Ah, je hebt de lyrics video gecheckt begrijp ik. Heb ik net ook weer eens gedaan, en nu heb ik een troostende schouder nodig

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- ZAP!: Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- - Kronos: Ik snap de vraag eigenlijk niet. Een brok in de keel (niet van ellende) bij muziek? Ik zou eens naar de kno-arts (of nko) gaan in dat geval.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.

edit: Cosmic Kid erbij gezet

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- ZAP!: Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- - Kronos: Ik snap de vraag eigenlijk niet. Een brok in de keel (niet van ellende) bij muziek? Ik zou eens naar de kno-arts (of nko) gaan in dat geval.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.

Het was dus jouw recensie die aanleiding was voor deze vraag van de dag. Ik heb hetzelfde maar bij mij begint het al bij de eerste noten. Piano, I got a sixty-nine Chevy with a 396
Fuelie heads and a Hurst on the floor

Soort pavlov reactie. Maar in plaats van kwijlen de behoefte om een potje te gaan janken.

Het is me nu helemaal duidelijk waar het over gaat en waarom ik emotie moet voelen. Geef even je adres, dan kom ik eraan.

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- ZAP!: Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- - Kronos: Ik snap de vraag eigenlijk niet. Een brok in de keel (niet van ellende) bij muziek? Ik zou eens naar de kno-arts (of nko) gaan in dat geval.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- ZAP!: Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- - Kronos: Ik snap de vraag eigenlijk niet. Een brok in de keel (niet van ellende) bij muziek? Ik zou eens naar de kno-arts (of nko) gaan in dat geval.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- - Kronos: Ik snap de vraag eigenlijk niet. Een brok in de keel (niet van ellende) bij muziek? Ik zou eens naar de kno-arts (of nko) gaan in dat geval.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- - Kronos: Ik snap de vraag eigenlijk niet. Een brok in de keel (niet van ellende) bij muziek? Ik zou eens naar de kno-arts (of nko) gaan in dat geval.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- - Kronos: Ik snap de vraag eigenlijk niet. Een brok in de keel (niet van ellende) bij muziek? Ik zou eens naar de kno-arts (of nko) gaan in dat geval.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen viijf uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel

Oh ja die knijpt langzaam maar zeker de keel dicht.
Die met Vengerov vind ik ook erg mooi, mijn favoriet is dan nog net, Mullova met Previn op het Philips label.

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky

Leuk, nog een liefhebber!

Zonet nog eens beluisterd. De dynamiek vind ik bij Vengerov nog beter uitgewerkt dan bij Mordkovitch, die dan wel nog meer emotionele diepgang in haar vioolspel legt, naar mijn gevoel. Die met Mullova heb ik ook, die vind ik echter wat vlakker. Tegenvaller is de BBC live uitvoering met Oistrakh. Daar wordt het deel veel te snel afgeraffeld en verliest het een groot stuk van zijn kracht.
Het laatste deel van het concert, de Burlesque, zou ik ook eens moeten vergelijken maar ben erg enthousiast door Vengerov en het London Symphony Orchestra. De vele verschillende 'verhaallijnen' die weerklinken dreigen al snel een brij te worden, maar het lijkt alsof ik ze nu voor het eerst glashelder kan onderscheiden. Superstrak gespeeld. Ik ben benieuwd naar Hahn en Perlman.

Wanneer komt er nu eindelijk eens een Classical MusicMeter? Zou de nieuwe baas daar niet warm voor te maken zijn?

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen x

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen x
- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen
-- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...
- Barney Rubble: Best een aantal, maar denk nu op het moment aan Blonde Redhead's- Misery As a Butterfly, Depeche's Mode's- Home, King Crimson's- Exiles en Nick Drake's- When The Day is Done.

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen
-- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...
- Barney Rubble: Best een aantal, maar denk nu op het moment aan Blonde Redhead's- Misery As a Butterfly, Depeche's Mode's- Home, King Crimson's- Exiles en Nick Drake's- When The Day is Done.
- Cellulord: Tijdens het beluisteren van "The Ecstatic Music of Alice Coltrane Turiyasangitananda" kan mij dat wel eens overkomen.

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen
-- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...
- Barney Rubble: Best een aantal, maar denk nu op het moment aan Blonde Redhead's- Misery As a Butterfly, Depeche's Mode's- Home, King Crimson's- Exiles en Nick Drake's- When The Day is Done.
- Cellulord: Tijdens het beluisteren van "The Ecstatic Music of Alice Coltrane Turiyasangitananda" kan mij dat wel eens overkomen.
- Venceremos: Damien Jurado- Kola, in levende lijve.

