Hier overigens weer even een tientalletje.

1380 ♫ [1482] Neu! - Hallogallo (1972)
Negativland viel niet anders dan ‘zwaar pretentieus’ te beschrijven, maar bij dit nummer is dat gelukkig niet echt het eerste woord dat in me opkomt. Het door- en doorratelende basloopje dat het hele nummer bij elkaar houdt (wat moet het saai zijn om de bassist van dit soort muziek te zijn, overigens..) is best lekker en de gitaren hebben wat opzwepends dat de compositie op zich een ruime voldoende zou moeten geven. Jammer dan weer dat het nodig was om deze tien minuten te laten duren; hierdoor overschrijdt de band op driekwart wel vrolijk de irritatiegrens. Net geen voldoende, want iets spannender had de compositie ook wel gemogen, maar wel beter dan de vorige.
Cijfer: 5,2

1379 ♫ [0705] Antony And The Johnsons - The Lake (2004)
De compositie van het is om te beginnen wel heel erg saai (een pianoballad hoort niet zulke oninteressante akkoorden te hebben, beste mevreer Hegarty!) , maar kon ik dat ook maar van het gehele nummer zeggen; als ik de verschrikkelijk vibrerende en, excuse my French, relnichterige stem van Antony naar de achtergrond kon laten verdwijnen, had dit nummer wel een paar puntjes hoger gekregen. Nu is het weer eens een lekkere huiveringwekkende, negatief, ervaring die m’n humeur zeikend en vibrerend vrolijk halveert.
Cijfer: 3

1378 ♫ [1082] New Order - Love Vigilantes (1985)
Oneindig veel vlakker dan het niet eens zó geweldige Joy Division met zijn melige deuntjes en uiteraard stampende en enigszins foute drums. Toch kan ik dit wel beter waarderen dan de meeste van die andere hitjes doordat de zanglijn gewoon erg sympathiek is en het nummer in ieder geval van een klein beetje durf getuigt met de lekker vage solo, die dan weer wel het enige punt van afwisseling in dit voor de rest erg doorratelende liedje is. Kortom: wederom de legendestatus niet waard, maar echt slecht wil ik het niet noemen.
Cijfer: 6,3

1377 ♫ [1245] Miles Davis - All Blues (1959)
Het fluisterende, zelfs wat donkere begin is officieel het eerste minuutje jazz dat me ooit echt heeft weten te boeien. Hierna vervalt alles jammer genoeg weer naar het niveau niet boeiend gepriegel en – nou ja, u weet het wel.
Cijfer: 5,1

1376 ♫ [1916] Röyksopp - What Else Is There? (2005)
Stiekem snap ik wel dat Snoeperd Karin Andersson niet direct als vocaliste herkende; ook al is haar accent redelijk onmiskenbaar, haar stem klinkt veel minder beknepen als ze op haar soloproject en samenwerking met broertje klinkt. Misschien komt het door het wat toegankelijkere geluid, dat samen met het gebrek aan spannende melodieën trouwens ook een reden is dat dit nummer me niet echt grijpt. Heb dan toch liever de fantastisch sfeervolle of opzwepende dance van The Knife, deze stijgt niet heel ver boven het niveau van vermakelijk electropoppertje uit.
Cijfer: 6,5

1375 ♫ [-------] The Sugarcubes - Deus (1988)
Blijkbaar klikte het uiteindelijk toch niet zo goed tussen Björk en deze band, kijkend naar het feit dat de beste, redelijk geniale vrouw in haar solocarrière nauwelijks een gitaar heeft aangeraakt. Jammer, een slechte combinatie is dit zeker niet; vooruit, het probeert niets anders te zijn dan een lekker in het gehoor liggend popliedje, maar het slaagt daar ook wel buitengewoon goed in. Een zorgeloos en fris popdeuntje, dat met name door zijn gebrek aan pretentie en zijn uiteraard geweldige zangeres erg fijn is.
Cijfer: 7,5

1374 ♫ [1955] Archive - Lights (2006)
Ten eerste is het al prachtig hoe dit nummer geduldig laagje wordt opgebouwd, om daarna met een iets rustiger maar even ongemakkelijk couplet te komen. Ook prachtig hoe de zanger perfect zo gekweld kan klinken dat ik het liefst onder mijn bureau wou kruipen en prachtig hoe de, toegegeven, eenvoudige tekst toch zo doeltreffend is. Ik weet niet of dit progrock te noemen is, maar wel weet ik dat dit de muziek die ik wil horen is; verwrongen, sfeervol, emotioneel en zo spannend als het maar zijn kan, zonder ook echt te vervallen in de opbouw-opbouw-opbouw-gigantischeclimax-structuur. Ook al heb ik ‘m nog maar één keer gehoord, ik zou dit nummer toch graag als een redelijk groot meesterwerk willen omschrijven. Hopen dat ik dat ook zo blijf vinden.
Cijfer: 9,9

1373 ♫ [1495] Public Enemy - She Watch Channel Zero (1988)
Je hebt goede herrie en slechte herrie en dit nummer neigt te veel naar het tweede. De energie kan ik er nog wel uithalen, maar de ook erg eenzijdige raps klinken te geforceerd agressief en daardoor ook wat puberaal. Beat daarnaast te scheurend en dat terwijl ik op zijn tijd wel van een goede portie lelijkheid houd. Hiphop waar je je energie in kwijt kan graag, zie mijn top-10, dit heb ik liever niet.
Cijfer: 4

