Je moet ook de tijdsspanne in acht nemen die bij een icoon of legende hoort, heb jij de verwachting dat een Kanye West of Beyoncé ook - net als een Bowie of Lemmy - 30 a 40 a 50 jaar van betekenis en invloed zal zijn?

Ik denk dat Kanye West al minstens zoveel invloed heeft gehad dan Lemmy in zijn hele carrière. Niets ten nadele van die man, en iconisch is hij wel, maar heeft Motorhead niet heel veel van hetzelfde gedaan? En heeft die band na Ace of Spaces nou echt nog een enorme rol van betekenis gespeeld?

En ja, Kanye lijkt me bij uitstek iemand die continu zijn grenzen verlegt, blijft verrassen en daardoor van betekenis em invloed zal blijven. Vergelijkbaar met Bowie dus. Ik denk dat we op Kanye ook terug zullen kijken als een groot icoon.

Om maar een argument te noemen dat voor de stelling kan spreken. In die tijd hadden muzikanten een stuk meer sociaal gewicht. Rocksterren gingen de wereld veranderen, zo werd gedacht eind jaren 60, begin jaren 70. Ook werd er een stuk minder muziek gemaakt dan nu het geval is en was het een stuk lastiger om zelf muziek te zoeken. Door het internet is de markt een stuk meer verdeeld, waardoor het als artiest makkelijker is om een publiek te vinden, maar je ook meer concurrentie hebt en het dus ook lastiger is om consistent in de aandacht te blijven.

Ik zie zelf icoon als een soort overtreffende trap van superster. Bv Bjork en Jack white (zonder een discussie te willen starten over de kwaliteit van hun platen) zijn gewoon bekende muzikanten maar dat zijn Phil Collins, Stevie Wonder, Eric Clapton, Damon Albarn, Bryan Adams en Kylie ook, sterker nog zelfs bekender

vigil, Veel van die artiesten die je opnoemt, zou ik zeker ook iconen willen noemen: al helemaal een Eric Clapton(Clapton is god werd al in de jaren 60 al op een muur gekalkt). Alleen Bryan Adams en Kylie Minoque passen er niet tussen mijn inziens. Zij waren maar een relatief korte periode populair.

Ik zou zelfs zeggen dat een Icoon een artiest is die over een periode van meerdere decennia een zekere mate van populariteit(meer dan een gewone artiest) en kwaliteit vergaart heeft en daardoor qua uiterlijk herkenbaar is bij een grote groep mensen.

Nick Cave is een icoon, Bono voor mij ook.
Lady Gaga was aardig op weg om er een te worden, maar dat vuurtje doofde helaas.
Robbie Williams?
Daft Punk misschien?

Arrie zei het al, maar Kanye is alreeds een groter icoon dan Lemmy. Lemmy staat bij mijzelf hoger aangeschreven, maar de impact van Kanye is minstens zo ongelooflijk als die van Lemmy. De twee zijn totaal niet te vergelijken. Kanye is niet alleen een hiphopicoon, maar ook een pop- en mode-icoon.

Verder vind ik het echt een ouwelullenstelling, buizen. Met alle respect. De muziekwereld is sneller en veel meer verdeeld dan vroeger, maar er zijn nog genoeg iconen in de hedendaagse muziekwereld. Die moet niet onderdoen tov die van decennia terug.

Het is ook oneerlijk om een artiest met vijftig jaar activiteit op de teller te vergelijken met iemand die "slechts" vijftien jaar bezig is. Natuurlijk lijkt de impact van die eerste dan groter. Die heeft dan ook al kunnen bewijzen dat die meer dan een decennium mee kan.

Een stelling, om dit best leuke topic nieuw leven in te blazen, bennerd.
En gelukkig geen droge opsommingen van 'eens' of 'oneens' maar discussie.

Dr. Dre?

Volgens mij zijn er nu ook nog genoeg iconen.
Op metal gebied zou ik eerder voor Ozzy dan voor Lemmy gaan.

Aan de ene kant denk ik dat er nu zoveel stromingen in de muziek zijn, die ook allemaal bereikbaar en gemakkelijk te volgen zijn, dat er nog moeilijk onbetwiste iconen voortgebracht worden. Aan de andere kant was Zappa ook niet voor the millions, hoe geniaal ook. Tot zijn overlijden wist ik niet wie Lemmy was, omdat ik over het algemeen echt niet geïnteresseerd ben ik metal.
Ik ben Jack White dankbaar omdat ik eind jaren negentig door hem weer popmuziek ging luisteren, maar ik vind hem geen legende, omdat hij verder gaat binnen de grenzen van een pad dat er al decennia ligt. Nick Cave vind ik geweldig, maar hij is vooral een verhalenverteller in zijn eigen genre. De grote muzikale iconen overbruggen stijlen en verbinden allerlei muzikanten en zijn vernieuwers, zoals mijn betreurde held Bowie. Maar als je geen hits weet te maken, ben je dan wel een icoon?

