Als je 100 tickets aan 5 euro verkoopt terwijl je ze makkelijk ook aan 10 euro kan verkopen, dan ben je belachelijk.

Dan ben je een afzetter. Ik bedoel meer waarom moet alles zo duur zijn. Straks is alles alleen nog maar voor de rijke elite. Lijkt me nou niet echt de bedoeling heh.

Alles zo duur ? We leven in een wereld van betaalbare luxe en weelde, hoe kan je nu "alles zo duur" noemen ? De elite kan amper nog z'n gekkigheid kwijt om elite te blijven, en dan kan ik me ergeren aan iemand die ocharme 15-30 euro moet betalen om een concert bij te wonen.

En niet alleen die installaties, maar ook de bar, vergunningen, meubilair, financiele reserves, etc. Maar goed, dan nog zou het goedkoper moeten kunnen...

Heb je wel eens meegemaakt hoe het is om geen geld te hebben voor leuke dingen, omdat het allemaal te duur is. Aan de opmerking die je hier maakt lijkt het erop dat je zelf uit een bovenmodaal gezin komt en nooit je ergens druk om hebt hoeven maken. Een tip, ga eens praten met mensen in een achterstand buurt. Die hebben het vaak zwaarder dan je denkt. Voor sommige mensen betekend 30 euro 2 weken eten...maar goed dat zul jij vast niet begrijpen. Dat is pas iets om je aan te ergeren, de arrogantie van mensen MET geld.

Begrijp ik best wel, wat ik niet begrijp is dat die mensen dan wel gewoon vaak naar zo'n concerten gaan.

Ik kom inderdaad uit een bovengemiddeld gezin, maar heb wel jarenlang (tot mijn 22e) +/- 35EUR zakgeld per maand gekregen. (tot mijn 16de zelfs maar de helft). Ik weet best wat het is om luxespullen niet te kunnen kopen. Ik kocht ze dan ook niet, of heel gericht. Als je je geen luxe kan veroorloven moet je er ook niet naar streven. Ik heb er in ieder geval nooit over geklaagd.

Ik vrees dat je veel van die mensen vrijwel nooit bij concerten ziet.

Wel goed dat je wel altijd zelf hebt moeten werken voor alles. Althans ik neem aan dat je dan gewoon ernaast werkte om dingen te doen. Ik iig wel, maar ik kom niet bepaald uit een rijk gezin...al heb ik het nooit slecht gehad.
Maar goed ik praat hier niet over gewone luxe...ik bedoel cultuur, cultuur is gemeengoed. Moet toegankelijk zijn voor iedereen, en dat is dus aan het veranderen omdat het allemaal duurder wordt enzo. En dat vind ik een ernstige achteruitgang. Nou weet ik niet hoe dat in België is, maar in Nederland is dat dus echt wel iets wat veel te veel gebeurd. Je kunt echt gewoon niet meer voor een normale prijs naar een concert van een iets grotere act. Het is toch van de zotte dat in 4 a 5 jaar tijd concert kaartjes zijn verdubbeld in prijs.

Uhm, nee, ik heb er ook niet voor gewerkt. Ik kocht gewoon 1 CD per maand. En met verjaardagen/kerstmis een NES/SNES spelletje, waar ik dan 4 maanden mee sleet. Heb nooit een TV gehad, nooit een GSM gehad, ik doe 4 jaar met m'n computer (zonder ondertussen alles uit te bouwen) ... ik heb altijd gekocht wat ik kon betalen, verder is mijn vrije tijd mij te dierbaar.

Het feit dat cultuur gemeengoed zou zijn is een mooie gedachte, maar verder onhaalbaar. Schilderijen hangen in museums, CDs en DVDs kosten handenvol geld, een kaartje voor de cinema is ook al niet goedkoop meer en wil je lekker uit eten moet je ook centjes neertellen. Voor geleverde diensten moet je betalen, cultuur of niet. En je kan je ook best amuseren zonder dingen te doen (die geld kosten).

