Nieuwe vraag van de dag...

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?

Nieuwe vraag van de dag...

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).

Nieuwe vraag van de dag...

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.

Nieuwe vraag van de dag...

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.

Nieuwe vraag van de dag...

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.

Nieuwe vraag van de dag...

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.

Nieuwe vraag van de dag...

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt

Nieuwe vraag van de dag...

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.

Nieuwe vraag van de dag...

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.

Nieuwe vraag van de dag...

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind.

meld misbruikquote

[permalink] geplaatst op 1 november 2013, 22:31 uur

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.
- Ynoskire: Vrij veel naar de ep'tjes van James Blake geluisterd, hoewel dat natuurlijk niet echt vergelijkbaar is met "limit to your love" waarmee hij Giel-Beelen-faam verwierf.

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.
- Ynoskire: Vrij veel naar de ep'tjes van James Blake geluisterd, hoewel dat natuurlijk niet echt vergelijkbaar is met "limit to your love" waarmee hij Giel-Beelen-faam verwierf.
- aERodynamIC: dat zijn er eigenlijk best nog wat: Smashing Pumpkins met Gish en dEUS met W.C.S. zijn wel grote namen. Ook heb ik die live in een zeer vroeg stadium gezien. Pearl Jam en Coldplay ook heel vroeg opgepikt. Maar ik luister zo ontzettend veel nieuwe bands dat dat niet zo moeilijk is. Wat recentelijker Asaf Avidan, Radical face, Revere en Scott Matthew om er eens een paar te noemen (maar minder groot dan die ander genoemde namen).

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.
- Ynoskire: Vrij veel naar de ep'tjes van James Blake geluisterd, hoewel dat natuurlijk niet echt vergelijkbaar is met "limit to your love" waarmee hij Giel-Beelen-faam verwierf.
- aERodynamIC: dat zijn er eigenlijk best nog wat: Smashing Pumpkins met Gish en dEUS met W.C.S. zijn wel grote namen. Ook heb ik die live in een zeer vroeg stadium gezien. Pearl Jam en Coldplay ook heel vroeg opgepikt. Maar ik luister zo ontzettend veel nieuwe bands dat dat niet zo moeilijk is. Wat recentelijker Asaf Avidan, Radical face, Revere en Scott Matthew om er eens een paar te noemen (maar minder groot dan die ander genoemde namen).
- Oceanvolta: Coldplay, Elbow, System of a Down en The Mars Volta

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.
- Ynoskire: Vrij veel naar de ep'tjes van James Blake geluisterd, hoewel dat natuurlijk niet echt vergelijkbaar is met "limit to your love" waarmee hij Giel-Beelen-faam verwierf.
- aERodynamIC: dat zijn er eigenlijk best nog wat: Smashing Pumpkins met Gish en dEUS met W.C.S. zijn wel grote namen. Ook heb ik die live in een zeer vroeg stadium gezien. Pearl Jam en Coldplay ook heel vroeg opgepikt. Maar ik luister zo ontzettend veel nieuwe bands dat dat niet zo moeilijk is. Wat recentelijker Asaf Avidan, Radical face, Revere en Scott Matthew om er eens een paar te noemen (maar minder groot dan die ander genoemde namen).
- Oceanvolta: Coldplay, Elbow, System of a Down en The Mars Volta
- itchy: At the Drive-in, Blonde Redhead

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.
- Ynoskire: Vrij veel naar de ep'tjes van James Blake geluisterd, hoewel dat natuurlijk niet echt vergelijkbaar is met "limit to your love" waarmee hij Giel-Beelen-faam verwierf.
- aERodynamIC: dat zijn er eigenlijk best nog wat: Smashing Pumpkins met Gish en dEUS met W.C.S. zijn wel grote namen. Ook heb ik die live in een zeer vroeg stadium gezien. Pearl Jam en Coldplay ook heel vroeg opgepikt. Maar ik luister zo ontzettend veel nieuwe bands dat dat niet zo moeilijk is. Wat recentelijker Asaf Avidan, Radical face, Revere en Scott Matthew om er eens een paar te noemen (maar minder groot dan die ander genoemde namen).
- Oceanvolta: Coldplay, Elbow, System of a Down en The Mars Volta
- itchy: At the Drive-in, Blonde Redhead
- Rudi S: Radiohead, The Beatles en J.S. Bach.

