz heb ik onderschat
-aERodynamIC: Arcade Fire met Funeral: de eerste 2, 3 draaibeurten vond ik het vreselijk en wilde ik het opgeven, daarna sloeg het compleet om en heb ik het album zelfs even op 5* gehad (nu 4,5*). In de beginperiode schreven veel MuMe collega's overigens dat ze er nog niet heel warm voor liepen en wat later omsloeg.

Vreemd dat mensen niet even checken na het plaatsen van hun bericht of er toevallig niet net voor hun iemand heeft gepost.. In ieder geval, ik voeg Joy4Ever en mezelf maar weer toe.

Heb jij nummers waar je vroeger nooit wat aan vond, maar waar de zoveelste luisterbeurt je mening ineens totaal om deed slaan waardoor je de muziek inmiddels wél goed kan waarderen?

- freitzen: Van Halen - Ain't Talkin' 'Bout Love. 's Avonds luister ik zelden radio, maar op Arrow klonk het toen ineens een heel stuk beter dan die miljoenen keren overdag op dezelfde zender.
- jasper1991: Zo'n beetje alle metal. Het begon met een nummertje van 'In Flames' wat een vriend van me heel tof vond en ik in eerste instantie niet.
- maxinator: Nop.
- Eveningguard: Bijna alles van Pink Floyd.
- Edwynn: Het repertoire van Bob Dylan, Neil Young en Crosby Stills Nash (en ook weer Young)
- AOVV: Nagenoeg alle nummers op het debuut van Arcade Fire. 'Tell Me Why' van Neil Young. Maar ik denk dat het omgekeerde (vroeger goed, nu minder) meer voorkomt bij mij..
- Graf: het repertoire van Cocteau Twins
- panjoe: het hele album The Cold Vein van Cannibal Ox.
- R&P: Geen mening.
- MDV: Het hele album 'Songs for Drella' van Lou Reed en John Cale. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het echt bedroevend slecht, maar na een poos viel opeens het kwartje.
- Chevy: Eagles. "Wat een boerderijmuziek", zei ik ooit.
- rock-rick: Het grootste gedeelte van het album London Calling van The Clash
- jassn: Alles van Arcade Fire - Funeral
- Arno: Wuthering Heights van Kate Bush
- Misterfool: Björk's homogenic en Soft machine's third zijn beide van een onvoldoende naar top tien geëvolueerd
- Harderwiek: The National - Boxer
- Kiriyama: Nee, wel andersom.
- Stalin: Steve Reich's Music For 18 Musicians is het meest recente voorbeeld (zie hier). Vroeger vond ik bijvoorbeeld Simon & Garfunkel en Leonard Cohen (en meer recent Neil Young) zwartgallige, depressieve en zeikerige meuk, maar die mening is nu als sneeuw voor de zon verdwenen...
- Don Cappuccino: Neil Young, eerst vond ik het saai en slecht gezongen maar nu vind ik het toch wel heel mooi.
- Garnalenpeller: Mr. Lif - Return of the B-Boy
- Oceanvolta: the Strokes - Is This It, nu zelfs in mijn top 10
- Colucci: De meeste muziek die ik nu luister, maarja "vroeger" kende ik niet veel andere muziek dan wat op tv kwam.
- pqt: Alleen Madvillain - Figaro komt in me op
- Stijn: Ja.
- Sir Spamalot: het mooiste voorbeeld in mijn geval is Opeth gebleken.
- Rizz: Veel van Deep Purple, nu staat Machine Head in m'n top 10. En Bob Dylan.
- improvision: Heel veel, ik speel sowieso veel muziek na een tijd opnieuw, ook al vond ik het eerst niet goed, en dan valt het kwartje vaak.
-Niensel: Sufjan Stevens. En same als improvision.
- Rudi S : eigenlijk min of meer wat Stijn zeg
- DjFrankie: Het hele ouvre van ABBA, dat vond ik als tiener echt shit, nu kan ik dit zeer zeker waarderen.
- NYCL : Zal vast wel, maar ik denk niet dat het vaak is voorgekomen en ik kan nu niet zo een voorbeeld verzinnen.
- Hoi: Echt te vaak om op te noemen eigenlijk.
- Coys: Enige album waarvan ik zeker weet dat dit zo gebeurde was bij In the Aeroplane Over the Sea.
- fabblwaps: Het complete album A Long Hot Summer van Masta Ace.
- Weirdo Wizzy: Ik weet nog toen ik eerder Teardrop van Massive Attack op tv zag ik het een heel saai en irritant en langdradig nummer vond. Echt geen bal aan dus. Nu is Mezzanine een van mijn favoriete albums en Teardrop een van mijn favoriete nummers ooit
- Kobe: ik denk alles wat ik nu goed vindt.
- Ryaman: Simon & Garfunkel. Werd ik als kind knettergek van omdat mijn vader het altijd draaide in de auto. Nu snap ik pas wat hij er zo goed aan vindt.
- Sandokan: Voor mij ook wel Neil Young als belangrijkste artiest waarbij ik tijdens de eerste luisterbeurten dacht: waarom luisteren mensen hiernaar? Ik wil The Other Fool van Motorpsycho ook noemen. Verder wat Hoi123 zegt.
- dix : niet vaak ... met Joanna newsom had ik dat enigszins
- MAS: Ja
- sheep67: Gorillaz heb ik onderschat
-aERodynamIC: Arcade Fire met Funeral: de eerste 2, 3 draaibeurten vond ik het vreselijk en wilde ik het opgeven, daarna sloeg het compleet om en heb ik het album zelfs even op 5* gehad (nu 4,5*)
- Ploppesteksel- Crystal Castles(I)
- J4E- No Comment