Bij Deep Purple - Made in Japan (1972):

1 van de bekendste live albums is dit, en zeker ook 1 van de beteren. Maar ik ken nog wel aardig wat betere live albums dan deze. Vooral Zappa en King Crimson, dat zijn live nog betere bands dan Deep Purple. Vooral als je studio en live naast elkaar gaat leggen, dan hoor je het verschil pas echt.

Dat er nog betere livealbums zijn gemaakt ben ik met je eens, alleen die namen die je noemt dan weer niet Ik denk eerder aan Rory Gallagher en Lynyrd Skynyrd.

Die van Rory Galagher zijn inderdaad ook super, Irish Tour en Live In Europe iig wel. King Crimson vind ik live misschien wel de allerbeste band. Beluister B'Boom hun live album maar eens, en leg die nummers eens naast de nummers van de studio albums, en jij zult dat ook beamen.

Ok zal ik doen. Wat ik van hun studiowerk ken wist me niet echt te pakken, maar zal die liveplaat eens proberen dan .

Made in Japan
Supersterke en energierijke opvoering van de beste hardrockband ever.

Elvis Presley - On Stage

Lynyrd Skynyrd - One More From The Road FTW!!!

zeker niet de beste live album, maar ik vind dat Frampton Comes Alive! van Frampton ook niet mag ontbreken bij de betere live albums.

Sinds deze week ben ik helemaal lyrisch over mijn nieuwste aanschaf van mijn muzikale held, namelijk het album PHILLY '76

Zal zsm nog een aantal persoonlijke favorieten plaatsen, waaronder Dylan's Live 1966 en een Bootleg Opname van TOOL...

Metallica: live shit

En ook hun bootleg uit 1989 in San Paolo

Bob Dylan Live `66 Royal Albert Hall.

Op eenzame hoogte.

Dit gehoord en begrepen dan doet de rest er niet meer toe

1. Jimi Hendrix - Band Of Gypsys
2. Rare Earth - In Concert
3. Thin Lizzy - Live & Dangerous
4. Rainbow - On Stage
5. U.F.O. - Strangers In The Night
6. U2 - Under A Blood Red Sky
7. Pink Floyd - Umma Gumma
8. Ten Years After - Recorded Live
9. Rolling Stones - Get Yer Ya-Ya's Out
10. King Crimson - USA

Maar over een half jaar is het vast weer anders........

1. Deep Purple - Made In Europe
2. Iron Maiden - Live After Death
3. Rainbow - On Stage
4. Bruce Springsteen - Live 75-85
5. Journey - Captured
6. Rush - Different Stages
7. Frank Zappa - YCDTOSA 2
8. Kiss - MTV Unplugged
9. Ozzy Osbourne - Randy Rhoads Tribute
10.Scorpions - Tokyo Tapes

Tom Waits - Glitter and Doom , recent maar daarom niet minder goed

De comebackspecial van Elvis.
(verschenen op voldoende albums)

mmmmmmmmhhhhhhhh!!!

Geen expert op het vlak van live albums, maar ik vind Live in London van Cohen wel een pareltje eigenlijk. Zelf bij een van de concerten geweest in 2009 en de sfeer die hij weet over te brengen op het publiek, wordt grotendeels ook opgevangen op de cd. Erg goed!

Pas nog "the Traitor" beluisterd van Martha Wainwright (Live.....tribute to L.C.), phoe....erg mooi.

Niet de beste maar wel een hele goeie:
Grand Funk Railroad - Caught in the Act .

Er zijn meer artiesten dan alleen Elvis Presley hè.

Welnee, Stijn, ssst!

Liveplaten die Sandokan-veld digt:

- Verschillende platen van John Coltrane (vooral The Complete Village Vanguard Recordings is een tijdloos juweeltje)
- De gevangenisopnames van Johnny Cash (Folsom Prison & San Quentin)
- Verschillende 'Archive'-opnames van Neil Young (Sugar Mountain, At Massey Hall en At The Fillmore East zijn alledrie vingerlikkend goed)
- Band in a Box van Zita Swoon
- Live At Leeds natuurlijk

Waarschijnlijk ook nog enkele nog te ontdekken jazzplaten. en ik denk dat hier in de toekomst ook nog wel een King Crimsonplaat bij zal komen. Helaas heb ik nog niet de tijd gevonden om me echt te verdiepen in hun werk. Maar: Robert Fripp, wat een gitarist. Oef!

Ik houd totaal niet van live-albums, maar heb een tijdje geleden deze gekocht en die bevalt me wel erg goed:




Talking Heads - The Name of This Band Is Talking Heads (1982)

Stop Making Sense van Talking Heads is ook tof, maar deze is wat mij betreft nog een stuk beter.

Verder heb ik wel een paar bootlegs van bands die ik vroeger leuk vond, maar eigenlijk luister ik nooit naar live-albums...