Ben het met Onderhond eens: het principe "wat de gek ervoor geeft" gaat gewoon op bij concerten. Een artiest zou gek zijn om niet meer te gaan vragen. Als jij meer salaris kunt krijgen weiger je dat ook niet toch. Mijn broek zakt af bij het bericht dat mensen tegenwoordig meer naar concerten, theater en films gaan. Pardon ???? We vinden het toch zo duur allemaal ??? Dat ík geen zin heb om zulke bedragen neer te tellen moet ik weten (en soms betaal ik het ook gewoon hoor): blijkbaar klagen we graag maar gaan we wel.
Heel simpel: als niemand meer van die dure tickets koopt zakken de prijzen heus wel. Maar helaas zijn er nog genoeg gekken en zullen de prijzen omhoog blijven gaan.
Want een Tom Waits of Madonna verkopen met die torenhoge prijzen de tent in enkele minuten uit. Als we het echt zo erg vinden dan moeten we maar eens overwegen gewoon niet te gaan. Waits en Madonna vinden het wel best: die treden nu ook gewoon veel minder op.
Nee hoor: ik vind die verhogingen ook achterlijk, maar er valt echt wel iets aan te doen......................

natuurlijk kun je dingen doen die niks kosten die leuk zijn. Maar om op al de dingen te reageren die je op noemt: cd's en dvd's vind ik ook te duur, al zijn er soms leuke aanbiedingen.
Voor musea kun je voor vrij weinig geld een museumjaarkaart kopen waardoor je vrijwel alle musea gratis binnen kunt lopen, dus uiteindelijk kun je het jezelf heel goedkoop maken. Bioscoop is hier (Amsterdam Pathé (ook Tuschinski arthouse) op een maandag avond maar iets van 6 € en als je slim bent koop je een strippenkaart, kost het je per film ongeveer 4,50 euro en kun je iets van 6 a 7 keer naar de bios (alleen nieuwere films zijn duurder op een maandag avond)
En inderdaad uit eten is duur.
Ik ben het wel met je eens dat je voor geleverde diensten moet betalen, maar waar het dus om gaat is dat het de spuigaten uit loopt. Misschien vind jij dat meevallen, maar dan ben je tot nu toe een van de weinigen hier die het daar mee eens is.
Ik vind het eigenlijk zelfs raar dat je het goed praat dat je wordt belazerd waar je bij staat (nogmaals 200% prijsstijging is geen inflatie)

Zoals ik volgens mij al heel vaak door heb laten schemeren...ik ga niet naar de concerten die ik te duur vind. Dan mis ik het maar, kan me geen reet schelen, maar ik werk niet mee aan die ontzettende uitzuigerij...
maw. ik ga niet naar Sigur Ros, ik ga niet naar Autechre, ik ga niet naar Bright Eyes, ik ga niet naar Lowlands enz enz. Jammer dat ik dan zoiets mis, maar het is niet anders.

Pff, voor wat hoort wat. Ik kan als ik wil elke dag een nieuwe CD downloaden en elke avond een nieuwe film zien, gratis en voor niks.

Cinema is leuk verder, maar meestal geen must. Die keren die ik wel ga recupereer ik stevig. CDs zijn ook geen must, al koop ik m'n favorieten (2 of 3 per jaar) meestal wel. En concerten kunnen me al helemaal niet boeien. Het is niet zo moeilijk 30+ EUR neer te tellen voor een obscure DVD terwijl de andere 49 films gratis zijn. Een Belg zaagt niet als hij belazert wordt, die lacht vriendelijk en steelt het dubbele terug

Ik ben blij met wat ik heb en als ik dan al eens iets niet kan betalen zij het zo. Uiteindelijk is het gemis maar miniem.

Het enige wat je als consumer moet doen is afwegen of wat je terug krijgt je je geld waard is. Is dat niet zo, dan is de keuze erg simpel, is dat wel zo, ook.

