7. Fame (Luigi 4, Johan 7)

Ondanks dat het geen fave van Johan is werd deze 2e single van Young Americans toch wereldwijd een hit. Zijn eerste nummer 1 hit in de States, nr. 4 in NL, wel slechts nr. 17 in de UK. Deze funky song over de nadelen van fame en stardom, de dingen waar Bowie tegenaan liep in die tijd. Later zou hij een beetje daarvan terugkomen en het zelfs de minste song van het album noemen. Tijdens dezelfde sessies als Across the Universe opgenomen, doet Lennon ook hier weer mee, hij zingt Fame in falsetto en verder een zalige funky gitaarriff van Carlos Alomar.

Een van z’n meest overschatte nummers
Kan hem nu wel beter hebben dan in 1990 overigens, toen sloeg ik hem altijd over.

Hier op de site best populair , fijn nummer want lekker meebleren.
De volgende jaar ko ( nu speelt 1974) zou Fame zomaar ver kunnen komen of gaat het titelnummer meedoen daar?

Nee helaas, Young Americans staat niet in de top 50 van 1975 hier op MuMe. En ook niet in de top van RYM (#360).

Bij mij had Fame een keurige 8ste plek behaald, één van zijn minste singles ever.

6. Somebody Up There Likes Me (Johan 5, Luigi 7)

Het langste nummer van het album en een van de soul centrepieces. Een heerlijke groove en Bowie zingt hier op z’n best. Opgenomen in Philadelphia’s Sigma Sound studio. Bowie wilde eigenlijk de huisband van die studio, MFSB, op dit nummer hebben als zijn backing. Maar die waren op tournee en dus niet beschikbaar. Gelukkig kon hij de jonge Luther Vandross wel bereid vinden om hier een van de backing singers te worden. En David Sanborn steelt de show hier met geweldige saxpartijen door het hele nummer heen. Het duurt misschien net iets te lang allemaal, maar al met al gewoon een erg lekkere track.
Soul shine/so divine

Bij mij scoort Fame best goed. Er zijn 2 of 3 nummers die ik duidelijk beter vind dan de rest, maar Fame zit daar wel vlak achter.

Ook wel opvallend dat de a-kant hier weer een stuk beter is dan de b-kant, net als bij Hunky Dory.

5. Right (Luigi 3, Johan 6)

Soulvoller dan deze worden ze niet hè, deze zalige call and response track tussen Bowie en zijn backing singers. Iedereen is goed op dreef op deze afsluiter van Kant A en b side van Fame. Sanborn op sax, Alomar op rhythm guitar en Willie Weeks (een fave van producer Tony Visconti) op basgitaar. Alles aan deze track klinkt so sexy, zwoel en suave, perfecte soul dus, langzaam die heupen wiegen Alhoewel wel vaak gerehearsed voor de Soul tour eind 1974 werd het nummer nooit live gespeeld, jammer wel.

Geweldig nummer, voor mij top 3 ook.

Net terug van weggeweest lees ik hier veel Barbapapa-praet, zoals "soul centrepieces", van honkies die beter zouden moeten weten.

Tjonge, even de post-dis espresso cum neut. Ik kom hier nog op terug, sooner or later.

4. Can You Hear Me (Johan 3, Luigi 6)

De ultieme ballad van het album. Bowie schreef het al in 1973 en had het eerst in gedachten voor Lulu om als single uit te brengen. Bij die opname met Lulu in New York ontmoette hij Carlos Alomar die hij gelijk vroeg op zijn volgende album te komen spelen. En dit nummer nam hij ook mee. Ook hier weer dat verrukkelijke call and response tussen Bowie en zijn backing singers. Mooie string arrangements ook van Visconti in duet met Alomars gitaar. Het nummer werd ook veel gespeeld op de Philly Dogs Tour van 1975 en Bowie guestte ook bij The Cher Show, waar hij van dit nummer een mooi duet maakte

3. Win (Johan 2, Luigi 5)

Het tweede nummer op het album en het eerste nummer dat echt Davids Philly Soul-sound liet horen. Of 'plastic soul' zoals hij het zelf graag noemde. In elk geval een tortured soul-ballad met Bowie die mijmert over verraad, obsessie en macht. Een zalige track, met name ook door de smoothe productie, in combinatie met Davids gepijnigde vocals. Je hoort hier ook al een beetje de rustigere tracks van Station to Station in. Het nummer werd slechts 1 keer live gespeeld, december 1974, op het laatste concert van de PhillyDogs-tour.