De spannendste muziek van de laatste jaren vind ik hiphop, rnb en electronica. En dan is het vooral Kendrick Lamar die eruit springt.
Beyonce gaan we ook vast nog veel van horen, maar ik zie zoveel opgetrokken wenkbrauwen als ik zeg dat ik dat goed vind... en ik ben bang dat haar invloed net als haar schoonheid beperkt houdbaar is.
Brain Eno is ook al 40 jaar een baas!

Muziek >> Muziekgames >> Iconen van de 20e eeuw (K.O.)
Komt allen meespelen.

Andere stelling van de dag maar weer. Eentje waar ik het niet mee eens ben, maar die je wel vaak terug hoort:

Elektronische muziek is makkelijker te maken dan muziek met "echte" instrumenten.

Ik denk dat bij het grote publiek Lemmy helemaal niet zo bekend stond als een enorm icoon. Van de naam Motörhead zullen veel mensen wellicht wel gehoord hebben en misschien herkennen ze het uiterlijk van de zanger ook nog wel, maar verder valt het toch wel mee qua mainstreambekendheid? Motörhead staat bijvoorbeeld ook pas sinds vorig jaar met 1 nummer in de Top 2000. Een icoon in zijn genre was het zeker, maar ook niet meer dan dat. Ik denk dat de supersterren qua bekendheid en status toch wel een heel stuk groter zijn. Dan denk ik bijvoorbeeld aan:

Taylor Swift
Beyoncé
Kanye West
Adele
Eminem
Lady Gaga
Lana Del Rey
Justin Bieber
Calvin Harris
Rihanna
Katy Perry
Ed Sheeran
Kendrick Lamar
P!nk
Jay-Z
Alicia Keys
Pharrel Williams
Chris Martin

Ik denk toch dat je dat onderschat, het wordt dan niet vaak op de radio gedraaid, maar Motorhead en neem een Iron Maiden zijn wereldwijd enorm bekend. Er wordt vaak weinig media aandacht aan gegeven in Nederland, maar check maar eens de gekte in een Zuid-Amerika als ze daar optraden.

Motörhead moet qua populariteit het (in metal dan) enkel onderdoen voor Metallica en, misschien, Slayer of Iron Maiden. De radio-aandacht was inderdaad misschien wat minder, maar ik denk dat waanzinnig veel mensen al enigszins gehoord hebben van Motörhead, Lemmy of Ace of Spades.

Om op de stelling van Misterfool te antwoorden: ik denk niet dat er iets "moeilijker" is. Het is beiden een andere techniek, maar komt in mijn ogen wel beiden neer op het aanleren van instrumenten en er dan nog iets mee creëren. Electronische muziek kan wel gemakkelijker in je eentje gemaakt worden dan bvb rockmuziek.

Het gebruik van computerprogramma's zorgt er trouwens voor dat de mogelijkheden eindeloos zijn. Je zou kunnen denken dat dat het makkelijker maakt, maar ik denk dat het eerder voor het tegenovergestelde zorgt. Alles kan, je kan elk klein detail aanpassen. Haast om gek van te worden, stel ik me zo voor.

Verder denk ik ook niet dat één van de twee per se moeilijker of knapper is, het is gewoon een totaal andere tak van sport. Is voetbal moeilijker dan volleybal? Totaal,willekeurig voorbeeld hoor. Net zo'n onmogelijke en onzinnige vraag.

Nochtans wordt dit regelmatig opgeworpen. Zeker als ik het heb over muziek met mensen van een oudere generatie. Er zijn ook meerdere users die een soortgelijke stelling geponeerd hebben. Heck in de documentaire Synth Brittania zat Andy McCluskey ook te klagen dat men dacht dat ze geen echte muziek maakten. Alsof ze enkel maar en knop in hoefden te drukken en: presto, zie daar een hitsingle!

Tsja, omdat ze vinden dat elektronische muziek minderwaardig is aan hun favoriete rockbandjes. Ik ken de discussies ook maar al te goed. Vroeger was alles beter, tegenwoordig stelt het niks meer voor blablabla. Altijd weer dezelfde kortzichtige onzinargumenten. Ik geloof het wel met die discussies.

Hangt er wel van af of je met 'maken' doelt op het uitvoeren (dan zou het best zo kunnen zijn) of op het componeren van een boeiend stuk muziek (dan niet).

Mijn inziens mag je de vraag vrij breed opvatten, dus beide interpretaties van maken, zijn te bediscussiëren onder deze vraag. . Mijn idee was ook om te trachten het topic een beetje op gang te houden, door een andere stelling erin te gooien. .

