Hier is een nieuwe van mij, zonder twee keer nummer 5....
Sorry.

1. Sonic Youth – Evol
2. Scars – Author! Author!
3. David Sylvian – Alchemy – an Index of Possibilities
4. Cocteau Twins – Garlands
5. The Monochrome Set – Strange Boutique
6. Jah Wobble – Jah Wobble’s Bedroom Album
7. Japan – Gentlemen take Polaroids
8. Sonic Youth – Bad Moon Rising
9. The Associates – The Affectionate Punch
10. The Birthday Party – Prayers on Fire
11. Steven Brown – Searching for Contact
12. Cabaret Voltaire – Red Mecca
13. Virgin Prunes –…If I Die, I Die
14. Young Marble Giants – Colossal Youth
15. This Heat - Deceit
16. John Lurie – Stranger than Paradise
17. Public Image Ltd. – Flowers of Romance
18. Pixies - Doolittle
19. Ensemble Pittoresque – For this is Past
20. Nasmak – 4our Clicks

Heb even mijn lijst aangepast, INXS staat nu op 20 inplaats van A Flock Of Seagulls

O, dat valt nog mee dan, in mijn beleving zijn de commentaren altijd erg positief over dat album, en 3'64 vind ik trouwens nog best een aardige score

Voor mij in ieder geval 1 van de mooiste albums van de 80's

Hier ga ik dan maar even voor zitten; het begin is in ieder geval niet moeilijk voor me :

1. Marillion - Clutching At Straws
2. Queensryche - Operation: Mindcrime
3. Marillion - Script For A Jester's Tear
4. Marillion - Misplaced Childhood
5. Queensryche - The Warning
6. Queensryche - Rage For Order
7. U2 - The Joshua Tree
8. U2 - The Unforgettable Fire
9. Marillion - Fugazi
10. Marillion - Seasons End
11. Phil Collins - Hello, I Must Be Going
12. Peter Gabriel - Peter Gabriel ( Security )
13. Peter Gabriel - So
14. Genesis - Duke
15. Styx - Paradise Theatre
16. Corey Hart - Fields Of Fire
17. Melissa Etheridge - Melissa Etheridge
18. Neil Diamond - The Jazz Singer
19. Phil Collins - ...But Seriously
20. Robbie Robertson - Robbie Robertson

Inderdaad over het hoofd gezien, net als Night and Day van Joe Jackson. Overigens was het echt onbegonnen werk een top 20 samen te stellen.
Ik ben trouwens de enige met Bryan Adams en Crowded House in de lijst...

Klopt ook wel, maar geen score waarbij het raar zou zijn dat die zo weinig genoemd wordt. De concurrentie is namelijk moordend.

Crowded House komt waarschijnlijk in de 90's. Zelf vind ik het debuut prima, maar niet goed genoeg om bij de beste te horen. Bryan Adams vind ik niet zo raar, die is niet zo heel geliefd hier. Maar misschien dat ik die er nog wel in zet.

Ja, en dat is al erg genoeg wat betreft Bryan.

Dat chevy veel en mooi werk heeft gedaan voor de decenium topic's is zonder meer een feit.
hij verdient hiervoor en ook nog .

Maar dat er users zijn die nu als beloning love over gold de top 10 in aan het smokkelen zijn gaat echt te ver

Dat is geen beloning. Dat heet erkenning.

Ik had niet verwacht dat er nog iemand zo zijn met deze in de lijst. Mooie lijst ook verder


Dat je daar openlijk je verbazing over uitspreekt Het is hier niet het Skyradio-forum

De 60's de coupe de saxophone, de 70's de kraut-putsch, de 80's de Knopfler-insurrectie. De PM als revolutionair massamedium. Het kan verkeren.

1. Talking heads- Remain in Light
Een van mijn meest gewaardeerde platen die ik ken. Het swingt de pan uit. Kent, dankzij het genie dat Eno heet een geweldige productie. Byrne gaat regelematig compleet los. Maar de grootste troef die dit monumentale album in handen heeft is het werken met verschillende zangpartijen. Great curve is een goed voorbeeld, waar dit gebruikt wordt ter bevordering van de toch al niet misselijke dynamiek. Klassiekertje.

2. Peter Gabriel- Peter Gabriel IV (security)
Gabriel is misschien wel een van mijn favoriete solo-artiesten. Het was moeilijk kiezen tussen het meer agressiever 3 en het duistere 4 en dan kies ik toch voor de tweede. Afrikaanse invloeden vind ik nou eenmaal helemaal geweldig. Gabriel maakte op dit album gebruik van de fairlightcomputer wat voor het brede klankenpallet zorgde. San jacinto en I have the touch horen bij mijn lievelingsnummers. Een van de weinige jaren 70 idolen, die met name in de jaren 80 als soloartiest overtuigt.