1372 ♫ [1652] The Flaming Lips - Race For The Prize (1999)
Ben ik nou in een bijzonder zuurpruimerige bui of is dit bij vlagen echt wederom ronduit herrie? Het zal wel aan de productie liggen, want voor de rest zit dit nummer best goed in elkaar met als hoogtepunt het erg prettige synthriffje in het instrumentale refrein. Ook de enigszins valse zang is fijn en ook het achtergrondkoortje draagt bij aan de charme van dit popliedje. Misschien later nog luisteren voor een betere beoordeling, maar voor nu verpest de productie het dus behoorlijk.
Cijfer: 6

1371 ♫ [1913] And Also The Trees - Domed (2007)
De zanger is blijkbaar besmet met het Bellamy-virus, zo valt te horen aan zijn spastische en erg irritante ademstoten tussen iedere korte gezongen zin in, maar dat is niet het enige dat dit nummer zo onprettig om naar te luisteren maakt. Het grootste pijnpunt zit hem denk ik in dat ik zelden een nummer heb gehoord dat zo graag sfeervol en emotioneel wil zijn met de vervelende gitaareffecten, pretentieuze tekst, vervelende zanger dus en pompeuze climax. Dissonant vervormd gitaartje om mee te eindigen en scoren maar bij het alternatieve publiek, is de teneur die voor mij veel te duidelijk hoorbaar is hier. Erg onsympathiek allemaal.
Cijfer: 2,7

Heerlijk nummer. Misschien moet je het album in zijn geheel gewoon eens proberen? Dan klopt het misschien beter.

Hoi123, wat betreft Antony Hegarty zal je het wel nooit leren hè.

En hij is niet de enige.

Ik behoud toch liever mijn leven buiten musicmeter.
Ik wil klaar zijn, voordat volgend jaar de eerste posities bekend zijn. Dus ik heb nog wel even.
Met name in de vakanties zal het hard gaan.

En de cijfers bijhouden zorgt ervoor dat je dat niet lukt?

Nou, voordat ik 500 cijfers heb ingevoerd zou ik alweer 2 rijtjes kunnen afwerlen. En voor mij is het streven in maart klaar te zijn. Dat de deadline bij de finale onmogelijk is weet ik ook wel.

Yup.

Dacht ik al.

1080 ♫ [1809] The Chameleons - Home Is Where The Heart Is (1985)

De Chameleons doen het goed in onze top 2000, ze staan behoorlijk vaak genoteerd. Dit nummer vind ik hier redelijk terecht staan. Het is een fijn nummer. Vooral dat geluid op de achtergrond is erg mooi. Verder vind ik de diepe stem van de zanger goed. En de drums zijn bij vlagen fantastisch als ze even naar de voorgrond worden gemixt. Het moet me nog echt zien te raken in volgende luisterbeurten, ik sluit het zeker niet uit.

Cijfer: 7,5

1079 ♫ [-------] AC/DC - Let There Be Rock (1977)

Mijn op één na succesvolste nominatie van dit jaar. Het is één van mijn twee nominaties die de lijst heeft gehaald. Daarmee is het misschien wel zo ongeveer de mooiste binnenkomer. Hoewel er nog vele andere sterke zijn.
Die knallende gitaarriff op het begin zet de toon, dit is een hardrock/blues/classicrock klassieker. Bon Scott begint te zoeken en doet dat super gepassioneerd en soulvol, echt schitterend gezongen deze grappige tekst. Dan wordt de titel gezongen, zeer overtuigend. En dan knalt er zo'n topgitaarriff doorheen, echt een van de vetste die ik ken. Dan begint het weer van voor af aan. Even wordt het stil en dan gaat de trein weer op volle toeren.
Dit nummer is uniek, een meesterwerk met het beste gitaarspel van de planeet en ik kan niet veel betere zangers vinden dan Bon Scott. Wat een held is dat. En zo heeft AC/DC meer van deze nummers, Whole Lotta Rosie komt over een lange tijd nog. Hier is maar een gepast cijfer voor!

Cijfer: 10

1078 ♫ [0964] Dusty Springfield - Goin' Back (1966)

De Byrds versie van dit nummer vind ik het mooiste nummer van het album. Ik ben benieuwd hoe Dusty dit brengt. Ik weet eigenlijk niet eens van wie het origineel is. Deze versie is op sommige punten nog mooier dan die van de Byrds. Ik hou van de gevoelige stem van Dusty, de violen op de achtergrond wekken extra emotie op. De compositie is fantastisch, maar dat wist ik wel. Het is me eigenlijk om het even welke versie beter is. Zo zijn de samenzangen bij de Byrds prachtig en vind ik de instrumentatie bij The Byrds misschien nog wel mooier.
Ik zou allebei de versies een 9 geven.

Cijfer: 9

1077 ♫ [1298] The Selecter - On My Radio (1980)

Best een grappig nummer dit. Ik beschouw het als een leuk en fris tussendoortje. Al die stemmen door elkaar heen geven het nummer meerdere dimensies en het klinkt zeer goed. Je kan gaan zeggen dat dit te hoog staat. Maar zo'n fris nummer mag mijn part best op een positie als deze staan. Nogal voorspelbaar, maar goede radiomuziek.

