Laat ik eens een topic aansnijden over 1985 omdat ik daar zin in heb.

Ik stelde per seizoen een ouderwetse (vinyl) dubbelaar samen van 2 x 12 tracks.
De selectie van de eerste 12 tracks lag op voorhand vast: de 12 best genoteerde top 20 hits.
Voor de tweede 12 tracks koos ik mijn favorieten uit de overige top 20 genoteerde hitsingles (*).

Zo kom ik aan een totaal van 94 songs, wat natuurlijk niet helemaal klopt met de titel van dit topic.
Daarom verzamelde ik nog eens 24 (2 x 12) nummers die niet of nauwelijks in de top 20 voorkwamen.
Meestal gaat het dan om de wat meer alternatieve songs die best beter hadden verdiend.

WINTER 1985
- 12 grootste top 20 hits
- 12 favorieten uit de top 20

LENTE 1985
- 12 grootste top 20 hits
- 12 favorieten uit de top 20

ZOMER 1985
- 12 grootste top 20 hits
- 12 favorieten uit de top 20

HERFST 1985
- 12 grootste top 20 hits
- 12 favorieten uit de top 20

1985 AFGEREKEND
- 12 klassiekers die ontbraken in de top 20
- 12 favorieten die best beter hadden verdiend

Zo telt mijn top 100 van 1985 dus stiekem 120 nummers.

Ik presenteer het overzicht in twintig plaatkanten (= berichten) van 6 songs.
Telkens met de juiste hoesjes en met de videoclips om de nostalgie wat aan te zwengelen.

Nog belangrijker is dat ik er ook een persoonlijke commentaar bij noteer.
Daarin komt de lezer te weten wat ik van de hits vind en wat ze voor mij betekenen.

ultratop.be - ULTRATOP BELGIAN CHARTS

(*) Ik gebruikte de Vlaamse Ultratoplijsten als bron voor mijn oefening.
Maar in de jaren '80 liepen de Vlaamse en Nederlandse hitlijsten behoorlijk parallel.
Slechts 33 singles die in de Nederlandse top 20 genoteerd stonden (bron Top 40)
haalden de top 20 in Vlaanderen niet (voor de helft gaat het om Nederlandse artiesten).

(*) Nog een belangrijke voetnoot is dat alle nummer 1 hits aan bod zullen komen.

1985 TAKE ON ME

Waarom uitgerekend 1985? Er zijn verschillende redenen. Ik schreef in het verleden regelmatig over mijn zogenaamde wonderjaren in gelijkaardige topics. Daarmee bedoel ik dan de jaren 1981 tot 1984 toen de wereld van de popmuziek voor mij haar deuren opende via de wekelijkse hitlijsten. 1985 was echter een scharnierjaar. In herinner me hoe ik in januari nog nauwgezet de hitparade overtypte in overzichtelijke lijstjes, maar al gauw werd ik door klasgenoten en door vrienden die wat ouder waren ingewijd in de wat meer alternatieve muziek. Ik was vijftien geworden in 1984 en vanaf die leeftijd mocht je platen ontlenen uit de plaatselijke bibliotheek, waardoor ik me meer in albums dan in hitsingles begon te verdiepen. Het was in 1985 dat ik het bredere oeuvre van mijn eerste helden leerde kennen. Die transitie van hitparadesingles naar het betere albumwerk wordt het decor waarin dit topic zich zal afspelen. Ik werd kritischer ten opzichte van plaatjes die niet zo goed in het new wave of synthipop straatje pasten. Maar mettertijd ben ik weer wat milder geworden tegenover de liedjes die me nog steeds meenemen naar het jaar 1985. Dat is ook het jaar waarin de puber in mij zichtbaar aangestuurd werd door zijn hormonen. Tussen stripverhaal en de eerste stappen in de liefde, tussen korte broek en coole look. Geen nummer (en videoclip) weet beter het gevoel van die innerlijke tweestrijd (boy meets man) vorm te geven dan Take On Me van het Noorse a-ha. Over dit alles en over onvergetelijke muziek gaat dit topic. Hopelijk lezen jullie met de glimlach op de mond mee.

Zeker lees ik mee, laat maar komen Dazzler.

Ik ben een en al oor.

WINTER 1985 / side 1

01. MODERN TALKING - You're My Heart You're My Soul ****
https://www.mupload.nl/img/ds3s8zqfm97.jpg

De grootse kanjer uit het aanbod dat in Vlaanderen de top 20 binnenkwam tussen 1 januari en 31 maart 1985 was het onverwoestbare You're My Heart You're My Soul van het Duitse duo Modern Talking. Deze prefab popgroep, die nooit veel meer was dan een uitgekiend studioproject, zou in 1985 en 1986 met zes megahits de Europese hitlijsten domineren. Dieter Bohlen en Thomas Anders brachten een soft versie van de zogenaamde Italo disco die ook goed verteerbaar was voor oma en de opa. You're My Heart You're My Soul stond vijf weken op 1 in Vlaanderen. Hoewel ik er in 1985 van gruwelde, vind ik vandaag hun eerste hit hun beste en een song die productioneel helemaal doordrongen is van het witte tandpastageluid uit 1985.


De twee beschikbare video's laten een edit horen. De originele 7" versie is trouwens moeilijk op CD te vinden. Ofwel tref je de langere albumversie aan, ofwel een of andere edit (niet zelden deze videoversie).

02. TEARS FOR FEARS - Shout *****
https://www.mupload.nl/img/wm23gf.jpg

Verrassend dat het Britse duo Tears For Fears na twee mislukte singles (The Way You Are en Mothers Talk) toch weer kon aanknopen met hitsucces. Het elektronische huis- tuin- en keukengeluid van hun bejubelde debuut The Hurting (1983) werd op Songs From The Big Chair (1985) uitvergroot tot een bijna pompeus soort stadionrock. En het is net dat geluid dat het in 1985 erg goed zou doen. Het eind 1984 verschenen Shout hield begin 1985 in Vlaanderen drie weken lang de nummer 1 bezet. Tekstueel borduurde de song verder op The Primal Scream theorie die de rode draad was geweest op het debuutalbum. Het is de song waarop componist Roland Orzabal vocaal definitief uit de schaduw van Curt Smith durft te treden. Shout spoort ook de luisteraar aan om zich van zijn twijfels en demonen te bevrijden door het refrein luidop mee te roepen. En wat mij betreft werkt de therapie uitstekend.


De video pakt uit met de 6.30 minuten durende albumversie. De single doofde 30 seconden eerder uit en is op de laatste deluxe editie van SOTBC te vinden. Op hitverzamelaars tref je vaak een nog kortere edit aan.

03. JERMAINE JACKSON - Do What You Do ***
https://www.mupload.nl/img/v250sl7.jpg

Jermaine Jackson wordt ten onrechte wel eens als een one hit wonder beschouwd. Men denkt dan met name aan zijn foute duet met Pia Zadora op de in de herfst van 1984 verschenen kanjer When The Rain Begins To Fall. Zijn album Jermaine Jackson (1984), in sommige landen herdoopt tot Dynamite (1984), leverde eerder dat jaar al een behoorlijke hit op met Sweetest Sweetest. When The Rain Begins To Fall stond er aanvankelijk niet op, maar dat werd na het succes van de filmhit rechtgezet op latere uitgaves. Met de ballad Do What You Do greep de oudste telg van de Jacksons terug naar het genoemde album. De ballad stond in Vlaanderen twee weken op 1, de enige plek ter wereld waar Jermaine die stunt kon waarmaken. Ik vond het aanvankelijk een wat kleffe ballad, maar kan er vandaag best mee leven.


De video brengt in allerbeste Jackson familietraditie een mini-verhaaltje met achtergrondgeluiden. Op single werd de song 30 seconden eerder uitgedoofd dan op de albumversie. Toch wel een beetje gekeken in het recept van Lionel Richies Hello, nu ik het zo terugzie en -hoor.

04. DAVID BOWIE & PAT METHENY GROUP - This Is Not America *****

Ook David Bowie doorkruiste de singles die bij zijn album Tonight (1984) hoorden met een film gerelateerde release. Al is het misschien juister om te schrijven dat This Is Not America een product van de jazz fusion formatie Pat Metheny Group was, waarop Bowie als gastzanger en tekstschrijver aantrad. Het synthetische geluid van het nummer stond wel wat verwijderd van het opgefunkte jaren '80 rockgeluid van de kameleon. Toch zijn het net de vederlichte klanken van deze uit de soundtrack van The Falcon And The Snowman geplukte song die het lied zo geliefd maakten bij het grote publiek in Vlaanderen en Nederland. In het Noorden was het een nummer 1. In het Zuiden werd This Is Not America een grote nummer 2 hit. Met een grote nummer 2 hit bedoel ik een song die minstens drie weken op 2 blijft hangen en daardoor bewijst dat hij met wat meer geluk evengoed bovenaan had kunnen eindigen.


Video's van hits die uit een film afkomstig waren, zijn op YouTube moeilijker te vinden in hun originele of officiële versie. Dat komt omdat er vaak verschillende versies van bestaan. Eentje met of zonder de artiest in kwestie bijvoorbeeld. Deze leek me op basis van de beeldkwaliteit het oorspronkelijkst.

05. COMMODORES - Nightshift *****
https://www.mupload.nl/img/7wcup3yd4km.jpg

Na de moord op Marvin Gaye en het overlijden van Jackie Wilson in 1984 vonden de leden van de Amerikaanse Commodores het gepast om een ode te schrijven aan twee van hun muzikale helden. Dat de jaren '70 sensatie, die haar leadzanger en componist Lionel Richie had zien vertrekken voor een solocarrière, nog een graantje zou meepikken op het hoogste niveau werd door vriend noch vijand gedroomd. Maar het van een bijzonder sfeervolle glijdende bas voorziene pareltje bereikte de top in Nederland en stond in Vlaanderen vijf weken lang in de top 3. De avondlijke sfeer van het nummer zorgde ervoor dat ik het als deejay later graag aan het begin van een beloftevolle avond draaide. Zelden zat de magic zo in the air als op Nighshift. Ene Winston Groovy parodieerde in 1985 de Commodores hit met een reggae versie waarin hij onder meer Bob Marley eerde. Ook zijn Nightshift mocht heel even van de top 20 proeven in Vlaanderen.


De single versie duurt 40 seconden korter dan de albumversie. Het gaat niet om een edit, maar om een vroegere fade out. 1985 is trouwens het 80's jaar waarin de singles gemiddeld het langst duren.

