Die mag niet, hè. Ook al is het album in de jaren 90 gemaakt.

Grunge zie ik als het samengaan van (post)punk met de vroegere hardrock. Natuurlijk is deze stroming later door de commercie gladgestreken en kwamen een aantal bedroevende bands op de proppen die deze sound kopieerden (Kane, Nickelback, Creed), Kurt Cobain zou zich in zijn graf omdraaien als hij die bands hoorde.

Ja, die kloonden weer Pearl Jam en Nirvana, maar die zijn begonnen met de grote recycling in de rockmuziek, zoals je zelf al zegt


Ik kom hier niet flauw doen, geef slechts mijn mening Verder is mijn keuze voor OK PC toch niet zo raar? Het is niet persé omdat iets bekend is dat ik het niet goed vind; Kid A staat in mijn top 10, wat aangeeft dat ik Radiohead zeer goed kan waarderen. OK PC vind ik iets minder, maar nog steeds zeer goed en daarom staat ie in mijn top 20...

Vernieuwing in de rockmuziek was dun gezaaid in de 90s. Het is dat electronic wel ontwikkeling doormaakte en af en toe kruisbestoof naar rockmuziek, zodat er nog iets van leven zichtbaar was onder het microscoopglas.

Waarom moet er altijd sprake zijn van vernieuwing? Alles is wel zo een beetje gedaan op rockgebied. Pearl Jam heeft zijn inspiratie oa gehaald uit The Doors, Led Zep, Neil Young. Vervolgens hebben oa Staind, Creed, Stone Temple Pilots weer hun inspiratie gehaald uit Pearl Jam. Ik vind het niet zo boeiend allemaal zolang het goede muziek oplevert.

Ik snap al die haat tegen grunge niet, het heeft toch een aantal geweldige bands opgeleverd zoals Soundgarden, Mudhoney, Nirvana, Alice in Chains, L7 ,Stone Temple Pilots, Melvins, Pearl Jam en Breeders.

Met mijn nummer 20 geef ik ook een sein af dat voor mij de jaren 90 duidelijk minder interessant waren dan de jaren 80. Ik heb hier de grootste moeite de 20 vol te maken, waar ik in de jaren 80 zonder problemen een top 100 kan maken. De meesten vergaat het geloof ik precies andersom. Ach ja dat houdt het leuk.

Het zijn echt heel gevarieerde lijsten zeg. Ben benieuwd wat er nou boven komt drijven. Naast de eerder genoemde Ten, Nevermind, Radiohead, Achtung Baby, dEUS en Mezzanine zie ik Throwing Copper ook in veel lijstjes opduiken.

Wat betreft Throwing Copper. Best een aantal keer genoemd, ja, maar meestal in de onderste helft.

Ik vind dat dus eigenlijk allemaal overschatte tijdsrekwisieten, zoals Titmeister zeer geslaagd uitdrukte. Ik kan daar nu echt niet meer serieus naar luisteren..

Hoe is de puntentelling? 20 punten voor #1, 19 voor #2 etc?

De meesten zeker niet.. ik vind het ook een mager decennium, maar niettemin heb ik het wel heel actief meegemaakt en ken ook genoeg goede platen uit dat tijdsvak. Er werd alleen nog veel meer bagger gemaakt heb ik de indruk, en dan nog niet eens die platte eurohouse alleen.

Ik denk dat hij gelijk heeft, hoor. Het gros hier heeft eerder een overkill aan goede platen in de 90s dan in de 80s. Zelf heb ik dat ook. Bij de 80s was het lekker overzichtelijk en was mijn top 20 er zo. Nu heb ik een boel platen die even goed zijn en minder platen die er echt uitspringen.

Dat statistieken-topic laat nochtans een andere trend zien. Iedereen die daar post (op jou na) heeft veel meer 90s-platen om uit te kiezen dan 80s-platen. Ik ook.

Maar wat ook wel meespeelt is dat veel mensen de 80s niet bewust hebben meegemaakt en naderhand alleen de juweeltjes eruit pikken. Zelf heb ik de 90s wel bewust meegemaakt en is me zo ook een hoop rommel ter ore gekomen. De rommel uit de 80s laat ik natuurlijk liggen.

Maar moet zeggen dat als ik af ga op het aantal 5* en 4,5*-albums, de 80s veruit het minste decennium is (vanaf de 60's gerekend). Maar ook dat is weer een vertekend beeld, want 1981 en 1982 waren dan weer topjaren.

Dat zeg ik toch ook? Edit: Ik zie dat ik 90s en 80s omgedraaid heb.

Waarom zijn sommige users zo gebonden aan een decennium? Van elk decennium (vanaf de jaren '60) bezit ik zowat evenveel albums en vind ik voldoende meesterwerken om een top-20 te vullen.

Ok, ik vond het al een verrassende mening. Orbit heeft de jaren '80 ook bewust meegemaakt dus hij kan beide decennia beter tegen elkaar afwegen, maar voor veel jongere users gaat dat niet op.

Het zou trouwens wel een interessante statistiek zijn voor dit topic: aparte lijstjes voor verschillende leeftijdscategorieën.

@Luc: ik ben begonnen met muziek luisteren eind 1989 en begonnen met albums luisteren in 1993 ongeveer. Dan is het toch logisch dat ik veel meer jaren '90 en jaren '00 muziek ken? Desalniettemin kreeg ik mijn lijstjes van de vorige decennia ook makkelijk gevuld.

Het zal er inderdaad mee te maken hebben wat je bewust hebt meemaakt.
Ik heb tot nu toe in ieder decenium stevig moeten wikken en wegen en mooie albums moeten laten afvallen.

