De plaatjes van Graf kun je trouwens niet meer zien als je via een Engels IP-adres surft. De Britse overheid had namelijk zoiets van "Hey Imgur, we gaan jullie boetes opleggen omdat we het Internet willen controleren en jullie doen niet mee." En toen had Imgur zoiets van "Okay dan, doei random kutland *block*". Dit soort dingen gaan we vermoedelijk meer zien in de toekomst.

https://image.parool.nl/251782230/width/2480/3-januari-2025

ok welterusten

#neverforget
https://i.imgur.com/hdGAc61.jpeg

Flogodream #dansje (nee dit is geen link naar Wham! - Last Christmas, wel een ander geinig deuntje).

Haha, is dit Onweerwolf op de bank?

Dat komt pijnlijk dichtbij.

Komt wel eng dichtbij zo. Ik ging wel stiekem stuk.

Zondag Austere nog geskipt voor de ladderfinale. Is dat niet ook gewoon stiekem een naziband, Onweerwolf? Zeg ja.

Nee. Expliciet links zelfs.

Gepikt van "Old Salty Marine" op Twitter / X: "De priester en de buschauffeur", een ouderwetsche tekstmop.

Een priester en een buschauffeur komen tegelijkertijd in de hemel terecht. Sint-Pieter laat de buschauffeur zijn huis zien, dat drie huizen verwijderd is van God. Ondertussen denkt de priester bij zichzelf: “Aangezien ik priester ben, zou ik vlak naast God moeten wonen!” Dan wendt Sint-Pieter zich tot de priester en gebaart hem mee te komen. De priester volgt hem drie kilometer lang, totdat ze uiteindelijk bij een huis aankomen. Sint-Pieter vertelt de priester dat dit zijn huis is. De priester kijkt geschokt en zegt tegen Sint-Pieter: “Ik begrijp het niet! De buschauffeur is heel dicht bij God en ik ben een priester! Dat klopt niet!” Sint-Pieter antwoordt: “Oh, dat is makkelijk uit te leggen. Als jij preekt, vallen mensen in slaap. Als de buschauffeur rijdt, bidden mensen.”

Verrek! Da's George Lynch

Ik ken nog wel een Duitse vegetariër die niet eens de zestig heeft gehaald.

Een controleur van de Bond tegen de Kwakzalverij bezocht halverwege de jaren vijftig een kroeg op het Twentse platteland. De kastelein van deze toko verhuurde zichzelf ook als arts. Zijn motto luidde: ‘Behandeling tien gulden. Bij uitblijven van genezing: restitutie van honderd gulden.’
De controleur wandelde naar binnen en zei tegen de man achter de bar: ‘Ik ben mijn smaak kwijt! Heeft u daar een behandeling voor?’ ‘Joazeker,’ zei de kastelein onbewogen. Hij draaide zich om en riep: ‘Hanna, doot den keerl snel aanderhalve leppel van medicien 517.’
Even later goot Hanna bij de controleur anderhalve lepel van medicijn 517 naar binnen.
Terwijl hij zijn mond afveegde zei de controleur: ‘Gadverredamme, jullie zitten mij gewoon jenever te voeren!’
‘Kiek is an,’ zei de kastelein, ‘iej hebt oew smaak awier terugge. Dat is dan tien gulden.’
De controleur was een paar tellen sprakeloos. Vervolgens overhandigde hij met tegenzin tien gulden aan de kastelein.
Een paar dagen later stond de controleur opnieuw op de stoep. Hij zei tegen de kastelein: ‘Ik ben mij geheugen kwijt! Heeft u daar een behandeling voor?’
‘Joazeker,’ zei de caféhouder onbewogen. Hij draaide zich om en riep: ‘Hanna, doot den keerl snel aanderhalve leppel van medicien 517.’
‘Maar dat is jenever!’ zei de controleur. ‘Dat heb je me de vorige keer ook al gegeven!’
‘Kiek is an,’ zei de kastelein, ‘iej hebt oew geheugen awier terugge. Dat is dan tien gulden.’
De schuimbekkende controleur gaf opnieuw tien gulden aan de kastelein en snelde naar buiten. Met een harde knal smeet hij de deur weer dicht.
Een paar dagen later stond de controleur opnieuw aan de deur te rammelen. Met een weifelende pas stiefelde hij naar binnen. ‘Ik ben mijn gezichtsvermogen verloren!’ zei hij tegen de kastelein. ‘Heeft u daar ook een behandeling voor?’
‘Nee,’ zei de caféhouder met een zucht en hij schudde zijn hoofd, ‘hier he’j honderd gulden.’
Hij pakte zijn knip en gaf een bankbiljet aan de lachende controleur. Diens smalende grijns smolt echter als sneeuw voor de zon.
‘Maar dit is helemaal geen honderdje!’ zei de controleur woedend. ‘Dit is een tientje!’
‘Kiek is an,’ zei de kastelein, ‘iej hebt oew zicht awier terugge. Dat is dan tien gulden.’