In navolging van het Vraag van de Dag-topic.. Het idee lijkt me duidelijk en wat en wel en niet mag op MuMe hoef ik hier ook niemand te vertellen.

Eentje die me vanochtend in de trein tebinnen schoot:

Eind jaren '60/begin jaren '70 was het grootste artistieke hoogtepunt in de muziekgeschiedenis (in ieder geval zoals wij de muziekscene vandaag de dag kennen).

Omdat?

Omdat vele genres in die periode begonnen. Omdat heel veel invloedrijke in die periodes gemaakt werden.

De popmuziek zoals we die nu kennen, begon eigenlijk zo rond Rubber Soul van The Beatles.

Muziek >> Muziekgames >> MuMe kiest anders
De helft (24) van het totaal (50) beslaat de periode 1964-1974.

Het aantal niet-60s/70s nummers is 19. Dat is dus 60% uit 2 decennia in een periode van 1924 tot 2007. Punk, of het nou een substroming is of niet, kreeg hier gestalte in de vorm van The Stooges, MC5 etc.

Heel veel substromingen van rock werden echt groot in deze periode (prog, hardrock, psychedelische rock).
Ook zwarte genres, denk aan soul met Marvin Gaye en Stevie Wonder of reggea met Bob Marley werden in deze periode nog groter dan ze al waren.

Kraftwerk zette de eerste stappen naar de dance/house-scene en uberhaupt electronic an sich.

Folk kende haar hoogtepunt in de vorm van Van Morrison, Nick Drake, Bob Dylan, Leonard Cohen etc.

Daar ik bovengemiddeld scoorde op het ASS-testje, ben ik gevrijwaard om eerst even te informeren wat precies het procedurele idee is van dit topic. Iemand poneert een stelling en dan gaan we daar een beetje over babbelen tot de 24 uur voorbij zijn? Of maken we een lijstje "eens"/"oneens"?

Toch meer dat eerste. Het lijkt mij het leukste om een beetje een uitdagende stelling neer te zetten waarbij je geen simpel "eens/oneens" bij zet.

Die 24 uur is overigens arbitrair en heb ik gewoon overgenomen. Want waarom zou je een discussie moeten stoppen, "omdat het 24 uur is". Tegelijkertijd is het ook niet/minder leuk als je naar een oeverloze discussie werkt die een week duurt.

Maar los van de precieze opzet (waar imo de meerderheid beslist) eerst maar eens kijken of men het ook leuk vindt om op zo'n stellige manier te discussiëren.

Voor de meeste muziek die mijn interesse heeft is een stevige basis gelegd in de periode 1964-1974 (een iets andere afbakening had ook gemogen, mais soit). Daar zit muziek tussen met vooral een hoog "inleidende schermutselingen"-gehalte, maar ook platen waar ik nog steeds veel plezier aan de beluistering beleef.

Dat laatste heb ik echter nog veel meer met muziek van daarna: kennelijk leveren vergaande vertakkingen en afleidingen mij grosso modo meer luisterplezier op dan de bewierookte pionierswerken.

Nu zou het wat pretentieus zijn om mijn luisterplezier en grootse artistieke hoogtepunten op één lijn te stellen, maar wat mij betreft is de stelling in elk geval prikkelend genoeg maar niet onverdeeld herkenbaar.

Ik moet zeggen dat ik de gemaakt keuzes in het MuMe Kiest Anders over het algemeen redelijk belachelijk vond. Ik ben dan ook halverwege gestopt met het volgen van het topic omdat het me nogal begon te irriteren.

Anyway, als je het hebt over artistieke hoogtepunt hebt dan moet je dat definiëren. Mijns inziens wordt de wereld elke dag een stukje artistieker want er worden telkens nieuwe dingen gedaan. Ik weet zeker dat er in 2012 veel meer nieuwe genres zijn onstaan dan in de hele '60's en '70's bij elkaar en dat zal in de toekomst ongetwijfeld alleen nog maar toenemen. Als je artistiek dus definieert als vernieuwend dan zou je moeten concluderen dat we vandaag op het hoogtepunt zitten en morgen weer opnieuw.