Cijfer: 7,5

1076 ♫ [0880] Kate Bush - The Big Sky (1985)

Ik vond hier eerst niet zo veel aan. Maar dit blijkt een groeibriljantje te zijn. Nu behoort het voor mij gewoon tot haar topnummers. Die drums werken heerlijk, het zorgt voor een fijne drive. Hoe de titel gezongen wordt is heel mooi en de achtergrondvocalen van mevrouw Bush zijn om van te smullen. Het leek op het eerste gehoor chaotisch, het blijkt een meesterlijk popnummer te zijn.

Cijfer: 9,3

1075 ♫ [0605] The Sisters Of Mercy - Alice (1983)

The Sisters of Mercy kwamen langs met twee nummers die ik allebei meer dan fantastisch vond. Dit is het derde nummer dat langskomt. De nummers die ik met deze erbij gehoord heb hebben ook alles wat Joy Division een van mijn favoriete bands maakt. De stem van de zanger raakte me vanaf de eerste secondes. De kwaliteit van de instrumentatie is ongeëvenaard. Dit brok energie is een indrukwekkend, donker en fijn nummer dat beklemmend is van de eerste tot de laatste toon. Het beste nummer van ze blijft Some Kind of Stranger voor mij.

Cijfer: 8,5

1074 ♫ [0376] Smokey Robinson & The Miracles - The Tracks Of My Tears (1965)

Dit jaren '60 nummer eiste eerder al mijn aandacht. Een nummer dat van 376 komt moest wel kwaliteit bevatten, dacht ik. En dat is ook wel zo, fijn nummertje. Vooral het begin vind ik briljant. Dat vredige baslijntje gecombineerd met een indrukwekkende stem. Later vindt ik dat de bombast iets te veel wordt. Het klinkt in ieder geval niet helemaal lekker. Toch blijft het een zeer fijn nummer. 376 vind ik wat hoog, maar een top 1000 positie misstaat zeker niet.

Cijfer: 7,8

1073 ♫ [-------] Pearl Jam - Yellow Ledbetter (1992)

Ik ben benieuwd wat Pearl Jam te bieden heeft na het vorige topnummer Just Breathe. Als Eddie Vedder weer zo mooi zingt is er grote kans op een goed cijfer.
Nou, ik kan u zeggen dat dit nummer weer van dezelfde kwaliteit.
Die riff is zeer geniaal te noemen. Het nodigde meteen uit om nog een keer te luisteren. Toch is het de mooie stem van Eddie Vedder die de hoofdrol op zich eist. Al is hij op Just Breathe naar mijn mening nog beter bij stem.

Cijfer: 8

1072 ♫ [1064] Suede - The Wild Ones (1994)

Suede heeft zomaar 9 noteringen te pakken in de top 2000. En dat is niet minder dan terecht. In 1993,1994 en 1996 brachten zij een rij topalbums uit met de mooiste popliederen van de jaren '90. Het trieste randje aan hun muziek vind ik fantastisch. Evenals de ingenieuze nummers en fijne refreintjes. Ik heb tot nu toe bij ieder nummer een positief oordeel gegeven en dat is bij deze niet anders. Deze valt weer in de categorie poppareltjes.

Cijfer: 8,5

1071 ♫ [0743] R.E.M. - How The West Was Won And Where It Got Us (1996)

Ik heb een tijdje een verkeerd beeld gehad van deze band. Ik heb het beroemdste album geluisterd en dacht dat ik het destijds maar zo zo vond. Toen ik Nightswimming hoorde kon ik er niet bij hoe mooi dat nummer was. Ik heb het album snel weer eens opgezet en kwam tot de conclusie dat deze band wel degelijk zeer bijzonder is. Dat bevestigt dit nummer alleen maar. Het repetitieve pianodeuntje doet het zeer goed bij mij en de compositie is al even goed niveau. Heerlijk refreintje erbij en je hebt een mooi poprocknummer.

Cijfer: 7,8

Youtube link: How the west...

Ik vul de cijfers gewoon in tijdens het typen. Of even 10 cijfers vlak daarna. Kost nog geen 30 seconden.

1080 ♫ [1809] The Chameleons - Home Is Where The Heart Is (1985)
The Chamelions borduren voort op de sound van Joy Division en Echo & The Bunnymen. Misschien hierdoor te weinig eigen eigenheid maar wel een meer dan degelijke song.
Cijfer: 7

1079 ♫ [-------] AC/DC - Let There Be Rock (1977)
Dit nummer biedt wat de titel belooft, dit is een heerlijk energiek nummer waarbij Bon Scott met veel overgave zingt en dan zijn er nog de scherpe gitaarriffs. Let there be rock!
Cijfer: 9

1078 ♫ [0964] Dusty Springfield - Goin' Back (1966)
Ik ben iets meer vertrouwd met de versie van The Byrds maar die van Dusty Springfield vind ik ook erg goed. Erg mooie stem heeft zij, met veel gevoel gezongen.
Cijfer: 8,5

1077 ♫ [1298] The Selecter - On My Radio (1980)
Toen was ska erg in en The Selector kon daar ook een graantje van meepikken. Heel vrolijk en dansbaar nummer.
Cijfer: 8,5

1076 ♫ [0880] Kate Bush - The Big Sky (1985)
Klinkt op het eerste gehoor chaotisch maar blijkt inventief in elkaar gestoken. De drums zorgen inderdaad voor een goede drive en de aparte zang van Kate Bush moet natuurlijk ook vermeld worden.
Cijfer: 8,5

