Beledigingen naar God, vind ik ook te ver gaan. Ik vind het moeilijk om er doorheen te bijten.

Maar gewoon kritische teksten of spirituele vragen vind ik wel interessant. Iedereen is wel eens boos of teleurgesteld in god.

Maar dat blackmetal gebeuren, puur om te schoppen tegen de kerk, voor de lol, gaat mij erg ver.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
- madmadder: nee

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
- madmadder: nee
- nclo: Nee, niet echt. Ik luister geregeld metal en kan dus wel wat narigheid hebben. Sterker nog, vaak zijn de teksten over dood en verderf juist de teksten met een achterliggende boodschap en zijn ze vaak poëtisch georiënteerd, dus ik ben wel voorstander van het aanhalen van extreme onderwerpen. Ik heb echter heel weinig met teksten over feesten en uitgaan.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.
- Kramer: McCarthy - Now Is The Time For An Iron Hand is een briljant nummer, maar volgens mij is de tekst behoorlijk homofoob. Heb al vaak op proberen te zoeken of dat klopt, maar ik kon het nergens vinden en mijn Engels is net niet toereikend genoeg het zelf te ontdekken. Iemand?

Knap. Ik vind persoonlijk dat muziek zo verknochten is met de muzikant die het maakt dat ik dat zelf niet zou kunnen - zeker niet wanneer de muzikant zijn politieke voorkeur in de muziek duidelijk maakt.

Gaat hier om een poitiek geëngageerde band met behoorlijk linkse (haast communistische) sympathieën dus dat lijkt mij eigenlijk vrij stug. Wikipedia spreekt van "overtly political lyrics, often satirical in tone, which reflected the band's far left leanings" dus wellicht gaat de satire je boven de pet

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.
- Kramer: McCarthy - Now Is The Time For An Iron Hand is een briljant nummer, maar volgens mij is de tekst behoorlijk homofoob. Heb al vaak op proberen te zoeken of dat klopt, maar ik kon het nergens vinden en mijn Engels is net niet toereikend genoeg het zelf te ontdekken. Iemand?
~Slowgaze: Ik doe in principe niet moeilijk, maar ik moet zeggen, ik ben tot op heden (gelukkig) geen muziek tegengekomen die standpunten vertegenwoordigt waar ik het absoluut niet mee eens ben, zoals abortus afkeuren, nationaal-socialisme propaganderen of de onderdrukking van de Palestijnen door Israël goedkeuren.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.
- Kramer: McCarthy - Now Is The Time For An Iron Hand is een briljant nummer, maar volgens mij is de tekst behoorlijk homofoob. Heb al vaak op proberen te zoeken of dat klopt, maar ik kon het nergens vinden en mijn Engels is net niet toereikend genoeg het zelf te ontdekken. Iemand?
~Slowgaze: Ik doe in principe niet moeilijk, maar ik moet zeggen, ik ben tot op heden (gelukkig) geen muziek tegengekomen die standpunten vertegenwoordigt waar ik het absoluut niet mee eens ben, zoals abortus afkeuren, nationaal-socialisme propaganderen of de onderdrukking van de Palestijnen door Israël goedkeuren.
Bardt1980: De Jeugd van Tegenwoordig komt bij mij vaak te geforceerd grof over.

Daar heb je wel een punt. Bij 'Southern Man' van Neil Young moet ik ook niet naar de tekst luisteren. Wat een achterlijke stereotypering is dat.

Welke tekst als ik vragen mag
Ik ken niet alles even goed van de Moody blues, maar het leek me een, voor die tijd, vrij apolitieke band.


