menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / MOOWS - Mjuman's Onbekende en Onbeminde Wave Sounds

zoeken in:
avatar van deric raven
Klopt; maar het zal wel de aandacht trekken.
Je kunt Virgin Prunes nog proberen met ...If I Die, I Die.

wijsneus
Mjuman schreef:

Topicnaam dan maar veranderen in MOBWTT? Mjuman's Onbekende Blote Wave Tieten Topic? Denk dat het materiaal gauw op zou zijn (Blind Faith is iig geen wave).


De 2e van Supertramp dan maar ?

avatar van Mjuman
MOOWS 12 - wave van de 'neuro-funk' soort

Uit 1981: Medium Medium:


(afbeelding)


1. Hungry So Angry (3:56)
2. Serbian Village (4:47)
3. The Glitterhouse (2:11)
4. Guru Marahaj (7:09)
5. Further Than Funk Dream (5:56)
6. Mice Or Monsters (5:38)
7. That Haiku (5:43)
8. Nadsat Dream * (3:35)
9. Hungry So Angry [Sherwood Mix] * (4:01)

Op de myspace pagina zijn nog andere nummers te vinden.
De zanger/saxofonist, John Rees Lewis en drummer Nigel Stone verlieten de band - die en begonnen een eigen band: C Cat Trance. Medium Medium bleef nog 1,5 - 2 jaar bestaan en is in 2004 weer bij elkaar gekomen voor een aantal concerten.

C Cat Trance bleef iets langer bestaan, tot in 1994; de band verwerkte wereldmuziek, o.m. Indiase en Arabische elementen in de songs en maakte ook filmmuziek. Van wege het bijzondere karakter van hun muziek heeft The Prodigy bijv. weer samples van C Cat Trance in hun muziek verwerkt.

Voor een eerste oriëntatie zijn dit twee goede albums Les Invisbles en Caradara goede uitgangspunten.

Hypnotised
Shake the Mind
Screaming to Be with You
Barefoot Doctor
The New Hassan

Ook C Cat Trance heeft een myspace page met songs.

Veel luisterplezier!

avatar van stephan73
Medium Medium vindt ik te gek, maar van C Cat Trance had ik nog nooit gehoord. Ik zal daar dan maar eens achter aan gaan, want ook dat klinkt lekker!

avatar van Mjuman
MOOWS 13 - dit maal: post-Japan wave met een oriëntaals, introspectief tintje:

Uit 1982: Mick Karn - Titles:


(afbeelding)


1. Tribal Dawn (4:13)
2. Lost Affections in a Room (4:14)
3. Passion in Moisture (4:14)
4. Weather the Windmill (4:00)
5. Saviour, Are You with Me? (4:04)
6. Trust Me (4:58)
7. Sensitive (4:35)
8. Piper Blue (4:24)
9. The Sound of Waves (6:10)

Helaas kon ik geen enkele clip op YouTube vinden; wellicht is die er toch, maar zoeken op Mick Karn en/of titel leverde niets op.

Mick Karn trekt met dit album de lijn door die Japan met Tin Drums had ingezet; regelmatig bekruipt je ook het gevoel dat een track niet op dat album mistaan zou hebben. De bekendste track is Saviour Are You with Me dat in in indie-kringen nog een hitje werd. Kenmerkend natuurlijk de - imo ietwat 'kwakende' bas van Mick Karn; die stijl is zo opvallend dat al zoekend ik stuitte op een song van Midge Ure, waarop Mick op onmiskenbare wijze zijn Karn-stempel drukt.


Uit 1984:

(afbeelding)


Stemmig samenwerkingsverband van Mick Karn (ex-Japan) en Peter Murphy (ex-Bauhaus). De legende wil dat de twee heren nauwelijks tijd samen in de studie hebben doorgebracht, maar gewoon hun eigen bijdrage per tape opleverden.

Hoe het ook zij, lang hield de samenwerking niet stand - wel één aantrekkelijk en boeiend album. Van dit album vond ik wel een aantal tracks op YouTube; en bij die clips vond ik zowaar een live uitvoering.