2. Fascination (Luigi 2, Johan 4)

De funkcenterpiece van het album, als Mjuman het goed vindt tenminste Lange tijd overwogen om deze bovenaan te zetten, maar er is er eentje nog mooier Een perfecte blend van soul en funk treffen we hier. Het is een herbewerking van Luther Vandross' song Funky Music (Is a Part of Me). Bowie vroeg toestemming hiervoor en Luther obliged, hij zong de song al in 1974 op tour met Bowie als support en Bowie nam Luther ook mee naar de opnames van Young Americans. Het origineel is zeker een fijn soulnummer, maar Bowie's versie is meer funky en swingt echt de pan uit. Toptrack! Helaas speelde hij het nooit live, al werd het even overwogen voor Live Aid, maar het werd toch het recentere Modern Love destijds.

Keep feeling fascination

1. Young Americans (Johan 1, Luigi 1)

En op 1 toch het geweldige titelnummer. Een rollercoaster van een track en Bowies doorbraak in Amerika. Het werd er zijn eerste top 40-hit en de Amerikanen zagen er een lofzang op (jong) Amerika in, hoewel goed luisteren naar de tekst toch net wat anders suggereert. Ik leerde deze dus ook kennen in 1990 op de ChangesBowie-comp. Waar ik met Fame ('90) gelijk niks had, moest ik ook erg wennen aan deze, maar dat kwam al snel helemaal goed. Een verslavend nummer dat nooit verveelt. De eerste track die ze af hadden van het album, het voelt ook heel organisch en spontaan aan. Nixon was een week voor de opname van dit nummer afgezet en daar wordt in de tekst ook naar gerefereerd. En dat Lennon een rol zou gaan spelen op dit album wordt ook al onderstreept door een en zin uit A Day in the Life te citeren. Heerlijk nummer!

En zo zijn we er al weer doorheen
Heerlijk nummer id!

1. Young Americans 9,05
2. Fascination 8,50
3. Win 8,45
4. Can You Hear Me 8,25
5. Right 7,85
6. Somebody Up There Likes Me 7,85
7. Fame 7,50
8. Across the Universe 6,55

1. Station to Station 8,71
2. Hunky Dory 8,53
3. Diamond Dogs 8,35
4. Let's Dance 8,17
5. "Heroes" 8,07
6. Young Americans 8,00
7. 'Hours...' 7,91
8. The Man Who Sold the World 7,90
9. Earthling 7,90
10. Reality 7,67

11. The Next Day 7,58
12. Never Let Me Down 7,30
13. Pinups 6,58

Om te beginnen: in de jaren '70 had Billboard een R&B en een Soul toplijst. Het verschil tussen ('klassieke') R&B en soul is niet zo eenvoudig - bij R&B ligt de nadruk meer op instrumentaal en bij soul meer op vocaal. Qua labels heb je dan aan de ene kant Atlantic en aan de andere kant Motown en Stax (niet helemaal een strakke lijn). Bowie heeft zijn liefde voor soul en R&B nooit echt verborgen gehouden.
Philadelphia Soul kenmerkt zich dan door de weelderige blazers (koper-) en strijkarrangementen, met een lichte funkinvloed, en de choreografieën tijdens live shows en dat sprak Bowie zeker aan.