1075 ♫ [0605] The Sisters Of Mercy - Alice (1983)
Die pathos en zwartgalligheid zit er zo dik op dat het lachwekkend wordt. Toch vind ik het lekker klinken, al heb deze band nooit echt serieus genomen.
Cijfer: 6,5

1074 ♫ [0376] Smokey Robinson & The Miracles - The Tracks Of My Tears (1965)
Eén van de belangrijkste bands uit de Motown-stal. De wat weemoedige falset van Smokey Robinson is indrukwekkend, ook de baslijn en de achtergrondzang moeten vermeld worden.
Cijfer: 8,5

1073 ♫ [-------] Pearl Jam - Yellow Ledbetter (1992)
Dit verscheen als B-kant van Jeremy, mij doet het wat aan Jimi Hendrix denken. Hun B-kanten doet wat mij betreft nauwelijks onder voor hun bekende nummers, ook dit is van vertrouwde kwaliteit en de zang van Eddie Vedder herken je uit de duizenden.
Cijfer: 8

1072 ♫ [1064] Suede - The Wild Ones (1994)
Suede komen wij opvallend vaak tegen in de MuMe-ladder. Dit is in weerwil van de titel een rustig, wat weemoedig nummer maar erg pakkend.
Cijfer: 9

1071 ♫ [0743] R.E.M. - How The West Was Won And Where It Got Us (1996)
R.E.M. is één van mijn lievelingsbands in de jaren '80-'90 en daar zit de stem van Michael Stipe veel voor tussen. Dit vind ik een prachtig weemoedig, door piano en zachte drum gedragen nummer en één van hun beste.
Cijfer: 9,5

1280 ♫ [1855] Herbie Hancock - Cantaloupe Island (1964)
Een bekende naam met een voor mij nog onbekend geluid. Het is simpel, jazz pakt je, of het pakt je niet. Deze doet dat duidelijk wel. Een stuwende bas, een drummer die lekker op de bekken slaat en een pianist die heerlijk tussen de nummers door pingelt. Voeg daar nog een saxofonist bij die af en toe wat speelt en je hebt een steengoed nummer. Zo simpel is muziek dan ook weer wel.

Cijfer: 7,5

1279 ♫ [-------] Rialto - Monday Morning 5:19 (1997)
Al.. sla.. je.. me.. dood. De geluidskwaliteit komt hopelijk door YouTube (helaas niet op Spotify). Wel erg hoog voor een niet heel bijzonder nummer, maar klinkt wel fris en op de achtergrond, hoewel moeilijk te horen, hoor ik zeker wel kwaliteit.

Cijfer: 6,1

1278 ♫ [0749] Sufjan Stevens - Concerning The Ufo Sighting Near Highland, Illinois (2005)
Een tijdje geleden had ik me gewaagd aan dit album. Het album herinner ik me echter meer als dat album met die lange gekken namen. Niet zozeer vanwege de muziek. Beetje een kort en onopgemerkt voorbijgaand nummer. Gaat nergens dat zoiets als dit in de ladder staat. En dan nog zo hoog. Zou hooguit wat ‘bij gebrek aan beter’-punten krijgen.

Cijfer: 5,2

1277 ♫ [1394] Explosions In The Sky - Have You Passed Through This Night (2001)
This great evil. Where does it come from?...
Inderdaad, zowaar praten ze in een nummer. Heb ik weer een nieuw beste nummer? Want dit is wel één van de grootste hoogtepunten uit de ladder tot nu toe. Die 9,2 voor The Lake was misschien wat hoog, want zo hoog ga ik deze niet geven, maar met een 9,0 doe ik dit nummer wel recht aan. Geweldig gitaarspel, heerlijke uitbarsting(en) en die opbouw naar de climax.

Cijfer: 9,0

1276 ♫ [1095] Pavement - Range Life (1994)
Hun eerste notering (die ik tegen gekomen ben in ieder geval) vond ik niet goed. Deze heeft wel een heerlijke warme productie en wordt steeds beter naar mate het nummer vordert. Heerlijk vrolijk, niet te overdreven druk en met de zeikstem valt het wel mee. Hier kan ik zeker wel een heel album naar luisteren

Cijfer: 7,4

1275 ♫ [2000] Toy Dolls - Nellie The Elephant (1983)
. Vorig jaar dus de rode lantaarn. Mja, dat dit soort grappen vaak uit de jaren ’80 komen, zegt toch ook wel genoeg over het gemiddelde publiek dat stemt.

Cijfer: 5,5, omdat het gewoon een grappig nummer is.

1274 ♫ [0692] Ray Charles - What'd I Say (1959)
Maar liefst nummer 10 bij The 500 Greatest Songs of All Time van Rolling Stone. Daar ken ik het nummer ook van. Maar heb die plek al vanaf minuut één overdreven gevonden. Het nummer is best aardig en er zit een lekker ritme in, maar is lang niet het beste wat de man gemaakt heeft. Later zou hij veel beter spul maken. Is wel een nummer dat het eigenlijk altijd goed doet.

Cijfer: 6,7

1273 ♫ [1932] Can - Paperhouse (1971)
Weer een nummer van Tago Mago. Ditmaal wat langer (edit: 4 seconden om precies te zijn. :’)). En wederom kan ik niet anders concluderen dan dat het weer een prima nummer is. Vaak waarschuwt men voor Tago Mago, maar dat snap ik na het horen van Oh Yeah en deze dus echt niet. Hoewel ik meen te herinneren dat die waarschuw zich vooral rond de laatste paar nummers van de plaat concentreerde. Voor je het weet zijn de 7,5 minuut voorbij!