1. Dalis Car (5:12)
2. His Box (4:42)
3. Cornwall Stone (5:19)
4. Artemis (4:39)
5. Create and Melt (5:36)
6. Moodlife (4:57)
7. The Judgement Is the Mirror (4:36)

Laat de muziek voor zich spreken, enjoy!

avatar van Mjuman
MOOWS 14 - dit maal: gitaarwave uit de UK:

Uit 1984: Red Guitars:


(afbeelding)


01. Remote Control (3:57)
02. Dive (3:12)
03. Astronomy (3:32)
04. Cloak and Dagger (3:58)
05. Crocodile Tears (4:59)
06. Steeltown * (3:35)
07. Shaken Not Stirred (3:56)
08. Heartbeat Go * (4:40)
09. Sting in the Tale (4:59)
10. Marimba Jive (5:31)
11. Within Four Walls * (5:07)
12. Slow to Fade... (4:04)

Uit 1986:

(afbeelding)


01. Sweetwater Ranch (4:08)
02. National Avenue (Sunday Afternoon) (4:54)
03. Be with Me (4:04)
04. Suspicion & Fear (4:00)
05. Love & Understanding (3:53)
06. Storyville (3:09)
07. House of Love (3:43)
08. Trains on Time (4:07)
09. Marianne (4:12)
10. Baby's Got a Gun (4:31)

Dit is voor mij echt een raadsel: deze band heeft een indie-hit met Good Technology in '83, overleeft de band het vertrek van de sonbgwriter van het eerste album, Jeremy Kidd, datzelfde jaar en heeft vervolgens met Be with Me twee jaar later opnieuw een indie-hit. Jan Vollaard schreef over deze band in 86: "de hypnotiserende ritmes en ingetogen instrumentaties van de veelal spannend opgebouwde popsongs riepen de vergelijkong met de Amerikaanse Talking Heads op,omdat de bassiste Lou Barlow kon tippen aan haar Amerikaanse collega Tina Weymouth."

Ik heb de band destijds (april 86) gezien in De Vrije Vloer, een gedreven (funky) gitaar-waveband; de associatie met Talking Heads was live idd niet zo vreemd. Via LastFM is wel e.e.a. te beluisteren, op YouTube daarentegen is - ondanks de twee indie-hits - weinig te vinden. Waarom is deze band helemaal in de vergetelheid geraakt?

Enjoy!

avatar van Mjuman
Even een manke link, Steeltown gefixt.

Kreeg via pm de vraag of ik ook alles wat hier wordt gepost ook zelf heb. Dat antwoord luidt kortweg: ja, veelal op vinyl; een enkele uitzondering wellicht een album dat een ander post, zoals Christian Death, dat mini-album heb ik nét niet, wel een ander. Heb of ken ik een bepaald album niet, ken ik de band van een ander album of anderszins.

Nog even back to Red Guitars: er zit ook wel iets van XTC in, het maffe, zoals Marimba (Jive), track 10 van het eerste album en Slow to Fade, de volgende track van dat album doet me dan weer denken aan The Big Country van Talking Heads; Love & Understanding track 5 van het tweede album doet sterk denken aan Television.

Als ik binnenkort een pre-amp heb, met usb-ingang kan ik....

avatar van Mjuman
MOOWS 15- indie labels en compilaties:
(nb: alle hoezen zijn 'klikbaar')

a. Uit 1979, op Fast: Earcom 2 - Contradiction:


(afbeelding)


1.Thursdays - Perfection
2.Basczax - Celluloid Love
3.Basczax - Karleearn Photography
4.Joy Division - Autosuggestion
5.Joy Division - From Safety to Where...?
6.Thursdays - (Sittin' on) the Dock of the Bay

Fast, het indie-label van Bob Last dat ook de eerste single van The Human League had uitgebracht; een plaat met de eerste Joy Division studio-opnames die 'gemakkelijk' in Nederland verkrijgbaar was. Hieraan ging wel e.e.a vooraf o.m. een door de band in eigen beheer (met geld geleend door Ian) onder de naam Warsaw uitgebrachte e.p. An Ideal for Living, ren A Factory Sampler, FAC-2, met twee tracks van Joy Division.