Ik ben benieuwd welke genres jij denkt dat er in 2012 ontstaan zijn (of uberhaupt in de 21e eeuw). Tenzij jij het artistiek vindt om oude genres met elkaar te vermengen waarnaar er weer een postprogprotoalternative benaming aan gegeven wordt.

Een grote kritiek van 'nu' is dat bands veelal bezig zijn om het oude werk van vroeger opnieuw uit te vinden en die kritiek kan ik deels wel volgen.

De grote bands van nu (denk aan Interpol, Muse, Coldplay) doen weinig anders dan oude stijlen in een nieuw jasje gieten. De "ik heb nog nooit ziets gehoord!"-factor is toch wel flink afgelopen sinds die tijd.

Dat kan ik nu natuurlijk nog niet beantwoorden aangezien dat soort dingen pas een bekende naam krijgen nadat er vele andere acts in hetzelfde straatje gaan opereren en iemand er een naam voor 'coined' die wordt opgepikt.

Maar ik doel er natuurlijk op dat er in het heden nog veel meer wordt geëxperimenteerd dan in het verleden, simpelweg omdat er absoluut gezien meer mensen bezig zijn met het maken van muziek.

Overigens zijn alle genres natuurlijk vermengingen van wat al eerder is gedaan. Er wordt maar zeer zelden iets compleet nieuws toegevoegd aan wat al bestaat.

Natuurlijk moet je na 24 uur stoppen, anders blijft zo'n discussie dooretteren. Dat wordt dus bij deze 16:53, stel je klok alvast maar in.


En je stelling is natuurlijk gewoon kul. Of is argumentatie ook al een vereiste?

Ik denk dat het iig meer te maken heeft met het publiek, en dat het altijd zo'n 40 jaar achter loopt, al was het onmiskenbaar op meerdere aspecten een gunstige tijd voor het ontstaan van nieuwe stromingen. Maar hoe dacht men er in de jaren 80 over, werd die periode toen ook al bewierrookt, of is dat pas van latere oorsprong. Ik weet het niet, mensen die de jaren 80 wel hebben meegemaakt zullen het zich wel herinneren, maar als ik iets niet vertrouw... Er is ongetwijfeld in het verleden al over geschreven, en dat is gelijk mijn kritiek op dit topic: er wordt al genoeg geouwehoert op dit forum, je moet eigenlijk je stelling wat materiaal geven.

Altijd interessant hoe de onveranderbaar ogende visies op bepaalde zaken over verschillende generaties drastisch veranderd zijn.

Dan noem je natuurlijk wel wat namen. Als chevy wat meer open zou staan voor andere genres zou hij toch elke dag heel wat moois kunnen ontdekken. Wat boer chevy niet kent kan hij wel leren waarderen:

?Muzieksmaak is aan te leren? ? herrie kan mooi worden als het went :: nrc.nl

Crunk
Witch House
Chillwave
Juke
Grime
Future Garage
Footwork

Is al in de jaren '90 van de vorige eeuw ontstaan. Grime ook dacht ik, maar daar ben ik helemaal niet zeker van.

Wat een gedoe zeg. Ik ben feitelijk wel benieuw welke genres jullie denken dat er in de 20e en 21e eeuw zijn ontstaan. Tenzij jullie het artistiek vinden om oude genres met elkaar te vermengen waarnaar er weer een postprogprotoalternatieve benaming aan gegeven wordt.

Een grote kritiek van "nu" is dat bands veelal bezig zijn om het oude werk van vroeger opnieuw uit te vinden, en die kritiek kan ik deels wel volgen.

De grote bands van "nu" (Beatles, Zeppelin, Cure, Nirvana, Coldplay, National) doen weinig anders dan oude stijlen in een nieuw jasje gieten. De "ik heb nog nooit zoiets gehoord!"-factor is toch wel flink afgelopen sinds de de periode van het Aurignacien tot aan het Magdalénien, toen zijn immers alle muziekgenres (of hun voorlopers) ontstaan.

Ik weet niet waar ik zo'n persoonlijke repliek aan te danken hebt, maar soit.

Enfin, ik heb een stelling genoemd (waarbij ook nog even wil aankaarten dat de noemer van de stelling het niet eens met de stelling eens hoeft te zijn) en dan is het aan jou om aan te geven waarom de stelling dan juist niet klopt. Nochtans lees ik niks anders dan wat moddergooien van jouw kant.