3. Kate Bush- The hounds of Love
Geweldige zangeres met zeer origineel stemgeluid. Hounds of love is verdeeld in een pakkend singleachtig deel vol met pop+: pop met veel diepgang!, en een experimenteel en spiritueel deel, gebaseerd op een bijna-doodervaring die ze had. Beide delen zijn magisch en bevatten zoveel klasse dat ik dit maar benoem als het magnum-opus van Kate bush.

4. De la Soul- 3 feet high and rising.
Hippie, hip-hop. Een recente ontdekking, maar een die al genoeg gesetteld is om een hoge positie in deze top 20 te krijgen. Prachtige soul-volle productie, erg melodisch allemaal. Bovendien heeft deze band daadwerkelijk humor zonder een lolbroek te willen zijn. Een eigenschap die het bij mij altijd wel goed wil doen. Leuke teksten ook!

5. Saga- worlds apart
De jaren 80 waren prog’s darkest hour right? WRONG!. Juist in de jaren 80 kwamen een aantal bands op die een veel vlottere en energiekere stijl van prog speelden. Saga is er daar een van. Pop wordt met symfo gecombineerd op zo’n meesterlijke wijze dat het nog steeds zo meeslepend en virtuoos is als klassieke prog en zo toegankelijk en pakkend als pop. Vooral time’s up is na 5 luisterbeurten niet meer uit mijn hoofd te bannen.

6 Philip Glass - Solo Piano
Quality not quantity, schreef een groot schrijver ooit eens. Perfect van toepassing op dit juweeltje. Enkel minimalistisch pianospel. Dat klinkt wellicht saai, maar dat is het zeker niet. Elke noot is met liefde en boordevol emotie gekozen. Meeslepende rit.

7 Talk Talk- Spirit of Eden.
En het is weer tijd voor een strategische keuze, want eigenlijk is colour of spring net iets beter. Dit is echter hun meest invloedrijke en vernieuwende album. Toentertijd door de platenmaatschappij als rommel weggezet, maar het loopt werkelijk over van de kwaliteit en klasse. Net iets te verstild voor mijn doen, maar de stem van Hollis is nog steeds een prachtig lichtpuntje.

8 Depeche mode- Music for the masses.
Broeierig is de jaren 80 zeker. Met name. Ook weer een van die bands die jammerlijk hier in Nederland nooit is aangeslagen. Vooral dat immer erotische sfeertje die onder veel van de nummers van dit album verborgen liggen, maakt dit een spannende en intrigerende luisterervaring.

9 Tom Waits- Rain Dogs.
Muziek om mee in de goot te belanden. Waits zijn schor gerochel in combinatie met de muzikale ondersteuning van allerlei potten en pannen geeft een lekker smerig sfeertje aan het album mee. Visioenen van eindeloze regen in een metropool overvallen me tijdens het beluisteren. Kwalitatief hoogstaand album.

10. Dire Straits- Love over Gold.
Een politiek correct rockplaatje van mijn kant, misschien niet de meest spannende muziek van deze top 20, maar wel erg sterke classicrock. Lekker gitaarwerk van knopfler. Als album iets bombastische dan gebruikelijk is bij dire straits en gelukkig ook nog niet zo gelikt als bij brothers in arms. Dan rest alleen mijn excuses maken aan Rudi S, ik vind dit toch echt een meesterlijk album!

11. IQ- The wake
Er komt meer sterke prog uit de jaren 80, zo ook dit meesterwerk van IQ. Even broeierig als de meeste new-wave, maar dan stukken virtuozer . De stem van nicholls is voor velen even wennen, maar hier zingt hij nog lekker rauw. De productie van het album is het grootste minpunt, maar echt storend is het niet

12. Slayer- reign in blood
Quality not quantity ik gebruik de term nog maar eens, maar dan voor deze metalklassiekr. Slechts 25 minuten overweldigende agressie, maar er staat geen slechte noot bij. Beluisteren kan ook 2 keer per uur of als je zit te wachten op de NS.

13. Marillion-Misplaced childhood.
Moeilijke en ook enigszins strategische keuze. Clutching at straws is namelijk ook prachtig. Alleen hier werkt het concept nog beter en is het net allemaal wat emotioneler. Toegankelijke symfo die overloopt van klasse, niet in weinige mate door de ijzersterke teksten van opperdichter Fish.