Cijfer: 7,2

1272 ♫ [1265] The Spencer Davis Group - I'm A Man (1967)
Vanaf seconde één grijpt dit nummer je. Ja, kom ik weer met mijn bas, maar je bent een fan of je bent het niet. Zo’n onderschat instrument. En dan dat heerlijke jaren ’60-orgeltje erbij en dan kun je mij opvegen. Heerlijk!

Cijfer: 7,1

1271 ♫ [1128] The Decemberists - The Tain (2004)
En we sluiten af met een episch 18-minuten durend nummer van The Decemberists. Bij de eerste noten geloofde ik mezelf ook wel. Daarna werd het een paar minuten “moet ik nog zo lang?” . Maar op een gegeven moment verdween het naar de achtergrond en werd het zeer aangename achtergrondmuziek. Betrapte mezelf een paar keer op meespelen. En mijn onbewuste kant zal het vast beter weten dan ik.

Cijfer: 6,4

Met een gemiddelde van 6,81* is dit het op één na beste tiental tot nu toe.

Het ontdekken van de muziek van Sufjan Stevens vereist de nodige wilskracht bij de luisteraar, gelukkig is de beloning groot. Luister maar eens naar The Predatory Wasp Of The Palisades Is Out To Get Us! van het Illinoise album:
YouTube - Sufjan Stevens - The Predatory Wasp Of The Palisades Is Out To Get Us!

Zowel ingetogen als uitbundig. Het bundelt de kwaliteit van zijn beste album in één nummer.

De eerste 3 nummers van Tago Mago zijn relatief 'poppy'. De waarschuwingen spitsen zich meer op de experimentelere nummers Augmn en Peking O. Persoonlijk kan ik die prima hebben, maar mijn voorkeur ligt toch ook bij de 1e helft van het album...

1070 ♫ [-------] Archive - Bullets (2009)

Archive heeft mij met de vorige nummers ingepakt, deze kende ik al wel een beetje. Ik kreeg het album van Archive al een keer aangeraden en daar heb ik stukjes van geluisterd. Dit nummer is wat moeilijker te doorgronden en heeft meer tijd nodig. Na een paar luisterbeurten ontluikt zich een prachtige meeslepende trip. Die melodie is bijna hypnotiserend. Een beetje zo'n gevoel die ik bij andere electronic nummers wel eens heb. Het niveau van de vorige wordt niet gehaald maar toch zeer geslaagd.

Cijfer: 8

1069 ♫ [-------] The Killers - Somebody Told Me (2005)

Je kan het puberale prutrock noemen. Je kan het ook gewoon de iets commerciëlere Franz Ferdinand noemen. Het is een band die het geluid van de postpunk revival goed heeft begrepen en dat in een net niet te commerciële pop/rock mix hebben gegoten. Daarom is de band ook populair bij het alternatievere publiek. Dit nummer vind ik vrij geniaal. Heerlijk ingenieus refrein, soms mag het van mij iets minder springerig, maar dat is slechts een klein kritiekpuntje op dit lekkere nummer.

Cijfer: 8,5

1068 ♫ [-------] Fischer-Z - Red Skies Over Paradise (1981)

Het beeld wat ik van deze band heb is dat het zo'n band is als T. Rex en XTC is, wat een van de leukste bands van de jaren '80 zijn. Fischer-Z lost de verwachtingen in. Dit is een geweldig nummer. Dat riffje is om van te watertanden en die zang is op een fijne manier heel schel, dat is juist goed. Het zorgt voor een scherpe randje wat dit nummer nog beter maakt dan het al is. Nummer van de bovenste plank.

Cijfer: 9,3

1067 ♫ [1049] Nancy Sinatra & Lee Hazlewood - Some Velvet Morning (1967)

Het rijtje van drie topbinnenkomers is afgesloten. Dit is gevestigde orde. Dit nummer laat mij horen dat dit er terecht staat. Ik ben fan van duetten tussen man en vrouw en ook dit duet slaagt met verve. Dat heeft ook te maken met de bloedmooie warme instrumentatie. Daarnaast passen de zoete stem van Nancy Sinatra en de zware stem van Lee Hazlewood zeer goed bij elkaar. En het belangrijkste, een mooie compositie is het ook nog.

Cijfer: 8,5

1066 ♫ [0946] R.E.M. - Bang And Blame (1994)

Het is leuk om te ontdekken wat voor mooie nummers R.E.M. nog meer heeft naast de bekende nummers en die van Automatic For the People. Als ik me niet vergis hebben ze nog een rij topalbums afgeleverd. Dit nummer kan onder de noemer geslaagde nummers, al is er ook kritiek. De instrumentatie is dik in orde, leuk catchy riffje staat eronder. Het refrein kan echt nog maar heel net, het neigt echt tegen het te blije aan. Het is een aardig refreintje, maar eigenlijk vind ik de coupletten een stuk beter.

