Ben aan het broeden op een nieuwe post - het wordt iets leuks, waarschijnlijk weer een combi; vrij. ochtend.

Overigens ben ik wel benieuwd naar jullie meningen over dit topic; alsmede wie hier allemaal voorbij komen. Ik zit er over te denken om t.z.t. een compilatie-schijf (of downloadable) te maken met 2-3 songs van de tot nu toe geposte albums. Als ik afga op de reacties, hoef ik er maar éé'n te maken: voor mezelf.

Maar ik kan me vergissen, dus ik hoor graag feedback. Ik zal blijven streven naar afwisseling en naar bijdragen van anderen. Laat je horen!

Ik zou zeggen ga door met dit topic, want het is altijd leuk nieuwe dingen te ontdekken.
Maar wat reacties betreft; waarschijnlijk omdat het hier platen betreft met minder dan 10 stemmen (de laatst geplaatste plaat had zelfs geen stem), zullen weinig users jouw geplaatste verhaal kunnen tegen spreken.

Een verzamel-schijf is altijd leuk, maar waarom niet een soort "tape-trade"? Ik heb namelijk thuis ook behoorlijk wat obscuur spul op vinyl, wat ik terzijnertijd wel op CD-R kan gooien.

Ik volg het topic ook wel, maar heb tot nu toe alleen Rational Youth beluisterd (maar dan ook al wel een keer of 5, 6). Dat was voor mij een voltreffer. De andere albums hebben ook zeker mijn interesse, maar daar ben ik nog niet aan toegekomen.

Als OW-er moet ik het wel volgen, en dat doe ik dan ook.

En mss volgende week mijn 2e bijdrage ; is al bekend bij Mjuman.

Ik blijf het hier ook zeker volgen.

Mjuman is aan het broeden - de volgende post gaat over singles band; dus bands die voornamelijk van hun singles (thans O & O) bekend zijn. Mjuman heeft even een quality time issue.

MOOWS - combinatie 8 (a, b en c).

Vandaag een paar bands, waar het accent meer op 'fun' ligt en op een klein aantal goede singles. Aardig wat bands uit de periode 78 - 82 brachten het tot een beperkt aantal redelijk succesvolle singles, i.i.g. in de indie charts, maakten nog een album (soms meerdere) en verdwenen vervolgens in de vergetelheid.

De bands van vandaag - The Mo-dettes, Girls at Our Best, B-Movie - doen me terugdenken aan de periode dat we in zeker Utrechts café de laatste aankopen vergeleken en bespraken en tips uitwisselden.

a. The Mo-dettes - hun enige album:



Singles:
Blind Mice
Blind Mice, no video
Paint It Black

b. Girls at Our Best:



Onderstaande singles zijn alle uit 80/81; het oorspronkelijke album (10 tracks) is uit 1981. Hier op de site staat de Japanse cd CD uit 1994 (17 tracks); vorig jaar is een re-issue gedaan op Cherry Red met 23 tracks.

Singles:
Getting Nowhere Fast/Warm Girls
Politics/It's Fashion
Go for Gold/I'm Beautiful Now
Fast Boyfriend/This Train

De singles:
Getting Nowhere Fast / Warm Girls
Politics / It's Fashion
Gold / I'm Beautiful Now]
Fast Boyfriend / This Train

zijn hier te beluisteren.
Of via YouTube:
Getting Nowhere Fast/Warm Girls
Politics/It's Fashion
Go for Gold/I'm Beautiful Now
Fast Boyfriend/This Train

C. B-Movie:



B-Movie bracht in 1980 eerst twee e.p's uit voordat ze in 1981 met een song op de 'alternative music' compilatie Some Bizarre (van het label met dezelfde naam) verschenen, naast o.a. Depeche Mode, Soft Cell en The The. Dit album, Forever Running, is uit 1985. De groep viel echter snel uiteen; sommige van hun songs worden als quintessential voor muziek uit de 80's gezien en het fraaie Nowhere Girl is hun ultieme claim to fame; terecht is de song op veel wave-comiplaties terug te vinden.

Remembrance Day
Nowhere Girl 12"version
Nowhere Girl

Veel luisterplezier!

Yep B-Movie, ik heb daarvan de BBC-Sessions met uitgebreid artwork, meen me nog één en ander te herinneren over de geschiedenis van de band. Die 12'' van Nowhere Girl had een 80's anthem moeten zijn, typisch voorbeeld van een verloren klassieker. Er staat wel meer aardig materiaal op die BBC-Sessions, herinner me los uit het hoofd ook een songs genaamd Arctic Summer, ook niet slecht dacht ik.