Je kan natuurlijk zo redeneren als Onderhond, dat concerten overslaan altijd ook een optie is. Vind je het te duur, dan ga je niet. En die tactiek heb ik vaak genoeg toegepast, zeker toen ik als student geen rooie cent had en bij wijze van spreken niet eens een gratis festival kon betalen.

Maar waar ik wel gewoon stevig van baal, is dat het aan de hand van de prijs moeten beslissen of je wel of niet gaat gewoon zo'n godsgruwelijke verschraling betekent. Voor mensen die gepassioneerd houden van voetbal zou het even zozeer schraal zijn als ze in drie jaar tijd twee keer zoveel moeten betalen voor hun seizoenskaart, en dus maar besluiten niet naar de wedstrijden te gaan. Konden ze vroeger een halve week van tevoren de rillingen van spanning al over het lijf voelen lopen, nu moeten ze het doen met een fucking samenvatting op tv. Voor wat betreft concerten is het te vergelijken met, ik noem maar wat, een optreden van de Eels laten schieten vanwege de prijs en later wat flarden terughoren op 3voor12. Je hoort het wel, het kost dan wel niks, maar het is zo schráál. Of nog erger: het moeten doen met de foto's die iemand die wél geld heeft, post op zijn weblog.



Sorry Onderhond, maar vind je zelf dan ook niet dat je een beetje als vantussen de coulissen in het lopende toneelstuk loopt te roepen? DVD's interesseren mij ook niks, maar dan is in een topic van gepassioneerde DVD-kopers die de prijzen verdubbeld zien worden, het toch ook niet kies dat je vertelt dat ze niet moeten zeuren en dan maar geen DVD's meer moeten kopen?

Volgens mij zit je hier fout. Een vriend van me, die ik niet kan betrappen op welke passie voor muziek dan ook, ging laatst met zijn vriendin naar (godbetert!) UB40. Ik wil niet weten wat hij ervoor betaald heeft, maar weinig zal het niet geweest zijn. En geklaagd over de prijs heeft hij al helemaal niet, hij wist niet beter. Veel mensen die niet op hun centen hoeven te letten en die toch vooral heel erg "cultureel willen zijn" fietsen volgens mij tegenwoordig gewoon een concert tussen een bezoekje aan het theater en de film. Dat zijn niet de mensen die klagen, maar wel de mensen die ervoor zorgen dat de statistieken stijgen.

Vroeger kocht ik er ook op los. Tot ik me plotseling afvroeg: "Hola, wacht 'ns even - wil ik deze muziek echt kopen of horen of dobber ik mee op bepaalde tendensieuze muziekgolven?". Het antwoord was ontstellend simpel: in 80 % van de gevallen kom je min of meer berooid thuis na een concert (zeg 'ns een mens wil toch niet steeds opnieuw hetzelfde schilderij zien maken?), in 90 % van de gevallen beluister je de cd's na een maand niet meer (oftewel één à twee nummers). Ik denk dat er niet zo verschrikkelijk veel uitzonderlinge dingen gemaakt worden. Wel leuke dingen, da's iets anders

Wanneer een mens voor een concert betaald, geeft hij eigenlijk gedurende korte tijd zijn lot uit handen, vermoed ik. Hij verwacht dat de artiest/groep hem een flinter plezier kan opleveren. Blijkbaar hebben de mensen veel geld veil voor plezier

Los van dit alles: nog een voor Sietse's bericht

Héél vreemd: ik herinner me nu een nieuwsbericht ergens in februari: kaartverkoop voor U2. Ik zag een paar vrouwen aanschuiven in lijn om tickets te kopen voor het optreden. Helaas, de kaartjes bleken uitverkocht.

De vrouw beklaagde zich over het feit dat de tickets uitverkocht waren * plotseling komt de Fnac-bediende terug in beeld springen *

"Er zijn nog tickets voor U2 in Nantes"

De vrouw transformeert op slag van een treurwilg in een wilde wingerd. "Ja - U2. Nantes! Leuk!"

Interviewer: "Maar Nantes - dat is toch in Frankrijk?"

Vrouw: "Ach, dat hindert niet - dan maken we er gewoon een vakantie van."