Cijfer: 7,5

1065 ♫ [0660] Dead Can Dance - Summoning Of The Muse (1987)

Twee nummers van de zelfde artiest achter elkaar is schaars, maar hier hebben we er weer twee, van Dead Can Dance. Muziek voor in de kerk dacht ik eerst, maar dat dacht ik eerst ook bij Fleet Foxes, dat bleek een van mijn favoriete albums ooit te worden. Dit blijkt toch ook wel bijzonder sfeervolle muziek te zijn. De eerste luisterbeurten gaat de zang nog langs je heen, daarna komt het recht op je af. De zang is dan ook het hoogtepunt van het nummer, al wil ik de instrumenatie niet te kort is, die is ook dik in orde.

Cijfer: 8

1064 ♫ [1570] Dead Can Dance - In Power We Entrust The Love Advocated (1984)

Dit is een stuk anders. We horen geen kerkachtige koren, maar een nummer dat veel meer pop is. De apartheid van het vorige nummer is nergens meer te horen en ik vind het eigenlijk een stuk minder interessant. In zo'n origineel nummer als de vorige wil je je graag verdiepen. Dat heb ik hier niet, het is nog wel een aardig riffje maar daarmee houdt het ook op.

Cijfer: 5,8

1063 ♫ [1044] Heaven 17 - Temptation (1983)

Deze band zou je ook in een rijtje XTC en T. Rex kunnen zetten. Dit vind ik echter een slag minder. Ik zeg niet dat het slecht is. Nee hoor. Het is alleen wel een stuk minder dan bovengenoemde bands. De zangeres heeft zijn charme en is dan ook het leukste van het nummer. De jaren-80 kitsch ligt er iets té bovenop. Ook dat ge-temptation ben je na een tijdje wel zat.

Cijfer: 7

Temptation

1062 ♫ [1544] Blur - Coffee & TV (1999)

Blur is altijd feest, het is bijzonder goede britpopmuziek. Dit nummer zet dit jaar een stijging in door 500 plekken te stijgen.
Het is meer dan terecht. Het nummer heeft een zeer vrolijke en relaxede vibe. Het refrein viel de eerste luisterbeurt nog niet zo op, meerdere luisterbeurten en je hoort een zeer mooi refrein. Het hele nummer kabbelt op een positieve manier voort en zo is dit een zeer aangename luisterervaring.

Cijfer: 8,5

1061 ♫ [0636] Bruce Springsteen - Jungleland (1975)

Je zou je bijna gaan ergeren aan hoeveel deze man langs komt. Volgens mij zijn er in de top 1000 bijna geen plekken meer over voor deze man. Gelukkig geldt bij Bruce Springsteen wel: Hoe hoger we komen hoe beter de nummers worden. De eerste 3 die langs kwamen vond ik drie keer niks, nu komen we toch al veel betere nummers tegen.
Hier laat Bruce zich van een kwetsbare kant zien, althans zo is zijn stem wel. Het pianodeuntje doet het goed bij mij en de gitaar op de achtergrond is een goede toevoeging. De instrumentatie op zich is al interessant op zich. Bruce leidt je door het nummer heen en sommige zinnen raken mij oprecht. De bridge is schitterend met die blazers, wat een fantastische toevoeging!
Dit is anders dan we tot nu toe van deze man gehoord hebben. En Bruce Springsteen op experimentele tour bevalt mij tot nu toe het meeste van allemaal. Veel beter dan The River.

Cijfer: 8,8

1070 ♫ [-------] Archive - Bullets (2009)
Zelfs na meerdere luisterbeurten kan dit nummer mij niet boeien, het kabbelt lusteloos verder en blijft niet bij. Jammer, hun vorige nummers in de lijst vond ik wel goed.
Cijfer: 4

1069 ♫ [-------] The Killers - Somebody Told Me (2005)
Een tijd geleden dat ik nog een onvoldoende gaf en nu moet ik er twee achter elkaar uitdelen. Dit is mij te overgeproduceerd en melodisch vind ik het al te simpel, ook de zang steekt mij tegen.
Cijfer: 3,5

1068 ♫ [-------] Fischer-Z - Red Skies Over Paradise (1981)
Deze band heeft toch veel meer een eigen geluid dankzij de scherpe zang van John watts. Het heeft ook een aangenaam reggae-ritme in de coupletten wat in die tijd wel vaker werd toegepast op rocknummers.
Cijfer: 8

1067 ♫ [1049] Nancy Sinatra & Lee Hazlewood - Some Velvet Morning (1967)
De donkere stem van Lee Hazlewood en de zoete stem Nancy Sinatra passen inderdaad goed bij elkaar, ze lijken een ander nummer te zingen maar toch vormt het een mooi geheel.
Cijfer: 8

1066 ♫ [0946] R.E.M. - Bang And Blame (1994)
Een degelijk R.E.M.-nummer waarin ik wat van Losing My Religion in hoor maar dan van minder niveau, het refrein lijkt mij wat goedkoop. Maar de coupletten en de zang van Stipe vind ik prima.
Cijfer: 7,5

1065 ♫ [0660] Dead Can Dance - Summoning Of The Muse (1987)
Erg origineel nummer mede door de kerkklok en ook erg sfeervol met prachtige koorzangen, het album waarop dit nummer staat moet ik mij nog aanschaffen.
Cijfer: 8,5

1064 ♫ [1570] Dead Can Dance - In Power We Entrust The Love Advocated (1984)
Dit klinkt een stuk meer doorsnee, zeker geen slecht nummer maar het heeft niet de sfeer en magie van vorig nummer, Dead Can Dance was toen blijkbaar nog zoekende naar de definitieve sound.
Cijfer: 6