Nowhere Girl - In selfimposed exile... natuurlijk!
Tsjongejonge. Helemaal vergeten, nooit meer gehoord. Wist niet eens meer wie B-movie is/was of dat dit nummer van hen was.
Allemachtig. Goed hoor, Mju! Nu maar eens zoeken of ze nog ergens te krijgen zijn.

MOOWS 9 - vandaag: uit 1987, het vijfde album van Minimal Compact:




01. Nil-Nil (4:52)
02. Everything Is Wonder (4:54)
03. Inner Station (4:13)
04. Fading Light (3:31)
05. This Scent of Love (4:15)
06. Piece of Green (5:16)
07. Is It So? (4:22)
08. New Clear Twist (4:47)
09. Childhood's End (5:01)
10. Night Light (2:15)
11. Immigrant Song (3:26)
12. I Imagine (4:08)
Band afkomstig uit Tel Aviv, vestigde zich in Amsterdam. Trok een Nederlandse drummer aan, Max Franken en tekende voor een Belgisch label, Crammed.

Ik leerde de band kennen via de flexi-discs die toen bij - het uiterst fraai vormgegeven - Vinyl werden meegeleverd. Vinyl was een tijdje concurrent van Oor door duidelijk te focussen op de liefhebbers van de meer alternatieve, vanuit de wave voortgekomen muziek; aan labels als Torso, Plurex, en ook Crammed werd ruim aandacht geschonken; dan ging het om bands als Bazooka, Clan of Xymox, The Flue, Mecano, Minimal Compact en ook Nasmak.

Dick Polak van Mecano heeft niet alleen The Flue geproduceerd, ook albums van Minimal Compact. In de muziek van Minimal Compact waren elementen van muziek uit het Midden-Oosten verweven. Dit album wordt wel bechouwd als het chef 'd oeuvre van de band. Helaas heeft de band nooit de aandacht gekregen die ze op grond van hun eigen sound en de kwaliteit ervan wel verdienden.

Een reden om ze in 'the spot' te zetten. Als je de YouTube links aanklikt, kun je zien dat er de afgelopen 2 - 3 jaar tweemaal een reünie is geweest - daarvan zijn ook opnamen uitgebracht.

MOOWS 10 - vandaag: vanuit Gotenburg, een bijdrage van Wijsneus - uit 1984 de e.p. Deathwish van Christian Death:




1. Deathwish (2:14)
2. Romeo's Distress [Version] (3:22)
2. idem - live
3. Dogs (2:54)
4. Desperate Hell (4:24)
5. Spiritual Cramp [Version] (3:21)
6. Cavity [Version] (3:45)

Gothic : een door velen vaak ten onrechte genegeerd subgenre van postpunk. Wordt vaak geassocieerd met hel en verdoemenis, herrie, vleermuizen, zwarte kleding en make-up.
Terwijl we het hier toch over muziek hebben !
Laten we eens afdalen in de ruwe spelonken van deze muziek : open de krakende deur naar de kelder van een verlaten oud huis en treed binnen in de wereld van Christian Death !
Deathwish was mijn kennismaking met deze Gothic-legende; 6 relatief korte nummers op deze EP (vinyl). Kant 1 bestaat uit 3 eigenlijk vrij strakke rocksongs, waarin Rozz Williams macabere teksten spuwt.

Dan naar kant 2; de sfeer wordt donkerder en onheilspellender, want het begint met een onderaards Arrrggghhh ! van Rozz. De toon is gezet; welkom in zijn Desperate Hell !
Dus toch, zullen de meeste nu zeggen. Maar het donker heeft nu eenmaal een zware lading, zal ik maar zeggen.
De 3 nummers hier zijn chaotischer, met een donkerder geluid, en géén voer om op je nuchtere maag te consumeren.
Na 20 minuten is de kennismaking voorbij, het smaakt naar meer, maar kijk uit wel album je kiest, want sommige zijn echt ranzig. Check maar eens de hoezen.
Maar dit mini-album is echt niet zo ontoegankelijk als de meeste mensen denken.

Klassieker in het Gothic - genre !

Ja, Christian Death...

Heel vreemd eigenlijk dat die platen hier zo weinig stemmen hebben. Dacht bij het toevoegen dat die binnen het jaar vlot aan de 20 stemmen gingen geraken allemaal. Maar niet dus... Is dat in Nederland zó onbekend, dan? In de wave kringen in Gent die ik frequenteerde vroeger was dat nochtans hééél populair. Ikzelf vond het allemaal nét iets te donker.