Ik begrijp niet goed waarom, maar het hele tafereel zoog de zuurstof uit m'n longen. Hoeveel poen haalt de mens uit z'n knip om de verveling te verdrijven?

Lastige discussie dit. Aan de ene kant ben ik het wel met Sietse en Yak eens dat een verdubbeling van de prijs wat al te graaierig is. Dat verwacht je toch niet bij muzikanten bij wie nog altijd een kunstenaarsaureool boven het hoofd zweeft en bij wie je verwacht dat ze geestelijke boven materiele zaken stellen. De kunstenaar als bohemien, die voor een snee brood en een biertje speelt (en wees eerlijk, Tom Waits verwacht je eerder op de straathoek dan in Carre).

Aan de andere kant heeft Onderhond ook wel een punt. Als je het geld niet hebt moet je ook niet klagen maar je richten op de dingen die je juist wel kunt doen. En hier ik spreek ik uit ervaring. Ik heb al een jaar geen concert kunnen bezoeken (maar wel gratis festivals) en ook geen cd's kunnen kopen (zodat ik fijn al die oude cd's kan leren kennen waar ik nog niet aan toe was gekomen). Mijn speakerboxen zijn zo ongeveer voor zichzelf begonnen (zodat ik heerlijk op mijn koptelefoon kan draaien) en bij de boekwinkel jagen ze me de deur uit (waarna ze mij bij de bibliotheek met open armen ontvangen).

Toch ook een beetje een kwestie van instelling, lijkt me.

ik had geen moeite met 18 euro betalen voor Autechre hoor, had het niet willen missen, het is inderdaad maar net wat je er voor over hebt.

Niet ? Ik vind dat anders de enige logische oplossing. DVDs zijn luxegoederen. Kan je ze niet betalen, dan koop je ze niet, of koop je er minder.

Daarnaast hebben de meeste concerten sowieso al iets elitairs. Of je nu de kaartjes geeft aan zij die er het eerst bij zijn, of zij met het meeste geld, 't is beiden even flauw. Alleen zijn in het eerste geval de freaks met veel tijd in het voordeel, in het tweede geval de mensen met wat meer geld/mensen die hun budget kunnen beheren.

Daar zeg je zoiets. De sociale relevantie van de tamboer is reeds lang heengegaan

Waarschijnlijk ligt het volledig aan mij, maar wanneer ik een concert bijwoon vraag ik me quasi de hele avond af: "wat doe ik hier eigenlijk?" We zitten met z'n honderd te wachten op een vorm van een communicatie. Terwijl we met z'n allen best weten dat dat een illusie is. Het is dus "een gebeuren". Hmm, geld betalen voor een gebeurtenis. Ik blijf het toch vreemd vinden

(het helpt misschien om te zeggen dat ik tot nu éénmaal heb betaald voor "een gebeurtenis": T/W '99 Dag I. Op de trein naar huis zat ik te denken: "potverdrie, ik heb geld betaald om op een ver podium een paar mannetjes muziek te "zien" maken". Sindsdien ben ik enkel op concerten verschenen door gewonnen vrijkaarten. Dat zal - even denken - vier maal geweest zijn.)

Maar het kan soms mooi zijn om al die mensen verenigd te zien in één muziekmoment

Over mensen met een vurige passie voor films die gewoon intens gelukkig kunnen worden van het hebben van een bepaalde DVD, kan ik niet meediscussiëren, omdat ik dat gevoel zelf niet heb.

Maar als we teruggaan naar concerten, iets wat me wél na aan het hart ligt: ik zie dit absoluut niet als een luxe-goed, en voorzover het voor mezelf geldt al helemáál niet als iets elitairs. Ik heb nog nooit in een natte slaapzak voor het ticketbureau gelegen, en mocht dit wel gebeuren dan mag je me onmiddellijk doodschieten. Maar dat tintelende gevoel als een artiest die je erg waardeert in de buurt komt optreden, iets waar je echt naartoe kunt leven, en vervolgens de wetenschap dat daar zo'n prijskaart aan hangt dat je het niet zou kunnen opbrengen om te gaan, is een fucking koude douche.