Nee dat is exact even moeilijk.

Niet door dj's maar er zijn genoeg "electronische" artiesten (zeker vanuit de jaren 80 en 90) die een nummer op gitaar schrijven en pielen en daarna als ze de melodielijn hebben dit verder uitwerken op de pc/synth.

Martin L. Gore als bekendste voorbeeld.

Die maakte wel de mooiste dingen toen hij samen werkte met Alan Wilder.

Andere stelling maar weer:

Er is te weinig aandacht voor niet-westerse muziek.

Hier op de site bedoel je? Dat vind ik nog wel meevallen, kijk bijvoorbeeld naar Tinariwen best veel stemmers.
Maar op televisie en de radio wordt er nauwelijks aandacht aan besteed, alleen op zondagmorgen bij Vrije Geluiden. Dus nee en ja.

Geen idee, ik heb er geen aandacht voor.

Van mij mag het wel wat meer in ieder geval.

In het oosten valt het best wel mee met te weinig aandacht voor niet-westerse muziek

Dat er in het westen (laten we Nederland als voorbeeld nemen) amper aandacht is voor muziek uit andere contreien, is duidelijk. Buiten een kleine groep liefhebers die op zondagochtend vroeg moeten opstaan om deze muziek op de radio te kunnen horen is er zeg maar gerust in het geheel geen aandacht. De westerse maatschappij ziet zich dan ook graag als navel van de wereld en kijkt amper naar buiten. Er is weinig interesse voor wat zich in andere landen afspeeld, niet alleen op muzikaal gebied. Dat heeft ook te maken met makkelijk vermaakt willen worden en geen moeite willen doen. Überhaupt is muziek al snel te "moeilijk" voor Henk en Ingrid, laat staan dat ze willen weten dat in Ethiopië of Mongolië prachtige muziek wordt gemaakt. Wereldmuziek wordt voornamelijk als exotisch, stoffig, zweverig of linkse hobbby gezien.

Vice-versa ligt het trouwens niet heel anders: ik heb veel gereisd en telkens viel het me op hoe naar binnen gekeerd de muziekcultuur in een land of streek kan zijn. Al in de Balkan hoor je tijdens het aan de knoppen van de radio draaien al weinig anders dan Balkan-muziek, hetzelfde in de Arabische en Latijns-Amerikaanse wereld. Westerse muziek heeft maar een heel klein aandeel op de Egyptische of Chinese radio, en in Bolivia zal je niet snel muziek uit Mali horen.

Ergo: de gemiddelde wereldburger vanuit zichzelf is matig tot niet geïnteresseerd in andere (muziek)culturen. En dat zegt best veel vind ik.
Meer aandacht voor andere culturen in het algemeen en muziek in het bijzonder is wat mij betreft alleen maar goed, maar of Ingrid daardoor in plaats van een Marco Borsato met een Salif Keita-CD thuiskomt betwijfel ik.

Uiteindelijk de best verkochte artiesten wel westerse, hetgeen ook op een lijn is met onze economische superioriteit. Ik geloof echter wel dat er veel meer muziek wordt gemaakt dan soul, rock, metal, hiphop, etc. Ik heb mijn handen al vol aan westerse. Mijn gevoel zegt dat westerse muziek over het algemeen de geraffineerdste is, maar wie zal het zeggen: er is te veel om dat even uit te zoeken.

De stelling vind ik wat vaag geformuleerd: ik besteed zeer weinig aandacht aan niet-westerse muziek inderdaad en de Nederlandse overheid/radio evenmin. Alleen bij een programma als Vrije Geluiden kom je nog weleens zoiets tegen. Ik denk dat het niet verkeerd zou zijn als er etherzender een paar uur per dag in het teken van oosterse muziek zou zetten. Iets meer aandacht zou dus kunnen.

Niets staat iemand in de weg een topic te openen of een bestaand topic actief te houden. Dit staat of valt met de belangstelling etc. dus als er 'te weinig aandacht voor niet-westerse muziek' is dan zal er op MuMe wel niet zo'n behoefte aan zijn.
Draai graag Natacha Atlas of No Blues maar dat is toch nog vrij westers. Echt 'authentieke' muziek uit Afrika of Afghanistan of Tibet vind ik leuk om eens te horen, of er een cassettebandje van mee te nemen als je er zelf geweest bent, maar zet ik niet gauw op.
In allerlei steden treden regelmatige exotische gezelschappen uit Afrika of Maleisie of Zuid Amerika op, best leuk om zo'n optreden eens bij te wonen.

Hey buizen dit vind je vast wel mooi, desert blues.

Boubacar Traore

Het is best de moeite waard om naar muziek uit Afrika op zoek te gaan, ook jazz uit Ethiopie en funk/afro beat uit Ghana is vaak erg goed.