06. PHILIP BAILEY (& PHIL COLLINS) - Easy Lover ****
https://www.mupload.nl/img/koa85dcc6w5.jpg

Naast volwaardig lid van Genesis en succesvol soloartiest producete Phil Collins nog een stapel hits voor anderen in de jaren '80. Zo deed de met een falsetstem begiftigde zanger van het Amerikaanse Earth Wind & Fire een beroep op hem voor zijn soloplaat Chinese Wall (1984). Bailey vulde met zijn hoofd zodanig de hoes van de single, dat er voor de mee drummende en mee zingende producer haast geen plaats meer was. In kleine letter lezen we dat het om een duet met Phil Collins gaat. Easy Lover vond ik aanvankelijk een veel te patserig nummer dat in mijn oren een weinig verdienstelijke poging deed om het midden te zoeken tussen de soul van Bailey en de rock van Collins. Maar mettertijd heb ik wel moeten toegeven dat de song over een lekkere groove beschikt. Deze Nederlandse nummer 1 hit haalde in Vlaanderen het podium niet, al moet eerlijkheidshalve gezegd worden dat hij maar liefst zes weken in de top 5 is blijven hangen.


De singleversie duurt amper 15 seconden korter dan de albumversie. In de met typische Collins humor doorspekte videoclip is te zien dat de samenwerking tussen Bailey en Collins al wat ouder is dan de werkzaamheden aan Phils eigen soloalbum No Jacket Required (1985). Collins heeft immers nog die blauwe debardeur aan die begin jaren '80 in de mode was en hem wat mij betreft aan zijn tweede soloplaat linkt.

De kop is eraf en Vlaanderen en Nederland waren het behoorlijk eens met elkaar voor wat de zes hoogste genoteerde hits uit de winter van 1985 betreft. Ik werk dit topic op mijn eigen tempo af en nodig de lezer graag uit voor het vervolg van deze 120 song lange reis doorheen het fantastische popjaar 1985.

Mag ik even?



Wat een geweldige serie aan topnummers. Met This Is Not America als absolute hoogtepunt. Heerlijk om dit voorbij te zien en horen komen. Maar voor mij geldt dan ook dat 1985 in het beste muziektijdsgewricht valt, te weten 1984-1989.

Dit kan eigenlijk niet meer overtroffen worden, zou ik zo zeggen.

WINTER 1985 / side 2

07. BILLY OCEAN - Loverboy ****
https://www.mupload.nl/img/cnmvtl.jpg

Loverboy van Billy Ocean stond drie weken in de Vlaamse top 3. Daarmee deed de tweede single van Suddenly (1984) het opvallend beter dan de internationaal hoger scorende voorganger Caribbean Queen (No More Love On The Run) uit de herfst van 1984. Het in Trinidad en Tobago geboren Britse disco-icoon gooide hogere ogen in de jaren '80 dan in de jaren '70, het decennium waarin hij debuteerde. Dat kwam ongetwijfeld door de gepolijste productie van zijn hits met een vaak herkenbare baslijn die erg goed in het muzikale plaatje van de tweede helft van de jaren '80 paste. Loverboy balde wat meer rock in het arrangement dan Oceans andere 80's hits. Ik herinner me niet dat het nummer mij indertijd veel deed, maar slecht heb ik het nooit gevonden. Ik leerde Billy Ocean waarderen als een van de weinige artiesten die in de late jaren '80 disco relevant wist te houden.


Het succes van de single zal vermoedelijk niet veel met de afschuwelijke videoclip te maken hebben gehad, al was een door monsters bevolkt fantasy decor toen kennelijk erg in de mode (denk aan The Wild Boys van Duran Duran). De single versie van Loverboy is een edit van de albumversie.

08. DEAD OR ALIVE - You Spin Me Round (Like A Record) ***
https://www.mupload.nl/img/ou8abm.jpg

Hoewel bij de Britse formatie Dead Or Alive alle ogen meestal gericht waren op de extravagante frontman Pete Burns, ging You Spin Me Round (Like A Record) de geschiedenis in als de eerste (Britse) nummer 1 hit van het producerstrio Stock, Aitken & Waterman (als je het weet, hoor je het meteen). Dead Or Alive heeft nog een ander weetje op haar naam staan: het was de band waarvan het latere Sisters Of Mercy lid en oprichter van The Mission Wayne Hussey ooit nog deel uitmaakte. Een aantal new wave groepen die in de vroege jaren '80 het levenslicht zagen, wisten pas hitsucces te boeken na hun muzikale kompas helemaal om te gooien. Dat deed Dead Or Alive door met Youthquake (1985) een verdienstelijk album te maken dat ook nog de top 20 single Lover Come Back To Me en de ballad In Too Deep bevatte. Hun punkerige looks behielden de bandleden aanvankelijk wel, al ging het eerder om een kitsch variant ervan, een beetje vergelijkbaar met de hairmetal look van latere Amerikaanse rockartiesten.


De 7" versie heeft normaal gesproken niet de vocale intro die je in de albumversie hoort. Stoerder dan You Spin Me Round (Like A Record) heeft een SAW productie volgens mij nadien nooit meer geklonken.

09. KING - Love And Pride *****
https://www.mupload.nl/img/uu3bo28iic.jpg

Een groep die qua kitscherige punklooks en het hitparadeklaar maken van hun new wave geluid in één adem met Dead Or Alive kon genoemd worden, was King, de band rond de latere MTV VJ Paul King. Hun album Steps In Time (1984) en de drie bijhorende singles deden aanvankelijk niets, tot Love And Pride voorzien werd van een legendarische videoclip waarin welig met verfbussen op schroot en Dr. Martens laarzen werd gespoten. Ik was in de winter van 1985 nog net niet te oud om dat stoer te vinden. En als ik moest kiezen tussen de groep van Pete Burns en die van Paul King, dan ging ik resoluut voor die laatste. Dit stonden muzikaal toch dichter bij de pop waar ik van hield. Ook de single Won't You Hold My Hand Now kreeg een herkansing in een remix en was top 10 waardig in Vlaanderen. Net als The Taste Of Your Tears, de tweede single van hun tweede en meteen laatste album, al maakte Paul King nog één soloplaat. Dead Or Alive ging langer door, al bleef er algauw niet veel meer over van de andere bandleden (van de plastisch gechirugeerde Burns zelf trouwens ook niet). Love And Pride stond mooi drie weken op 3 in Vlaanderen.


Een nog steeds niet officieel op YouTube te vinden, maar dankzij een oplettende fan geplaatste videoclip. Een van de meest iconische 80's video's die trouwens lang niet te vinden was op YouTube. Eindelijk eens een single waarvan de 7" versie identiek was aan de albumversie.

10. ASHFORD & SIMPSON - Solid ****
https://www.mupload.nl/img/ib338h4pnsud.jpg

Het Amerikaanse songschrijverspaar Nickolas Ashford en Valerie Simpson, dat onder meer voor Marvin Gaye en Diana Ross schreef, bracht met Solid (1984) haar twaalfde eigen album uit. De titeltrack werd een internationale hit en stond in Vlaanderen twee weken op 2 genoteerd. Hoewel het niet tot mijn favoriete singles behoorde in die tijd, prijs ik het vandaag wel en zeker ook omwille van de positieve tekst. De liefde die het koppel bezingt is voelbaar authentiek, zoals je dat ook kan horen in de liedjes van bijvoorbeeld Womack & Womack. Opmerkelijk voor 1985 is het langzaam maar zeker weer omhoog kruipen van Amerikaanse popacts die in de jaren 1983 en 1984 wat waren ondergesneeuw geraakt door wat in de muziekliteratuur de second invasion of Britisch pop wordt genoemd: van Duran Duran over Culture Club tot Wham!. Solid van Ashford & Simpson belichaamt de jaren '80 incarnatie van goed geschreven Amerikaanse soul in poppak.


De morfologische verschijning van het dansende echtpaar in de videoclip doet me vandaag een beetje aan Disney's Beauty & The Beast denken. De 7" versie was een beknoptere edit van de ruim vijf minuten durende albumversie die iets vaker op hitverzamelaars te vinden is.

11. MICK JAGGER - Just Another Night **
https://www.mupload.nl/img/lzds5upze.jpg

Hier is hij dan: de enige draak in het twaalfkoppige gezelschap. Ik heb Mick Jagger solo nooit veel meer gevonden dan een schreeuwlelijk. Toen zijn Rolling Stones in de jaren '80 steeds grotere pauzes tussen twee langspelers in lasten, maakt Jagger een paar soloplaten. She's The Boss (1985) was zijn meest succesvolle en had met het ruim vijf minuten durende Just Another Night een hit die groot genoeg was om in dit overzicht te belanden. Dat gekoketteer van een oude rocker met zijn onverzadigbare libido vond ik in 1985 al behoorlijk potsierlijk (en ik ben niet eens van het jaloerse type). Plus het machinevuur in de outro is werkelijk van de pot gerukt. Gelukkig danste Jagger als een salamander en waren zijn video's om die reden (en alleen om die reden) nog best te pruimen. Een dansende Jagger zien we in de zomer van 1985 aan het werk.


De integrale albumversie werd onverkort op 45 toeren geperst. Ik vind dat de groove in Just Another Night een beetje aan State Of Shock van The Jacksons doet denken, waarop Mick in 1984 te horen was geweest.

12. FOREIGNER - I Want To Know What Love Is *****
https://www.mupload.nl/img/0fo7viqv6.jpg

Hoewel deze ballad van Foreigners album Agent Provocateur (1984) de top 5 in Vlaanderen niet haalde, stond het lied lang genoeg in de top 20 om nog net bij de 12 best genoteerden te worden ondergebracht. En terecht, want deze vijf minuten durende ballad weet me telkens weer te ontroeren. Zelfs meer dan ooit, zou ik moeten schrijven, want wie wil er als vijftienjarige nu niet weten wat liefde is? De schreeuw van Lou Gramm vertolkte zo krachtig die onderhuidse spanning die door mijn puberlichaam liep als het hart wat sneller ging slaan in de nabijheid van een aantrekkelijk meisje. Hoewel er mijn jonge leven nog niet te veel heartache and pain te registeren waren geweest, klopt ook dat vers. Want een tiener vergroot de emoties graag uit, zeker als zijn eerste liefdesmanoeuvres onbeantwoord blijven. Ik noemde dit topic Take On Me, naar de gelijknamige a-ha hit, maar het had dus evengoed I Wanna Know What Love Is geweest kunnen zijn.