In juni/juli '79 kwam een van de muziekvrienden het Utrechtse café binnenstormen voor het wekelijkse muziekgesprek met de mededeling: "ik heb 'em" en toonde deze schijf. FAC-2 was destijds nooit gezien in NL; dus dit was het eerste tastbare bewijs van het roemruchte Joy Division. Maar ja hoe tastbaar is een schijf als je 'em niet kunt beluisteren. Na enig denkwerk kwam ik op het idee een oud-studiegenoot - die om de hoek woonde, op de gracht - met een bezoek te verblijden. Hij bleek thuis en zag 4 gezichten voor zijn neus, waaronder één min of meer bekend. Om een lang verhaal kort te maken, we draaiden 'em en waren diep onder de indruk, ook de gastheer; die kreeg als blijk van waardering enige biertjes aangedragen in het bekende café om de hoek.

Later vonden deze opnames, net als die van FAC-2 hun weg naar Substance (wel de cd-versie; de lp bevatte nl niet de b-sides) en weer later op Heart and Soul.

b. Uit 1980, een compilatie met bands uit Midden-Engeland:


(afbeelding)


01. Airkraft - Move in Rhythm
02. Expelaires - Sympathy (Don't Be Taken In)
03. Clock DVA - You're Without Sound
04. Music For Pleasure - The Human Factor
05. Nightmares in Wax - Shangri-La
06. Keeping Dark - Head in the Clouds
07. Modern Eon - Choreography
08. Medium Medium - Them Or Me
09. Radio 5 - True Colours
10. The Must Be Russians - Where Have I Seen You
11. Section 25 - After-Image
12. Art Failure - Gimmick
13. I'm So Hollow - I Don't Know
14. Wah! Heat - Hey Disco Joe
15. Stranger Than Fiction - Immortal in Mirrors

Hierop debuteerden een aantal bekende namen: tracks 3, 4, 7, 8,11 en 14; en ook 5 en 6 waren redelijk bekend in NL. Deze plaat was in '80 ook in Nederland een gewild item; de titel zou je kunnen uitleggen als een soort: "boerenkinkels uit nergenshuizen" - gewoon om aan te geven dat het niet allemaal in Londen gebeurde.

c. Uit 1980; allemaal bands die speelden in de 101 Club, in Clapham, in het zuidwesten van Groot Londen.


(afbeelding)


01. The Scene - All People Go Mad (3:35)
02. The V.I.P.s - Causing Complications (2:12)
03. The Piranhas - Yap Yap Yap (2:18)
04. Real to Real - White Man Reggae (4:18)
05. Holly and the Italians - Chapel of Love (2:49)
06. Electric Eels - Thoroughly Modern (2:49)
07. Jane Kennaway & Strange Behaviour - Catch Cool (4:30)
08. Thompson Twins - Squares and Triangles (3:20)
09. Huang Chung - Baby I'm Hu-Man (3:46)
10. Comsat Angels - Independence Day(3:43)
11. Wasted Youth - Jealousy(2:40)

Van twee bands hierboven vond ik vergelijkbare (representatieve) tracks; zowel Piranhas als Holly and the Italians scoorden een indie-hit; de eersten met Yap Yap Yap, een beetje pubrock achtig; de tweede groep met Tell That Girl to Shut Up - punky pop; met US zangeres van Italiaanse afkomst en de leus: "Never mind the Bolognese" op de hoes van de single. Dit zijn de songs:

Piranhas - Something
Holly and the Italians - Tell That Girl to Shut up

Meer vond ik niet op YouTube - interesse in meer info en of fragmenten/songs? Stuur me dan een pm; wie weet vind ik er wat op!