14. Kraftwerk- Computer world
Kraftwerk heeft veel mooie albums gemaakt, maar computer World wordt vaak over het hoofd gezien? Waarom weet ik niet, want dit album is even sterk als klasbakken the man machine en T.E.E. De nadruk wordt meer op het ritme gelegd in vergelijking met oudere albums.


15. The Cure- 17 seconds.
Tjsa,The cure heeft 4 platen gemaakt die voor mij op of rond de 4.5 staan. Moeilijk kiezen dus. Disintrigation heb ik slechts 1maal beluisterd, die moet dus nog groeien en Faith is soms wel erg leeg. Porno is dan weer te bombastisch. 17 seconds heeft dan weer alles mooi in evenwicht. Vooral op Lp een erg prettige plaat. Zeg nou zelf dat voorzichtige begin van a forest is smullen.

16. Nick Cave & the bad seeds- Tender prey
Nick Cave is vreselijk voor allerlei toplijstjes. Heeft een heel resem aan nummers die horen bij mijn ultieme favorieten (Op dit album The mercy seat, Watching Alice en mercy) , maar ook altijd 1 of 2 nummers die me compleet koud laten of, nog erger, irriteren. Desondanks is Cave hier heerlijk rauw en duister. Heerlijk album.

17. Dead Can dance- Within the realm of a dying sun
Prachtig groots en theatraal. Ook duidelijk verdeeld in twee platenkanten. De Perryside met wat minder esoterische klanken, maar met een heerlijk sarcastische ondertoon. Tweede plaatkant is een kannonslag. De stem van Gerrard moet je liggen, maar als ze je grijpt, dan laat ze je ook niet meer los. Muziek die ook vaak voor films gebruikt wordt.

18. Smiths- Meat is Murder.
Dat ik tijdens het beluisteren van dit album satanisch een broodje rookvlees wegwerk, doet niets af aan de emotionele impact van dit album. Onder de ogenschijnlijke vrolijke deuntjes zit een wereld van depressiviteit en frustratie. Vooral het uiterst melodische gitaar werk van Johnny Marr en het prachtig slepende stemgeluid van Morrisey vallen op.

19. King Crimson- Discipline
Laag in de lijst wellicht, maar dat doet er niets aan af hoe sterk dit album wel niet is. Het gitaarspel van Fripp (ditmaal erg geïnspireerd door minimalismekoning Steve reich) krijgt bijval van de hyperkinetische Belew. Een stuk compacter dan de seventies KC, maar wel erg sterk. Doet me er aan denken dat ik meer moet luisteren naar de andere twee 80’s albums van KC. Die ken ik nog niet zo goed.

20. Brian Eno & David Byrne - My Life in the Bush of Ghosts
Ooit een tip van Mjuman bij de numero 1 van deze lijst. Een paar keer op het punt gestaan deze te kopen, maar toch maar niet gedaan. Jammer want erg sterk en experimenteel album. Nog stukken drukker als remain in light. Onbeschrijfbaar mooi.

Ja dat doe ik openlijk, daarom is dit ook een forum. Inderdaad kan ik me jouw reactie voorstellen bij alles wat meneer Adams uit heeft gebracht vanaf de jaren '90. Maar albums als 'Cuts Like a Knife', het zeer ondergewaardeerde 'Into The Fire' en de door mij genoemde 'Reckless' zijn gewoon prima pop-rock platen.


Neil Finn van Crowded House is naar mijn mening een van de beste songschrijvers van de jaren '80 en '90. Ja, 'Woodface' zal inderdaad hoge ogen gooien in de '90s lijst. Maar voorganger 'Temple of Low Men' is ook zeer goed. Ik miste 'm in de lijstjes van dazzler en Tribal Gathering

Ach beste Luke, ik heb niets tegen Dire Straits.

Ik heb op diverse albums een stem uit gebracht, met laagste / hoogste stem:
Brothers in arms **
Making Movies ****1/2

Weet ik, was slechts schertsend bedoeld

01. Coil - Horse Rotorvator
02. The Associates - Sulk
03. Tuxedomoon - Desire
04. Pixies - Surfer Rosa
05. Yello - Stella
06. A Flock of Seagulls - A Flock of Seagulls
07. Au Pairs - Playing with a Different Sex
08. Dexys Midnight Runners - Searching for the Young Soul Rebels
09. Love and Rockets - Express
10. Siouxsie & The Banshees - Juju

11. Big Black - Atomizer
12. Cocteau Twins - Victorialand
13. Galaxie 500 - Today
14. Sonic Youth - Daydream Nation
15. Tom Waits - Rain Dogs
16. Throwing Muses - Throwing Muses
17. Les Négresses Vertes - Mlah
18. R.E.M. - Document
19. Violent Femmes - Violent Femmes
20. Scars - Author! Author!