Maar goed.. zo'n "als je alles maar vaak genoeg draait, vind je het vanzelf goed"-artikeltje raakt kant, noch wal. Zelfs het artikel zelf trekt de uitkomst in twijfel (wat imo duidt op het feit dat ze het onderzoek niet eens grondigd bestudeerd/geëvalueerd hebben).

Gelukkig is dat ook totaal niet de functie van dit forum, ouwehoeren.

Als ik de Wikipedia van Chillwave erbij pak, staat er dit:
Als ik die van Crunk erbij pak, staat er dit:Verder lijken het een aantal verwanten van dubstep (één van de weinige echt nieuwe dingen in de afgelopen jaren) en wat niches waar 3,5 paardenkop naar luistert. Hoewel dat laatste natuurlijk nergens op slaat en er vast een grote fanbase voor is die ik gewoon nog nooit ben tegenkomen. Waarbij ik me bewust ben dat een grootte niet veel hoeft te zeggen over de artistieke kwaliteit(en).
________________________________________

Wat ik toch getracht heb uit mensen te krijgen, is: "Wat vinden jullie de meest artistieke periode in de moderne muziek?"
Waarbij men in plaats van die periode af te branden ook aan kan geven wat dan wél de meest artistieke periode is en waarom. Daar ben ik dan benieuwd naar.

Leuk dat je mijn bericht heel onsubtiel veranderd hebt, maar als je de revolutie met de komst van het elektronisch opnemen van muziek gaat ontkennen. De komst van nieuwe instrumenten (elektrische gitaar, synthesizer, de computer als instrument) heeft ontegenzeggelijk een aardverschuiving in de muziek bewerkstelligd.

Daarbij staat in de stelling duidelijk vermeld (in ieder geval zoals wij de muziekscene vandaag de dag kennen), of stond Mozart ook al in de Top 40?

Precies mijn punt. Ik denk persoonlijk dat deze innovatie in die periode het grootste was.

De komst van elektrische gitaar als instrument is natuurlijk al van voor de jaren '60.

Dat klopt, maar als je zijn bericht nog eens goed leest.
dan spreekt hij over de 20e eeuw

Ahzo. Dacht dat het over de stelling ging. Beetje raar bericht van Gajarigon wel.

Tja, je pakt 3 bands (die niet bepaald bekend staan om hun vernieuwing) uit één (behoorlijk platgetreden) genre. Dat lijkt me nou geen goede basis om een vergelijking tussen verschillende perioden te maken wat betreft vernieuwing. Ik begrijp best dat iemands voorkeur meer uitgaat naar één genre, waar de andere behoefte heeft aan meer verschillende geluiden. Muzieksmaak zal een veel grotere invloed hebben dan (objectieve) vernieuwing als het gaat om het aanwijzen van een artistiek hoogtepunt.

Informeren, mening vormen, etc.

1) Omdat?
2) Je moet dus per se volledig vernieuwend zijn en niet voortbouwen op wat al was als je wilt voldoen aan jouw definitie van artistiek hoogwaardig bezig zijn?

Tsja, ik sta enorm dubbel tegenover deze stelling. Aan de ene kant heb ik zelf veel met de muziek uit deze periode . Bovendien gaven grote sociale veranderingen toentertijd de muziek veel lading. Die sociale kleuring mis ik bij veel muziek van tegenwoordig. Aan de andere kant kun je niet zeggen dat er heden ten dage minder goede muziek wordt gemaakt. De muziekwereld is sinds de jaren 90 geëxplodeerd; er wordt simpelweg veel meer muziek gemaakt en door het internet kan men goede muziek ook sneller vinden. Kort gezegd: het is allemaal een kwestie van voorkeur.

Toch ook gewoon voortgekomen uit o.a. dub en 2-step, en in die hoedanigheid dus ook niet origineel? Althans: zeker niet origineler dan chillwave, bijvoorbeeld? En als je dat wél afrekent op enig precedent, dan moet je dat m.i. met dubstep evengoed doen.