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.
- Ynoskire: Vrij veel naar de ep'tjes van James Blake geluisterd, hoewel dat natuurlijk niet echt vergelijkbaar is met "limit to your love" waarmee hij Giel-Beelen-faam verwierf.
- aERodynamIC: dat zijn er eigenlijk best nog wat: Smashing Pumpkins met Gish en dEUS met W.C.S. zijn wel grote namen. Ook heb ik die live in een zeer vroeg stadium gezien. Pearl Jam en Coldplay ook heel vroeg opgepikt. Maar ik luister zo ontzettend veel nieuwe bands dat dat niet zo moeilijk is. Wat recentelijker Asaf Avidan, Radical face, Revere en Scott Matthew om er eens een paar te noemen (maar minder groot dan die ander genoemde namen).
- Oceanvolta: Coldplay, Elbow, System of a Down en The Mars Volta
- itchy: At the Drive-in, Blonde Redhead
- Rudi S: Radiohead, The Beatles en J.S. Bach.
- zalwelnikszijn: loop meestal wat achter.

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.
- Ynoskire: Vrij veel naar de ep'tjes van James Blake geluisterd, hoewel dat natuurlijk niet echt vergelijkbaar is met "limit to your love" waarmee hij Giel-Beelen-faam verwierf.
- aERodynamIC: dat zijn er eigenlijk best nog wat: Smashing Pumpkins met Gish en dEUS met W.C.S. zijn wel grote namen. Ook heb ik die live in een zeer vroeg stadium gezien. Pearl Jam en Coldplay ook heel vroeg opgepikt. Maar ik luister zo ontzettend veel nieuwe bands dat dat niet zo moeilijk is. Wat recentelijker Asaf Avidan, Radical face, Revere en Scott Matthew om er eens een paar te noemen (maar minder groot dan die ander genoemde namen).
- Oceanvolta: Coldplay, Elbow, System of a Down en The Mars Volta
- itchy: At the Drive-in, Blonde Redhead
- Rudi S: Radiohead, The Beatles en J.S. Bach.
- zalwelnikszijn: loop meestal wat achter.
- L_T_B: Alela Diane. Destijds nog een aantal concertzalen gemaild dat ze haar naar NL moesten halen.

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.
- Ynoskire: Vrij veel naar de ep'tjes van James Blake geluisterd, hoewel dat natuurlijk niet echt vergelijkbaar is met "limit to your love" waarmee hij Giel-Beelen-faam verwierf.
- aERodynamIC: dat zijn er eigenlijk best nog wat: Smashing Pumpkins met Gish en dEUS met W.C.S. zijn wel grote namen. Ook heb ik die live in een zeer vroeg stadium gezien. Pearl Jam en Coldplay ook heel vroeg opgepikt. Maar ik luister zo ontzettend veel nieuwe bands dat dat niet zo moeilijk is. Wat recentelijker Asaf Avidan, Radical face, Revere en Scott Matthew om er eens een paar te noemen (maar minder groot dan die ander genoemde namen).
- Oceanvolta: Coldplay, Elbow, System of a Down en The Mars Volta
- itchy: At the Drive-in, Blonde Redhead
- Rudi S: Radiohead, The Beatles en J.S. Bach.
- zalwelnikszijn: loop meestal wat achter.
- L_T_B: Alela Diane. Destijds nog een aantal concertzalen gemaild dat ze haar naar NL moesten halen.
~Slowgaze: Kira Wuck nog live gezien voordat haar debuut uitkwam en ze heel bekend werd. Verder Eefje nog in het voorprogramma van Lucky Fonz III gezien en op de mooie januaridag dat De Koek uit kwam dat album in de brievenbus hebben liggen. EP van Mevrouw Tamara gekocht vóórdat ze op tv kwam en vóórdat ik wist dat ze op tv kwam. Wat een hipstervraag trouwens.

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.
- Ynoskire: Vrij veel naar de ep'tjes van James Blake geluisterd, hoewel dat natuurlijk niet echt vergelijkbaar is met "limit to your love" waarmee hij Giel-Beelen-faam verwierf.
- aERodynamIC: dat zijn er eigenlijk best nog wat: Smashing Pumpkins met Gish en dEUS met W.C.S. zijn wel grote namen. Ook heb ik die live in een zeer vroeg stadium gezien. Pearl Jam en Coldplay ook heel vroeg opgepikt. Maar ik luister zo ontzettend veel nieuwe bands dat dat niet zo moeilijk is. Wat recentelijker Asaf Avidan, Radical face, Revere en Scott Matthew om er eens een paar te noemen (maar minder groot dan die ander genoemde namen).
- Oceanvolta: Coldplay, Elbow, System of a Down en The Mars Volta
- itchy: At the Drive-in, Blonde Redhead
- Rudi S: Radiohead, The Beatles en J.S. Bach.
- zalwelnikszijn: loop meestal wat achter.
- L_T_B: Alela Diane. Destijds nog een aantal concertzalen gemaild dat ze haar naar NL moesten halen.
~Slowgaze: Kira Wuck nog live gezien voordat haar debuut uitkwam en ze heel bekend werd. Verder Eefje nog in het voorprogramma van Lucky Fonz III gezien en op de mooie januaridag dat De Koek uit kwam dat album in de brievenbus hebben liggen. EP van Mevrouw Tamara gekocht vóórdat ze op tv kwam en vóórdat ik wist dat ze op tv kwam. Wat een hipstervraag trouwens.
-DjFrankie: Vroeger The Cult (Southern Death ), en nu Boxer Rebellion en ik hoop Exit Calm

