11. Dave Ball - In Strict Tempo (1983)



01 Mirrors (2:22)
02 Sincerity (5:07)
03 Passion of a Primitive (4:11)
04 Strict Tempo (3:42)
05 Man in the Man (3:44)
06 Only Time (1:03)
07 Life of Love (3:00)
08 Rednecks (4:32)
09 American Stories (12:22)

Rechterhand van Marc Almond (Soft Cell) componeert soloplaat
en maakt daarop gebruik van een aantal interessante gastzangers.
New wave boordevol synthesizers en dansbare beats.

04 Strict Tempo met Gavin Friday



02 Sincerity met Genesis P-Orridge

Strict Tempo

Strict Tempo (2)

Gavin Friday

In Strict Tempo (2)
Sincerity (1)*

Voor de goede orde.
Het nummer heet Strict Tempo.
Het album In Strict Tempo.

Strict Tempo (2)
Sincerity (2)*

Meteen de twee het best in het gehoor liggende nummers.
Luister als je kan ook eens naar de aardige album opener Mirrors,
de aan Depeche Mode verwante industrie sound van Passion of the Primitive,
en het van een humoristische cowboy viool voorziene Rednecks.

Rednecks is daarom al een subtiele voorafspiegeling
van Swamp Thing, een hit van The Grid uit 1994.

Dave Ball doet ook hoorbaar mee op The Crackdown van Cabaret Voltaire.

ps. Ook de lange afsluiter American Stories is de moeite waard.
Met cut-up stemmetjes, blazers, tempowisselingen en andere jazzy invloeden.

Sincerity (3)*
Strict Tempo (2)

Sincerity (3)
Strict Tempo (3)*

Strict Tempo (4)*
Sincerity (3)

Mjuman doet een Robinson Crusoë en gaat voor my man Friday

Strict Tempo (5)*
Sincerity (3)

Ook het enige echte new wave nummer van deze plaat

Strict Tempo (6)*
Sincerity (3)

The Durutti Column - LC (1981)


1. Sketch for Dawn I
2. Portrait for Frazer
3. Jaqueline
4. Messidor
5.Sketch for Dawn II
6. Never Known
7. The Act Committed
8. Detail for Paul
9. The Missing Boy
10. The Sweet Cheat Gone

FYI: The Missing Boy schijnt geschreven te zijn nav van het overlijden van Ian Curtis.

Dju, da's weer zo lang geleden.
Ik had een verzamelaar van hun vroege werk en die vond ik top.
De zoveelste die ik dringend weer eens moet opsnorren.

Mm, deze ken ik niet. Z'n eerste wel. Deze was zonder Hannett dacht ik.

Niet helemaal mijn ding.
Ik vond zijn bijdrage bij Anne Clark bij een paar nummers prima, maar een heel album is me teveel van het goede.

Lees mijn post(s) van 29 juli 2008 hier maar eens: context/gezelschap is belangrijk.

Van dit album:

Jacqueline (1)*

Zijn gitaargeluid is wel erg herkenbaar. Ik hoor bijv. die stukjes die hij bij Anne Clark speelt direct terug als ik bepaalde nummers van DC luister.
Ik kan me ook wel voorstellen dat je in een situatie zoals Mjuman die beschreef de muziek van het debuut van DC goed kan waarderen, maar over het algemeen is het geen muziek die ik draai.
Overigens speelt hij op Viva Hate van Morrissey wel geweldig goed in dienst van het geheel en compleet anders dan zijn bijdrage bij Anne Clark, waar hij zijn geëxperimenteer met echootjes e.d., zoals ook op The Return of... en LC, in de strijd gooit, wat overigens ook weer perfect bij het geheel past.
Kortom, geef mij Vini maar als gitarist bij een andere artiest i.p.v. solo als The DC.

Ken het album verder niet goed genoeg om een favoriet te kunnen kiezen.

Jacqueline (1)
Never Known (1)*

* Op de voet gevolgd door The Missing Boy

Nou was The Durutti Column aanvankelijk ook een echte band met Vini als een van twee gitaristen. Van deze band zijn twee nummers uitgebracht op de Factory verzamelaar 'A Factory Sample' uit 1978 (Fac 2), waaraan ook Joy Division en Cabaret Voltaire bijdragen geleverd hebben.