Het valt me op dat de originele videoclip niet officeel wordt aangeboden op YouTube. Het officiële kanaal toont een latere live opname. Single en albumversie van de hit waren identiek aan elkaar.

Zo, de eerste schijf met twaalf hits zit erop. Zoals in de eerste post uitgelegd gaat het bij de eerste twaalf altijd om de twaalf best genoteerde top 20 singles in Vlaanderen. Ik presenteerde ze ook in de volgorde waarin ze gerangschikt staan van groot naar klein. En ik liet geen enkel nummer vallen. De volgende twaalf songs uit de top 20 van de winter van 1985 zijn wel eigen keuzes.

Billy Ocean
Een van mijn favoriete artiesten uit de 80's. En dat komt door naast een paar top hitsingles voornamelijk de toffe albumtracks waarvan er geen een een mispeer is, voor wat betreft de albums Love Zone en Suddenly.
Daarnaast heeft Billy eind jaren 70, begin 80s een aantal van de beste discotracks voortgebracht, Are You Ready en Stay the Night.
En hij treedt nog steeds op, alleen dan in dreadlock versie.

Just Another Night vind ik dan juist wel een tof nummer. Zeker geen draak. Het swingt ook zo heerlijk.
En de videoclip van Loverboy afschuwelijk?
Ik vind hem juist geweldig, maar ik ben dan ook gek van sci fi en de bijbehorende films uit de 80's.

zin t er 1985 / side 3

13. PHIL COLLINS - Sussudio ***
https://www.mupload.nl/img/mpily89f.jpg

Neen, een Phil Collins fan zal ik nooit worden. Daarvoor vind ik zijn muziek te druk geproducet en zijn zang te geknepen. Ik krijg hoofdpijn en keelpijn als ik lang naar hem moet luisteren. Sussudio is een goed voorbeeld van wat ik bedoel. De eerste single van zijn megaseller No Jacket Required (1985) patst er ruim viet minuten lang onverdroten op los. En alsof er nog niet genoeg drums in de mix zitten, giet hij er nog een paar blikken blazers overheen. Het siddert en het suddert en toch heeft een zekere groove die je moeilijk kan negeren. Dat zweterige hoofd ook van hem. Maar warm word ik er niet van. Toch is het stotterende Sussudio een single die ik onmiskenbaar met de winter van 1985 associeer en daarom hoort dit nummer er bij te zijn.


Ook ome Phil gaat voor een verhaaltje in zijn videoclip. De singleversie is de albumversie.

14. MADONNA - Material Girl ****
https://www.mupload.nl/img/yqjwngumwc4s.jpg
De jeugdige onschuld waarmee Madonna nog uitpakte op haar tweede langspeler Like A Virgin (1984) zou ze snel verliezen. Op Material Girl knipoogt ze een eerste maal ontegensprekelijk naar Marilyn Monroe, de filmdiva waarmee ze zichzelf graag associeerde. De videoclip says it all: Diamonds Are A Girl's Best Friend, maar dan in een jaren '80 popkleedje. Muzikaal krijgen we jaren '60 retropop voorgeschoteld die wat doet denken aan de popsingles waarmee de Britse comédienne Tracey Ullman in 1983 en 1984 furore maakte. Ik vond het in 1985 wel een geslaagde grap, al zou later blijken dat het voor the Queen Of Pop allemaal big business was. Een berekende stap in een nooit eerder geziene carrière.


De ambitieuze videoclip mag gerust profetische genoemd worden. Meisje droomt van roem en is bereid om het nodige spel te spelen. Heel wat singles van Madonna werden voor hun 7" release lichtjes geremixt, maar ik geloof niet dat het met Material Girl al het geval was.

15. KILLING JOKE - Love Like Blood *****
https://www.mupload.nl/img/kv7gt2sn76sz.jpg

Dit moet een grap zijn? Killing Joke scoort in de winter an 1985 een stevige top 10 hit met Love Like Blood. Tot dusver bevond de muziek van het ongrijpbare Britse postpunk kwartet zich mijlenver van het commerciële circuit. Maar voor Night Time (1985), waaraan meer dan een jaar lang met producer Chris Kimsey gesleuteld werd, deed de groep rond sjamaan Jaz Coleman hoorbaar een gooi naar het succes. Dat ontkenden de heren namelijk iets te nadrukkelijk in de interviews. Een knieval mag de muzikale koerswijziging echter niet genoemd worden: gitaren als kettingzagen en drums als mokerslagen. Het grootste verschil zat in de keyboard partijen die een extra dimensie in de voorheen soms te zielloze arrangementen brachten. Love Like Blood klonk als een perfect huwelijk tussen The Lebanon van The Human League (de dreigende ondertoon) en New Year's Day van U2 (de bijhorende branie). Het zou voor Killing Joke bij deze ene toevalstreffer blijven, maar voor mij ging er een nieuwe wereld open. In de maanden dat Love Like Blood in de hitlijsten stond, ontdekte ik het werk van Joy Division.


De single versie is een edit van de albumversie en werd voorzien van een heroïsche videoclip. Killing Joke vertoonde in haar teksten soms fascistoïde trekjes, aldus enkele journalisten. Maar dat werd wel vaker geschreven over postpunk artiesten die gefascineerd waren door het militante in de mens.

16. THE POWER STATION - Some Like It Hot ****
https://www.mupload.nl/img/b547a2.jpg

Gitarist Taylor (Andy) en bassist Tayler (John) van Duran Duran schaarden zich samen met Chic drummer Tony Thompson aan de zijde van muzikale duizendpoot Robert Palmer. Die laatste heeft in zijn carrière zowat elk muziekgenre uitgeprobeerd. De supergroep bracht een op een soliede drumbeat geschroefd soort funk meets rock geluid dat in de vorm van de gesmaakte single Some Like It Hot toch van een geslaagde missie mocht spreken. De supergroep bracht aanvankelijk met The Power Station (1985) één album uit, al zouden ze in de jaren '90 nog eens terugkeren. Ik herinner me dat ik in 1985 de connectie met het oeuvre van Duran Duran niet hoorde in de nochtans met een uitstekende groove gezegende top 10 hit. Duran Duran zou nog één single maken in haar originele bezetting. De drie overige DD leden, drummer Taylor (Roger), zanger Lebon en toetsenist Rhodes brachten aan het eind van het jaar als Arcadia het album So Red The Rose (1985) uit. De single Election Day werd een bescheiden top 20 hit in Vlaanderen.


De 7' versie van Some Like It Hot was andermaal een edit van de albumversie.

17. PAUL MCCARTNEY & FROG CHORUS - We All Stand Together ****
https://www.mupload.nl/img/85hzv42qu.jpg

Ik zou het kort kunnen houden en spreken van een guilty pleasure. Maar er is meer aan de hand. Het bij de korte animatiefilm Rupert And The Frog Song horende symfonietje van Paul McCartney werd niet toevallig vlak voor Kerstmis 1984 op de markt gegooid. Door de overkill aan kerstklassiekers dat jaar (Band Aid, Wham!, Frankie Goes To Hollywood en Queen bijvoorbeeld) geraakte het aanstekelijke liedje wat ondergesneeuwd. In januari 1985 kwam het alsnog bovendrijven. En wij pom pom pomden in koor mee met de kikkers. Een mens moet het kind in zich bewaren. Negen jaar eerder zat ik gebiologeerd naar een andere zingende kikker te kijken. Die van The Butterfly Ball, een nooit voltooide animatiefilm waarvoor Roger Glover de wereldhit Love Is All had gecomponeerd en die wekenlang op 1 stond in Vlaanderen en Nederland. Ik was amper zes jaar en voor de eerste keer in de ban van popmuziek. We All Stand Together herinnerde me toen al aan mijn allereerste muzikale crush. En Paul McCartney, mister Yesterday, die trok zich geen reet aan van het verwijt dat hij zijn hits vaak te melig arrangeerde.


Wie het singletje niet had, moest wachten op All The Best (1987), de dubbele verzamelaar van Paul McCartney waarop nog meer moeilijker te verkrijgen singles waren terug te vinden.

18. ELAINE PAIGE & BARBARA DICKSON - I Know Him So Well ***
https://www.mupload.nl/img/fxh3qp2jfl.jpg

One Night In Bangkok was nog niet uit de top 20 verdwenen toen I Know Him So Well binnenkwam. De ballad uit de musical Chess (1984) was een UK nummer 1 hit, maar moest in de Benelux vrede nemen met een bescheiden top 20 notering. Het vrouwelijk duet werd in die tijd steevast door mij genegeerd. I Know Him So Well was net als ABBA muziek voor mams en paps. Pas toen ik ABBA leerde waarderen, opende ik ook mijn oren voor deze ballad van Bjorn en Benny. Ik heb me al duizend keer afgevraagd hoelang de beide componisten naar de gepaste zangeressen gezocht hebben en vooral hoe I Know Him So Well zou geklonken hebben als Agnetha en Frida het hadden ingezongen. Ik krijg kippenvel als ik eraan denk. Waarmee ik meteen aangeef dat het kippenvel niet aanwezig is tijdens het beluisteren van het origineel.


De single en albumversies zijn identiek. In de UK wordt Chess nog steeds opgevoerd in de musicaltheaters. Met deze soundtrack bewezen de beide B's van ABBA een laatste keer dat ze klaar waren voor de jaren '80, iets wat we eerder ook al hadden kunnen horen op The Visitors (1981).

Dit zijn weer zes top 20 hits in volgorde van best genoteerd naar minst genoteerd.
Ik koos nu voor kant 3 en kant 4 zelf uit de overblijvende top 20 kandidaten.

Een fantastisch topic van onze 80's vriend Dazzler. Mooie verhalen met veel liefde voor hitparadepop opgeschreven.

Bij 1985 denk ik vooral aan Nana Mouskouri, Harold Faltermeyer, Simple Minds, Sandra en Feargal Sharkey. Ik ben benieuwd wat er nog gaat komen al zal Sharkey wel eerder in 1986 aan bod komen aangezien toen de 1ste plek werd behaald.

Met het eerste deel van vigil kan ik me totaal vereenzelvigen. Hulde, dazzler.

Daar is dan het eerste lijstje waar ik een nummer iets minder vind (I Know Him So Well). Verder alleen maar zeer fraaie tracks.