Daar stond ik toen ook, waren toen invallers voor Limbomaniacs

Met welke artiest liep je al hard weg ver voordat deze wereldberoemd werd, of welk debuutalbum draaide je al grijs ver voordat het een groot succes werd?

- Sam: Lastige vraag voor mij omdat ik nog maar 3 jaar echt veel muziek luister. Ed Sheeran is wel zo'n artiest die ik nog live heb gezien met 10 andere mensen, dat was voordat hij zo bekend werd en vorig jaar de HMH uitverkocht. Dat is dus op dit moment de enige artiest die ik kan noemen.
- panjoe: Ik kan er niet echt eentje bedenken. De meeste artiesten die ik luister zijn niet echt mainstreammateriaal. Jaren geleden, toen ik nog louter indierock luisterde, was ik wel verslingerd aan Razorlight en The Fratellis voor ze het grote publiek bereikten...
- Graf: als echte hipster ben ik er alleen vroeg bij met bands die nooit doorbreken.
- mjuman: U2 dankzij mijn (postorder) aankoop van 11 O'Clock Tick - Tock vormde ik met mijn de toepmaten in een zeker Utrechts café in de zomer van '80 al een handvol U2-fans; met 2n eerste concert van U2 in de Melkweg gezien - later bekoelde de liefde.
- vigil: ik denk dat Saybia daar het meest voor in aanmerking komt. Met 11 mensen in de kleine zaal van de Melkweg was het in ieder geval niet echt druk. Jaartje (ofzo) later in de grote zaal van de Melkweg was het haringen in een ton. Blaudzun was ik wel vroeg bij
- Ozric: geen enkele, want ik leef qua muziek in het verleden.
- J4E: Coldplay.
-Joeri: Arctic Monkeys, al live gezien voor het debuut. Toen speelde ze nog in Amsterdam voor zon 250 mensen.
- Arrie: eigenlijk bij geen enkele artiest echt. Een aantal artiesten zijn wel een stuk groter geworden nadat ik ze live heb gezien, zoals First Aid Kit, Villagers en Beach House. Alledrie in minizaaltjes gezien. Ohja, Ben Howard! Die heb ik in het voorprogramma van Xavier Rudd gezien, waarbij in het begin er bijna niemand stond en toen de zaal volliep, iedereen erdoorheen ging praten. Was best sympathiek maar had niet verwacht dat ie zo zou doorbreken.
- madmadder: Niks dat erg mainstream is geworden, maar Dirty Projectors vond ik al heel lang leuk voordat dat hippe album uitkwam.
- ranboy: Destijds kocht ik op grond van de OOR-recensie (kruising tussen Yes en Rush) het debuutalbum van Dream Theater (deed toen nog niet veel) en ook had ik in 98 al twee cd's van Porcupine Tree, en hun concert in Tivoli bezocht (ik stond zelfs op de gastenlijst, als medewerker van hun distributiemaatschappij )
- pjh1967: Zie Arrie. Wel veel bandjes gezien in kleinere zaaltjes voordat ze verhuisden naar o.a. HMH/Ziggo Dome (Editors, Black Keys, Mumford and Sons, Dropkick Murphys)
- Svendra: Geen idee. Ik ken wel wereldberoemde artiesten waar ik hard voor wegloop, mag dat ook?
- Sunderland: vaak genoeg met 10 man bij een bandje staan kijken, maar die bandjes vertikken het om door te breken. Wellicht dit weekend na London Calling. Bovendien kan ik over een paar jaar deze vraag beantwoorden met Courtney Barnett, Findlay, Anna Aaron en Broken Hands. (Ik noem ze maar vast).
- Sietse: eerste dat in me opkomt: Sigur Ros. hoorde de single van Svefn-G Englar op Radio100 op de dag dat deze in Nederland uit kwam (1999) Was direct verkocht en, terwijl het album me toch wat minder deed, is het wel een band die ik daarna behoorlijke tijd heb gevolgd.