Enjoy!

avatar van stephan73
Ook toevallig! Vandaag op de platenbeurs in Utrecht Earcom 2 gekocht! Ik was al lyrisch over het eerste deel, en ik ga nu ook proberen om Earcom 3 te krijgen (dubbele 7")!

avatar van Mjuman
N.a.v. een discussie met Daz over Earcom 2 een kleine aanvulling: gebruik werd gemaakt van opnames uit dezelfde opnamessie in Stockton als voor Unknown Pleasures, maar de plaat verscheen een paar weken later dan UP; en daar ging mijn geheugen met mij op de loop.

avatar van jellorum
Premonition schreef:
Volgens mij speelt Palmolive niet op Cut, maar Budgie (een man, jawel!).

Yep, Palmolive zou dan bij The Raincoats terechtkomen.(als ik me niet vergis)

Kon het trouwens niet laten om de nieuwe uitgave van het gelijknamig debuutalbum te bestellen...juuuuiiiii

avatar van Mjuman
MOOWS 16 - Talking Heads spin-off's:

a. Uit 1981, de Tom Tom Club:


(afbeelding)


01. Wordy Rappinghood (6:47)
02. Genius of Love (5:37)
03. Tom Tom Theme (1:26)
04. L'Elephant (4:53)
05. As Above, So Below (5:25)
06. Lorelei (5:07)
07. On, On, On, On... (3:35)
08. Booming and Zooming (4:37)
09. Under the Boardwalk (5:38)
10. Lorelei [Remix] * (6:20)
11. Wordy Rappinghood [Remix] * (6:45)
12. Genius of Love [Long Version] * (7:25)

Van de week zag ik bij Plato dat dit album opnieuw was uitgebracht op vinyl en dat verbaasde me een beetje, aangezien ik me niet kon herinneren dat de albums van Talking Heads recent opnieuw zijn uitgebracht. Gisteravond werd Wordy Rappinghood - "mots qui manquent le fruit d'esprit" - gedraaid in De Helling en daar werd ik zowaar vrolijk van. Die song vormt samen met Genius of Love de hoogtepunten van het album. Soul classic Under the Boardwalk was een aantal jaren eerder al overtuigender gecoverd door The Undertones.


b. Uit 1996, The Heads


(afbeelding)


01. Damage I've Done (6:19) - met Johnette Napolitano
02. The King Is Gone (4:12) - met Michael Hutchence
03. No Talking Just Head (4:34) - met Debbie Harry
04. Never Mind (3:51) - met Richard Hell
05. No Big Bang (3:30) - met Maria McKee
06. Don't Take My Kindness for Weakness (4:43) - met Shaun Ryder
07. No More Lonely Nights (5:14) - met Malin Anneteg
08. Indie Hair (3:49) - met Ed Kowalczyk
09. Punk Lolita (4:35) - met Debbie Harry en Johnette Napolitano and Tina Weymouth
10. Only the Lonely (4:05) - met Gordon Gano
11. Papersnow (4:59) - met Andy Partridge
12. Blue Blue Moon (5:19) - met Gavin Friday

Dit album brachten The Heads uit zonder hun voorman, opper-Talking Head David Byrne, en dat is te horen. Het is een goed album, zeker de songs met lnks zijn de moeite waard; door het werken met verschillende vocalisten is het album imo geen eenheid geworden; blijkbaar was er onvoldoende sturing de kracht in The Heads aanwezig om het album focus en richting te geven - ik ken voorbeelden waarbijn het werken met meerdere vocalisten - wél tot een eenheid heeft geleid. Maar goed David Byrne, over wie met name Tina Weymouth toch behoorlijk onaardige dingen heeft geroepen ("onmogelijk om mee te werken, bijna onmenselijk.."), is natuurlijk niet de eerste de beste. Desalniettemin verdient het album gehoord te worden en bevat het enkele goede songs.