WINTER 1985 / side 4

19. ZZ TOP - Gimme All Your Lovin' *****
https://www.mupload.nl/img/21p8dz.jpg

In de categorie iconische jaren '80 video's is er zeker plaats voor ZZ Top. De singles bij hun classic album Eliminator (1983) flopten naar goede gewoonte alle drie. Tot er voor MTV ook aan bijhorende videoclips gedacht werd. TV Dinners verdween in de vergetelheid, maar zowel Gimme All Your Lovin' als Sharp Dressed Man werden in een nieuw pak gestoken. Het verhaal van de rode Ford en de drie langbenige dames werd een rode draad in de programmatie van de Amerikaanse muziekzender. De albumtrack Legs werd met zijn zinderende sequencers ook in netkousen gestoken. De drie ZZ Top singles stonden allemaal genoteerd in de Vlaamse hitlijsten tussen januari en april 1984. Legs viel net buiten de op 20. Ondertussen hadden de drie Texanen al een opvolger klaar met Afterburner (1985) waarvan de eerste single Sleeping Bag in de herfst van 1985 net geen top 20 score behaalde. Er waren klasgenoten die verstijfden bij het zien van de dames in de ZZ Top clips. Er waren er andere die liever likkebaardend naar de hot rod keken. Ik keek naar de pompbediende en vroeg me samen met hem af hoe ik mijn testosteronspiegel stabiel kon houden bij zo'n overdosis oestrogeen. In elk slot past een sleutel, moeten Beard, Gibbons en Hill gedacht hebben.


Zowat alle metaforen in een ZZ Top song gaan over de vleselijke geneugten der vrijerij. Met die wetenschap in het achterhoofd mogen hun clips best braaf genoemd worden. De single versie van Gimme All Your Lovin' knipt bijna 30 seconden weg uit de song. Helemaal niet nodig, vond ik.

20. THE STRANGLERS - No Mercy ****
https://www.mupload.nl/img/1098xlz63uzgm.jpg

Samen met Gimme All Your Lovin' één van de singletjes die ik indertijd ook daadwerkelijk kocht. Dat gitaarmotiefje dat in zijn hoedanigheid wel op een synthesizerdeuntje leek, had me te pakken. En mij niet alleen, want in Vlaanderen werd No Mercy een stevige top 10 hit die Golden Brown van drie jaar eerder naar de kroon stak. Ook Skin Deep was eind 1984 de top 20 binnen geslopen. Maar het is No Mercy dat me aan de oren trok en ervoor zorgde dat The Stanglers één van de eerste bands werd die ik wat beter ging napluizen in de naburige bibliotheek. Het album Aural Sculpture (1984) bestaat na al die jaren nog steeds voor de helft uit toppers en voor de helft uit opvullers. Zelf was ik verder nogal een fan van In One Door, de No Mercy b-kant die niet op het album stond. Verder hield ik van de sneer van zanger Hugh Cornwell. Ik verloor The Stranglers uit het hart toen hij er in 1990 de brui aan gaf.


De videoclip van No Mercy vind ik nogal belachelijk eerlijk gezegd. Op single krijgen we dezelfde versie van het nummer te horen als op het album, met volledig synthetische blazers tussen haakjes.

21. WHAM! - Everything She Wants *****
https://www.mupload.nl/img/uqlznpvbuxgt.jpg

Misschien wel de meest volwassen Wham! single. In ieder geval de single die het verst vooruitblikt op de latere solocarrière van George Michael. Een sterke en uitstekend gezongen compositie die de vraag wat Andrew Ridgley in godsnaam bij Wham! deed alleen maar luider deed klinken. De popduo formule was nu eenmaal hip in de vroege jaren '80: dat is eigenlijk het enige echte antwoord. Everything She Wants was de vierde en laatste track van het album Make It Big (1984) dat nog steeds op een respectvolle expanded remaster zit te wachten. Aanvankelijk was het terug te vinden op de b-kant van de best verkochte nummer 2 hit allertijden: Last Christmas natuurlijk. Van de 12" remix werd een nieuwe 7" edit gemaakt en die verscheen met de kerstklassieker dit keer op de b-kant begin januari 1985 opnieuw op single. Gek eigenlijk dat nog zoveel mensen ook nog eens deze single kochten. Fans moeten het nummer al drie keer in huis gehad hebben (op het album en de Last Christmas 7" en 12" single).


Een Top Of The Pops video omdat er geen promo werd ingeblikt voor de remix van de b-kant van Last Christmas. In zijn 7" remix trouwens lastig op CD te vinden. Op één van de vele heruitgaven van de kerstsingle op CD kan je hem vinden.

22. PRINCE & THE REVOLUTION - Let's Go Crazy *****
https://www.mupload.nl/img/nqkdnc7y47n5f.jpg

Waarom werd Let's Go Crazy (Purple Rains tweede single in Amerika) in godsnaam overgeslagen in Europa om pas na het korte maar minder beklijvende I Would Die 4 U als vierde single te worden uitgebracht? Met Take Me With U als dubbele a-kant notabene. Ik heb twee mogelijke antwoorden: ofwel vond men Prince imitatie van een predikant wat te riskant in het christelijke Europa? Gek dat men dat dan in Amerika niet vond. Waarschijnlijker is dat When Doves Cry met enige vertraging doorbrak in Europa waardoor er onvoldoende ruimte was tussen die eerste single en de titeltrack van Purple Rain (1984) die de bijhorende film ook in de bioscoopzalen een boost moest geven. Prince liet zich voor Let's Go Crazy wellicht inspireren door het gastoptreden van James Brown in de film The Blues Brothers waarin The Godfather Of Soul zich overgaf aan een gospelpreek in de kerk. Ook Raymond van het Groenewoud werd erdoor getriggerd, maar hij liet zijn Liefde voor Muziek eerst nog wat jaren op de plank liggen alvorens hem in 1990 onder luid applaus van zowel Vlaanderen als Nederland te serveren.


De singleversie was een edit van de albumversie. Intro en slot bleven behouden maar tussenin werd er tot bijna een minuut weggesnoeid. Hetzelde gebeurde met Take Me With U

23. HOWARD JONES - Things Can Only Get Better *****
https://www.mupload.nl/img/7esksiy.jpg

Met Howard Jones zijn we aanbeland bij de eerste artiest waarvan ik bewust alle singletjes verzamelde. New Song had ik gemist, maar vanaf What Is Love haalde ik ze allemaal in huis. Ik weet niet meer waar ik Things Can Only Get Better op de kop tikte, maar het verbaast me dat ik daarvan de UK persing bezat. Door blazers en een gospelkoor toe te voegen aan zijn wat steriele eenmanscomputersound, ging de muziek van de geschoolde Brit wat meer sprankelen. Om die reden vind ik zijn tweede langspeler Dream Into Action (1985) net iets warmer en beter dan zijn debuutplaat. Ook de opvolgers Look Mama en Life In One Day werden hits in Vlaanderen, maar eindigden ver van de top 20. Jones was tevens de eerste artiest waarvan ik 12" versies in huis haalde. Zijn allerbeste 12" versie is naar mijn mening die van Things Can Only Get Better. Een snel werkend medicijn op een sombere dag. Het silhouet van Jones op de hoes gebruikte ik een jaar later op de flyer van onze eerste en enige klasfuif.


Single versie is de albumversie. Ik was ook meteen verliefd op de b-kant Why Look For The Key die nadien ook op het album bleek te staan, de enige keer dat dit met een Howard Jones b-kant gebeurde. Dat clownskapsel in de video heb ik er trouwens altijd ver over gevonden.

24. DAZZ BAND - Let It All Blow ****
https://www.mupload.nl/img/isihezk.jpg

Eindigen doe ik met Let It All Blow van het toepasselijk genaamde Amerikaanse collectief Dazz Band. Het nummer doet me denken aan het met funk en disco gespekte radioprogramma Funky Town dat tot halverwege de jaren '80 liep op de Vlaamse openbare omroep. Ik luisterde er nooit naar, maar kende wel de jingles. Gust De Meyer, een van de samenstellers en presentatoren, zou ik later in levende lijve ontmoeten aan de KU Leuven toen ik nog een aanvullend jaar Culture Studies deed. Hij doceerde er namelijk het vak Populaire Cultuur. Let It All Blow vind ik een erg fraai gearrangeerd stukje 80's funk waarvan ik in 1985 nooit zou begrepen hebben waarom het zo goed verkocht. Maar de disco scene had nu eenmaal haar deejay's die aasden op dit soort platen om het weekend mee te pimpen. Geen spek voor mijn new wave bek, maar ondertussen meer dan in ere hersteld en voorzien van een mooi plaatsje in mijn collectie.


We zullen het met die nietszeggende TOTP's videootje moeten doen, vrees ik. De singleversie van Let It All Blow is een edit van de versie die op het album Jukebox (1984) is terug te vinden.

Ik voerde nog een edit door in mijn vorige bericht, waardoor een en ander verschoof.

WINTER 1985 / de top 20 singles die ik niet selecteerde

Pia Zadora - Let's Dance Tonight
Agnetha Faltskog - I Won't Let You Go
The Time - Jungle Love
Andre Hazes - Ik Meen 't
ZZ Top - Sharp Dessed Man
Dan Hartman - We Are The Young
Queen - Thank God It's Christmas
Chaka Khan - This Is My Night
The Honeydrippers - The Sea Of Love
Michael Ravin - It's You I Want Tonight
Duran Duran - Save A Prayer (1985 Version)
Steve Allen - Letter From My Heart
Will Tura - Getto
Julian Lennon - Valotte
Kim Wilde - The Touch

De nummers van Dan Hartman, The Honeydrippers en Steve Allen waren het langst in de running.
Letter From My Heart is een rariteit, want op geen enkele van mijn talloze 80s verzamelaars te bespeuren.

Annie Schilder & Koor Van Kinderen Voor Kinderen & Het Goede Doel - Eeuwige Kerst
Jantje Koopmans - Rode Rozen
Pointer Sisters - I'm So Excited
Shakatak - Watching You
Vader Abraham - Brinkman Minister Brinkman
Normaal - Steen Stoal En Sentiment
The Temptations - Treat Her Like A Lady

Deze top 20 hits uit de Nederlandse Top 40
vielen naast de boot in Vlaanderen en kwamen daarom niet in aanmerking.

Hoewel vele nummers niet mijn smaak zijn is het toch fijn hierover te lezen en te horen.
Alles weer zoals gebruikelijk erg goed verzorgd.

Alleen The Temptations horen niet bij Nederland.

I'm So Excited geen top 20 in België? Daar sta ik van te kijken.
Dan Hartman's We Are the Young vind ik veruit zijn sterkste single.