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen
-- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...
- Barney Rubble: Best een aantal, maar denk nu op het moment aan Blonde Redhead's- Misery As a Butterfly, Depeche's Mode's- Home, King Crimson's- Exiles en Nick Drake's- When The Day is Done.
- Cellulord: Tijdens het beluisteren van "The Ecstatic Music of Alice Coltrane Turiyasangitananda" kan mij dat wel eens overkomen.
- Venceremos: Damien Jurado- Kola, in levende lijve.
-stoepkrijt: Een brok in mijn keel krijg ik niet zo snel, maar Daughter lukt het weleens, zowel met Lifeforms als met Doing the Right Thing. En nu ik het antwoord van Graf lees denk ik: verdomme ja, die live-uitvoering van Troy Pinkpop! Kippenvel gegarandeerd.

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen
-- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...
- Barney Rubble: Best een aantal, maar denk nu op het moment aan Blonde Redhead's- Misery As a Butterfly, Depeche's Mode's- Home, King Crimson's- Exiles en Nick Drake's- When The Day is Done.
- Cellulord: Tijdens het beluisteren van "The Ecstatic Music of Alice Coltrane Turiyasangitananda" kan mij dat wel eens overkomen.
- Venceremos: Damien Jurado- Kola, in levende lijve.
-stoepkrijt: Een brok in mijn keel krijg ik niet zo snel, maar Daughter lukt het weleens, zowel met Lifeforms als met Doing the Right Thing. En nu ik het antwoord van Graf lees denk ik: verdomme ja, die live-uitvoering van Troy Pinkpop! Kippenvel gegarandeerd.
- Sandokan: Dat zijn er vrij veel, want ik merk dat naarmate de jaren voorbijgaan ik steeds sentimenteler wordt. Maar er zijn twee nummers die ik alleen opzet in buien dat ik zin heb om ongegeneerd te zitten grienen: 'Sky Blue Sky' van WIlco, en 'Yesterday' van Atmosphere.

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen
-- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...
- Barney Rubble: Best een aantal, maar denk nu op het moment aan Blonde Redhead's- Misery As a Butterfly, Depeche's Mode's- Home, King Crimson's- Exiles en Nick Drake's- When The Day is Done.
- Cellulord: Tijdens het beluisteren van "The Ecstatic Music of Alice Coltrane Turiyasangitananda" kan mij dat wel eens overkomen.
- Venceremos: Damien Jurado- Kola, in levende lijve.
-stoepkrijt: Een brok in mijn keel krijg ik niet zo snel, maar Daughter lukt het weleens, zowel met Lifeforms als met Doing the Right Thing. En nu ik het antwoord van Graf lees denk ik: verdomme ja, die live-uitvoering van Troy Pinkpop! Kippenvel gegarandeerd.
- Sandokan: Dat zijn er vrij veel, want ik merk dat naarmate de jaren voorbijgaan ik steeds sentimenteler wordt. Maar er zijn twee nummers die ik alleen opzet in buien dat ik zin heb om ongegeneerd te zitten grienen: 'Sky Blue Sky' van WIlco, en 'Yesterday' van Atmosphere.
- Don Cappuccino: Angelo Badalamenti - Laura Palmer's Theme

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen
-- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...
- Barney Rubble: Best een aantal, maar denk nu op het moment aan Blonde Redhead's- Misery As a Butterfly, Depeche's Mode's- Home, King Crimson's- Exiles en Nick Drake's- When The Day is Done.
- Cellulord: Tijdens het beluisteren van "The Ecstatic Music of Alice Coltrane Turiyasangitananda" kan mij dat wel eens overkomen.
- Venceremos: Damien Jurado- Kola, in levende lijve.
-stoepkrijt: Een brok in mijn keel krijg ik niet zo snel, maar Daughter lukt het weleens, zowel met Lifeforms als met Doing the Right Thing. En nu ik het antwoord van Graf lees denk ik: verdomme ja, die live-uitvoering van Troy Pinkpop! Kippenvel gegarandeerd.
- Sandokan: Dat zijn er vrij veel, want ik merk dat naarmate de jaren voorbijgaan ik steeds sentimenteler wordt. Maar er zijn twee nummers die ik alleen opzet in buien dat ik zin heb om ongegeneerd te zitten grienen: 'Sky Blue Sky' van WIlco, en 'Yesterday' van Atmosphere.
- Don Cappuccino: Angelo Badalamenti - Laura Palmer's Theme
- Justus18: Herman Van Keeken - Pappie Loop Toch Niet Zo Snel