Enjoy!

avatar van stephan73
De door jou genoemde nummers van de Tom Tom Club zijn inderdaad ijzersterk, maar ik wil daaraan toevoegen het nummer On, On, On. Wat een waanzinnig nummer is dat!

avatar van Mjuman
Aanvulling op MOOWS 15, met dank aan Freddze, links naar The V.I.P.S

VIPS_1

VIPS_2

Morgen een nieuwe aflevering

avatar van Mjuman
MOOWS 17 (met enige vertraging) - we blijven nog even in de VS, dit maal met The Urban Verbs:

Uit 1980: het gelijknamige debuut:


(afbeelding)


1. Subways (3:42)
2. Angry Young Men (4:13)
3. Next Question (5:35)
4. Frenzy (3:12)
5. Ring-Ring (My Telephone's Talking) (3:48)
6. Only One of You (4:50)
7. Luca Brasi (5:43)
8. Tina Grey (5:00)
9. Good Life (4:31)


Uit 1981:

(afbeelding)


1. When the Dance Is Over (1:17)
2. Jar My Blood (4:07)

Eerste twee songs achter elkaar, na intro van Rodney Frantz tot 1:23 Hier

3. Acceleration (4:33)
4. Early Damage (5:33)
5. Promise (5:34)
6. For Your Eyes Only (5:03)
7. Business & the Rational Mind (4:52)
8. In the Heat (4:39)
9. Terminal Bar (7:01)

De meeste opnames zijn van een concert uit 2008; meer origineel materiaal horen? Stuur me dan een pm!

Urban Verbs 'frontman is de broer van Chris Frantz, drummer van The Talkings Heads en echtgenoot van Tina Weymouth, de bassiste - nummer Tina Grey gaat ook over zijn schoonzus, zoals ook blijkt op de introductie van die song door Frantz.

Het eerste album ligt redelijk in lijn met het werk van Talking Heads denk aan More Songs about Buildings and Food: energiek, funky, maar door die strakke 3/4-af en toe vermoeiend; een enkel rustpunt wel wordt gemist op de plaat. Songs al Subways, The Angry Young Men, met name ]The Next Question zijn gedreven, energieke songs, maar teveel van dat soort achtereen werkt vermoeiend (gebrek aan variatie).

Het tweede album is iets 'donkerder' van sfeer - bevat elementen gothic, dark wave - en doet af en toe denken aan The Danse Society. De laatste track Terminal Bar is imo de meest opvallende van dit album. In 2008 is de band weer bij elkaar gekomen, getuige de clips op YouTube; er werden ook nieuwe nummers gespeeld.

avatar van Mjuman
MOOWS 18 - wave met saxofoon:

Positive Noise: vanwege het grote verschil tussen de twee albums, post ik er hier de eerste twee (van drie albums).


(afbeelding)


01. Darkness Visible (6:16)
02. Hypnosis (4:01)
03. No More Blood and Soil (5:18)
04. .. and Yet Again (5:08)
05. Down There (4:51)
06. Treachery! (5:31)
07. Warlords (4:45)
08. Love Is a Many-splintered Thing (4:15)
09. Refugees (4:14)
10 Ghosts (4:41)

Dit is de single Charm uit hetzelfde jaar, 1981, alls het album dat ik hier redelijk uitgebreid heb besproken. Het heeft een vijftal interessante sterke nummers (met saxofoon, bijv 4); het is misschien een beetje onevenwichtig, maar daarom niet minder interessant.

Deze lp verscheen net als de volgende twee op Statik.

Uit 1982:

(afbeelding)


01. Feel the Fear (3:45)
02. Get Up and Go! (4:04)
03. Inhibitions (4:06)
04. Obsession (3:13)
05. Hanging On (3:26)
06. Positive Negative (2:43)
07. Waiting for the 7th Man (3:05)
08. Out of Reach (3:34)
09. Tension (2:46)
10. Change of Heart (4:20)

Zanger Ross Middleton had inmiddels de groep verlaten voor een eigen band, Leisure Process. Positive Noise sloeg nu een heel andere weg in en ging veel toegankelijkere muziek spelen - de titel A Change of Heart moet dan ook als symbolisch worden gezien. De band ging nu verder met muziek in de stijl van Heaven 17, Human League en een klein beetje ABC (Obsession). Het derde album was pure bubblegum synthipop (en past hier niet echt).

Meer info over deze twee albums - je vindt er ook wel soundbites - is hier te vinden of hier.