1063 ♫ [1044] Heaven 17 - Temptation (1983)
Synthipop uit de jaren '80 maar een divisie minder dan bv. OMD, Depeche Mode of Ultravox. Het is mij ietsje te kitscherig en het refrein vind ik vrij vervelend (dat ge-temptation ben ik ook na een tijdje zat).
Cijfer: 5,5

1062 ♫ [1544] Blur - Coffee & TV (1999)
Erg leuke clip, het is een aangename britpopsong dat voort lijkt te kabbelen maar toch blijft boeien.
Cijfer: 8,5

1061 ♫ [0636] Bruce Springsteen - Jungleland (1975)
Dit vind ik tenslotte het beste nummer in deze naar MuMe-maatstaven wat mindere reeks. Een gepassioneerde Bruce Springsteen en de begeleiding van E-Street Band zoals de piano en saxofoon vind ik subliem.
Cijfer: 9

1060 ♫ [0788] Blur - Song 2 (1997)

Dit is een van de bekendere Blur-nummers, maar ook een beetje een love-hate plaat. Het is ook niet echt wat Blur normaal maakt. Het gaat een stuk harder. Toch vind ik dit wel een van de betere Blur-nummers, dat gitaarlijntje aan het begin is erg lekker, en dan gaat het harde stuk van start, het refrein. Dat rockt geweldig en is ook nog eens fijn om mee te zingen. Dit refrein wordt afgewisseld met mooie coupletten waarin de gitaar op de achtergrond niet te versmaden is. En dan is het alweer voorbij.

Cijfer: 8,5

Song 2

1059 ♫ [0900] Air - Sexy Boy (1998)

De ambient van Air is vrij poppy, maar het laat horen hoe mooi dit genre wel niet is. Sexy Boy is naast All I Need de klassieker van Air. Die beats in dit nummer zijn hypnotiserend en betoverend, zeer mooi. Daarnaast is dat zangeresje ook goed in vorm. Wat zingt ze hier toch lieflijk. En dat refrein is natuurlijk ijzersterk en catchy.

Cijfer: 9

Sexy Boy

1058 ♫ [1557] 10cc - Dreadlock Holiday (1978)

10CC ken ik niet, aan de beoordeling van het album te zien is dit een band met een fantastische single en een verder waardeloos album.
Deze single ken ik, mijn vader draait het nummer wel eens op een verzamelalbum. Dit nummer is inderdaad wel een schot in de roos. Een beetje reggea achtig maar ook met de nodige power. Die zanglijntjes zijn om te smullen.

Cijfer: 7,8

1057 ♫ [0628] Blur - For Tomorrow (1993)

Zo heb je amper Blur, zo heb je ze drie keer bijna achter elkaar. Gelukkig is dat met een band als deze helemaal niet erg.
Dit is weer de echte britpop die Blur maakt, dat refrein is geniaal en verder is het een zeer mooi gelaagd nummer met soms hemelse melodietjes.

Cijfer: 8,5

For Tomorrow

1056 ♫ [1056] Anne Clark - Our Darkness (1984)

Anne Clark ken ik niet, dit is blijkbaar een constant nummer. Vorig jaar op 1056, dit jaar is ze weer op precies dezelfde plek terug te vinden.
Ik vraag me af wat er zo bijzonder is aan dit nummer. Geen lekkere beat, geen lekker zang. Ik vind er niks aan.

Cijfer: 4,5

Our Darkness

1055 ♫ [1078] Moby - Natural Blues (2000)

Het eerste wat ik hoorde van hem was Lift Me Up. Op MTV hoorde ik dat, ik heb het daarna plat gedraaid. Zo fijn nummer vond ik dat. Daarna heb ik eigenlijk nooit de moeite genomen om iets te gaan luisteren van hem. Dat kwam ook omdat ik al niet door de eerste paar nummer van Play heen kwam.
Dit is wel een aardig nummer, maar ik vind er niet veel aan, de beat raakt me ook niet.

Cijfer: 6

1054 ♫ [1203] dEUS - Bad Timing (2005)

dEUS is in korte tijd uitgegroeid tot een band die in mijn top 10 favoriete bands zou staan. Redenen zijn nummers als deze. Het begin kondigt meteen een groots nummer aan. Dat geluid op de achtergrond is geniaal. Het vormt de drijvende kracht achter dit nummer. Op de voorgrond hoor je een mooi popnummer wat vooral zeer mooi gezongen is door Meneer Barman.

Cijfer: 8,5

1053 ♫ [1431] The Alan Parsons Project - The Turn Of A Friendly Card (1980)

Chevy-muziek is dit volgens mij. Dit nummer bevalt mij zeer. Een mooi piano-nummer waar niks mis mee is. Gewoon een zeer goed popnummer. Vooral die pianomelodie blijkt bij herbeluistering ongelooflijk mooi. Beter dan Old and Wise vind ik.

Cijfer: 8,5

1052 ♫ [1635] 10cc - I'm Not In Love (1975)

De afwisseling qua artiesten is ver te zoeken, twee keer Blur en ook twee keer 10cc. Dit nummer vind ik iets minder dan de vorige. Toch bejubel ik de afwisseling, dit is helemaal anders dan de vorige. En slecht wil ik het ook zeker niet noemen. Het is bij vlagen best mooi, alleen klinkt alles een beetje te braafjes. Al zijn er genoeg stukken te vinden waarvan ik geniet.

