Af en toe inderdaad wat geschreeuw door de zaal maar had daar zelf geen last van. Zat overigens op rij 15 deel B. Voor me zal Freek de Jonge (ging overigens tijdens de pauze weg) en schuin voor me Frits Spits die heftig zat mee te deinen tijdens het 2e deel!

Freek de Jonge heb ik nog gezien, en ook Jan Smeets was aanwezig. Misschien was hij wel artiesten aan het scouten voor Pinkpop...

Ik ga woensdag. Erg veel zin in. Ik ben inderdaad wel een beetje bang voor het -bedrijfsfeest achtige volk. Toch zullen de echte fans vast en zeker aanwezig zijn. Was de setlist hetzelfde als in Antwerpen?

Ik ben net terug uit Amsterdam en ben nog op een wolk. Morgen een uitgebreide recensie, maar dit was een concert om nooit en nooit te vergeten! Het publiek was vanaf het begin super en erbij, en Neil Young was geconcentreerd en in topvorm en stond tegen middernacht nog als een god het dak eraf te spelen! Intens

Ik acht me gelukkig dat ik Neil toch één keer live heb gezien, op Rock Torhout, jààren geleden, maar kom.
Ik moet het met zijn platen doen (die ik gelukkig allemaal heb!).
Om Eerlijk te zijn ik vind de prijzen van popconcerten tegenwoordig nogal de pan uitrijzen, veels te duur, en Neil spant daarin vaak de kroon, ik denk dat hij een echte geldjood is zoals we dat hier in Vlaanderen noemen...
Neen, jaren geleden ging ik vaak naar popconcerten, maar ik kan me daar niet meer voor opladen, tenslotte is het ook vaak middenin de week, en met mijn job als camionchauffeur is dat helemaal niet meer te combineren.
En ook in het weekend... pfft, gezien de prijzen ga ik niet meer naar concerten, en ook, ik heb mijn weekends echt nodig om tot rust te komen, het zal ook wel met mijn leeftijd te maken hebben.
Maar tussen mijn 20ste en pakweg 40ste heb ik gelukkig héél wat concerten gezien en ik acht me gelukkig dat ik Neil Young toch één keer live heb meegemaakt!

Ik doe het nu met live-dvd's, met een goede huisbioscoop lijkt me dat ook gewoon de beste optie!

Setlist van gisteravond:

From Hank To Hendrix / Ambulance Blues / Kansas / A Man Needs A Maid / Try / Harvest / After The Gold Rush / Mellow My Mind / Stringman / Love Art Blues / Heart Of Gold / Old Man // The Loner / Don't Cry No Tears / Dirty Old Man / Spirit Road / Bad Fog Of Loneliness / Winterlong / Oh, Lonesome Me / Powderfinger / No Hidden Path // Cinnamon Girl / Rockin' In The Free World

Neil Young wisselt echt enorm in zijn setlisten!
Hier is dat in een mooi overzichtje na te kijken...

Me No Hidden Path als absoluut hoogtepunt. Raar om de (slappe) recensies te lezen, die allemaal over zondag gaan. Dat heeft echt niets te maken met wat ik gisteren heb gezien, een geïnspireerde artiest, een geconcentreerd publiek en bijna 3 uur toprepertoire.

Ook ik mocht er gisteren bijzijn en begin nu pas enigszins op aarde terug te dalen . Weergaloos ! Was mijn 1ekeer Neil en 1e keer RAI en ben dus zonder verwachtingspatroon gaan zitten . Heerlijk is het dan om het `huiskamergevoel` van het 1e deel te voelen . De gerichte conversaties met het publiek , het glasheldere `tok` als Neil zijn flesje neerzet , het kwasie nonchalante ( of was het echt verstrooidheid ? ) van welk instument heb ik nu nodig , en de gemoedelijke chaos op het podium waar in een hoekje op de achtergrond een schilder de titels voor het 2e deel in beeld brengt . Dit 2e deel met scheurend gitaargeweld komt daarna als een vloedgolf over je heen met als hoogtepunt het eindeloze No Hidden Path . Dit sloeg echter niet op de weg van de terugreis ( dikke mist )
Onvergetelijke avond !

Zo te zien wordt Neil op deze europese tour concert per concert beter !
En wij hadden in Antwerpen (eerste avond) ook een pracht van een setlist, maar... als ik sommige andere setlists zie wordt ik haast jaloers !