Laat de muziek voor zich spreken.

avatar van Chameleon Day
Ik heb me een hele tijd terug wel eens verdiept in 'Heart of Darkness', maar vond het idd een te wisselvallig album, hoewel er een paar goede tracks op staan. Het tweede en derde album ken ik niet. Voegt die tweede nog wat toe aan het debuut?

Edit: die eerste link (Hypnosis) werkt hier niet en de link naar 'Inhibitions' koppelt naar 'Charm'.

avatar van Mjuman
Chameleon Day schreef:
Ik heb me een hele tijd terug wel eens verdiept in 'Heart of Darkness', maar vond het idd een te wisselvallig album, hoewel er een paar goede tracks op staan. Het tweede en derde album ken ik niet. Voegt die tweede nog wat toe aan het debuut?

Edit: die eerste link (Hypnosis) werkt hier niet en de link naar 'Inhibitions' koppelt naar 'Charm'.


Links gefikst - blijkbaar verkeerd buffergebruik! Check pm voor nadere info!

avatar van Mjuman
MOOWS 19 - 4AD band Colourbox met spin-off:

Uit 1985 het gelijknamige album:


(afbeelding)


01. Sleepwalker (2:16)
02. Just Give ‘em Whiskey (4:19)
03. Say You (3:58)
04. The Moon Is Blue (4:37)
05. inside Informer (4:24)
06. Punch (5:01)
07. Suspicion (4:28)
08. Manic - You Just Keep Me Hangin' On Manic (2:27)
09. You Keep Me Hanging On (5:39)
10. Arena (4:23)
11. Edit the Dragon * (2:20)
12. Hipnition * (3:30)
13. We Walk Around the Streets * (0:25)
14. Arena II * (5:03)

Colourbox was meester in het toepassen en verwerken van samples; voorbeelden zijn volop aanwezig; de band liep hiermee ruim voorop op bands als Cold Cut en Bomb the Bass. Op de wiki staat vermeld welke samples allemaal zijn gebruikt; voor het laatste item, de 12" Pump up the Volume, zelfs uiterst gedetailleerd.

En deze12" met:

Breakdown
Tarantula

Het laatste nummer in heel andere versie dan die op This Mortal Coil - Filigree and Shadow.

En uit 1987: MARRS Pump up the Volume

Dat laatste nummer werd echt een succes in de dance-charts en dat kwam niet vaak voor bij 4AD. [/quote]

Meer info (incl. soundbites) over Colourbox hier
en hier

avatar van Mjuman
MOOWS - 20, vaandaag - een speciaal verzoek, een bijdrage aangezwengeld door WillemMusic:

Vandaag: een triootje Baroque Bordello:

a. Uit 1984, de e.p. Today


(afbeelding)


1. Today (3:12)
2.From Your Eyes (3:12)
3.Les Algues (4:57)

b. Uit 1985, het eerste album:

(afbeelding)


1. Voyageur (3:27)
2. Mary Chinese (3:24)
3. L'autre (3:54)
4. Baby Doll (3:43)
5. I and I (3:46)
6. Comme Toujours (3:01)
7. Squares (Join the Room) (4:44)

c. Uit 1986,het tweede album:

(afbeelding)


01. They Did It (4:06)
02. No Killer, No Hunter (3:13)
03. This Side of You (3:13)
04. Ballade (4:41)
05. Helga (3:49)
06. Breaking the Ice (3:52)
07. Landscape (3:54)
08. Bonnie and Clyde (4:58)
09. Obviously (3:20)
10. Hate (4:24)

Deze band wordt wel getypeerd als "French Coldwave" - helaas slechts deze drie tracks op YouTube te vinden en die klonken niet verkeerd (oa zangeres met Frans accent en een flangende gitaar). Voor Mjuman is dit relatief 'terra incognita', maar WillemMusic - die dit aankaartte kan ongetwijfeld een persoonlijke noot aandragen. Meer info, waaronder foto's en soundbites zijn hier te vinden.

avatar van Chameleon Day
Deze band zegt mij ook helemaal niets. Ik ga vanavond de links even beluisteren.

avatar van dazzler
Als ik me moeien mag.