Well I heard mister Young sing about her
Well, I heard ole Neil put her down
Well, I hope Neil Young will remember
A Southern man don't need him around anyhow

Het ging om de tekst van Tuesday Afternoon, welke ik vrij kinderachtig/flauw vind. Toen ik die erbij pakte was ik eigenlijk meteen klaar met dat nummer.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.
- Kramer: McCarthy - Now Is The Time For An Iron Hand is een briljant nummer, maar volgens mij is de tekst behoorlijk homofoob. Heb al vaak op proberen te zoeken of dat klopt, maar ik kon het nergens vinden en mijn Engels is net niet toereikend genoeg het zelf te ontdekken. Iemand?
~Slowgaze: Ik doe in principe niet moeilijk, maar ik moet zeggen, ik ben tot op heden (gelukkig) geen muziek tegengekomen die standpunten vertegenwoordigt waar ik het absoluut niet mee eens ben, zoals abortus afkeuren, nationaal-socialisme propaganderen of de onderdrukking van de Palestijnen door Israël goedkeuren.
Bardt1980: De Jeugd van Tegenwoordig komt bij mij vaak te geforceerd grof over.
- deric raven: Bløf

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.
- Kramer: McCarthy - Now Is The Time For An Iron Hand is een briljant nummer, maar volgens mij is de tekst behoorlijk homofoob. Heb al vaak op proberen te zoeken of dat klopt, maar ik kon het nergens vinden en mijn Engels is net niet toereikend genoeg het zelf te ontdekken. Iemand?
~Slowgaze: Ik doe in principe niet moeilijk, maar ik moet zeggen, ik ben tot op heden (gelukkig) geen muziek tegengekomen die standpunten vertegenwoordigt waar ik het absoluut niet mee eens ben, zoals abortus afkeuren, nationaal-socialisme propaganderen of de onderdrukking van de Palestijnen door Israël goedkeuren.
Bardt1980: De Jeugd van Tegenwoordig komt bij mij vaak te geforceerd grof over.
- deric raven: Bløf
- Sandokan: Het is voor mij niet per se een breekpunt, maar ik erger me toch wel aan de tekstuele inhoud van veel hiphop- of metalnummers bijvoorbeeld, of aan het gemakzuchtige leunstoelactivisme van veel 'geëngageerde' bands. Het is voor mij wel zo'n stoorzender dat het eraan bijdraagt dat ik weinig naar dat soort muziek luister.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.
- Kramer: McCarthy - Now Is The Time For An Iron Hand is een briljant nummer, maar volgens mij is de tekst behoorlijk homofoob. Heb al vaak op proberen te zoeken of dat klopt, maar ik kon het nergens vinden en mijn Engels is net niet toereikend genoeg het zelf te ontdekken. Iemand?
~Slowgaze: Ik doe in principe niet moeilijk, maar ik moet zeggen, ik ben tot op heden (gelukkig) geen muziek tegengekomen die standpunten vertegenwoordigt waar ik het absoluut niet mee eens ben, zoals abortus afkeuren, nationaal-socialisme propaganderen of de onderdrukking van de Palestijnen door Israël goedkeuren.
Bardt1980: De Jeugd van Tegenwoordig komt bij mij vaak te geforceerd grof over.
- deric raven: Bløf
- Sandokan: Het is voor mij niet per se een breekpunt, maar ik erger me toch wel aan de tekstuele inhoud van veel hiphop- of metalnummers bijvoorbeeld, of aan het gemakzuchtige leunstoelactivisme van veel 'geëngageerde' bands. Het is voor mij wel zo'n stoorzender dat het eraan bijdraagt dat ik weinig naar dat soort muziek luister.
-Arcade: Zie Slowgaze, de eerste lyric die een persoon als Bush, Thatcher of Filip Dewinter verheerlijkt moet ik ook nog tegenkomen. Er zijn wel wat goeie nummers met teksten die de christelijke toer opgaan, maar dat stoort me niet, ondanks dat ik overtuigd atheïst ben.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.
- Kramer: McCarthy - Now Is The Time For An Iron Hand is een briljant nummer, maar volgens mij is de tekst behoorlijk homofoob. Heb al vaak op proberen te zoeken of dat klopt, maar ik kon het nergens vinden en mijn Engels is net niet toereikend genoeg het zelf te ontdekken. Iemand?
~Slowgaze: Ik doe in principe niet moeilijk, maar ik moet zeggen, ik ben tot op heden (gelukkig) geen muziek tegengekomen die standpunten vertegenwoordigt waar ik het absoluut niet mee eens ben, zoals abortus afkeuren, nationaal-socialisme propaganderen of de onderdrukking van de Palestijnen door Israël goedkeuren.
Bardt1980: De Jeugd van Tegenwoordig komt bij mij vaak te geforceerd grof over.
- deric raven: Bløf
- Sandokan: Het is voor mij niet per se een breekpunt, maar ik erger me toch wel aan de tekstuele inhoud van veel hiphop- of metalnummers bijvoorbeeld, of aan het gemakzuchtige leunstoelactivisme van veel 'geëngageerde' bands. Het is voor mij wel zo'n stoorzender dat het eraan bijdraagt dat ik weinig naar dat soort muziek luister.
-Arcade: Zie Slowgaze, de eerste lyric die een persoon als Bush, Thatcher of Filip Dewinter verheerlijkt moet ik ook nog tegenkomen. Er zijn wel wat goeie nummers met teksten die de christelijke toer opgaan, maar dat stoort me niet, ondanks dat ik overtuigd atheïst ben.
- Chevy: Bij mijn favorieten niet, maar er zijn ongetwijfeld wat goede bands waarvan de teksten vol zitten met Christelijk geneuzel, of überhaupt religieus geneuzel. Het antwoord op de vraag is dus nee.

