John Cale, oeff. Daar moet ik echt eens flink in gaan duiken hoor, heb slechts één plaat van de man en die vind ik nog absoluut geweldig ook; Music for a New Society.

Ja, dat mag

Is overigens wel Cale solo in de zuiverste vorm, alleen de man zelf met piano of (akoestische) gitaar.

/edit: en zo te zien nog altijd (of wederom) OOP

De allermooiste van Cale is voor mij toch echt "Slow Dazzle". Toen Oor nog een goed popblad was (lang geleden...) stond die plaat nog in de Oor top 100 van beste albums ooit gemaakt.

Dat was in 1975?

Fear en Slow Dazzle van Cale zijn erg sterk , echter wat mij betreft lang niet zo goed als de solo toppers van Lou.

Laat The Miracle nu mn eerste Queen-album ooit zijn.

How To Buy Stevie Wonder deze keer. Uit MOJO 161 (april 2007)

1. Innervisions (1973)




2. Songs In the Key Of Life (1976)
3. Talking Book (1973)
4. Music Of My Mind (1972)
5. Fulfillingness' First Finale (1974)
6. Where I'm Coming From (1971)
7. Hotter Than July (1980)
8. Signed Sealed And Delivered (1970)
9. Early Classics (2000)
10. A Time 2 Love (2005)

To avoid: Journey Through The Secret Life Of Plants en Woman In Red: Selections From The Original Motion Picture Soundtrack

Zo te zien blijft Journey een miskend goede plaat.

Helemaal mee eens. Wat doet dat recente album eigenlijk op 10? Ik ken het niet. Is het werkelijk zo'n sterk album?

How To Buy Goth uit MOJO 163 (juni 2007):

1. Bauhaus - In The Flat Field (1980)




2. The Sisters Of Mercy - First And Last And Always (1985)
3. Dead Can Dance - Dead Can Dance (1984)
4. Alien Sex Fiend - Who's Been Sleeping In My Brain (1983)
5. Sex Gang Children - Song And Legend (1983)
6. Christin Death - Only Theatre Of pain (1982)
7. Specimen - Wet Warm Cling Film Red velvet crush (2001)
8. The Southern Death Cult - The Southern Death Cult (1983)
9. The Mission - God's Own Medicine (1987)
10. Fields Of The Nephilim - Dawnrazor (1987)

Ik mis hier enkele klassiekers:

The Danse Society - Seduction of Heaven is Waiting
Cocteau Twins - Garlands

Alien Sex Fiend en Specimen kunnen er dan uit

4op1en 2op2 en murray street ergens in de lijst dan ben ik tevree!

How To Buy Post-Rock (MOJO 168; november 2007):

1. Tortoise - Millions Now Living Will Never Die (1996)




2. Bundy K. Brown Doug Scharin James Warden - Directions In Music (1996)
3. Sigur Rós - Ágaetis Byrjun (2000)
4. Slint - Spiderland (1991)
5. Godspeed You Black Emperor! - F# A# oo (1998)
6. Gastr Del Sol - Camoufleur (1998)
7. Papa M - Live From A Shark age (1999)
8. Fridge - Happiness (2001)
9. Battles - Mirrored (2007)
10. Explosions In The Sky - The Earth Is Not A Cold Dead Place (2003)

te mijden: Rhythms, Resolutions & Clusters (Tortoise-1995)

Het ontbreken van Disco Inferno - D.I. Goes Pop is natuurlijk een lachertje. Had beter verwacht van nota bene een Engels tijdschrift.

De nummer 2 verrast me wel. 7 stemmen op Musicmeter. Ik heb hem in de kast staan. Aardige plaat, maar ik zou hem niet direct als essentieel betitelen. Grote afwezige: Mogwai.

Vind ik ook de grootste misser, maar het is wel een heel erg Amerikaans georiënteerd lijstje.