Anyway... ik weet het bijna zeker: Neil Young scoort dra heel erg hoog in de MuMe-lijstjes "beste concerten van 2008"

Ik denk het ook. Zoals hij daar zat, alleen met zijn gitaar, en superieur Ambulance Blues door de muisstille zaal liet zweven. Wat een klein zaaltje was het ineens. Ik krijg alweer kippenvel.

nou vanavond is het mijn beurt! ik kijk er ontzettend naar uit!

Ik ben net terug van het concert in Amsterdam. Met afstand het beste van de drie concerten waar ik ben geweest. Fantastisch hoe hij zijn setlisten maar blijft aanpassen en steeds weer nieuwe nummers introduceert: vanavond mochten we maar liefst 6 nummers horen die niet eerder in deze tour werden gespeeld!

Nu ga ik slapen, morgen kom ik er uitgebreider op terug...

De setlist:

From Hank To Hendrix / Ambulance Blues / Sad Movies / A Man Needs A Maid / Try / Harvest / Love In Mind / Old King / Love Art Blues / Don't Let It Bring You Down / Campaigner / Old Man // Dirty Old Man / Spirit Road / Down By The River / Hey Hey, My My / Too Far Gone / Oh, Lonesome Me / The Believer / Powderfinger / No Hidden Path // Cinnamon Girl / Rockin' In The Free World // The Sultan

Phoe, wat een geweldige setlist:
Down By The River
Hey Hey, My My
Don't Let It Bring You Down

Ik vond maandag al zo'n formidabel concert, hoe kon het gisteren in godsnaam nog beter zijn?

Omdat ik er was

Lebowski, je vergeet Powderfinger, Too Far Gone en Love in Mind

Geen idee hoe het kan, hij flikte het gewoon. Ongelooflijk.

natuurlijk heb ik hem al eens live gezien
en deze keer liet ik het aan me voorbijgaan, die dure concertkaartjes

maar als ik die enthousiaste recensies hier lees:

Ik ben door velen voor gek verklaard omdat ik drie van die dure concerten bezocht. Het was me iedere eurocent waard!

Powderfinger speelde hij gelukkig maandag ook. Het concert zit nu, vier dagen later, nog volop in mijn systeem. Het is lang geleden dat ik een concert zo intens nabeleef.

Kun je nagaan hoe ik me nu voel...

Mooi moment was gister ook dat hij van gedachten veranderde bij de intro van Journey through the Past (?) en toen Love in Mind begon.

Inderdaad. Hij zette een intro (niet van JTTP, een ander nummer, ik weet niet welke) in, en toen mompelde hij iets van "Oh no, that is another song", waarna hij Love in Mind (een persoonlijke favoriet van me) inzette.

Hij zei ook iets van "different mood tonight" en vanaf dat moment werd het echt gezellig.

Volgens mij was Old King ook niet helemaal gepland, ook fantastisch dat hij die speelde

Old King was een verzoeknummer ja.

Inderdaad, en ook Love in Mind speelde hij nadat iemand in het publiek daarom had gevraagd.

Dat is toch wat eigenlijk voor Neil Young's-begrippen althans.. Ik ken geen artiest die zo nadrukkelijk vóór een concert begint omroept: Geen verzoekjes, ik heb mijn liedjes al helemaal uitgezocht..

En toch blijkt het ook maar een mens te zijn

Wow! Is mijn reactie naar een meer dan perfect optreden van gisteren. Het was werkelijk grandioos. Ik kan geen vergelijking maken met de vorige avonden maar ik weet wel dat hij heel relaxed was en echt in top vorm. Heel knap hoe hij elk nummer met zo veel gevoel kon brengen. Niks geen automatisme maar elk nummer werd beleefd alsof hij ze net had geschreven. Het pubiek was ook grandioos. Heel respectvol werdt Neil onthaald en tijdens de nummers was het muisstil en na elk nummer zulke enthousiaste reactie's. Mijn handen zijn er nog beurs van Ik heb me wel heel erg geirriteerd aan, wat volgens mij terug te brengen was tot 2 man, die heel irritant na elk nummer de behoefte hadden te reageren of heel overdreven te gaan zitten kuchen. Wat een humor! stelletje dwazen. Neil Young bleek hier allemaal niet heel erg veel last van te hebben. Hij bleek meer geirriteerd door de buzzz die in de apparatuur verstopt zat om vervolgens nog even uit te halen naar het digitale tijdperk en het verlangen naar de analoge tijd. Ook zelfspot ontbrak hem niet; leuk om hier weer te zijn de volgende keer zien jullie mij verschijnen met rollator. Of toen er een nummertje werd geroepen; Dat is lang geleden... ik moet die eerst nog even googelen. Hoogepunten te over maar ik vondt persoonlijk Ambulance Blues heel erg mooi.