Christelijk geneuzel

Zat er natuurlijk aan te komen, dat mensen zo reageren.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.
- Kramer: McCarthy - Now Is The Time For An Iron Hand is een briljant nummer, maar volgens mij is de tekst behoorlijk homofoob. Heb al vaak op proberen te zoeken of dat klopt, maar ik kon het nergens vinden en mijn Engels is net niet toereikend genoeg het zelf te ontdekken. Iemand?
~Slowgaze: Ik doe in principe niet moeilijk, maar ik moet zeggen, ik ben tot op heden (gelukkig) geen muziek tegengekomen die standpunten vertegenwoordigt waar ik het absoluut niet mee eens ben, zoals abortus afkeuren, nationaal-socialisme propaganderen of de onderdrukking van de Palestijnen door Israël goedkeuren.
Bardt1980: De Jeugd van Tegenwoordig komt bij mij vaak te geforceerd grof over.
- deric raven: Bløf
- Sandokan: Het is voor mij niet per se een breekpunt, maar ik erger me toch wel aan de tekstuele inhoud van veel hiphop- of metalnummers bijvoorbeeld, of aan het gemakzuchtige leunstoelactivisme van veel 'geëngageerde' bands. Het is voor mij wel zo'n stoorzender dat het eraan bijdraagt dat ik weinig naar dat soort muziek luister.
-Arcade: Zie Slowgaze, de eerste lyric die een persoon als Bush, Thatcher of Filip Dewinter verheerlijkt moet ik ook nog tegenkomen. Er zijn wel wat goeie nummers met teksten die de christelijke toer opgaan, maar dat stoort me niet, ondanks dat ik overtuigd atheïst ben.
- Chevy: Bij mijn favorieten niet, maar er zijn ongetwijfeld wat goede bands waarvan de teksten vol zitten met Christelijk geneuzel, of überhaupt religieus geneuzel. Het antwoord op de vraag is dus nee
-Laxus11: Nope die zijn er niet.

Want dat bestaat niet?

Ik weet niet wat Christelijk geneuzel is.
Ik vind erg vrome teksten, niet altijd even goed. Maar waarom zou een nummer niet een relgieuze boodschap mogen dragen?

Een hoop erg grote bands, hadden christelijke teksten: Moody Blues, Kansas, Lynyrd Skynyrd

Ja en Chevy vindt dat dus niks, kan toch?