Ik had Christian Death trouwens opgesplitst in CD en CD (I), want je hebt enerzijds de CD met Rozz Williams als frontman en anderzijds de CD met Valor Kand als frontman. Dat zijn twee TO-TAAL verschillende bands, mensen!!! Maar een snoodaard heeft ze blijkbaar weer allemaal (in één vloeiende beweging) samengevoegd

Zo blijven we natuurlijk bezig. Zie ook de discussie hier

Maar er zijn ook platen waarop beiden zijn terug te vinden; o.a. op de dubbele 12" Ashes (vinylversie uiteraard ).

Ashes moet bij de Rozz Williams' Christian Death, want daar was hij de frontman. Maar dat platen als 'Atrocities' en 'Sex and Drugs and Jesus Christ' hier nu weer tussen de Rozz Williams' Christian Death staan is gewoon compleet fout. Maar het heeft dus geen zin om het te corrigeren (ik had zelfs een aparte bandinfo pagina gemaakt) als iemand het later weer in één correctie ongedaan maakt

Ah, nu snap ik de strekking van je verhaal !

Maar staan de Fleetwood Mac's ook apart dan, om maar eens een voorbeeld te noemen ?

Mjuman : excuses voor het off-topic-verhaal.

Zo zou Mjuman's topic nog eens kunnen verzanden in een eindeloos gesoebat over het wel en wee van gothic.
Dat zal hij denk ik niet op prijs stellen, maar 't zou aan de andere kant misschien de spice kunnen zijn die het nodig heeft om te gaan spetteren...

Natuurlijk kennen d'n 'Ollanders Christian Death. De vraag is alleen: Zijn er Hollanders te vinden die daar voor UIT willen komen.

Niets ten nadele van de post van wijsneus - anders laat-ie dit topic straks ook gelijk liggen - maar het zijn m.i. juist bands als Christian Death en Alien Sex Fiend die het gothic-genre dat kunstmatige, dat nepperige vogelverschrikker imago hebben bezorgd.

Stiekum wil ik uiteindelijk wel schoorvoetend toegeven dat ik Deathwish eigenlijk best wel een lekker nummer vind.
Maar publiekelijk ontken ik natuurlijk elke betrokkenheid, dat moge duidelijk zijn. Ik weet van niets.

De discussie tussen mezelf en wijsneus kan hier verdergaan, dus als Mjuman dat wenst mag een moderator het tweede stuk van mijn eerste bericht en de drie berichten daaronder verwijderen.

-- En dit bericht dus ook.

En laat Mjuman nou net die Atrocities hier achter op de plank hebben staan (op de kop getikt voor een paar euro op de beurs in Utrecht) en dat vormde voor mij de aanleiding WN om een bijdrage te vragen, aangezien de enige Gothen waar mjuman ervaring heeft van de vrouwelijke kunne zijn: uit Väst- of Östgötaland - van het type LBB (langbenig, blond en blauwogig).

Overigens dacht ik dat ook bands als Fields of The Nephilim een aardige duit in dat imagozakje hebben gedaan

--edit--
Eerlijk gezegd vind ik verhaal van Freddze wel verhelderend: gewoon een stammenstrijd - zoals die bij Gothen wel meer voorkwam.

...ik durfde het niet te zeggen, maar achter de brede rug van Skyline roep ik even mee....

En wbt het Gothenimago: de Gezusters, heer RS ten tijde van Porn, zusje Siouxie, The Mission e.a. hebben ook voor de nodige opschmuck van het (soms echt lachwekkende) genre gezorgd.

MOOWS 11 - vandaag: vanwege het herfstige weer aandacht voor de vrolijke, opgewekte kant van de wave - graag via de maag: Blancmange (82-85); Blancmange - culinaire intro: een lekker toetje pudding, op basis van melk of room en gelatine, evt. met iets (amandelen of vruchtjes er nog in); het tweede album, Mangetout: een soort peul(vrucht).










Blancmange als band: onderschat, ondergewaardeerd en moeilijk te positioneren. De band leek met veel verschillende thema's tegelijk bezig te zijn. Het ene moment leken ze gedreven door de grote problemen (de universalia) vanuit een persoonlijk perspectief, zaken als liefde of weltschmerz, op een ander moment leek het alsof ze op een cabareteske manier dingen op de hak wilden nemen, en tenslotte leek het alsof ze 'the perfect popsong' wilden maken.

Er zijn bepaalde songs van Blancmange die ik hogelijks waardeer, vanwege de aanpak of benadering, een voorbeeld: The Day before You Came - van Abba; destijds was het echt niet done om als wave band Abba te spelen; er werden tabla's, Indiase percussie, aan toegvoevoegd (live was dat prachtig) en er vond een kleine tekstuele ingreep plaats: Barbara Cartland (schreef een soort boeketreeksboekjes) ipv Merilyn French (zeg maar een soort chicklit avant la lettre).