- reptile71: Geen debuut en ze waren al wereldberoemd, maar ik ervaarde Spirit of Eden van Talk Talk al als revolutionair indrukwekkend album vanaf dag 1. Had hem in 1988 vrijwel direct toen hij uit was. Veel later kreeg het album pas de credits die het verdient.
- Casartelli: kan geen enkele naam bedenken. De wereld weet niet wat-ie mist, zullen we maar zeggen.
- Dungeon: Outkast.
- Cygnus: Wat Graf zegt
- Jelle78: Zie Arrie. Er zijn een paar bands die ik volg sinds hun doorbraakalbum. Volbeat heb ik ontdekt ten tijde van hun tweede album en heb ze toen nog gezien in een stijf uitverkochte Vera. Opeth volg ik sinds Still Life. Daarna begon hun ster te rijzen, maar in underground kringen was de band toen natuurlijk al een bekende naam.
- Don Cappuccino: Deafheaven. Luisterde al tijdens de release van Roads To Judah enorm veel naar de band, voordat de massa Sunbather terecht omarmde.
- Cured: Boy van U2
- deric raven: dEUS - Worst Case Scenario
- OWW: The Gathering, Within Temptation, dEUS, Anathema, Opeth, Cradle Of Filth, Dimmu Borgir, In Flames, Behemoth, Amon Amarth en nog wel veel meer van zulks denk ik.
- Sir Spamalot: Queensrÿche
- Justus18: Dire Straits
-arcade: Ik luisterde al een tijdje naar Ben Howard voor ze hem gingen kapot draaien op de radio.
- Vleertje: Nirvana was al bekend met Bleach en zag ze als openingsact op Pukkelpop vlak voor het uitbrengen van Nevermind
- Bakema NL : LL Cool J. I can't live without my radio hoorde ik in Ferry Maat's Soul show, ik toog niet veel later richting Attalos op de Overtoom Amsterdam en betaalde daar 40 gulden voor die import plaat, evenals 40 gulden voor de import van Kurtis Blow - America.
- herman: van bands als Coldplay, Sigur Ros en Interpol heb ik de eerste concerten in NL gezien in kleine zalen. Sigur Ros kende ik ook al voordat Agaetis Byrjun in Nederland uitkwam. Maar als je 101 bands luistert zit er altijd wel eentje bij die later op grotere schaal doorbreekt.
- bennerd: Niet echt groot, maar in 'de scene': Deafheaven, Emmure, Your Demise, Trash Talk.
- Ynoskire: Vrij veel naar de ep'tjes van James Blake geluisterd, hoewel dat natuurlijk niet echt vergelijkbaar is met "limit to your love" waarmee hij Giel-Beelen-faam verwierf.
- aERodynamIC: dat zijn er eigenlijk best nog wat: Smashing Pumpkins met Gish en dEUS met W.C.S. zijn wel grote namen. Ook heb ik die live in een zeer vroeg stadium gezien. Pearl Jam en Coldplay ook heel vroeg opgepikt. Maar ik luister zo ontzettend veel nieuwe bands dat dat niet zo moeilijk is. Wat recentelijker Asaf Avidan, Radical face, Revere en Scott Matthew om er eens een paar te noemen (maar minder groot dan die ander genoemde namen).
- Oceanvolta: Coldplay, Elbow, System of a Down en The Mars Volta
- itchy: At the Drive-in, Blonde Redhead
- Rudi S: Radiohead, The Beatles en J.S. Bach.
- zalwelnikszijn: loop meestal wat achter.
- L_T_B: Alela Diane. Destijds nog een aantal concertzalen gemaild dat ze haar naar NL moesten halen.
~Slowgaze: Kira Wuck nog live gezien voordat haar debuut uitkwam en ze heel bekend werd. Verder Eefje nog in het voorprogramma van Lucky Fonz III gezien en op de mooie januaridag dat De Koek uit kwam dat album in de brievenbus hebben liggen. EP van Mevrouw Tamara gekocht vóórdat ze op tv kwam en vóórdat ik wist dat ze op tv kwam. Wat een hipstervraag trouwens.
-DjFrankie: Vroeger The Cult (Southern Death ), en nu Boxer Rebellion en ik hoop Exit Calm
-dix: Franz Ferdinand gezien met nog dertig man extra publiek. Was leuk.