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen
-- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...
- Barney Rubble: Best een aantal, maar denk nu op het moment aan Blonde Redhead's- Misery As a Butterfly, Depeche's Mode's- Home, King Crimson's- Exiles en Nick Drake's- When The Day is Done.
- Cellulord: Tijdens het beluisteren van "The Ecstatic Music of Alice Coltrane Turiyasangitananda" kan mij dat wel eens overkomen.
- Venceremos: Damien Jurado- Kola, in levende lijve.
-stoepkrijt: Een brok in mijn keel krijg ik niet zo snel, maar Daughter lukt het weleens, zowel met Lifeforms als met Doing the Right Thing. En nu ik het antwoord van Graf lees denk ik: verdomme ja, die live-uitvoering van Troy Pinkpop! Kippenvel gegarandeerd.
- Sandokan: Dat zijn er vrij veel, want ik merk dat naarmate de jaren voorbijgaan ik steeds sentimenteler wordt. Maar er zijn twee nummers die ik alleen opzet in buien dat ik zin heb om ongegeneerd te zitten grienen: 'Sky Blue Sky' van WIlco, en 'Yesterday' van Atmosphere.
- Don Cappuccino: Angelo Badalamenti - Laura Palmer's Theme
- Justus18: Herman Van Keeken - Pappie Loop Toch Niet Zo Snel
- Sunderland: Wires van Athlete

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen
-- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...
- Barney Rubble: Best een aantal, maar denk nu op het moment aan Blonde Redhead's- Misery As a Butterfly, Depeche's Mode's- Home, King Crimson's- Exiles en Nick Drake's- When The Day is Done.
- Cellulord: Tijdens het beluisteren van "The Ecstatic Music of Alice Coltrane Turiyasangitananda" kan mij dat wel eens overkomen.
- Venceremos: Damien Jurado- Kola, in levende lijve.
-stoepkrijt: Een brok in mijn keel krijg ik niet zo snel, maar Daughter lukt het weleens, zowel met Lifeforms als met Doing the Right Thing. En nu ik het antwoord van Graf lees denk ik: verdomme ja, die live-uitvoering van Troy Pinkpop! Kippenvel gegarandeerd.
- Sandokan: Dat zijn er vrij veel, want ik merk dat naarmate de jaren voorbijgaan ik steeds sentimenteler wordt. Maar er zijn twee nummers die ik alleen opzet in buien dat ik zin heb om ongegeneerd te zitten grienen: 'Sky Blue Sky' van WIlco, en 'Yesterday' van Atmosphere.
- Don Cappuccino: Angelo Badalamenti - Laura Palmer's Theme
- Justus18: Herman Van Keeken - Pappie Loop Toch Niet Zo Snel
- Sunderland: Wires van Athlete
- Gretz: dit soort nummers verzamel ik in een playlist. Met o.a. The National - Pink Rabbits, Nils Frahm - Says, Soap&Skin - Mr. Gaunt Pt 1000, Beach House - Beyond Love, Atmosphere - Painting , Imogen Heap - Speeding Cars, Cœur de Pirate - Place de la République, Nelly Furtado - Try, Phosphorescent - Song for Zula en Carissa's Wierd - Sofisticated Fuck Princess Please Leave Me Alone (te veel om op te noemen dus)

Heb jij ook een liedje wat het keer op keer voor elkaar krijgt een brok in je keel te veroorzaken? (en dan niet van ellende )