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.
- Kramer: McCarthy - Now Is The Time For An Iron Hand is een briljant nummer, maar volgens mij is de tekst behoorlijk homofoob. Heb al vaak op proberen te zoeken of dat klopt, maar ik kon het nergens vinden en mijn Engels is net niet toereikend genoeg het zelf te ontdekken. Iemand?
~Slowgaze: Ik doe in principe niet moeilijk, maar ik moet zeggen, ik ben tot op heden (gelukkig) geen muziek tegengekomen die standpunten vertegenwoordigt waar ik het absoluut niet mee eens ben, zoals abortus afkeuren, nationaal-socialisme propaganderen of de onderdrukking van de Palestijnen door Israël goedkeuren.
Bardt1980: De Jeugd van Tegenwoordig komt bij mij vaak te geforceerd grof over.
- deric raven: Bløf
- Sandokan: Het is voor mij niet per se een breekpunt, maar ik erger me toch wel aan de tekstuele inhoud van veel hiphop- of metalnummers bijvoorbeeld, of aan het gemakzuchtige leunstoelactivisme van veel 'geëngageerde' bands. Het is voor mij wel zo'n stoorzender dat het eraan bijdraagt dat ik weinig naar dat soort muziek luister.
-Arcade: Zie Slowgaze, de eerste lyric die een persoon als Bush, Thatcher of Filip Dewinter verheerlijkt moet ik ook nog tegenkomen. Er zijn wel wat goeie nummers met teksten die de christelijke toer opgaan, maar dat stoort me niet, ondanks dat ik overtuigd atheïst ben.
- Chevy: Bij mijn favorieten niet, maar er zijn ongetwijfeld wat goede bands waarvan de teksten vol zitten met Christelijk geneuzel, of überhaupt religieus geneuzel. Het antwoord op de vraag is dus nee
-Laxus11: Nope die zijn er niet.
- Bungel: niet dat ik weet.

Volgende vraag: zijn er één of meerdere artiesten die je muzikaal goed vindt, maar waarvan de tekstuele boodschap(pen) je tegen de borst stuit(en), zodanig dat je deze artiest(en) onmogelijk tot je favorieten kunt rekenen?