De band ging echter al weer snel uit elkaar. Daarna werd DC een solo-project van Vini Reilly.

Het probleem met Vini is een beetje dat zijn werk nogal wisselvallig is. En hij heeft zijn geluid niet echt verder ontwikkeld. Hij doet min of meer steeds hetzelfde - het trekken aan de snaren en spelen met echo's.

Dat neemt niet weg dat hij een aantal fraaie albums heeft afgeleverd. Vooral 'The Return of the Durutti Column' (1980), 'LC' (1981) en 'Vini Reilly' (1989) zijn aanbevelingswaardig. Laatstgenoemd album is nmm zijn masterpiece. Daarna ging het rap bergafwaarts.

Hieronder nog wat parels. Muziek voor verstilde momenten:

Madeleine

Lips That Would Kiss

Prayer

Without Mercy

Smile in the Crowd
(ooit nog gecovered door Martin Gore)

Requiem Again

Fado (live 1991)

Tomorrow


...en deze zijn niet voor de zwijnen....

Huiswerk gemaakt ... recensie geschreven.
The Durutti Column - LC (1981)

Ook dit album telt (voorlopig) slechts een 16tal stemmen op MuMe.

Ik twijfel nog tussen Sketch for Dawn I, Jaqueline
en de niet te versmaden piano afsluiter The Sweet Cheat Gone.

ps. CD ... wijken we nu niet wat al te veel af van het album zelf?

Jacqueline (1)
Never Known (1)
Sketch for Dawn II (1)*

And the winner is ...

Jacqueline (2)*
Never Known (1)
Sketch for Dawn II (1)

VANDAAG (1984), beetje rustiger:

Lotus Eaters - No Sense of Sin




01. German Girl (3:14)
02. Love Still Flows (3:56)
03. Can You Keep a Secret (3:13)
04. Out on Your Own (3:59)
05. Put Your Touch on Love (3:55)
06. You Don't Need Someone New (3:11)
07. Set Me Apart (4:03)
08. You Fill Me with Need (3:45)
09. The First Picture of You (3:41)
10. Alone of All Her Sex (2:52)
11. When You Look at Boys (3:56)
12. Start of the Search (3:20)
13. It Hurts * (3:08)
14. Together * (2:41)
15. Two Virgins Tender * (4:06)
16. My Happy Dream * (2:46)
17. The Evidence * (3:06)
18. Endless * (4:32)
19. Soul in Sparks * (2:39)
20. Church at Llanbadrig * (3:27)
21. The Lotus Eaters * (3:00)
22. Out on Your Own [12" Version] * (5:22)
23. The First Picture of You [12" Version] * (5:26)
24. It Hurts (There Must Be a Taste of Murder in It) [12" Version] * (5:51)

Op 1 augustus een album aangeschaft en gelijk maar bombarderen tot album van de dag, u durft heer Mjuman!

Hoog studentenweemoedgehalte, deze plaat en ga dus voor:

The First Picture of You (1) briljante single

No failing memo - Premo; ik had 'em op cd-rom; overgezet (in 99/00?) van cassette (u kent ze vast wel: Maxell UDXL-II, C90). Wat betreft ouder werk: nothing beats vinyl.

The First Picture of You (2)*

The First Picture of You (3)*

The First Picture of You (3)
You Don't Need Someone New (1)*

Niet mijn ding, vrees ik.

Ik heb twee nummers beluisterd
en hoor een softere versie van Aztec Camera.
Zo fijnzinnig gepolijst dat ik er rillingen van krijg.

Prachtig album dit, ben al jarenlang zoekende naar een origineel exemplaar. New Romantic avant la lettre.

The First Picture Of You (4)*
You don't Need Someone New (1)

First Picture behoort tot mijn top 10 van beste popsongs, al had ik bijna even goed voor German Girl kunnen kiezen.

Wat bedoel je precies? Een album uit 1984.
New Romantics ... een benaming uit 1980/1981?