I'm So Excited strandde op nummer 23.

We Are The Young heb ik op de laatste knip vervangen door Some Like It Hot van The Power Staton.

Omdat Gimme All Your Lovin' en I Know Him So Well evenveel top 20 punten verzamelden,
kon ik ze haasje over laten wippen zodat side 3 vreedzamer eindigt en side 4 steviger begint.

Aan werkelijk alles wordt hier gedacht.

LENTE 1985 / side 1

01. USA FOR AFRICA - We Are The World ****
https://www.mupload.nl/img/s21a2cy3k3ms.jpg

God, wat had ik vroeger een hekel aan dit nummer. Het duurde niet alleen erg lang, het stond ook veel te lang op nummer 1 (zes weken in Vlaanderen en nog eens zes weken in Nederland). Het Amerikaanse antwoord op de Britse Band Aid single zorgde er mee voor dat mijn interesse in de hitparade verslapte. Waar ik voorheen met cassettespeler in de aanslag de binnenkomers probeerde te tapen, draaide ik steeds vaker albums die ik meebracht uit de bib. Zoals bekend schreven Lionel Richie en Michael Jackson samen het nummer. De twee Amerikanen die in de door de Britse pop gedomineerde jaren 1983 en 1984 overeind waren gebleven en zelfs hun onuitwisbare stempel hadden gedrukt. Ondertussen weten we dat als Michael Jackson over kinderen zingt, hij nooit meer zo onschuldig zal klinken als vroeger. De enige reden waarom ik **** geef aan de op één na hoogst scorende single van het jaar is dat het zo'n waanzinnig leuk zoekplaatje is. Wie is er in welk vers aan de beurt? Met de videoclip ernaast kon je dan je eigen score berekenen.


De singleversie van het zeven minuten durende nummer overschrijdt moeiteloos de zes minuten. Waarom er toch altijd weer een paar seconden weggeknipt werden, is niet altijd duidelijk. Het was in ieder geval wel de mode in 1985 om de staart van langere nummers wat in te korten.

02. BRUCE SPRINGSTEEN - Dancing In The Dark ***
https://www.mupload.nl/img/s6u0tc5bsv2.jpg

Had het succes van We Are The World er wat mee te maken misschien? Maar de zomer van 1985 werd de zomer van Bruce Springsteen. Het begon al in de late lente toen het al meer dan een half jaar oude Dancing In The Dark plots wel aansloeg. Het voor mij nog steeds te eendimensionale nummer bracht de rock terug in de hoogste regionen van de hitparade die de voorbije jaren vooral door synthesizers was gedomineerd. Plots droegen klasgenoten weer ongegeneerd jeansbroeken of een pet en knoopte een meisje zelfs een rode zakdoek om haar hals. Zowat alle singles van het album Born In The Usa (1984) werden in grote of mindere mate in ere hersteld in het jaar 1985. Zowel in Vlaanderen (vijf weken) als in Nederland (één week) was het springerige Dancing In The Dark een topper. Het zou lang duren voor ik verder dan mijn Britse synthipop en new wave neus zou kijken om me ook eens aan de Amerikaanse rock te wagen. Dat heel wat meisjes verliefd waren op The Boss zag ik als een teken aan de wand: mijn kansen slonken hierdoor namelijk aanzienlijk.


In de fake live videoclip zagen we naast een wat onhandig dansende Springsteen nietsvermoedend de nog piepjonge Courteney Cox die we later in het legendarische Friends zouden terugzien. Uiteraard is de 7" versie bij Springsteen identiek aan de albumversie, al werden er van een aantal Born In The USA hits wel 12" versies gemaakt. Wie die beluistert hoort meteen dat The Boss zelf er geen sikkepit mee te maken had.

03. SIMPLE MINDS - Don't You (Forget About Me) *****
https://www.mupload.nl/img/62hgitk9a85x8.jpg

Voor de jeugdfilm The Breakfast Club schreef producer Keith Forsey een nummer dat de Britste new wave band Simple Minds samen met hem mocht inblikken. Kerr en co verzonnen er het lala lala gedeelte bij. Tot hun eigen verbazing werd Don't You (Forget About Me) dus een wereldhit. In de UK was het slechts een bescheiden top 10 succes, maar overal elders brak Simple Minds definitief door naar het mainstream publiek. De groep zou lang proberen vol te houden dat ze het nummer niet zo leuk vonden, maar op hun daaropvolgende langspeler Once Upon A Time (1985) trokken ze die meer luchtige poplijn van hun filmsucces naar mijn aanvoelen gewoon door. Het zou in de jaren 1985 en 1986 ook schering en inslag zijn dat Britse new wave bands een plaatsje kregen op een Amerikaanse filmsoundtrack. Op die manier probeerden de labels hun artiesten in de States te slijten. Big in America scheelt namelijk algauw een paar miljoen exemplaren in de verkoopcijfers. De fuiftopper Don't You (Forget About Me) bleef in Vlaanderen drie weken op nummer 2 hangen, in Nederland was het drie weken lang wel de best genoteerde single.


In de videoclip zien we Jim Kerr gehurkt met die armen om zichzelf geslagen. Een pose waar hij een patent op nam en die mij van in het begin wat tegen de borst stuitte. Simple Minds heb ik lang een pompeuze hitband gevonden. Pas later leerde ik meer over hun oudere repertoire. Maar het zou lang duren voor ik door de Schotse mist de schoonheid van bijvoorbeeld New Gold Dream zag blinken.

04. MODERN TALKING - You Can Win If You Want ***
https://www.mupload.nl/img/jzawg15r7jz.jpg

Hoeveel moet een doorslag van je vorige hit afwijken om niet voor plagiaat van je eigen werk beschuldigd te worden? Op die vraag kan het Duitse Modern Talking ongetwijfeld antwoorden. Meer nog, ze studeerden op dit heikele vraagstuk volgens de verkoopcijfers zelfs cum laude af. Zes kanjers van singles lang bleef de hitmachine draaien. Ik wil niet eens weten hoe hun albums klonken: telkens negen keer meer van nog eens hetzelfde. You Can Win If You Want was net als You're My Heart You're My Soul afkomstig van het creatief getitelde debuut The 1st Album (1984). Alleen kreeg de nieuwe single een nieuwe mix, waardoor hij wat groovier ging klinken. Daarmee heb ik meteen de grootste troef van You Can Win If You Want aangestipt: hij is dansbaarder dan zijn voorganger. In Nederland haalde deze single de top 3 niet, maar in Vlaanderen stond hij maar liefst vier weken op nummer 2, waardoor hij hier zo hoog opveert in het lenteoverzicht.


Zoals eerder aangegeven moet je tegenwoordig voor de 7" versies van Modern Talking gaan zoeken naar de juiste CD verzamelaar. Ze zijn net als de originele single versies van Boney M. trouwens moeilijk te vinden. Een Duits euvel zullen we maar zeggen. Over de videoclip zwijg ik wijselijk.

05. PAUL HARDCASTLE - 19 *****
https://www.mupload.nl/img/pby93lip3uo.jpg
Dat 19 van Paul Hardcastle een internationale topper zou worden, had niemand op voorhand durven voorspellen. Zeker niet als je weet dat Goodnight Saigon van Billy Joel twee jaar eerder alleen in de Benelux een nummer 1 hit was geworden. De anti-oorlogsboodschap, en in het bijzonder die tegen de strapatsen van de US in Vietnam, was op 19 veel meer in your face dan in de ballad van Billy. Muzikaal haalde producer Paul Hardcastle de mosterd bij de ritmeboxen van zijn Amerikaanse college Arthur Baker. Wie goed luistert hoort dat 19 een wat lichter verteerbare variant is op de zogenaamde electronic body music (EBM) die onder meer vanuit België gepromoot werd. Het is alsof je een Front 242 tank door de speakers hoort donderen. Het apocalyptische lawaai van het Frankie Goes To Hollywood van Trevor Horn is in deze ook niet veraf. Maar Hardcastle maakt op gepaste manier gebruik van vocale samples om zijn verhaal te brengen. Een achtergrondkoor dat ook het refrein mocht inzingen, zorgt ervoor dat de compositie toch een song wordt. Maar het geheime ingrediënt van deze ongewone kaskraker heet Mike Oldfield. De melodie van Tubular Bells zit namelijk als een weerkerend motief doorheen de compositie geweven. De rekening werd pas verstuurd nadat 19 een wereldhit werd. Zowel in Nederland als Vlaanderen stond de single drie weken op 1.


De videoclip sprak ons in 1985 wel aan, omdat een buurjongen van ons nogal gefascineerd was door de beide wereldoorlogen en het Amerikaanse leger (hij werd later officier). De single versie werd op maat geknipt voor een 7" release. De langere albumversie vind je op Paul Hardcastle (1985). De minder fascinerende opvolger Don't Waste Your Time werd een bescheiden top 20 hit in Vlaanderen.

06. DURAN DURAN - A View To A Kill ***
https://www.mupload.nl/img/30mksomqjos2.jpg

Ik heb nooit van A View To A Kill gehouden. Niet van de film en niet van het nummer. Ik heb nog nooit naar een James Bond film gekeken omdat de hype rond 007 mij nooit heeft kunnen bekoren, laat staan overtuigen. En de bijhorende song van Duran Duran vind ik op het mislukte disco experiment My Own Way na de zwakste van de dertien die de groep in originele bezetting maakte. Ik hou niet van dat macho drumgeluid dat ook al op The Wild Boys te horen was en op het werk van The Power Station. In Vlaanderen bleef de Bond single maar liefst zeven weken in de top 5 hangen, wat dus ook zijn hoge positie in dit overzicht verklaart. Na A View To A Kill was het glamoursprookje van Duran Duran over. Voortaan werkten de bandleden op verschillende terreinen verder om den brode. Het zou Lebon, Rhodes en John Tayler nog enkele verdienstelijke hits opleveren, maar hun onschuld waren de heren na 1985 definitief kwijt. Voor mij blijft Duran Duran voor de goede orde en topper en 80's icoon: welgeteld vier albums en bijhorende singles lang (ik rekende Arena (1984) voor de aardigheid nog even mee).


Ook nu weer verschillende versies van een film gerelateerde muziekvideo op YouTube. Ik koos voor de meest op de single versie aansluitende editie van de door Godley & Creme geregisseerde clip waarin de leden van Duran Duran vooral zo geheimzinnig mogelijk mogen doen.