Nee, ik ga niet zover als om te zeggen dat het bezoeken van concerten een soort 'levensbehoefte' zou zijn, maar ik kan wel stellen dat ik me al heel vaak intens, inténs gelukkig heb gevoeld vooraan het podium bij Pinback, Sparklehorse, Tortoise, Lambchop, noem maar op. Niks geen grote bands, niks waar hele volksstammen voor uitrukken, niks wat überhaupt al maar uitverkoopt. Als zo’n gevoel je zou worden afgenomen omdat de eerder nog best betaalbare entreekaartjes nu in een paar jaar tijd het dubbele kosten, dan kan ik me best voorstellen dat het sippe gezichten oplevert. Ik kan het betalen en zal knarsetandend twintig euro lappen voor Tortoise, maar voor mensen die het heel graag hadden willen zien en die het niet kunnen opbrengen is het gewoon zwaar prut met beren. Thuis op de bank voor de tv zitten in de wetenschap dat één van je favoriete bands op dat moment het podium bestijgt, dat is gewoon kut.

Inhakend op wat Zach zei: eind volgende maand komt Smog naar Utrecht, een man die we allebei waarderen. Als ik zoiets lees schiet ik meteen in de vijfde versnelling - "Smog!! Daar MOET ik heen!" Heb jij dat dan niet? Is het stomweg een mannetje op een podiumpje, gewoon weer 'geld betalen voor een gebeurtenis'?

Voor mij wel

Maar ik kan me min of meer in jouw plaats stellen hoor, Yak

Misschien zou het wel fantastisch kunnen wezen, maar van zodra ik het gevoel heb daar MOET ik heen, gaat het snijden in mezelf. Dan wordt het een soort noodzakelijkheid, en voor noodzakelijkheden in verband met muziek pas ik

Mocht ik gaan kijken zou het ook min of meer "een gecodeerde abstractie" zijn: ik kan me min of meer een beeld vormen van hoe het er zou kunnen aan toegaan. Nu besef ik wel dat het grootste deel van dit bestaan op die manier verloopt, maar wanneer ik naar muziek luister probeer ik dat toch hard te vergeten

Wanneer ik zou toch gaan in de hoop dat het anders uitdraait, zou dat net een bevestiging wezen wezen van mijn vrees voor de "gecodeerde abstractie".

't Is een bizarre manier van redeneren, ik besef het

In de klaagtrand nog even.....The Arcade fire in de melkweg een paar maanden terug. Face Value van het kaartje was meende ik 12 euro 50. Vind ik redelijke prijs (zelfs als ik terug ga naar de gulden)....maar daar komt dan nog wel 2 euro 50 reserveringskosten bij....en bij de poort van melkweg nog eens 3 euro lidmaatschapskosten....uiteindelijk toch nog 18 euro! En dan schiet het in totaal toch nog door de prijs die ik eigenlijk er voor over heb!

Iemand al een kaartje voor Aimee Mann?

ik zie net dat het komende Toto concert in Zuidbroek, Groningen van 21 Juli 45 euro kost en een vip plaats 86 euro.
6.500 plaatsen zijn beschikbaar

Achterlijke prijzen....ik heb ze nog eens voor 25 GULDEN gezien!

en dat zelfs dat vind ik te veel

Bonnie prince billy en Matt Sweeney 19€ excl. in paradiso ergens in augustus...



dit is voor mij een heel groot twijfel geval maar ik denk niet dat ik ga...

Ik vind die prijzen hier allemaal nog wel meevallen. U2 kostte mij 65 euro en dan had ik nog niet eens is staanplaatsen.

Ten eerste the arcade fire is geen u2......u2 ben ik bewust niet naar toe gegaan, want om nou 143 gulden te betalen voor een concert gaat wel erg ver.......en je mist mijn punt uit het vorige mailtje, ik baal van de optelsom van de dingen......en dat was punt twee volgens mij