jassn: nee
dix: Als je de vraag zó formuleert dan gaat vrees ik zo'n beetje iedereen nee zeggen.
ClassicProgRocker1: Taal is kunst. Dan zegt zo'n beetje iedereen maar nee.
- jasper1991: Ik heb bij veel metalbands zo'n ambivalent gevoel, met name als deze zich in de extremere hoek bevinden. De Blow Your Speakers/Kings of Metal-attitude van Manowar kan ik inmiddels wel goed hebben, maar het is meer gedoe met dood en vuiligheid waar ik op af kan knappen.
- Hendrik68: Het genieten van een nummer begint bij de melodie, die moet eerst goed zijn. Zolang de melodie me niet bevalt hoef ik de tekst ook niet te horen. Bevalt de melodie me dan bederft de tekst mijn plezier nooit meer, het kan alleen een mooie toegevoegde waarde hebben, dat wel.
-Môrthul: Ik luister bijna nooit naar wat er precies gezegd wordt, dus nee.
- Gerards Dream: Ik luister meer naar de muziek en mocht dit gepaard gaan met schunnige teksten of zo, dan zou de artiest daar wel een bedoeling mee gehad hebben. Het zal wellicht wat tegen de borst stuiten, maar in de weg staan van het luistergenot doet het geenszins. Het is de instrumentatie immers die het doet.
- Graf: boodschappen doe ik in de supermarkt.
- Ozric: ik snap de vraag wel: ik luister niet naar nazipunk, maar moet wel zeggen dat sommige hiphop erg goed is, maar dat de teksten me soms te ver gaan. Verder kan ik niet zo goed tegen teksten van Priest, Saxon, Manowar, maar die muziek vind ik niet eens goed.
-vigil: de vraag lijkt mij ook vrij duidelijk. Ik denk je bv op een christelijk muziekforum hier wel een hoop antwoorden op ga krijgen. In mijn geval is het: Nee dat is niet het geval.
-Edwynn: Nee, ik voelde wel eens wat principiële druk bij bands met een extreem-rechtse signatuur, maar de grenzen zijn zo vaag geworden dat ik dat heb laten varen.
-Fathead: ik ben overtuigd christen, dus flagrante beledigingen naar God trek ik niet.
- brajo: Homofobe en racistische teksten stuiten mij tegen de borst.
- Stijn: George Harrison ging wel eens te ver met zijn Lord hier en zijn Lord daar, maar meestal was de muziek in ieder geval dik in orde.
-Wouter: Ik kan eigenlijk alles hebben, wat dat betreft. Ook mensen die mij uitschelden (gebeurt niet vaak, hoor); als iemand mij homo of klootzak noemt, interesseert me dat niet, omdat ik toch weet dat ik dat niet ben, of in ieder geval vind dat dat niet zo is. Dus nee, tekstuele boodschappen hebben mij nog nooit dusdanig geïrriteerd, dat ik een artiest onmogelijk tot favoriet kon rekenen.
- itchy: Springsteen schiet de laatste tijd erg door in zijn "ik ben een kritische patriot"-heid
- herman: Dat gebeurt me wel eens, politiek kortzichtige of kinderachtige teksten kunnen wel een flinke afknapper zijn (ik had het bij Filter en Moody Blues).
- Mb.: Ik vind tekst belangrijk als de auteur er iets meer wilt zeggen. In het geval van rapmuziek, waar ik graag naar luisteren mag, kan je daar niet omheen. Ik luister veel acts niet vanwege de boodschap die zij verkondigen. Doorgedreven afrocentristische uitspattingen heb ik niks mee.
- Don Cappuccino: Nee. Ik zet de muziek apart van iemand zijn politieke of religieuze voorkeur.
- Kramer: McCarthy - Now Is The Time For An Iron Hand is een briljant nummer, maar volgens mij is de tekst behoorlijk homofoob. Heb al vaak op proberen te zoeken of dat klopt, maar ik kon het nergens vinden en mijn Engels is net niet toereikend genoeg het zelf te ontdekken. Iemand?
~Slowgaze: Ik doe in principe niet moeilijk, maar ik moet zeggen, ik ben tot op heden (gelukkig) geen muziek tegengekomen die standpunten vertegenwoordigt waar ik het absoluut niet mee eens ben, zoals abortus afkeuren, nationaal-socialisme propaganderen of de onderdrukking van de Palestijnen door Israël goedkeuren.
Bardt1980: De Jeugd van Tegenwoordig komt bij mij vaak te geforceerd grof over.
- deric raven: Bløf
- Sandokan: Het is voor mij niet per se een breekpunt, maar ik erger me toch wel aan de tekstuele inhoud van veel hiphop- of metalnummers bijvoorbeeld, of aan het gemakzuchtige leunstoelactivisme van veel 'geëngageerde' bands. Het is voor mij wel zo'n stoorzender dat het eraan bijdraagt dat ik weinig naar dat soort muziek luister.
-Arcade: Zie Slowgaze, de eerste lyric die een persoon als Bush, Thatcher of Filip Dewinter verheerlijkt moet ik ook nog tegenkomen. Er zijn wel wat goeie nummers met teksten die de christelijke toer opgaan, maar dat stoort me niet, ondanks dat ik overtuigd atheïst ben.
- Chevy: Bij mijn favorieten niet, maar er zijn ongetwijfeld wat goede bands waarvan de teksten vol zitten met Christelijk geneuzel, of überhaupt religieus geneuzel. Het antwoord op de vraag is dus nee
-Laxus11: Nope die zijn er niet.
- Bungel: niet dat ik weet.
- wizard: nee, maar ik kan me wel teksten voorstellen die ik liever niet hoor.

Van een band als Kutschurft wil ik de muziek sowieso al niet proberen, wordt dat ook bedoeld?