Volledig eens met Rudi S, in elk decennium zijn prachtige albums uitgebracht. Ik ben begonnen met kopen van albums in 1977 maar de periode voordien had ik snel opgevuld. Jongere users hebben een grotere inhaalbeweging nodig.
Ik bezit zelfs iets meer reguliere albums uit de jaren '90 en '00 dan de decennia voordien, het aanbod is ook ruimer. Van de jaren '60 bezit ik voor een flink gedeelte compilatie-albums (met name artiesten die in de eerste helft van de jaren '60 actief waren).

Dat lijkt mij eigenlijk ook wel interessant

Van dat hele rijtje kan ik net The Breeders een beetje hachelen, maar dat komt door de link met Throwing Muses en Pixies en vanweg mijn 4AD-hart.

Ik heb nooit wat in die vervelende witmansenmuziek gezien (spijkerbroeken, ruitjeshemden), maar ik begrijp en respecteer dat veel mensen het goed vinden. Frappant blijft dat Nevermind en Blue Lines beide uit 1991 komen en een wereld van verschil refelecteren.

Het inerte, passieve van de grunge ("here we are entertain us"), versus het broeierige (Safe from Harm), extroverte (Unfinished Sympathy) van Massive Attack. Twee totaal verschillende cultuurbeelden en Massive Attack maakt nog een cross-over naar soul, reggae en weer terug naar (eh...) trip-hop. Grunge steekt naar geen enkel ander genre over, hergebruikt recepten - meer niet.

Maar goed het hierboven genoemde rijtje wordt hier alom gewaardeerd ("no offence intended"), dus rust ik mijn kaas!

Voor alle duidelijkheid: ik ben muziek gaan luisteren in de sixties en opgegroeid met beat- en popmuziek, R&B en soul.

Dat heeft met de leeftijd van de user temaken.

Laat ik mijzelf als voorbeeld nemen in 1986 kreeg ik mijn eerste cd speler (een platenspeler was er al in huis) ik was 11 vanaf toen ging ik cd's kopen voornamelijk albums die ik via de radio leerde kennen of via de album top 100 die in het gedrukte exemplaar van de Top 40 stond (Brothers in Arms, Bad, Tango in the Night, Faith, Sign O The Times ed) albums die dus in die tijd populair waren. In 1989 lid geworden van Oor en daardoor mijzelf breeder georienteerd naast wat mijn ouders in de platenkast hadden staan (Jazz, Soul en Rock n Roll).
In 1991 lid geworden van de cd uitleen pas toen ging het echt hard mede doordat zij elke maand hun overtallige exemplaren voor spotprijzen in de verkoop gooiden.

Ik ben van mening dat de muziek die je luistert in het begin van je pubertijd om de een of andere reden beter blijft hangen / meer herrineringen aan zitten dan muziek uit latere periodes uit je leven, zo ervaar ik het tenminste.

Pas tijdens het internettijdperk laten we zeggen vanaf eind jaren 90 begon langzaam de volledige muziek geschiedenis binnen handbereik te komen.

Van daar ook dat ik in mijn jaren 80 top 20 vnl albums van na 1986 had staan.
Aangezien mijn collectie in de afgelopen 30 jaar buiten alle normale proporties is gegroeid had ik met de vorige decenia ook totaal geen problemen om een top 20 samen te stellen.

Wat ik met dit hele verhaal probeer duidelijk te maken is dat wanneer je tienerjaren waren van invloed is op je muzikale(smaak) ontwikkeling.

Kom hier morgen nog wel op terug, stap zo in de auto om een van mijn idoolen uit mijn tienerjaren maar ook van nu weer live te mogen zien

Dat moet Prince zijn

en nu ben ik weg

Volledig eens met thelion dat muziek uit je tienertijd van invloed is op je muzikale smaak, zo heb ik ook het meest met de jaren '70. Maar ook in de andere decennia vind ik genoeg meesterwerken, ik laat mij niet te fel binden aan een bepaalde periode.

Inderdaad, ik ken nu eenmaal veel meer uit de 80s dan 90s, dus ik heb een veel grotere keuze uit dat decennium dan de meeste luisteraars hier. Verder werd de polarisatie in genres ook steeds sterker, hiphop, metal, indie.. mensen zaten veel meer in hun hokje, wat ook af te zien is aan veel top20s die hier staan vermeld.

Naarmate de decennia vorderen worden de lijsten alsmaar diverser, dat valt mij ook op.

Mijn top 20:

01. Maceo Parker - Life on Planet Groove (1992)
02. Tower of Power - Soul Vaccination [Live] (1999)
03. Digable Planets - Reachin' (A New Refutation of Time and Space) (1993)
04. Erykah Badu - Live (1997)
05. US3 - Hand on the Torch (1993)
06. Postmen - Documents (1998)
07. Jamiroquai - Emergency on Planet Earth (1993)
08. The J.B. Horns - I Like It Like That (1994)
09. Gil Scott-Heron - Spirits (1994)
10. Massive Attack - Blue Lines (1991)
11. Metallica - Metallica (1991)
12. Extince - Binnenlandse Funk (1998)
13. Nas - Illmatic (1994)
14. Warren G - Regulate...G Funk Era (1994)
15. Erykah Badu - Baduizm (1997)
16. Digable Planets - Blowout Comb (1994)
17. Rage Against the Machine - Rage Against the Machine (1992)
18. Tom Waits - Bone Machine (1992)
19. Paul Simon - The Rhythm of the Saints (1990)
20. Guru - Jazzmatazz, Vol. 1 (1993)

Niet bepaald mijn favoriete decennium, heb flink moeten zoeken in mijn albumlijsten.
Toch een leuk lijstje vind ik met voornamelijk platen die weinig kans hebben om in de lijst te komen.