Goede keuze!
Het tweede album is net iets toegankelijker, en daarom (voor mij) ook net iets beter. Maar Pindrop blijft een heerlijke plaat!

Hij grijpt me niet - enkel bij vlagen -, hoewel ik het het afgelopen jaar toch wel een keer of 7 geprobeerd heb. Mss was ik niet in de juiste stemming.

MOOWS - 22

Vandaag doen we 'oriëntaals'

Beide uit 1982:

1. Sandii & The Sunsetz




01. Dream of Immigrants (4:45)
02. Open Sesame (3:38)
03. Living on the Front Line (3:38)
04. The Mirrors of Eyes (4:26)
05. You Get What You Need (4:19)
06. Jinjirogeh? The Chunk O' Funk (5:32)
07. Perfect Strangers (3:20)
08. Illusion (4:00)
09. Wanted (3:25)
10. Where the Fire Still Burns

Dit is een uitermate prettig in het gehoor liggend album, waaraan een aantal bekende namen meewerkt, waaronder - duidelijk hoorbaar - David Sylvian. Het is een verfrissende mix van (pop)wave a la Martha & The Muffins, Blondie, met een zangeres, Sandii, die klinkt als Kate Bush en Oosterse elementen; essentiële keyboard-bijdragen van Yukihiro Takahashi.

YouTube heeft nog meer clips van Sandii - ook van later, maar dan gaat ze meer richting bubblegum-pop. Op deze blogs vind je meer info over Sandii, toen (1982) en later - alsmede soundbites

2. Yukihiro Takahashi:



01. What Me Worry? (1:05)
02. It's Gonna Work Out (4:00)
03. Sayonara (5:33)
04. This Strange Obsession (3:42)
05. Flashback (5:17)
06. The Real You (4:45)
07. Disposable Love (4:29)
08. My Highland Home in Thailand (1:11)
09. All You've Got to Do (3:31)
10. It's All Too Much (4:41)

Dit album is een absolute aanrader voor de liefhebber van 80's synthesizer-pop - voormij is dat onbegrijpelijk Hij heeft ook deel uitgemaakt van het zeer bekende Yellow Magic Orchestra, waarin ook Ryuichi Sakamoto zat.

Op deze blog vind je meer info, hoesfoto's, beschrijvingen, soundbites (even scrollen).

In feite is het hele album wel op YouTube te vinden; misschien kan iemand een handje helpen en een playlist maken (geen idee hoe dat werkt)?

Enjoy!

Ik ben nu aan het luisteren. Beide bands zeggen me helemaal niets.

Sandii klinkt zeer aangenaam, maar niet wereldschokkend. Degelijke (synth)pop met lichte wave invloeden.

Takahashi klinkt ook prettig eigenzinnig. Doet wel denken aan Tin Drum van Japan.

MOOWS - 23

Heeft lang op zicht laten wachten - om verschillende redenen - vandaag kijken we naar de USA, en wel naar het label ZE - te beginnen met twee albums uit 1979:

1. Lizzy Mercier Descloux




Complete tracklist:
1. Fire (5:11)
2. Torso Corso (1:48)
3. Mission Impossible (2:35)
4. No Golden Throat (2:38)
5. Jim on the Move (2:29)
6. Wawa (2:18)
7. Tumour (2:44)
8. Aya Mood (2:50)
9. Mission Impossible 2.0 * (2:00)
10. Rosa Vertov * (1:40)
11. Decryptated * (1:19)
12. Herpess Simplex * (2:01)
13. Larousse Baron Bic * (1:33)
14. Tso Xin Yu Xin * (1:20)
15. Nina Con un Terver Ojo * (0:55)
16. Birdy Num-num * (3:33)
17. Hard-boiled Babe * (4:25)
18. Morning High * (3:03) - met Patti Smith

Oorspronkelijke album (vinyl) in YouTube friendly format:
1. Fire + 2. Torso Corso
5. Jim + 6. Wawa + 7. Tumour
4. No Golden Throat 8. Aya Mood + 3. Mission Impossible

Duidelijk hoorbaar een Franse zangeres die o. Peggy Lee's Fever (=Tumour) een beurt geeft; dit album is te broeierig en onheilspellend om het onder pop te willen scharen. Op een later album uit 1984 (Zulu Rock) incorporeert ze meer elementen van wereldmuziek en reggae in haar muziek.

Meer info over Lizzy Mercier Descloux is o.m. te vinden op deze blogspot.

2. James White and the Blacks - Off White


Oorspronkelijke album (vinyl) in YouTube friendly format:

1. Contort yourself
2. Stained Sheets/ 3. Tropical Heatwave
4. AlmostBlack pt1 / 5. White Savage
6. Off Black
7. Almost Black pt2/ 8. White Devil
9. Bleached Black & (bonus) Don't Stop

(New) Wave, de variant in New York werd ook wel aangeduid als de "No Wave movement' heeft in de US altijd al een bredere invulling gekregen dan in Europa; funk en jazz speelden daar een vele grotere rol.