Temple of Low Men verdient toch zeker meer waardering buiten het Skyradio-forum. Het is dat er te veel goede muziek is gemaakt in de jaren 80 om hem in mijn lijst op te nemen...

@fatima: Waarom staat je top 10-plaat Najma - Quareeb (1987) niet in je lijst eigenlijk?

Ik ben voorlopig de enige die een album van Killing Joke heeft genomineerd?
Onbegrijpelijk!
Ook weinig Tuxedomoon, Au Pairs of Cabaret Voltaire of...of...

Geen dank

Had niet anders verwacht van je hoor, maar dat dat verder zo een niche is had ik niet gedacht!

01. Melissa Etheridge - Melissa Etheridge (1988)
02. Paul Simon - Graceland (1986)
03. Guns N' Roses - Appetite for Destruction (1987)
04. Marillion - Script for a Jester's Tear (1983)
05. Bruce Springsteen - Tunnel of Love (1987)
06. Dire Straits - Love over Gold (1982)
07. U2 - The Joshua Tree (1987)
08. Bruce Springsteen - Born in the U.S.A. (1984)
09. Neil Young - Freedom (1989)
10. Dire Straits - Brothers in Arms (1985)

11. U2 - War (1983)
12. U2 - The Unforgettable Fire (1984)
13. R.E.M. - Green (1988)
14. Joe Jackson - Night and Day (1982)
15. Crowded House - Temple of Low Men (1988)
16. John Hiatt - Bring the Family (1987)
17. The Cure - Seventeen Seconds (1980)
18. Queensrÿche - Operation: Mindcrime (1988)
19. Robert Cray - Strong Persuader (1986)
20. Michael Jackson - Thriller (1982)

Een van de meest toonaangevende albums uit de jaren 80 heb ik zo vlug niet teruggezien bij andere lijstjes. Thriller krijgt van mij 3,5 ster en mag mede omwille van de status van het album in de jaren 80 en het kennelijke gebrek aan erkenning bij Chevy's eighties toplijst bij mij op plek 20 staan.

Ik heb live en verzamelalbums niet meegenomen in mijn beoordeling. Sorry Bruce, want anders stond je livebox uiteraard op 1!!

Mja, als je ziet hoeveel stemmen ze hebben... Dat steekt toch al snel schril af tegen een Disintegration, The Queen Is Dead, Rain Dogs of Remain in Light.

Dank

Graag gedaan!

Ik denk dat Crowded House in de top 40 van de 90s beter gaat scoren.

Raar allegaartje!

Maximaal één album per artiest.

Er kunnen ook briljante niemandalletjes zijn, geweldige onweerstaanbare niets aan de hand muziek die zeer vaak in de cd speler terecht is gekomen (Steve Miller band met Abracdabra) waardoor een beloning tot uitverkiezing terecht is!

01 Manfred Mann's earth band - Somewhere in Afrika
02 David Sylvian - Brilliant trees
03 The Smiths - Strangeways here we come
04 The Cure - 17 seconds
05 Sting - The dream of the blue turtles
06 Genesis - Duke
07 Mike Oldfield - Five miles out
08 Japan - Tin drum
09 Joe Jackson - Night & day
10 U2 - The Joshua tree
11 Peter Gabriel - So
12 Robert Palmer - Pride
13 The Jam - Sound affects
14 Joe Cocker - Sheffield steel
15 Patti Smith - Dream of life
16 Marillion - Fugazi
17 Pretenders - Pretenders
18 Prince - Sign o' the times
19 Talking heads - Remain in light
20 Steve Miller band - Abracadabra

Oh, het zat in m'n hoofd dat die uit de jaren 90 kwam.... Nou ja, te laat nu, en Najma is hier toch kansloos verder.
Wel prachtige muziek, overigens. Najma Akhtar was later trouwens de vaste zangeres bij live-uitvoeringen van The Battle of Evermore van Led Zeppelin, waarin ze de zangpartijen van Sandy Denny voor haar rekening nam...

Interessant dat je voor dit album kiest. Heb daar ook je recensie gelezen, en daarna het album nog vele malen beluisterd. Maar helaas: haalt het imo niet bij The Affectionate Punch...
Maar als ik de andere reacties lees bij dat album lees, snap ik blijkbaar toch iets niet van deze muziek. Helaas...