Frankrijk dus, dan is de groepsnaam
wellicht gelinkt aan de track Baroque Bordello
van The Raven (1979), een album van de Stranglers
met de van Franse origine zijnde bassist JJ Burnell.

YouTube - the Stranglers - Baroque Bordello (live No Nukes)

avatar van willemmusic
Mjuman schreef:
MOOWS - 20, vandaag - een speciaal verzoek, een bijdrage aangezwengeld door WillemMusic:een triootje Baroque Bordello
Mjuman, bedankt voor deze bijdrage om BB aan de vergetelheid te ontrukken.
Fan zijnde van de britse bluesrockgroup (nu krijgen we allen kippenvel) Steamhammer, dat uitblonk in lang uitgesponnen voornamelijk instrumentale stukken en zich ontwikkelde naar een progrockgroup (nu staat het schuim ons op de mond), kwam ik via bandlid Michael Rushton, die een onwaarschijnlijke careermove naar de French Cold Wave maakte, niet ongelijk aan het aanschuiven van Mike Kellie (Spooky Tooth) bij The Only Ones, bij BB terecht en vond hun muziek luisterwaardig.
Vandaar mijn poging dit van de toren te blazen via mijn recenties bij hun drie platen.

avatar van RobbyT
Mjuman, te gek, ik heb het verzamel album van Baroque Bordello meteen gekocht. Wat een mieterse plaat!

avatar van RobbyT
dazzler schreef:

wellicht gelinkt aan de track Baroque Bordello
van The Raven (1979), een album van de Stranglers


Meteen het eerste waar ik aan dacht, en zo kom ik toch weer op mijn favoriete band terecht.

avatar van Mjuman
Heb onlangs een aantal mensen een pm gestuurd met als doel:

1. te zien of er voldoende belangstelling was
2. of er bepaalde afbakening moest komen
3. info vooraf
4. hoe we het leuker konden maken

Het leuk me gewoon leuk om bepaalde bands aan de vergetelheid te ontrukken en daarom gaan we gewoon door en is assistentie welkom (zie hieronder).

Bij afbakenen/focussen op een bepaald thema (label, land) etc kan iets verder worden uitgediept en dan kan iemand met kennis en/of interesse in een bepaald topic dit verder uitdiepen - medewerking van jullie is dan fijn. Onderaan geef ik een aantal topics die aan de orde komen.

Info vooraf - in dat kader is het wellicht handig je vooraf te kunnen verdiepen in een bepaalde band - ik heb gezien dat van veel bands - info en soundbites beschikbaar zijn. Als je daarvan op de hoogte wilt zijn, laat me dat dan weten in een pm.

Ik heb van Herman ook de suggestie ontvangen om tzt een soort Best of Moows samen te stellen - dat vind ik een leuk idee; en dat gaan we tzt zeker uitvoeren via een poll.

Wat mag je binnenkort (later vandaag de eerste portie) verwachten:

* aandacht voor kleinere Britse band en labels; te beginnen vandaag The Passage straks - Britse bands zal waarschijnlijk een soort recurring theme worden
* aandacht voor de scene in New York (James White, Bush Tetras) en Athens (oa B-52's)
* Deutsche Welle
* La vague Française
* het 'Hollandse' golfslagbad

Bij alle topics: gaarne assistentie, pm's welkom, ook pm's voor voorkennis!

avatar van Mjuman
MOOWS - 21

Vandaag - The Passage


(afbeelding)


01. Fear (2:18)
02. Troops Out (2:09)
03. Carnal (3:05)
04. Watching Your Dance (3:29)
05. Hunt (3:22)
06. Anderton's Hall (1:49)
07. From the Heart (2:18)
08. Locust (3:30)
09. 2711 (3:12)
10. 16 Hours (3:08)
11. Carmen (1:47)
12. A Certain Way to Go (2:56)
13. Prelude (3:36)
14. Love Song * (1:48)
15. Competition * (1:47)
16. Slit Machine * (1:31)
17. New Kind of Love * (1:45)
18. Taking My Time * (2:44)
19. Clock Paradox * (2:34)
20. 16 Hours * (3:35)
21. Time Delay * (3:32)
22. Mr. Terror, Chief of Police * (3:22)
23. My One Request * (2:57)
24. The Beginning, the Dawn * (3:46)
25. A Man Set Out * (3:19)
26. Tangled * (4:22)
27. Shave Your Head * (2:31)