Bij mensen die al afhaken bij Gang of Four, Medium Medium of Au Pairs zal zeker snel het muzikaal tolerantieniveau vollopen bij James White: regelrechte stadsneurotenmuziek - je hoort bijna de rush van White die zijn saxofoon wel lijkt te willen vermoorden.

Voor mij is - zoals al eerder gezegd- die cross-over van genres kenmerkend voor de NY-scene en voor dit label in het bijzonder; bij James White speelde Adele Bertei keyboard; haar vinden we later terug als zangeres in een project van Arthur Baker - juist ja dezelfde die we kennen we van de remix van Confusion (New Order); een andere zanger die aan dat project Van Arthur Baker meewerkte was Leee John, die we weer kennen van Imagination. ZE was echt een amalgaam van stijlen.

Misschien zou een band als Gang of Four - die nu met (remixen van) hun eerste albums weer redelijk succesvol zijn in het alternatieve circuit - succesvoller geweest zijn met hun muziek in de US.
Was (not Was), Suicide en Kid Creole zaten ook op ZE - lijkt me aardig voor een volgende aflevering.

Meer info over James White is o.m. te vinden op deze blogspot

Enjoy!

Lizzy Mercier Descloux klinkt goed!

James White vond ik een tijd terug nog iets te neurotisch (al is Contort Yourself echt een geweldig nummer), maar daar ben ik nu ook wel van het terugkomen.

ZE ken ik eigenlijk alleen van Kid Creole en van Grace Jones. Leuk label, moet ik zeker dieper in gaan graven!

Kid Creole en Was(not Was) en Suicide komen in een volgende aflevering.

Ik kan niet wachten!

John Cale heeft er zelfs een album op uitgebracht, Caribbean Sunset heet het geloof ik. Blijkbaar zo slecht dat het de CD nooit gehaald heeft.

Meerdere blijkbaar. Ik heb zelf Music for a New Society, en die is echt niet zo slecht!

OK, die ook blijkbaar. Nee die is allesbehalve slecht

[ote="stephan73"]ZE ken ik eigenlijk alleen van Kid Creole en van Grace Jones. Leuk label, moet ik zeker dieper in gaan graven! [/quote]







Ook op Discogs kun je een search doen per label; typ in dit geval ZE Records en alles wordt onthuld, qua releases - alleen ontgaat het ordeningsprincipe me enigszins, het lijkt wel per jaar. Mjuman verklapt vast dat in een latere aflevering Suicide en Was(not Was) aan de orde komen, terwijl ook het stoute jongetje van de klas, Kid Creole, ook nog een beetje licht krijgt; hij wil namelijk subiet zijn kokosnoten terug hebben.

uitstekend werk alweer!!
een van mn favoriete topics, al draag ik geen enkel steentje bij, ik volg het....

Lizzy Mercier Descloux, uitstekende plaat met voor de echte die-hards de Rosa Yemen ep die er van achteren bij hangt, luister dat eens als je durft!!

James White /Chance is natuurlijk ook voer voor de liefhebbers, ik ben er buiten mezelf en hier op mume nog geen tegengekomen....

graag nog een stukje over Defunkt, Liliput, Y Pants of misschien eens Lydia Lunch en wat u zelf graag hoort natuurlijk ...

Heb inmiddels het album van Lizzy een paar keer beluisterd. Fijne ontdekking.

is dit topic nog aan de gang ??

Hopelijk bouwt de auteur even een rustpauze in...

De auteur heeft een mooie (uit de US) in de wachtrij staan, een vervolg op ZE en een US act op Statik; hij schijnt ook bezig de info (soundbites en zo) te vergaren.

Ook een NL-wave (Frisian Breeze) - Tophole-label is in de maak!

We hebben geduld.

prima, vergt idd wel wat voorbereidingswerk zo'n topic als deze..wel leuk.

MOOWS 24

Vandaag een bijdrage van Jellorum:

Nog een geheim uit de muziekhistorie : Polyrock.




01 .Romantic Me
02. Green for Go
03.This Song
04. Go West
05. Your Dragging Feet
06. No Love Lost
07. Body Me
08. Sound Alarm
09. Bucket Rider
10.Shut Your Face
11.#7



01. Changing Hearts
02. Love Song
03. Quiet Spot
04. Cries and Whispers
05. Mean Cow
06. In Full Circle
07. Like Papers on a Rack
08. The New US
09. Slow Dogs
10.Hallways
11.Rain


Afkomstig uit New York en opgericht in ´78 was de band geen lang leven beschoren. In ´82 hielden ze op te bestaan. Op hun conto het gelijknamig debuut uit ´80 en Changing Hearts uit ´81, beiden op RCA uitgegeven.

Frontman Billy Robertson maakte ook nog deel uit van dit collectief: Model Citizens.

Misschien niet onbelangrijk te vermelden dat de productie van beide Polyrock-albums door Philip Glass (u allen welbekend) en een zekere Kurt Monkasci werd verzorgd.

De muziek is geagiteerd en springerig (zoals door sommigen hier zo mooi neurowave genoemd). Ik moet hier wel even een lijntje stelen uit een blog (dank Mju) want mooier en accurater kan ik dit niet omschrijven. "This sextet made intelligent, agitated music that threw giddy melodies into the boiling stew of atonal angst and restless rhythms."