Wat schaffen we best eerst aan van AC/DC

Uit MOJO 169 (december 2007)

1. Back In Black (1980)




2. Highway To Hell (1978)
3. Powerage (1978)
4. If You Want Blood, You've Got It (1978)
5. Let There Be Rock (1977)
6. High Voltage (1976)
7. Dirty Deeds Done Dirt Cheap (1976)
8. For Those About To Rock (We Salute You) (1981)
9. Ballbreaker (1995)
10. '74 Jailbreak (1984)

te mijden: Fly On The Wall (1985) en Blow Up Your Video (1988)

Dit is wel een heel erg Australisch georiënteerd lijstje.

Zeer opmerkelijke lijst. Ik zou Explosions in the Sky een heel stuk hoger zetten. Eigenlijk zelfs nog boven Godspeed en Slint, omdat er zo goed als geen platen zijn net zo klinken als die. Waardoor je uiteindelijk nog weinig opschiet met die ontdekkingen. Tortoise vind ik ook een opmerkelijke nummer 1. Zelf zou ik beginnen met Sigur Rós (de lange nummers met veel sfeer, maar nog wel met heel veel emotie), dan Explosions in the Sky (als je dit goed vindt, kun je tegenwoordig erg veel ontdekken, zoveel klonen circuleren hier van rond), dan Godspeed (veel duisterder) en dan pas bands als Slint/Tortoise, oftewel de experimentelere bands met een rauwer randje. Je laat iemand ook niet beginnen met Velvet Underground als het om gitaarrock gaat.

How To Buy Can (MOJO 171; februari 2008)

1. Ege Bamyasi (1972)




2. Tago Mago (1971)
3. Future Days (1973)
4. Monster Movie (1969)
5. Delay 1968 (1981)
6. Soon Over Babaluma (1974)
7. Soundtracks (1970)
8. Unlimited Edition (1976)
9. Live 71-77 (1999)
10. Cannibalism 2 (1993)

Te mijden: Can (1979) en Out Of Reach (1978)

Can - die hadden we toch al gehad? dacht ik al eerste. Maar dat bleek Krautrock te zijn (131). Toen stond Tago Mago hoger dan Ege Bamyasi. Aan de ene kant vreemd genoeg, want dat was ook MOJO. Blijkbara voortschrijdend inzicht dat ze het nu omdraaien. Dat is in elk geval al beter al zou ik Tago Mago nog steeds gevorderd noemen (ik kom er zelfs soms moeilijk in en doorheen). Monster Movie is dan veel beter en bijvoorbeeld Landed.

Ik ken 1-4 en 7. Zijn in ieder geval meesterwerken, of zo net geen meesterwerken.

6 is ook zeker aan te raden!

Flow motion en Landed ontbreken, en dat ten onrechte lijkt me, beide behoren met SoB tot de Virgin-trilogy, en ontlopen elkaar niet veel in kwaliteit. Verder klopt de lijst prima wat mij betreft. Bij 'te mijden' mag je voor mij ook nog Rite time noemen.

Op zich kan je het hele lijstje blind kopen. Vooral de bovenste 5.
Ik heb echter een gekleurde Can-bril op

Belachelijk!

Ik mis hier de logica.

Zelf vind ik The Works het minste dat ze hebben gemaakt.
Een volledig op de automatische piloot gemaakt album waarin je hoort hoe bandleden met zeer uiteenlopende voorkeuren hebben besloten om het de fans naar de zin te maken.
Geen avontuur of bezieling te vinden, al staan er nog wel oerdegelijke nummers op.

The Miracle verslaat het op alle fronten. Hier is een band te horen die 'het' weer hebben gevonden.

Bovendien hoort Live Killers gevoelsmatig niet in de lijst.
Een behoorlijke live-registratie, meer niet.
Daarvoor in de plek hoort wat mij betreft The Game te staan.
Niet in de Top 5, maar wel lager dan het debuut, Jazz of News Of The World.

En op #1, als beste instapper, hoort Greatest Hits 1.
Innuendo zou dan uit de lijst moeten.

Mijn Instap-Top 10:

#1: Greatest Hits 1
#2: A Night At The Opera
#3: Sheer Heart Attack
#4: Queen II
#5: A Day At The Races
#6: News Of The World
#7: Queen
#8: Jazz
#9: The Game
#10: The Miracle

Te vermijden: The Works