We schrijven het jaar 1979: NME, nader gepreciseerd Paul Morley, een belangrijke 'source of truth' tipt The Passage als een van de meest interessante bands uit Manchester, uiteraard naast Joy Division; aanbevelingen van Paul Morley volgde je destijds altijd op en al heeft The Passage heeft nooit goed verkocht in NL had ik de lp wel in de kast staan.

Een van de dingen die ik altijd doe tijdens mijn speurtocht naar (bijzonder) vinyl - en waarschijnlijk ben ik daar niet de enige in - is 'voorselecties' maken om vervolgens snel weer met het spitwerk verder te kunnen gaan. Achteraf maak ik dan de 'final selection' obv budget en uiterlijk/staat van het album. Soms vergeet je wel eens zo'n voorselectie (ooit vond ik zelf een interessant - vergeten? - stapeltje lp's bij het inmiddels terziele Delftse Playland) en dat overkwam me met twee 7"e.p's van The Passage (op de platenbeurs vorig jaar) en toen ik er weer aan dacht, stond ik inmiddels buiten en was de hele stand (vermoedelijk Duits) vergeten.

Bij toeval kwam ik erachter dat er een heruitgave op Cherry Red was van het eerste album Pindrop en het leed werd aanzienlijk verzacht toen bleek beide ep's volledig op die cd's stonden, aangevuld met materiaal van de Peel-sessie.

Tracks 1 -13 vormen zodoende het eerste album, Pindrop, tracks 14 - 17 de eerste e.p. New Love Songs en 18 - 21 de tweede About Time. De rest van de tracks is materiaal van de Peel-sessies. De twee relatieve hit-singles Taboos en XOYO vonden niet hun weg naar deze cd.

Taboos is overigens een van de weinige songs die ik op YouTube kon vinden.

Er is aardig wat verwantschap met Joy Division: frontman Dick Witts werkte ook voor Granada TV (net als Tony Wilson die mede ervoor had gezorgd dat hij daar aan de slag kon) en Joy Division heeft een aantal malen in het voorprogramma van The Passage gestaan. In de band zat ook Tony Friel, bassist en oud-lid van The Fall - en met die manier van muziekmaken voelde The Passage ook meer verwantschap dan met die van Factory en track 12 - A Certain Way to Go kan ook worden opgevat als een sneer naar de 'tweede act van Factory'.

Meer info (incl soundbites) is hier te vinden

Tracks (w.o. XOYO) ook via hun myspace

Enjoy!

avatar van Chameleon Day
Toevallig vanmiddag nog gedraaid en ik moet zeggen dat ik niet onverdeeld positief ben. Ook best zware kost.

Hoewel het album vrij sterk opent met 'Fear', welk nummer bepaalde (positieve) verwachtingen wekt, is het voor mij na een nummer of 3/4 toch wel gebeurd. Het geluidsbeeld is erg eentonig; heel veel van hetzelfde. Vooral die synths. En de praatzang maakt het er niet boeiender op. Ik heb ook moeite om het album helemaal uit te luisteren.Niet mijn ding dus.

Hoe het latere werk is, weet ik niet. Misschien dat de band nog een hele ontwikkeling heeft doorgemaakt.

avatar van Mjuman
Daar zit wel iets in; heeft misschien ook te maken met dingen vaker horen en je stemming. Dat overserieuze (dat je ook terugvindt bij bands Gang of Four en The Fall) kan vermoeiend werken. Je zou het latere Degenerates kunnen proberen, of the singles XOYO en Taboos - die vind je wel.

Overigens is die kleurencombinatie rood, wit en zwart een terugkerend, kenmerkend verschijnsel in hun artwork.

avatar van Chameleon Day
Het artwork is zeker fraai.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:40 uur

geplaatst: vandaag om 15:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.