- Johnny Marr: Oh, verschillende. Van de MuMe-classics: voornamelijk TROY en BLACK . Push the Sky Away en Distant Sky van Ome Grot, No One Is Ever Going To Want Me van Giles Corey, Blood on the Leaves van Kanye en Untitled #8 van Sigur Rós zijn nog enkele voorbeelden. En een vrij recente ontdekking: Medicine Bottle van Red House Painters. Zijn zo de eerste die me te binnen schieten maar er zijn er nog honderden meer.
- Rudi S : The Smiths - I know it's over
- Graf: La Dispute - King Park. Elke keer weer een mokerslag Oh, niet van ellende lees ik nu. Dan ga ik ook voor Troy, maar dan wel de live op Pinkpop versie
- itchy: Ja heel veel, kijk maar: Motorpsycho - Upstairs/Downstairs & Before the Flood & Fool's Gold. En Bedhead - The Dark Ages. Big Star - Blue Moon. Cat Power - Metal Heart. Palace Brothers - I Am an Cinematographer. Slint - Washer. Neil Young - Thrasher. Arab Strap - Screaming In the Trees. Bob Dylan - Simple Twist Of Fate. Cat Power - Wild Is the Wind. Kristin Hersch - Me And My Charms. Natalie Merchant - Ladybird. Pinegrove - New Friends. Songs: Ohia - Love Leaves its Abusers & Coxcomb Red. Nou dat waren ze!
- Pietro: het album Ten van Pearl Jam en dan het nummer Alive in het bijzonder, omdat het me herinnert aan mijn neef die verongelukt is. Hij was een groot fan van de band en dat album heeft veel troost gegeven.
- Sir Spamalot: onlangs nog... The Garden (het laatste nummer van het laatste album van Rush) met die prachtsolo van Alex Lifeson. En nog altijd de live-versie van Die Young door Heaven & Hell in Wacken met... Ronnie James Dio op zang.
- mjuman: Alison Kraus + Union Station - There Is a Reason; Dire Straits - Brothers in Arms; het eerste werd me aangereikt door een gelovige vriendin van degene van wie in de kerk afscheid werd genomen onder begeleiding van Dire Straits; voor mental boost: Cocteau Twins - Seekers Who Are Lovers en John Coltrane - Blue Train.
- Dungeon: Surf's Up van the Beach Boys
- Jordi: Burial - Rival Dealer
- Cosmic kid: Bruce Springsteen - Racing In The Street met dank aan het laatste couplet en outtro. Elke keer weer tot mijn eigen verbazing
- Mssr Renard: Moody Blues - New Horizons, Manfred Mann's Earth Band - Waiting for the Rain (daadwerkelijk gehuild bij dat nummer), Satie/Reinbert de Leeuw: Gymnopédies, Queen: Show Must Go On, Jethro Tull: Wondering Aloud.
- herman: het wisselt over de tijd, maar de laatste paar jaar deze: dEUS - Nothing Really Ends, Madonna - Like A Prayer, Bettie Serveert - Palomine, Nick Drake - Three Hours.
dix : Uit de lijst van Itchy kan ik er wel wat aanwijzen, alleen mis ik Wide Open Road van The Triffids.
- Fathead: te veel om op te noemen. Bright Eyes - No One Would Riot for Less, Nina Simone - Why?, Tom Waits - I Hope that I Don't Fall in Love with You, Eels - Climbing to the Moon, César Franck - Consummatum Est, Sufjan Stevens - The Transfiguration, Pogues - Band Played Waltzing Matilda, en véél meer...
- J.J. Wever: Peggy Lee - Is That All There Is?
- ZAP!: (Nee. De laatste keer dat ik me kan herinneren was toen ik als puber in de bus naar school Death Angels 'Veil of Deception' op de walkman hoorde. 't Zal wel es vaker gebeurd zijn, maar mijn geheugen laat me even in de steek.) -edit- Geheugen (deels) terug! Tom Waits - 'A little rain' en Soul coughing 'True dreams of Wichita'.
-Rufus: Brilliant Disguise van Bruce Springsteen. Vooral bij “from the wee-wee hour” the
Gypsy lied. Dan denk ik sufferd laat je leven niet leiden door een voorspelling.
-Alicia: The Sound - Monument.