Bowie trad - als tweede blanke artiest (Elton John ging hem voor) - op in het programma Soultrain - dat, als mijn geheugen me niet in de steek laat, ook hier wel eens te zien was. Iig was het een belangrijk referentiepunt voor soulio's in Europa. Ooit in een artikel gelezen dat Bowie 'em kneep als een ouwe dief voor dat optreden. Hij was dan ook beneveld en zijn performance was vrij afstandelijk; dat was 4 november 1975. Hij bracht toen Fame, maar tevens Golden Years dat nog niet op single was verschenen ( release was 21/11) - en dat je dus idd aan Young Americans kunt koppelen.

De riff in Fame is van de hand van Alomar. En het grappige is dezelfde riff is te horen in James Brown Hot (I Want to Be Loved) - uit hetzelfde jaar; driemaal raden van wie die riff was. JB werd alom Soul Brother nr 1 genoemd, en zijn band The Famous Flames speelden al in de jaren 60 hele funky riffs - luister maar naar James Brown - Live at The Apollo I en II.

Zou eens na moeten denken over mijn volgorde, maar ik heb Young Americans, Fascination, Fame en Right hoog zitten.

Fascinerend welke uitstekende nummers van dit album blijkbaar niet of nauwelijks live zijn gespeeld.

Mijn cijfertjes:

Young Americans 9,25
Win 8,25
Fascination 8,75
Right 9,25

Somebody Up There Likes Me 8
Across the Universe 7,75
Can You Hear Me 7,5
Fame 8,5

En Young Americans staat nu gelijk met Golden Years, 7e.

Nieuwe stand bij de nummers:

1. Heroes 10,00
2. Rebel Rebel 9,70
3. Life on Mars? 9,40
4. Wild Is the Wind 9,35
5. The Man Who Sold the World 9,30
6. Changes 9,30
7. Young Americans 9,05
8. Golden Years 9,05
9. Diamond Dogs 9,00
10. The Bewlay Brothers 8,95

11. Quicksand 8,95
12. Where Are We Now? 8,95
13. Thursday's Child 8,95
14. China Girl 8,95
15. Modern Love 8,95
16. Word on a Wing 8,90
17. Dead Man Walking 8,85
18. Queen Bitch 8,85
19. Sweet Thing 8,85
20. Rock 'N' Roll with Me 8,75

21. The Secret Life of Arabia 8,75
22. Beauty and the Beast 8,70
23. Seven 8,65
24. Big Brother 8,65
25. Bring Me the Disco King 8,60
26. 1984 8,60
27. Survive 8,55
28. Criminal World 8,50
29. Station to Station 8,50
30. Fascination 8,50

31. Win 8,45
32. Joe the Lion 8,45
33. Kooks 8,45
34. Candidate 8,45
35. You Feel So Lonely You Could Die 8,45
36. Oh! You Pretty Things 8,40
37. Andy Warhol 8,35
38. Fall Dog Bombs the Moon 8,30
39. All the Madmen 8,30
40. Let's Dance 8,25

41. Stay 8,25
42. Can You Hear Me 8,25
43. Time Will Crawl 8,25
44. Days 8,25
45. TVC 15 8,20
46. I'm Afraid of Americans 8,20
47. Running Gun Blues 8,20
48. After All 8,20
49. If I'm Dreaming My Life 8,15
50. Ricochet 8,15

51. We Are the Dead 8,15
52. Telling Lies 8,10
53. The Pretty Things Are Going to Hell 8,10
54. The Width of a Circle 8,10
55. Without You 8,05
56. Little Wonder 8,00
57. Pablo Picasso 8,00
58. Sons of the Silent Age 8,00
59. Heat 8,00
60. Song for Bob Dylan 8,00

61. Try Some, Buy Some 7,95
62. Battle for Britain (The Letter) 7,95
63. Never Let Me Down 7,90
64. Love Is Lost 7,90
65. I'd Rather Be High 7,90
66. Cat People (Putting Out Fire) 7,85
67. Right 7,85
68. Somebody Up There Likes Me 7,85
69. Valentine's Day 7,85
70. Looking for Satellites 7,80