Kan er niet 1tje noemen, maar meerdere:

Johnny Cash - Live at Folsom Prison
Neil Young - Live at Massey Hall + Live at Fillmore East 1970 + Live Rust + Weld
Rory Gallagher - Live in Europe 1972
Grateful Dead - Dick's Picks Volume 4
The Band - The Last Waltz
Dylan & the Band - Before the Flood
Led Zeppelin - How the West Was Won
The Allman Brothers Band - Live at Fillmore East
CSNY - 4 Way Street

harm1985, wow, alle erg lekker!!
Maar je mist er 1 à 2; je hebt Before the Flood van Dylan & the Band genoemd maar Dylan & the Band `66 vergeten!!!!!!!!!! (Royal Albert Hall) en ook Hard Rain..
Ja, ik zeg het maar even...stel je voor dat je ze niet kent!!

Maar werkelijk een mooie lijst!

Hier moet ik natuurlijk op terugkomen.
De rest doet er wel degelijk toe en ben veel gaan luisteren aan de hand van deze topic en heb veel nieuwe albums ondekt en herondekt.

Ik ben ook zeker fan van "Live" platen ;het geeft de bands en artiesten weer op een ongekunstelde pure vorm van hun kunnen en expressie.

Studioalbums zijn daarintegen vaak te gemaakt en overgeproduceerd.....

Ik hou van de studio - je kunt als artiest stoeien met allerlei geluidjes en alles verfijnen, maar de kans bestaat inderdaad dat het gekunsteld gaat klinken. De charme van een live-album daarentegen is dat het een momentopname is (als het goed is tenminste) die aangeeft waar de artiest in kwestie op dat moment stond. Aan de andere kant: soms is er ook aan live-albums naderhand behoorlijk geknutseld.

Vaak is het ook een alternatieve versie van een 'best of', in elk geval tot een bepaald moment in de tijd. Meestal speelt een band of artiest toch zijn beste nummers op live albums, en vaak wordt er ook vrijer gemusiceerd.
Het gebeurt nogal eens dat ik een live-album aanschaf om een (voor mij) nieuwe artiest te ontdekken. Altijd wel even vooraf luisteren, want als het geluid van een live-album me niet aanstaat (komt voor, slechte productie enzo) valt er weinig te genieten.

Een paar van mijn persoonlijk favorieten, sommige waren al genoemd, andere niet.

- Peter Gabriel - Plays live
- Genesis - Seconds out
- Santana - Moonflower
- Bob Seger & the Silver Bullet Band - Live bullet en Nine tonight
- Paul Simon - The concert in the park
- Sting - Bring on the night
- Japan - Oil on canvas
- Talking Head - Stop making sense (The name of... is trouwens ook niet te versmaden)
- Bruce Springsteen & the E Street Band - Live 1975/1985
- Thin Lizzy - Live and dangerous
- Scorpions - Tokyo tapes
- Deep Purple - Made in Japan
- Earth Wind & Fire - Gratitude (deels live, deels studio)
- Commodores - Live

Live & Dangerous is inderdaad een livealbum waaraan gesleuteld is maar lekker om naar te luisteren hoor.

en wederom weer een toffe lijst waarvan Japan mijn aandacht gaat krijgen.....dank je

Ik heb me eens laten vertellen dat Live & dangerous voor minstens de helft opnieuw ingespeeld en opgekalefaterd is in de studio. Wat er van waar is, weet ik niet, maar voor mij telt het uiteindelijke resultaat en dat is prima. Bovendien hoeft Thin Lizzy voor mij niet meer te bewijzen dat ze een uitstekende live-band waren.

Ook Peter Gabriel heeft intensief gebruik gemaakt van ''the process called cheating", zoals hij dat op de binnenhoes van 'Plays live' omschrijft. Ik geef toe dat het opkalefateren van live-opnames een beetje tricky is. Het kan heel snel een hellend vlak worden, maar voor mij geldt uiteindelijk dat het eindresultaat goed moet klinken als ik het thuis draai.

Ik heb bijvoorbeeld ook eens een live-album van de Canadese rockband Triumph gekocht. Daar vermeldden ze vol trots op de binnenhoes dat de opnamen rechtstreeks van het mengpaneel op de plaat waren gezet. Da's wel zo eerlijk, maar helaas klonk het nergens naar... Dat album heb ik dus ook snel weer verkocht.

Een kleine waarschuwing is hier wel op zijn plaats: koop deze plaat niet om het live-aspect. Je hoort wat applaus achter de meeste nummers, maar hier vloeit dus geen druppel zweet. Japan is natuurlijk nooit een archetypische rockband geweest (nou ja misschien op hun eerste plaat, maar verder niet).

Waarom ik 'm dan toch als een favoriet noem? Voor mij belichaamt Oil on canvas de essentie van het latere Japan: de band die Roxy Music- en David Bowie-invloeden combineerde met Japanse percussie en oriëntaalse klanken; een tamelijk nieuw en gedurfd concept in die tijd.
De nummers worden grotendeels perfect nagespeeld van de studio-versies, maar zijn aangevuld met een aantal instrumentale stukken die in de studio zijn opgenomen (elke plaatkant van deze oorspronkelijke dubbel-LP wordt met zo'n nummer afgesloten).
Als geheel resulteert dat in een prachtige luisterervaring, maar ik zou dit album niet direct aanbevelen aan iemand die op zoek is naar een swingend live-album waar een hoop zweet aan te pas komt.

Tip: lees de reacties op MuMe bij het betreffende album, dan krijg je een beeld van deze plaat.