LENTE 1985 / side 2

07. GERARD JOLING - Love Is In Your Eyes ***
https://www.mupload.nl/img/vf3zc7uj2vylx.jpg

De op één na meest succesvolle soundmixer uit de Nederlandse televisiegeschiedenis werd met open armen ontvangen in Vlaanderen. Zijn eerste hit Love Is In Your Eyes stond er twee weken op 2. In de Vlaamse huiskamers werd voor de komst van de commerciële televisie in 1989 immers massaal afgestemd op de Nederlandse buis. Vier jaar later zou de Vlaamse Helmut Lotti bij Henny Huisman in de voetsporen van Joling treden. De zoetgevooisde zanger voorzag zijn lentefris melodietje van een doo-wop arrangement en daarmee scoorde je natuurlijk meteen bij de oudere generaties. Voor mij was Joling dan ook oubollig en enkel geschikt voor volwassenen. Hoewel het nog steeds mijn stijl niet is, kan ik het liedje wel waarderen. De romantische musical-achtige intro doet wat aan Tomorrow van Patricia Paay denken dat twee winters eerder ook in Vlaanderen hoog wist te eindigen. Als die lieve Gerhard vocaal de hoogte in gaat, check ik spontaan altijd even of ik mijn gulp niet per ongeluk heb laten openstaan.


Een blik op de tracklijst van het gelijknamige album Love Is In Your Eyes (1985) leert mij dat de single versie identiek is aan albumversie. Als clipje geldt een nostalgische TopPop video.

08. OPUS - Live Is Life (Live) **
https://www.mupload.nl/img/7j8e89eur.jpg

De oplettende lezer heeft al gesnapt dat mijn commentaren bij de lentelijst van 1985 wat minder positief zijn dan bij de winterlijst. Zo wist mijn new wave brein ook helemaal niet wat het moest aanvangen met het nietszeggende Live Is Life van het Oostenrijkse Opus. Het nummer bestond enkel uit een titel die als slogan fungeerde, wat na na na nana en één enkel refrein dat voortdurende werd herhaald. Het opgewekte reggae ritme deed mij vermoeden dat Opus goed geluisterd had naar Suzanne van VOF De Kunst dat ook in Duitsland en zelfs de UK een jaar eerder hitsucces had geboekt. De enige verzachtende omstandigheid die ik wist in te roepen was dat het reeds in 1973 opgerichte Opus een live pastiche bracht van een meezinger. Ik denk dat Peter Koelewijn best jaloers geweest moet zijn op deze hit (al zou het me zelfs niet eens verbazen mocht hij er de hand in hebben gehad). Mijn jongere broers scandeerden Live Is Life mee op de speelplaats, maar ik schaamde me dood. Live Is Life is in dezelfde versie te horen op het live album Live Is Life (1984).


De videoclip speelt tegelijk met de gedachte dat Live Is Life als grap bedoeld is, maar toch ook weer niet, want Opus herpakt zichzelf op energieke wijze na een slappe folk interpretatie van hun hit.

09. WHITNEY HOUSTON - All At Once ****
https://www.mupload.nl/img/d4ti44gxl.jpg

Elk jaar heeft wel zijn buitenlandse hit die mega was in de Benelux, maar in de UK of US weinig of geen potten brak. All At Once kwam in deze twee landen zelfs nooit op single uit. Het was op de Nederlandse televisie dat de bal voor Whitney in Europa aan het rollen ging. Haar vertolking van All At Once genereerde zoveel kippenvel dat Arista het nummer op single uitbracht. En opnieuw had Vlaanderen flink meegekeken zodat de Amerikaanse nachtegaal er twee weken lang de lente mocht maken op nummer 2. In de UK zou Whitney pas in de winter van 1985 doorbreken met Saving All My Love For You. Het zal niemand verbazen dat ik het trillende keelgeluid van Houston in 1985 nauwelijks kon aanhoren. Maar vandaag vind ik het één van haar allerbeste nummers, of beter gezegd zangprestaties. Op haar eerste langspeler en millionseller Whitney Houston (1985) klonk de zangeres immers nog zuiver en clean van de verslavingen die haar later tot aan haar betreurenswaardige dood parten zouden spelen.


Opnieuw een TopPop clipje. Zowat elke single van haar eerste elpee werd ergens ter wereld wel op 45 toeren uitgebracht, vermoed ik. 7" en albumversie zijn identiek aan elkaar.

10. 2 BELGEN - Lena *****
https://www.mupload.nl/img/3eybsa3z3.jpg

Een jaar na Beats Of Love van Nacht Und Nebel en 2 Belgens eigenste voorganger Opération Coup De Poing stond eindelijk nog eens een Belpop single lang en hoog genoeg genoteerd in de Vlaamse top 20. In de jaren '80 hadden singles van eigen bodem (behalve als het om nietszeggende discokeutels ging) het moeilijk in de hitparade. Dat komt omdat ze meestal in beperkte oplage en moeilijk verdeeld de rekken van de winkels bereiken. Heel wat Belpop klassiekers zijn dan ook radiohits gebleven. Maar met 2 Belgen dat voortaan verdeeld werd door het Franse Vogue was het andere koek. Het door seqeuncers en ander synthetisch speelgoed opgefunkte versie van de b-kant van 2 Belgens debuutsingle uit 1982 zinderde maandenlang doorheen de hitparades van België en zijn buurlanden. Niet toevallig wordt Lena door onze op deze site aanwezige noorderburen steevast geciteerd in Belpop lijstjes, spelletjes of topics. Het album Trop Petit (1985) waarop de beide hits zijn terug te vinden is werkelijk de moeite waard, maar nooit integraal op CD verschenen. Ik vroeg opper-Belg Rembert De Smet ooit via mail hoe dat kwam. Hij beloofde dat uit te zoeken, maar heeft nadien nooit meer gereageerd. De Smet stierf trouwens veel te vroeg in januari 1987.


Een integrale videoclip vond ik niet meteen op YouTube. Maar ik wilde de haast spastische bewegende Rembert toch graag eens in de kijker zetten. Van het oorspronkelijke duo was hij trouwens de enige overlever die zich anno 1985 omringd had met en een al even maf ogende band.

11. TEARS FOR FEARS - Everybody Wants To Rule The World *****
https://www.mupload.nl/img/x1erwpwdj.jpg

Ik probeer mijn hoesjes zorgvuldig te kiezen en ga in het geval van afwijkende varianten voor het design zoals het bij ons in de winkels lag. Voor de tweede single van TFF's Songs From The Big Chair (1985) wilde dat evenwel niet lukken. Wat jullie hierboven zien is de UK versie van de hoes met een uitgestreken gezicht van Curt Smith. De Benelux versie van de single laat de bassist en leadzanger van Everybody Wants To Rule The World zien met een normaal gezicht, maar daar vond ik geen kwalitatief plaatje van. Mocht iemand ooit menen een mooiere hoes te vinden dan de hoesjes die ik hier bij elkaar spaar, mag hij of zij me die altijd doorsturen in pm. Ondertussen bereiken Smith en Orbazal dus voor de tweede keer de top 3 in 1985. In de US stonden Everybody Wants To Rule The World en Shout (in die volgorde) trouwens allebei bovenaan de hot 100. In de lente van 1985 was Tears For Fears de grootste band op Aarde. Het zou wel nog een aantal jaren duren vooraleer ik de bijhorende elpee, die ik ondertussen in vier versies bezit, zou leren kennen.


De single versie van EWTRTW duurt even lang als de albumversie. Soms is het niet moeilijk om de ambities van een popgroep af te leiden uit hun videoclips. Dat deze single in Amerika aan Shout vooraf ging is niet zo verwonderlijk: in de video wordt duidelijk gemikt op Amerika.

12. ORCHESTRAL MANOEUVERS IN THE DARK - So In Love *****
https://www.mupload.nl/img/0nh5ug.jpg

Op de valreep mag ik So In Love van Orchestral Manoeuvres In The Dark bij de twaalf best genoteerde Vlaamse Top 20 hits uit de lente van 1985 rekenen. Net zoals dat het geval was bij Howard Jones, spaarde ik alle singles van Andy McCluskey en Paul Humphreys. Het was hun Maid Of Orleans dat bij mij de liefde voor de popmuziek had aangewakkerd, maar omdat OMD al langer actief was, waren de oudere singles van de band buiten mijn bereik. Om te gaan snuffelen in de betere platenwinkels in Antwerpen, Gent of Brussel was ik nog net te jong. Ik herinner me nog dat ik eind juni met een vers gekocht exemplaar van het album Crush (1985) in een plastic Virgin tas met aan de ene kant reclame voor datzelfde album en aan de andere kant reclame voor Scritti Politti's Cupid & Psyche '85 (1985) op een stoeltje in een dancing zat. Het zijn de enige twintig minuten uit mijn leven dat ik ooit in een dancing heb gezeten. Als je de twaalf toppers uit de lente van 1985 op een rijtje zet, dan valt de single van OMD meteen op als een typische OMD single. Ik geef grif toe dat het duo uit Liverpool nooit de status van pakweg Simple MInds of Depeche Mode wist te verwerven, maar popsingles konden ze wel schrijven. Zeven albums lang draaide Orchestral Manoeuvres in the Dark mee in het commerciële popcircus van de jaren '80 dat artiesten normaal niet langer dan drie elpees dulde.


De So In Love clip volgt het standaard OMD scenario: diegene die niet zingt gaat of rijdt er doorgaans vandoor met het meisje van de leadzanger van dienst. Over het hoesje kan ik nog dit zeggen: ik meende in de tekeningen een klavier, drumsticks, saxofoon en een telefoon waar te nemen. Aan die telefoon hing een elektrische draad die in mijn verbeelding naar Andy's basgitaar liep. Het valt me trouwens op dat OMD net als Tears For Fears door een Amerikaans landschap rijdt en daarmee haar ambities verraadt. Crush (1985) zou hun best verkochte plaat in de States worden. Popmuziek begrijpen is luisteren, maar ook kijken.

Borsato komt ook vanuit de soundmixshow, ik denk toch wat succesvoller dan Geer.