--toevoeging van Mjuman--
Hun zwanenzang, de 12" Above the Fruited Plain (5 tracks) heb ik inmiddels ook ingediend en die zal hopelijk binnenkort op de site staan. Philip Glass verleende hieraan niet meer zijn medewerking, zoals bij de vorige albums (productie en keyboards).

Dit zijn de 5 tracks van deze 12":
Working On My Love (4:40)
Call Of The Wild (5:50)
Chains Of Iron (4:26)
Broken China (3:35)
Indian Song (5:14)

Deze 12"doet in sommige opzichten denken aan Rational Youth - zie MOOWS 1 - of de vroege Depeche Mode. Meer info en soundbites zijn te vinden op deze blog - sowieso een fijne blog voor veel 80's/wave (info, sounds, foto's).

Hee, die Changing Hearts LP lag/ligt bij de locale kringloop voor 50 eurocent. Zal die (als hij er nog ligt) de eerstvolgende keer meenemen!

MOOWS 25

Vandaag een verborgen parel uit de muziekhistorie : Zaine Griff

Zaine Griff maakte twee albums:

De eerste Ashes and Diamonds staat in de wachtrij om toegevoegd te worden; van dat album, geproduceerd door Tony Visconti (producer, maar verder ook piano bij David Bowie) de volgende tracks:

Ashes and Diamonds
The Scandinavian - live

Het tweede album is Figures:



01. The Proud Ones (5:07)
02. The Vanishing Men (3:38)
03. Flowers (4:26)
04. Hot (4:36)
05. Fahrenheit 451(5:50)
06. Figures (3:04)
07. The Stranger (2:41)
08. Time Stands Still (3:18)
09. 83rd & 4th (3:25)***
10.Chance of a Dance (3:48)
11. Beating of Wings (5:34)

*** featuring Hans Zimmer on guitar (from 2:35)

Onlangs vond ik het tweede album van Zaine Griff en ik was er echt content mee. Qua manier van zingen, pathetisch, gedragen doet ie soms denken aan Billy Mackenzie (Associates) of David Bowie zelf. Hij heeft ook vocale bijdragen geleverd aan het werk van Yukihiro Takahashi (zie MOOWS22) en info daarover is te vinden op de inmiddels bekende blogvan Saltyka.

Aan het tweede album werken o.m. Hans Zimmer (zie clip 9) en Warren Cann mee. Muzikaal zit dit album ergens tussenn Ultravox v1, John Foxx, Visage en Bavid Bowie. Multitalent Zaine Griff was ook een goed schilder en exposeerde ten tijde van het uitkomen van dit album schilderijen die naar de songs verwezen.

Meer info en soundbites zijn te vinden op
Always Romantic en: deze blog

Have fun!

Onlangs Ashes and Diamonds aangeschaft en ik moet zeggen dat het tweede album me beter bevalt. Oo op het eerste album is de invloed van David Bowie onmiskenbaar aanwezig, en niet alleen in de hand van Tony Visconti, producer.

Onlangs heb ik Vogue Estate aangeschaft en aanvankelijk leek het me de moeite waard er hier over te schrijven. Na het een aantal malen beluisterd te hebben, zie ik er toch van af. Het is curieus, sterker nog het is aardig (ik zet het op 3.5*), maar ik schrijf er weliets over bij het album zelf - volg de link hierboven.

Wel ga ik binnenkort eens een aantal bijzondere NL wave bands wat aandacht geven; dat heb ik tot nu toe niet gedaan; een aantal van mijn NL faves zal zeker aan bod komen. Vervolg: iig deze week nog.

"Vervolg: iig deze week nog."

Wat duurt zo'n week lang....

Mede n.a.v. een discussie bij Zaine Griff - Figures (zie daar) werd ik weer wakker geschud. Ik heb een aantal ideeën oa. Postcard bands (Aztec Camerta, Josef K, Orange Juice) , bepaalde onbekende Factory bands (Railway Children, Kalima) of wellicht toch de meer raadselachtige acts zoals HNIA (His Name is Alive) of Miranda Sex Garden.

Mjuman belooft binnenkort - lekker vaag, nietwaar - weer wat te posten.

2013 belooft een mooi jaar te worden

En Roddy Frame, zou indien hij door het platenlabel in het "singer songwriter ' hokje gestopt was het toch een stuk langer hebben volgehouden op niveau.

Misschien hoort het niet hier, maar las zojuist een tweet over:

festival Grauzone in de Melkweg, met:

Echo & The Bunnymen / Chameleons Vox / A Certain Ratio / Fehlfarben / Iceage / The Mob / Zounds / Frank (just Frank) / Newclear Waves / Das Ding / Lebanon Hanover / Ulterior / Linea Aspera

Grauzone

Familiebezigheden beletten me op er vandaag nog mee te beginnen, maar vanaf begin volgende week ga ik in dit topic weer een aantal bands voor het voetlicht halen, evt label-gebonden.

Als eerste: Miranda Sex Gang, His Name Is Alive, evt This Mortal Coil en Wofgang Press (4AD)oppakken.