Als iemand die weinig affiniteit heeft met 'oude muziek' ben ik het verder uiteraard, en natuurlijk geheel subjectief, ontzettend oneens met de stelling, al is het maar omdat 'ie de eeuwig misplaatste notie dat 'alles al eens gedaan is' maar perpetueert. Ik vind het daarbij a) naïef om muzikale ontwikkelingen van toen te beschouwen als geïsoleerde, precedentloze mirakels en b) met een gebrek aan 1: de mogelijkheid recente ontwikkelingen al dermate makkelijk te kunnen analyseren en plaatsen om ze te vergelijken met toen, al is het maar omdat deze zo recent zijn, en de ontwikkelingen nog in volle gang, en 2: hou me ten goede, voldoende kennis stellingnemerzijds van de ontwikkelingen om er de nuances en innovaties in te kunnen waarnemen, feitelijk een stelling die niets meer doet dan de beperkte/unieke/idiosyncratische* blik van de stellingnemer vastleggen. Overigens zou ik uit mijn eigen unieke (wink wink) visie de stelling poneren dat we vandaag de dag het hoogtepunt vieren; voor mijn oren klinkt dan ook weer alles uit de jaren '60 en '70 (vrijwel) hetzelfde en zie ik dáár weer de duizelingwekkende creativiteit/kunst/originaliteit niet van in, en het plezier helaas ook niet trouwens. Ik ga nog even wat hedendaagse plaatjes draaien.

* please circle what applies

lekker op dreef sven

Dat vind ik een interessante. En gezien de standpunten kan ik het niet anders dan mee eens zijn. De houding t.o.v. de stelling wordt grotendeels bepaald door het luisterpatroon van de gebruikers hier. Ik had enigszins gehoopt dat de discussie losgetrokken kon worden van smaak ("het doet me niks, maar ik kan niet onderkennen dat er heel veel innovatie was destijds", of iets dergelijks).

Misschien dat iemand een andere stelling heeft?

Zelf vind ik het lastig om een leuke stelling te bedenken, maar een dusdanige die niet verzandt in een verschil in politieke opvattingen, omdat discussies over politiek niet toegestaan zijn.

Iconen, muziekgenieën, sterren en legenden in de muziek zijn ons ontvallen de laatste jaren
. Frank Zappa
. Freddie Mercury
. Miles Davis
. Michael Jackson
. Lemmy
. David Bowie

Oneens:

Het probleem met een label als Muziekgenië of icoon is dat het pas op een artiest geplakt kan worden na vele jaren. Daarom zul je niet zo snel iconen zien bij bands van de afgelopen 5 jaar bijv. Als ik dan toch een redelijk "modern" muziekgenie moet noemen, zou ik gaan voor Thom Yorke: de afgelopen 23 jaar bewezen een invloedrijk, origineel en verrassend artiest te zijn. Een artieste als Bjork zou ik toch ook zeker wel noemen. Hoewel ik er zelf weinig mee heb: is een Beyoncé natuurlijk ook een vrouw waar je niet omheen kan. Wat dacht je daarnaast van Kanye West? Vergeet ik haast ook nog een Jack White!

Een Alex Turner(Arctic Monkeys), Tom Smith(Editors) of een Win Butler(Arcade Fire) zie ik ook nog wel eens tot zo'n muziekgenie uitgroeien.

Het label icoon gaat wel wat verder dan de term muziekgenie. Wat denk je van mode, podiumpresentatie in de breedste zin van het woord, invloed op het dagelijks leven en dat soort fratsen. Veel verder dan hits scoren dus of volle concertzalen in t weekend.

Iconen:
Bowie, Michael Jackson en Elvis Presley zijn dood. Madonna, Jagger en McCartney nog niet.

Ik begrijp dat ik ook ergens in 'de laatste jaren' geboren ben. Ik begrijp dat het een relatief en rekbaar begrip is maar om Zappa, Mercury en Davis nou als artiesten te noem die de laatste jaren overleden zijn, vind ik wat ver gaan.

En tsja, weer heerlijk subjectief dit. Voor veel jongeren is een Kanye West nog wel groter dan Lemmy of Zappa ooit waren. Wanneer kan een artiest in die categorie vallen? Wie bepaalt dat?

De meeste van de door mij genoemde artiesten kun je daar absoluut onder laten vallen. Dus ja een Thom Yorke, een Jack White een Björk en, hoewel ik er zelf niks mee heb, een Beyoncé of Kanye West zijn mijn inziens iconen.