Bij Opus denk ik direct aan Maradona en alleen daarom is het legendarisch

Kijk, dat wist ik dan weer niet. Ik pas het even aan.

hij deed Billy Vera met At This Moment en won

Marco Borsato - At this moment - YouTube

LENTE 1985 / side 3

13. BOBBYSOCKS - Let It Swing ***
https://www.mupload.nl/img/u0g3c95a7.jpg

Wacht eens even? De Noorse Bobbysocks met het winnende Eurovisie Songfestivallied? En dat kies ik nuchter en uit vrije wil als eerste nummer van kant 3? Niet helemaal. Ik verplichtte mezelf ertoe om alle nummer 1 hits mee te nemen in het overzicht. En soms was een nummer 1 hit in Vlaanderen zo klein dat hij net buiten de twaalf best genoteerde top 20 songs van het seizoen viel. Dat is hier dus het geval. Maar anderzijds moeten we niet flauw doen. Het Songfestival was een jaarlijkse afspraak met het hele gezin om je een hele avond lang onder te dompelen in het festival van de slechte smaak. Vlaanderen stuurde dat jaar een draak met Laat Me Nu Gaan van Linda Lepomme, een actrice en latere directrice van het Ballet van Vlaanderen die nog geen noot op plaat had gezongen. En de jury liet zich gaan, want België eindigde voor de verandering nog eens onderaan. De Bobbysocks daarentegen lieten het swingen in die typsiche Songfestivaltraditie waarin het Britste Bucks Fizz (1981) en de Zweedse Herrey's (1984) hen waren voorafgegaan. De Engelse vertaling met saxofoon werd een degelijke hit in Europa.


Ze mogen dan ontbreken op MusicMeter, maar de Bobbysocks namen drie albums op. Hun debuutelpee Bobbysocks (1984) werd met de Engelstalige versie van het winnende nummer in 1985 heruitgebracht.

14. MARY JANE GIRLS - In My House ****
https://www.mupload.nl/img/86seyoi3u.jpg

Neen, geen cover van de Cure albumtrack uit 1980, maar een plaat die minder fout klinkt dan ze eruit ziet. Het geachte one-hit wonder Mary Jane Girls zag er zo fout uit als 1985 maar kon zijn. Hun top 10 hit In My House zat een beetje tussen Stevie Wonder en de Pointer Sisters in. Het nummer bezat voldoende groove en een refreintje dat aanstekelijk werkte. Ik heb het nummer nooit onthouden, het zal me zelfs helemaal ontgaan zijn in 1985, maar bij het verzamelen van relevante jaren '80 singles uit de hitparade kwam het in mijn collectie terecht en ik mag het graag af en toe eens draaien. Het zit wat mij betreft beter in elkaar dan het werk van soortgenoten als Five Star of het Nederlandse Mai Tai. Nieuwe jongens- en meidengroepjes die me gestolen konden worden in het jaar van mijn muzikale volwassenwording. Terug te vinden in een iets kortere versie op hun tweede en meteen laatste elpee Only For You (1985).


In de het clipje is net als op de hoes goed te zien hoe in 1985 de leden van zo'n meidengroep al goed gecast en vormgegeven werden: een bonte mengeling van verschillende stijlen en kleuren (let op de kapsels).

15. DEBARGE - Rhythm of The Night ****
https://www.mupload.nl/img/4ca673ny.jpg

Minstens zo vlot in het pak staken de broertjes (en zus) DeBarge die er net als de Mary Jane Girls voor moesten zorgen dat het Motown label ook in de jaren '80 relevante hits bleef produceren. Rhythm Of The Night heeft die latino cocktail twist in zich die ook het plaatwerk van de Miami Sound Machine kruidde. Maar een modern Jacksons succesverhaal schreef DeBarge niet. Toen enkele broertjes achter de tralies verdwenen wegens drugsfeiten, ging zanger El DeBarge solo door. Toch zou de groep een respectabele aantal platen uitbrengen die vooral gretig werden geconsumeerd door het Afro-Amerikaanse publiek waarvoor in Amerika uiteraard de R&B charts in het leven zijn geroepen. Deze hit herinner ik me wel nog levendig omdat hij zo aanstekelijk klonk. We noemen zoiets dan een guilty pleasure. Rhythm Of The Night is in dezelfde versie terug te vinden op het gelijknamige album uit 1985.


Hoewel er in de jaren '80 steevast vanuit rijdende auto's moest gezongen worden, mocht ook een uitgewerkte choreografie niet ontbreken in een clip van een zwarte artiest. Sedert de MTV bijdrages van Michael Jackson aan het verschijnsel muziekvideo lag de lat wat dat betreft erg hoog.

16. RAH BAND - Clouds Across The Moon *****
https://www.mupload.nl/img/gney7t9wh.jpg

Clouds Across The Moon van de RAH Band herinner ik me wel nog levendig. Aangezien ik lid was van een amateurclub voor sterrenkundigen intrigeerde de gesproken intro (en de titel) van dit bijzonder verfijnd staaltje 80's funk me nogal. Aangezien de muziek toen niet in mijn straatje lag, bleef het nummer niet hangen. Maar toen ik het weer tegenkwam tijdens mijn plaatjesjachten, ging het nummer bij elke draaibeurt alleen maar groeien. Vandaag is het een van de ***** singles uit 1985 die ik het liefste draai. Tijdens een laatavondsessie op YouTube liet ik de player zijn gang gaan en ontdekte ik dat deze RAH Band vooral uitblonk in langere met jazz doordesemde funkstukken. Muziek waar ik op een eenzame avond best wel eens van kan genieten. Clouds Across The Moon is in een langere versie terug te vinden op het album Mystery (1985). Hoe verder de mens weet door te dringen in de ruimte, hoe verder twee geliefden technisch gesproken van elkaar gescheiden kunnen zijn. Het hele ruimteverhaal levert dus nieuwe perspectieven voor het oude Romeo en Julia verhaal dat in zijn intriges uiteraard van alle tijden is. Een plaat die de eerste Marsvaarders van de nabije toekomst ongetwijfeld zullen meenemen naar de rode planeet.


De clip is zo kitsch dat ik hem bijna als kunst ervaar. Let ook eens op de punt-bh waarvan wij misschien allemaal dachten dat hij door Madonna voor het eerst in de de videoclip geïntroduceerd werd.

17. PHIL COLLINS - One More Night ****
https://www.mupload.nl/img/wye32dg.jpg

Hoewel ik in de commentaar bij Sussudio niet zo mals was voor onze drummende zanger, moet ik bekennen dat hij me af en toe wel weet te raken. Meestal in zijn ballads en meer bepaald bij One More Night en zijn opvolger (en cover) Groovy Kind Of Love. Als Collins zachter gaat zingen, wordt de afstand tussen de artiest en de luisteraar meteen een pak kleiner. Phil Collins weet zijn ballads ook steevast te omzwachtelen met een als een eigenzinnige metronoom tikkend percussiepatroon. Van de tweede single van No Jacket Required (1985) ging naar mijn aanvoelen toch enige magie uit. In de UK zou het epische Take Me Home als derde en laatste single uitbrengen, maar in Duitsland en de Benelux werd voor het strakke uptempo nummer Don't Lose My Number gekozen, dat ik ook weer niet echt slecht durf te vinden. Echt warm word ik nog steeds niet van, maar songs als One More Night laten me zeker niet koud. Het lijkt een beetje paradoxaal allemaal, maar beter kan ik mijn relatie tot de man die zijn hoesteksten in eigen handschrift zet moeilijk verwoorden.


Het mag gezegd worden dat Collins in zijn clipjes zelden naast zijn schoenen loopt. De eenzame film noir setting van One More Night vind ik erg passend zelfs. Alsof er een vleugje jazz in de kamer hangt. In de clip krijgen we weer de albumversie te horen die wat langer doorgaat dan de single release.

18. ALISON MOYET - That Ole Devil Called Love *****
https://www.mupload.nl/img/yfdwo7.jpg

Ik ben niet zo vertrouwd met de oudere versies van deze jazz klassieker, maar ik durf toch te beweren dat Alison Moyet uit Basildon het nummer toch maar mooi naar haar hand heeft gezet. Het stond in de sterren geschreven dat de scheurende vocaliste van Yazoo solo hoge ogen zou gooien. Dat deed ze zeker met haar debuutalbum Alf (1984) dat geproducet werd door Steve Jolley en Tony Swain die eerder al de kitscherige jazz meet soul sound van het Britse trio Imagination hadden ontwikkeld en nadien ook succes hadden geoogst met de pastiche soul van Spandau Ballet. Maar de singles Love Resurrection, All Cried Out en Invisible hadden het moeilijk om in de Lage Landen de weg naar de top 20 te vinden. Dat deed de los van het album opgenomen jazz cover wel. Moyets stem krinkelt als een pluim sigarettenrook door de speakers. Krachtig in de diepte en zalvend in de hoogte. In 1987 zou ze de truc nog eens overdoen met de cover Love Letters. Ik heb als Yazoo fan altijd een zwak behouden voor Alison, de Adele van de jaren '80.


De naar mijn smaak wat bekaaide videoclip leek wel gemaakt door de studenten van de HKU.

De band was volgens mij min of meer samengesteld door Rick James. De band is ook vernoemd naar zijn hit 'Mary Jane'. En, ook niet onbelangrijk, Rick James heeft dit nummer ook geschreven!

Dankjewel voor deze input. Het lijkt me logisch, want James kon een groove neerleggen in zijn songs.
Ook de styling van de dames lijkt me erg op die van James die zelf met Glow in 1985 een top 20 hit had.
Een beetje de Prince van den Aldi, lijkt me, met al die vrouwelijke nevenprojecten rond hem.

En terecht, dat was een geweldig optreden, vond ik toen.

LENTE 1985 / side 4

19. BRYAN FERRY - Slave To Love *****
https://www.mupload.nl/img/vqexs87qs8f7n.jpg

Drie jaar na Avalon (1982) ging Bryan Ferry gewoon door op hetzelfde stijlvolle pad. Voor zijn soloplaat Boys And Girls (1985) strikte hij opnieuw producer Rhett Davies die voor het haast esoterische klanktapijt op het laatste Roxy Music album had gezorgd. En met Slave To Love koos Ferry wel erg duidelijk voor de bossanova die van de single Avalon zo'n grote hit had gemaakt. De met precies dezelfde vergulde gitaarlicks en zwoele saxofoonstoten aangeklede single nestelde zich comfortabel in de top 10 in in mijn oortjes. Ook de opvolger Don't Stop The Dance die de link met het latere Roxy Music werk in zich droeg was een top 20 hit in Vlaanderen. Met de volgende langspeler Bête Noir (1987) kon Ferry evenwel het grote publiek niet langer meer betoveren met zijn croonende tenor. Ook ik haakte toen af.