Het electrische gedeeltje knalde de pan uit. Wat een energy en wat een ontlading. Schitterende sonkeuze; Down by the River, Don't let it bring you down en Rockin in the free world om dan de set af te sluiten met de wat vreemde keuze The Sultan. Dit bewees maar weer eens dat hij gewoon doet waar hij zelf zin in heeft. Van mij mag ie...

'Futloos afscheid van Neil Young.'
'Rocklegende Neil Young niet erg legendarisch.'

Enkele media waren niet al te positief over de concerten die Neil Young 17 en 18 februari in het RAI theater in Amsterdam gaf. Hij werd afgeschilderd als een oude hippie die het grote geld had ontdekt en in de nadagen van zijn carrière nog even makkelijk wilde cashen. Tijdens het derde en laatste concert van Neil Young in Amsterdam bewees hij het ongelijk van de critici.




Natuurlijk, de entreeprijzen voor de concerten waren absurd hoog. Een hoop fans zullen dit vanwege de prijzen, die varieerden van ongeveer 100 tot 140 euro, hebben laten schieten. Je kunt het ook anders bekijken: Neil Young had het publiek dat op zijn drie concerten in het RAI Theater (capaciteit: 1700 mensen) is afgekomen, ook in één keer in de Heineken Music Hall kunnen proppen om het geld op één avond te kunnen incasseren. Dát was pas makkelijk cashen geweest. Nee, Neil Young kiest voor een intieme setting, waarin hij ruim de tijd neemt voor zijn liedjes en veel contact maakt met het publiek. En dat laatste is nou niet bepaald iets waar de Canadese veteraan om bekend staat.

Volgens de Volkskrant was het concert van Neil Young futloos. Er wordt wel eens gezegd dat wanneer je een komkommer verpakt in een Volkskrant, deze na een week een augurk is, en dit bewijst maar weer eens die krant met azijn bedrukt wordt. Want hoe kun je iemand die op 62-jarige leeftijd een theater tot tranen toe heeft geroerd met een akoestische set en daarna staat te rocken alsof zijn leven ervan afhangt, futloos noemen? Ook iets waar menig band of artiest een puntje aan kan zuigen: Neil Young wisselt enorm veel in zijn setlisten en besluit geregeld op het laatste moment om toch een ander nummer te spelen. Gisteravond in Amsterdam kwam hij met zes nummers die hij niet eerder in de Europese tour had gespeeld. Hier is dat in een handig overzichtje na te lezen. Elke avond verrast hij weer.




Soms is tijdens concerten ook het contact met het publiek nep en blijft dit beperkt tot standaardzinnetjes en flauwe ingestudeerde grapjes. In drie concerten van Neil Young heb ik hem niet één keer hetzelfde horen zeggen. Hij neemt rustig de tijd, babbelt wat met het publiek en hij speelt zelfs verzoeknummers, hoewel er van tevoren wordt omgeroepen dat de setlist al vaststaat. Zo speelde hij gisteren Love in Mind en Old King nadat daar uit het publiek om werd gevraagd.

Het concert dat ik gisteren zag was veruit de beste van de drie concerten die ik bezocht. Hij verraste door Down By The River en Hey Hey, My Myin de setlist te introduceren en tijdens Rockin' in the Free World leek hij geen spaan heel te laten van zijn gitaar. Zijn dat nou de kenmerken van een bejaarde hippie die in zijn laatste dagen nog even makkelijk een hoop geld wil vangen?

Setlist:

From Hank To Hendrix / Ambulance Blues / Sad Movies / A Man Needs A Maid / Try / Harvest / Love In Mind / Old King / Love Art Blues / Don't Let It Bring You Down / Campaigner / Old Man // Dirty Old Man / Spirit Road / Down By The River / Hey Hey, My My / Too Far Gone / Oh, Lonesome Me / The Believer / Powderfinger / No Hidden Path // Cinnamon Girl / Rockin' In The Free World // The Sultan

Al deze recensies gingen over 17 februari, dus ze zijn wellicht negatief beïnvloed door de onrust aan het begin. Ik hoorde hier op MuMe ook morrende verhalen over luidruchtig publiek en onrust. Dat de Volkskrant zo zuur is op het gebied van cultuurrecensies is al lang achterhaald trouwens, maar hier slaan ze de plank goed mis.