- Kronos: De muziek die mij het meest aangrijpt is de Passacaglia uit het eerste vioolconcert van Shostakovich. Als ik daar met enige aandacht naar luister, vergeet ik te ademen en biggelen dikke tranen over mijn wangen. Toen ik de muziek leerde kennen bekeek ik de film Testimony over het leven van de componist en las ook het boek uit de componistenreeks (Gottmer Uitgeverij). Misschien mede daardoor dat het voor mij de verklanking is geworden van een ongelofelijke berg menselijk leed. De muziek is me te intens om wekelijks te beluisteren. Maar verschillende keren per jaar stort ik mezelf vol overgave te pletter in die overweldigende emotie van het werk. Ik heb er intussen vier uitvoeringen van en ben erg onder de indruk van de laatst bijgekochte, met Maxim Vengerov op viool. Maar mijn favoriet blijft Lydia Mordkovitch. In bestelling zijn de uitvoeringen door Hilary Hahn en Itzhak Perlman .
- Brunniepoo: The Dubliners - Springhill Mining Disaster is de eerste die in me opkomt
- Broem: Hugh Masekela - Stimela (The Coaltrain) Brok in m’n keel
- gigage: kosheen- I want it all, Shubert- Ave Maria, Don Mercedes- Rocky
- 123p: daar kan je er deze maand een paar van vinden in mijn Top 100. Jajaja ik ben me toch een partijtje schaamteloos aan het spammen
-- vigil: in 1999 overleed een vriend van mij toen hij met zijn motor in een sloot belande omdat meneer de postbode niet goed opzij keek toen hij van de ene kant naar de andere kant van de straat reed. Tijdens zijn uitvaart werd Billy Joel met Leningrad en P Gabriel en K Bush met Don't Give Up gedraaid. Dat vond ik al mooie liedjes en na zo'n ervaring worden die nummers natuurlijk alleen maar heftiger en zorgen idd voor een brok in de keel. Overigens bij die dienst moest de bode de cd Storm Front van Joel starten en dan wel bij nummer 7 (want daar staat Leningrad) maar ja de man lette niet op deed het verkeerd en ineens klonk We Didn't Start the Fire door de speakers, We Didn't Start the Fire op een uitvaart, je verzint het niet...
- Barney Rubble: Best een aantal, maar denk nu op het moment aan Blonde Redhead's- Misery As a Butterfly, Depeche's Mode's- Home, King Crimson's- Exiles en Nick Drake's- When The Day is Done.
- Cellulord: Tijdens het beluisteren van "The Ecstatic Music of Alice Coltrane Turiyasangitananda" kan mij dat wel eens overkomen.
- Venceremos: Damien Jurado- Kola, in levende lijve.
-stoepkrijt: Een brok in mijn keel krijg ik niet zo snel, maar Daughter lukt het weleens, zowel met Lifeforms als met Doing the Right Thing. En nu ik het antwoord van Graf lees denk ik: verdomme ja, die live-uitvoering van Troy Pinkpop! Kippenvel gegarandeerd.
- Sandokan: Dat zijn er vrij veel, want ik merk dat naarmate de jaren voorbijgaan ik steeds sentimenteler wordt. Maar er zijn twee nummers die ik alleen opzet in buien dat ik zin heb om ongegeneerd te zitten grienen: 'Sky Blue Sky' van WIlco, en 'Yesterday' van Atmosphere.
- Don Cappuccino: Angelo Badalamenti - Laura Palmer's Theme
- Justus18: Herman Van Keeken - Pappie Loop Toch Niet Zo Snel
- Sunderland: Wires van Athlete
- Gretz: dit soort nummers verzamel ik in een playlist. Met o.a. The National - Pink Rabbits, Nils Frahm - Says, Soap&Skin - Mr. Gaunt Pt 1000, Beach House - Beyond Love, Atmosphere - Painting , Imogen Heap - Speeding Cars, Cœur de Pirate - Place de la République, Nelly Furtado - Try, Phosphorescent - Song for Zula en Carissa's Wierd - Sofisticated Fuck Princess Please Leave Me Alone (te veel om op te noemen dus)
- Dance Lover: Van opwinding absoluut M83 - A Guitar and a Heart ( die climax...), van vertedering Angus & Julia Stone - Heart Beats Slow, van totale euforie Moderat - Milk, uit nostalgie Born to Die van Lana Del Rey en van verdriet R.E.M. - Everybody Hurts ( op een crematie van een mij heel dierbaar persoon ). Troy van Sinead moet ook zeker vermeld worden natuurlijk, wat een plaat is dat zeg! Net als de laatste minuten van Giles Corey`s No One....gewoon niet te bevatten zo krachtig!

Nieuwe vraag: Wat is volgens jou het meest geniale/beste album met minder dan 10 stemmen op deze site? (1 album)

spoon: Dit

Nieuwe vraag: Wat is volgens jou het meest geniale/beste album met minder dan 10 stemmen op deze site?

spoon: Dit
Aerobag: Uchu Nippon Setagaya (1997) en Fishmans in het algemeen mogen wat mij betreft meer liefde krijgen. En deze Hiphop release ook: Sonic Sum - The Sanity Annex (1999).