De clip toont volgens mij de albumversie die een 20tal seconden langer duurde. Maakte de VPRO geen gebruik van de intro van Slave To Love voor een of andere televisie jingle?

20. EURYTHMICS - Would I Lie To You ****
https://www.mupload.nl/img/m4o0fx6.jpg

Brommende gitaren en schallende trompetten. Het was meteen duidelijk dat Eurythmics een koerswijziging had mee te delen op Would I Lie To You. Het synthipopduo dat ons in 1983 en 1984 een handvol prachtsingles had geschonken zou op haar vierde langspeler Be Yourself Tonight (1985) haar ware gelaat tonen. De rock van Dave en de soul van Annie werden in vier gangen van 45 toeren aan het publiek geserveerde. De It's Alright (Baby's Coming Back) na waren de overige singles aan elkaar gewaagd in de Benelux. In Vlaanderen haalde Sisters Are Doin' It For Themselvers, het duet met Aretha Franklin, de top 20 net niet. Would I Lie To You deed dat in de lente van 1985 wel. Onsterfelijk goed vind ik de single niet, maar de nieuwe aanpak van Eurythmics zorgde er volgens mij wel voor dat ze hun houdbaarheidsdatum nog een album of drie konden rekken. Hoewel ik fan blijf van Sweet Dreams (Are Made Of This) (1983) en Touch (1983), gaat een goeie Eurythmics single er bij mij altijd in.


Ook de platenfirma van Eurythmics zag wel wat in een verhaaltje voor een videoclip. Dat was duidelijk de mode in 1985. Niet dat alle popsterren zo'n wereldacteurs waren, maar op die manier konden ze een extra minuut airplay inpikken op MTV. Albumversie en single versie zijn dezelfde.

21. U2 - The Unforgettable Fire *****
https://www.mupload.nl/img/23vuuss9cpnz.jpg

Wat bezielde U2 om maar liefst een half jaar in te lassen tussen de twee single releases van hun vierde langspeler The Unforgettable Fire (1984)? Werd er getwijfeld aan de juiste opvolger van Pride (In The Name Of Love), de single waarmee in een aantal Europese landen voor het eerst de top 10 werd geënterd? Ik gok dat de band plannen had met A Sort Of Homecoming, maar daarvoor was de album mix niet hitpotent genoeg. Het onvermijdelijke, maar toch wel wat lange Bad duurde dan weer te lang en je snijdt niet zomaar in een meesterwerk. Uiteindelijk werd er toch maar voor de symfonische titelsong gekozen, al lag die nog het verst af van het bekende gitaargeluid van de Ieren. Niet toevallig zijn A Sort Of Homecoming en Bad in (semi) live versies terug te vinden op de verschillende latere 7" en 12" releases die aan het album gelinkt waren. Voor mij blijft The Unforgettable Fire een van de allersterkste U2 composities. In tegenstelling tot mijn vrienden had ik een paar maanden geleden niet het studioalbum gekocht maar de mini-live plaat Under A Blood Red Sky. Samen met de twee singles van TUF haalde ik zo de meest essentiële U2 tracks in huis.


Er is duidelijk wat aan de hand met de videoclip van The Unforgettable Fire die nog steeds niet op het officiële U2 kanaal is terug te vinden. Hij moet kennelijk een beetje schichtige en schuin worden opgeladen door een fan om op YouTube te mogen blijven staan. Een rechtenkwestie?

22. STING - If You Love Somebody Set Them Free *****
https://www.mupload.nl/img/le0w8x9s4g1m.jpg

Het was maar kantje boord met de eerste twee solosingles van Sting in de Vlaamse top 20. Met van gospel doordrongen If You Love Somebody Set Them Free rekende de beroemde zanger af met zijn Police verleden, of op zijn minst die ene hit die stilaan als een molensteen rond zijn nek hing. Artistieke vrijheid was het sleutelwoord op The Dream Of The Blue Turtles (1985). En hoewel ik het jazzy album erg hoog heb zitten, maakte Sting in commercieel opzicht een aantal vreemde keuzes. Zo begrijp ik nauwelijks wat van die haast gefotoshopte videoclip. Waren de muzikanten niet samen aanwezig en werden ze daarom op een kunstmatig decor gemonteerd? Voor de tweede single Love Is The Seventh Wave besloot Sting de brug in de song een alternatieve twist mee te geven. Het staat zelfs duidelijk op de hoes van de single te lezen. Maar die wijziging pakte helemaal verkeerd uit. Ik schrik me telkens een hoedje als ik de single versie voorbij hoor komen (op zijn verzamelaars greep Sting telkens terug naar de albumversie). Toch vreemd dat IYLSSTM onderaan in de top 20 bleef hangen. Het kon nog erger, want Dire Straits kon in Vlaanderen met geen enkele single van Brothers In Arms (1985) de top 20 binnenwandelen. Zelfs niet met de door Sting mee ingezongen US nummer 1 hit Money For Nothing. Ik denk dat fans van Sting en Knopfler meteen voor het album gingen.


Het lijkt wel alsof Sting op zoek is naar zijn plaats in de nieuwe band als je naar de clip kijkt.

23. GO WEST - We Close Our Eyes *****
https://www.mupload.nl/img/13wsx7mnv.jpg

En dan is het nu tijd voor een dijk van een one hit wonder. We Close Our Eyes van Go West klinkt als het Britse antwoord op de muziek van onder meer Huey Lewis en de halve Amerikaan Robert Palmer. Wat hoekige strak in het pak pop met voldoende ankerpunten om mij meer te bekoren dan de zopas vernoemde collega's. Ik zou haast durven spreken van een verademing tussen al die nieuwe jongens- en meidengroepen met goedkoop suikergoed uit de hitfabriek. In We Close Our Eyes zit nog een beetje 1984. Ik kan niet goed uitleggen wat ik daarmee bedoel, maar het nummer wordt bij elke draaibeurt beter. Ik heb hier nog een tweede single liggen van Go West, maar verder dan dat ben ik nooit geraakt. Ik zie dan hun albums nog niet in de remasters zijn gedraaid, al heeft het Music Club Deluxe label de beide langspelers ooit met bonustracks op een dubbele verzamelaar gezet. We Close Our Eyes is afkomstig van het debuut Go West (1985).


Dat 1984 zit ook in de videoclip. Toen was het in de mode om met een moersleutel en bevlekte werkkledij een lied in te zingen. Vraag het bijvoorbeeld maar aan de jongens van Depeche Mode.

24. PAUL YOUNG - Every Time You Go Away *****
https://www.mupload.nl/img/b90pos0emc78z.jpg

Een goed nummer is niet kapot te krijgen. Meer nog, een goed nummer drijft in elke versie boven. Maar de Britse zanger kon van een bestaan goed nummer een evergreen maken. Hij deed het eerder al op No Parlez (1983) met onder meer Wherever I Lay My Hat , Come Back And Stay en Love Of The Common People. Met het ijzersterke I'm Gonna Tear Your Playhouse Down koos hij wellicht voor een iets te hardvochtig nummer om zijn tweede langspeler The Secret Of Association (1985) in te leiden. De zelf geschreven nieuwjaarsbrief Everything Must Go ging verloren tussen het kerstgeweld van onder meer Band Aid waar Young zelf een belangrijk stukje mocht inzingen. De derde single, een cover van een amper vijf jaar oud nummer van zijn Amerikaanse blue eyed soul collega's Daryl Hall & John Oates, werd Youngs laatste echt grote hit (een US nummer 2 tussen haakjes). Hetzelfde team is van de partij: producer Laurie Latham en Pino Palladino met zijn glijdende baslijnen. In de achtergrond horen we dit keer niet de twee sexy hijgende dames (aka The Wealthy Tarts) maar het door Latham meegebrachte, zwarte achtergrondkoor dat we later zouden terugzien als onderdeel van de kortstondige hitformatie Londonbeat.


Een minder warme coverversie van hetzelfde nummer zit in de soundtrack van de film Plains, Trains And Automobiles met Steve Martin en John Candy. Ook met die gezellige lachprent associeer ik deze song. De single versie was naar goede gewoonte, net als de afwijkende albumversie trouwens, een edit van de meer dan negen minuten lopende 12" versie.

LENTE 1985 / de top 20 singles die ik niet selecteerde

Steve Arrington - Feel So Real
Depeche Mode - Just Can't Get Enough (Live) *
Pisa - Popie Jopie (In België)
Narada Michael Walden (& Patti Austin) - Gimme Gimme Gimme
Kazino - Around My Dream
Dead Or Alive - Lover Come Back To Me
Bronski Beat & Marc Almond - I Feel Love (Medley)
Talking Heads - Slippery People (Live)
The Star Sisters - Danger
David Bowie - Loving The Alien
Frankie Goes To Hollywood - Welcome To The Pleasuredome
King - Won't You Hold My Hand Now
Stephen Tin Tin Duffy - Kiss Me
Pia Zadora - Little Bit Of Heaven
Wind - Für Alle
Bryan Adams - Run To You
Madonna - Angel

Hier en daar toch met pijn in het hart moet ik zeggen,
al verdient Bryan Adams een herkansing in het vijde hoofdstuk van dit topic.
Ook de singles van zijn knaller Reckless (1984) hadden het moeilijk in de Lage Landen.

* van het groene mini-album met live tracks dat in 1983 verscheen nav de single Love In Itself
Merkwaardig wel dat dit (ook in Nederland) in de hitparade werd opgenomen als een single.

Eric Clapton - Forever Man
Pisa - Popie Jopie
BZN - Summertime
Danny de Munk - Mijn Meissie
David Grant & Jaki Graham - Could It Be I'm Falling In Love
Frank Boeijen Groep - Kronenburg Park
Godley & Creme - Cry
Cool Notes - Spend The Night
Normaal - Kom D'r Bi-j
Talking Heads - The Lady Don't Mind
Trafassi - Wasmasjien

Overblijvers uit de Nederlandse top 20, maar niet populair genoeg voor de Vlaamse top 20.
Ik overweeg ook Talking Heads een herkansing te gunnen, maar weet nog niet met welk nummer.

In duetvorm had Paul Young natuurlijk nog wel een enorm grote hit, in Nederland in ieder geval Top 3.

Ik ben allesbehalve een kenner, maar was dit nummer niet in eerste instantie aangeboden aan Billy Idol, die er nee tegen zei? Is in elk geval (nadien) ook opgenomen door Billy, heb hem zelf in de kast staan op deze verzamelaar: Billy Idol - Greatest Hits (2001) - MusicMeter.nl