Ik ben altijd behoorlijklijk gecharmeerd geweest van hun werk, maar ik blijf gewoon met de vraag zitten wat er zou zijn gebeurd als ze hadden gekozen voor één of twee thematische aspecten.
Blancmange hoort hier echt wel thuis, omdat ze op hun sterke momenten een bijna intens wave-gevoel creërden; onlangs nog bij bij de Rock-Id contest dacht ik in een fragment van Reptile71 een stukje Blancmange (Waves-achtig) te kunnen herkennen. Ja, beste luisteraars en kijkbuisvrienden, mjuman geeft hiermee indirect Reptile71 een origineel certificaat van wave-ness!

D'r zijn Blancmange songs waarvoor ik echt de aandacht wil vragen; maar goed eenieder heeft zijn eigen favorieten - laat dit het begin zijn om deze leuke en goede muziek weer te herontdekken:

Living on the Ceiling
Waves
I Can't Explain
Lose Your Love
I've Seen the Word
Don't Tell Me
The Day Before You Came
Blind Vision
That's Love That it Is
Lose Your Love

MOOWS 11 - een bijdrage van Jellorum

The Slits - Cut (1979)



01. Instant Hit
02. So Tough
03. Spend, Spend, Spend
04. Shoplifting
05. FM
06. Newtown
07. Ping Pong Affair
08. Love and Romance
09. Typical Girls
10. Adventures Close To Home
11. I Heard it Through The ...**
12. Liebe Und Romance (Slow Version)**

** bonus tracks


Zoals bij vele muziek is het kwestie van smaak en luisterbereidheid, hoor je niet onmiddellijk melodie of mooie meerstemmige zang (om wat te noemen) kan je even doorbijten en misschien toch de pracht ontdekken van creativiteit en impuls. Ben je op zoek naar iets apart dan kan deze plaat een voltreffer zijn zoals dat bij mezelf ging. Gefascineerd door de dwarse klanken en atypische zang ben ik in ieder geval ‘weg’ van deze muziek.

Cut is het resultaat van op en top DIY mentaliteit. Dit is écht punk, met een waarlijk uniek geluid. Duidelijk beïnvloed door dub reggae en de eigenzinnigheid van deze 4 vrouwen ontstond zo een bijzondere chemie.

Ze konden nauwelijks hun instrumenten bespelen (bij hun Peel-sessie moesten technici ze stemmen), Ari Up is nu niet wat je de beste zangeres zou noemen. Drummer Palmolive zou niet echt een metronoom volgen. Maar toch (nog maar eens een bewijs dat techniek niet alles is).

Niet alle nummers zijn bepaald legendarisch en iedereen heeft zo z’n voorkeuren, maar songs als Newtown, FM of Typical Girls zijn niet minder dan briljant te noemen en onnavolgbaar tot op heden.
Om dan nog maar te zwijgen van die briljante cover van Heard It Through the Grapevine, Bas!!

Dit is een van de bands die het tijdperk in kwestie zo razend interessant maakten.

En zijn dat de dames zelf op de hoes?

Jazeker - en vlak daarna werd de voorkant van de Oor opgesierd door een blote Slit-dame (dit is eigenlijk een pleonasme, want Slit-heren bestaan niet), ik meen Ari Up samen met Nina Hagen, idem.

Van opzij gefotografeerd - dus geen kroonjuwelen in zicht.

Goede timing! De dames hebben pas hun derde album uitgebracht (hun eerste sinds 1981).
Cut is in ieder geval een fantastische plaat!

Ik neem aan nu op de hoes van dat nieuwe album (30 jaar later) een paar hangers waar je de vloer mee aan kan vegen.

Zal wel meevallen, ze waren nog vrij jong hier. Ari Up zelfs pas 17. En dan al zulke goede muziek maken.

Ik ga dit album maar eens beluisteren (want daar gaat het toch om in dit topic: muziek), wat ik er al van gehoord heb is erg de moeite waard en ik houd wel van "iets aparts".

Volgens mij speelt Palmolive niet op Cut, maar Budgie (een man, jawel!).

Yep, en die opperketelaar van The Banshees had geen metronoom nodig - wat een drummer - wel regelmatig een grote ventilator achter zijn drumkit!

Kijk, een paar blote tieten, en dit topic is weer onder de aandacht.

Topicnaam dan maar veranderen in MOBWTT? Mjuman's Onbekende Blote Wave Tieten Topic? Denk dat het materiaal gauw op zou zijn (Blind Faith is iig geen wave).