71. The Stars (Are Out Tonight) 7,80
72. Blackout 7,78
73. Black Country Rock 7,75
74. Never Get Old 7,65
75. What's Really Happening? 7,65
76. V-2 Schneider 7,65
77. The Dreamers 7,65
78. The Supermen 7,65
79. The Loneliest Guy 7,60
80. Sorrow 7,60

81. Fill Your Heart 7,60
82. Bang Bang 7,55
83. Something in the Air 7,55
84. The Last Thing You Should Do 7,55
85. Eigh Line Poem 7,55
86. The Next Day 7,55
87. Fame 7,50
88. (You Will) Set the World on Fire 7,50
89. Saviour Machine 7,50
90. Beat of Your Drum 7,45

91. Glass Spider 7,40
92. Seven Years in Tibet 7,40
93. New Killer Star 7,40
94. Sweet Thing (Reprise) 7,35
95. Future Legend 7,35
96. Day-In Day-Out 7,30
97. '87 and Cry 7,25
98. Law (Earthlings on Fire) 7,25
99. Dirty Boys 7,25
100. Reality 7,20

101. Here Comes the Night 7,15
102. New Angels of Promise 7,15
103. Moss Garden 7,15
104. New York's in Love 7,15
105. Sense of Doubt 7,13
106. Boss of Me 7,10
107. Neuköln 7,00
108. Shining Star (Makin' My Love) 6,95
109. Zeroes 6,95
110. Chant of the Ever Circling Skeletal Family 6,95

111. Where Have All the Good Times Gone 6,85
112. She'll Drive the Big Car 6,80
113. Dancing Out in Space 6,75
114. I Can't Explain 6,75
115. Brilliant Adventure 6,65
116. Rosalyn 6,65
117. Shake It 6,65
118. How Does the Grass Grow? 6,65
119. Looking for Water 6,65
120. Everything's Alright 6,60

121. If You Can See Me 6,60
122. Across the Universe 6,55
123. See Emily Play 6,50
124. Friday on My Mind 6,45
125. Anyway, Anyhow, Anywhere 6,25
126. I Wish You Would 6,20
127. Too Dizzy 6,15
128. She Shook Me Cold 6,10
129. Don't Bring Me Down 6,05
130. Shapes of Things 5,85

Ik vind dat niet zo'n beste maar het openingsnummer is dan wel weer een van Bowie's beste

Best een mooie plaat. Niet een van zijn klassiekers, maar hij staat hier wel op 4*. Leuk om hem weer eens te draaien.

Ik heb 'm op 3 staan maar hij mag in de herkansing.
Waarschijnlijk krijgt deze sowieso minder aandacht omdat Bowie hierna met een klein aanloopje netjes gezegd " on fire" was.

Ik vind dit echt wel een redelijk sterk album, zeker als je het vergelijkt met zijn debuut wat meer op kinderliedjes lijkt.

Tja als je nu hier zegt dat het een niet zo'n best album is ben je zo een paar duizend lezers kwijt

Kan een mod de topictitel veranderen in Space Oddity? Bvd.

Casartelli DjFrankie panjoe

9. God Knows I'm Good (Luigi 9, Johan 9)

Een van de ouderwetse storytelling songs van David Bowie. Hier de minste van het album, bij ons allebei. Over een dievegge die een blik eten steelt uit armoede en bij haar arrestatie uitroept: 'God knows I'm good'. Geen al te memorabele song, maar prettig genoeg.

8. An Occasional Dream (Johan 6, Luigi

Een mooie ballad, zoals er nog een paar meer opstaan op dit album. Een beetje S&G-achtig bijna, maar de fluit geeft het ook iets Nick Drake-achtigs (of Genesis ) Een zeer aangenaam nummer mag ik wel zeggen, ik had een heel album van hem in deze stijl ook wel willen horen. Wel mist het een bepaalde eigenheid, zoals ik al opmerkte waren er in die tijd velen die gelijksoortige muziek maakten, en dan nog wat beter.