Ook maar gelijk deze.

01. Crime of the Century
02. Live in Paris
03. Even in the Quietest Moments
04. Breakfast in America
05. ...Famous Last Words...

En nog een speciale vermelding voor Crisis? What Crisis?

Hun latere werk (vanaf Brother Where You Bound moet ik nog ontdekken), de eerste 2 albums overigens ook.

...en neem dan meteen de solo-albums van Roger Hodgson mee op je ontdekkingsreis. Die klinken méér als Supertramp dan de Supertramp-albums met Rick Davies.

Sterker nog, als ik die solo-albums meeweeg in mijn beoordeling (en waarom zou ik niet?) komt er zelfs eentje in mijn top-5 voor:

1. Crime of the century
2. Breakfast in America
3. Even in the quietest moments
4. Crisis? What Crisis?
5. In the eye of the storm

1. Crime of the Century
2. Breakfast in America
3. Even in the Quietest Moments
4. Crisis? What Crisis?
5. Brother Where You Bound

TOP 5 Beste Supertramp albums

1. CRIME OF THE CENTURY

Magnum opus van de groep uit 1974. Overdonderende produktie van Ken Scott. Louter goede songs met een treffende spanningsboog. Klassiekers: School en de titelsong.

2.BREAKFAST IN AMERICA

Een album vol hits. Laat een wat lichtvoetigere band horen, maar de nummers zitten weer razendknap inelkaar. Hoge stemmetjes, perfect blaaswerk en inventief pianospel.
Favorieten: Gone Hollywood, The Logical Song, titelsong, Goodbye Stranger en Child Of Vision.

3. BROTHER WHERE YOU BOUND

Eerste album zonder de vertrokken Hodgson. Meer speelruimte voor Rick Davies dus.
Het is een verrassend sterke plaat met enige vernieuwingen. De single Cannonball heeft een catchy dancefeel, en vergeleken met voorganger Famous Last Words sprankelt het vooral wat meer.
Hoogtepunt is de titelsong. Lang uitgerekt en progessief. David Gilmour is te horen als gitarist.
Algemeen beschouwd als de laatste plaat die er nog echt toe deed.

4. EVEN IN THE QUIEST MOMENTS

Wat soberder werkstuk van de groep. Met de megahit Give A Little Bit, die Hodgson al op jonge leeftijd schreef.
Het album heeft een rustige typerende sfeer. Op het slotstuk Fools Overture gooit men alle remmen los. Een geweldig symfonisch stuk van Hodgson. Zeker 1 van hun meesterwerkjes.

5.CRISES ? WHAT CRISES ?

De titel van deze plaat ontleende zich aan het feit dat de band een poosje buiten Engeland bivakeerde. Toen ze terugkwamen ging het politiek niet zo denderend in de UK.
Het was Supertramp een beetje ontgaan.
Degelijk werk met een uitstekende eerste helft, maar een wat minder inspirerend 2e gedeelte.
Roger Hodgson verklaarde achteraf dat het nogal onder druk is gemaakt. De band tourde zich een ongeluk, maar er moest wel weer gewoon een nieuwe plaat komen.
Geen slechte songs, verre van dat zelfs, maar valt ietsje uit de toon in vergelijking met de magistrale voorganger.
Highlights: Easy Does It, Sister Moonshine, A Soapbox Opera en Another Man's Woman.

01 Crime of the Century
02 Even in the Quietest Moments
03 Brother Where You Bound
04 Crisis? What Crisis?
05 Breakfast in America
06 Supertramp
07 Indelibly Stamped

En voor wat het waard is...

08 ...Famous Last Words...
09 Free as a Bird
10 Slow Motion

1. Crime of the Century
(Roger Hodgson - In the Eye of the Storm)
2. Even in the Quietest Moments
3, Breakfast in America
(Roger Hodgson - Open the Door)

4. Crisis? What Crisis?
5. Indelibly Stamped
6. ...Famous Last Words...
(Roger Hodgson - Hai Hai)
7. Supertramp
8. Free as a Bird
9. Slow Motion
10. Brother Where You Bound
11. Some Things Never Change

1. Brother Where You Bound
2. Breakfast In America
3 (gedeeld). Crime Of The Century / Crisis? What Crisis?
5. Even In The Quietest Moments

... gat ....

...Famous Last Words...

Paris tel ik als live-album niet mee, maar die zou naar mijn mening gelijk aan EITQM staan.

1. Crime Of The Century
2. Even In The Quietest Moments
3. Breakfast In America
4. Crisis? What Crises?
5. Brother Where You Bound

Paris is natuurlijk best goed, maar de songs zijn bekend.
Plus het feit dat Supertramp redelijk dicht bij de originelen blijft.
Voor een top 5 notering niet echt een optie eigenlijk.

Waarom zou het niet kunnen? Ik vind Paris als geheel beter dan ieder ander album van Supertramp (op Crime of the Century na, uiteraard). Of de nummers nou bekend zijn of niet.

Mijn Top 5 sta ik dan ook nog steeds achter, alleen zou ik nu Breakfast in America en Even in the Quietest Moments omdraaien. Ook Supertramp - Is Everybody Listening? (2001) is erg goed.

Alles kan, maar ik vind Paris niet zo heel veel toevoegen.
Supertramp bleef live met gemak overeind, maar speelde vrij natuurgetrouw.
Maar prima als je daar anders over denkt.