Cijfer: 7,3

1051 ♫ [1670] Tasmin Archer - Sleeping Satellite (1992)

Topnummers worden in dit rijtje afgewisseld met enkele mindere nummers. Dit is ook zo'n minder nummer. Ik vind het een nogal nietszeggend popnummer. Geen leuke melodie, geen opmerkelijke zang, helemaal niks.

Cijfer: 5,5

1060 ♫ [0788] Blur - Song 2 (1997)
Een beetje vreemd dat dit één van de populairste Blur-nummers is. Het is als grap bedoeld maar ik vind het verder geen bijzonder nummer, al rockt het wel en vind ik de gitaarintro wel leuk.
Cijfer: 6

1059 ♫ [0900] Air - Sexy Boy (1998)
Poppy ambient, klinkt vertrouwd en tegelijk futuristisch. De lieflijke fluisterstem vind ik er goed bij passen.
Cijfer: 8

1058 ♫ [1557] 10cc - Dreadlock Holiday (1978)
Dit is natuurlijk overbekend, zowat hun laatste grote hit. Reggae-achtig nummer die lekker luchtig klinkt maar met de nodige inventiviteit en diepgang.
Cijfer: 9

1057 ♫ [0628] Blur - For Tomorrow (1993)
Dit Blur-nummer is minder bekend maar vind ik een stuk beter dan Song 2, dit is een stuk origineler en gelaagder met degelijk refrein, al is het mij wat te lang uitgerokken.
Cijfer: 8

1056 ♫ [1056] Anne Clark - Our Darkness (1984)
Destijds vond ik het wel interessant, nu doet het mij niets, noch de zang, noch de beat. Duidelijk een nummer dat de tand des tijds niet heeft doorstaan.
Cijfer: 4

1055 ♫ [1078] Moby - Natural Blues (2000)
Komt uit zijn meest succesvolle en gewaardeerde album Play. Ik vind dit lekker en relaxt klinken al was ik destijds iets meer enthousiast.
Cijfer: 8

1054 ♫ [1203] dEUS - Bad Timing (2005)
Begin ingetogen om langzaam naar een climax te groeien met geniale arrangementen, toont weer eens de klasse van dEUS.
Cijfer: 9

1053 ♫ [1431] The Alan Parsons Project - The Turn Of A Friendly Card (1980)
Hun beste nummer, sfeervolle en symfonisch getinte begeleiding en erg pakkende melodie en tekst.
Cijfer: 9,5

1052 ♫ [1635] 10cc - I'm Not In Love (1975)
De singles van 10CC verschilden danig van elkaar en hadden toch een eigen sound, dit is een sfeervol en erg apart nummer, zowel de vocalen als de begeleiding.
Cijfer: 9

1051 ♫ [1670] Tasmin Archer - Sleeping Satellite (1992)
In tegenstelling tot Snoeperd vind ik het wel een prima popsong, het verveelt niet en die orgelsolo vind ik geweldig.
Cijfer: 8,5

Even een vraagje. Worden de stukjes eigenlijk nog veel gelezen hier? Amders ga ik maar eens reclame maken. Zeker als we dalijk de top 1000 in gaan zullen de nummers voor veel discussiestof gaan zorgen denk ik.

Ik ben een trouwe lezer

Nou, ik maak altijd bewust wat foutjes, zodat je reactie krijgt. Aan de hand daarvan weet je dat je stukjes (aandachtig) gelezen worden.

Dat laatste is overigens sowieso geen slecht ding.

Dus die negatieve commentaar op alles wat Tom Waits na 1973 gemaakt heeft, was gewoon om aandacht te trekken?

Ik lees ook wel aardig wat van de stukjes (ongeveer een kwart).

Ik vind het ook leuk om te lezen

1370 ♫ [-------] Raymond Van Het Groenewoud - Je Veux De L'amour (1980)
Het was al te voorspellen aan de huilende engeltjes: over de top, bombastisch en geforceerd emotioneel zijn hier de sleutelwoorden. Wanhopig schreeuwen is één van mijn grootste zwaktes (zie het refrein van Bon Iver – Skinny Love op Jools Holland) maar van ’t Groenewoud gaat hier toch echt een paar kilometertjes de mist in door bijna een karikatuur hierop te maken met zijn uithalen die voor mij wel heel erg gemaakt emotioneel overkomen. De akkoorden zijn dan op zich weer wel erg prettig, maar als er zo’n belabberde, kijk-mij-Frans-kunnen-tekst om de hoek komt kijken haak ik af. Oh ja, ook jammer van het orgeltje. En de laatste drie seconden.
Cijfer: 3,4

1369 ♫ [0985] Massive Attack - False Flags (2006)
Massive Attack laat zijn status van eigenaardige band wel zien in het feit dat het hier op MuMe wordt beschreven als de ultieme seksband of juist als een stukje duistere en verstikkende depressie. En dat terwijl het één van de meest geaccepteerde familiedinertjesmuziek in mijn thuisomgeving is. Dit nummer neigt in ieder geval naar het tweede (andere nummers van Massive Attack hebben nog wel eens de zwoelheid van de eerste en de catchyness van de laatste), met zijn fluisterende pianoloopje en verdoofde mompelvocalen. Ik raak er niet spontaan in snijstemming van, maar een aangenaam drugsnummertje is het zeker. Goed samplegebruik van The Bends ook op het einde.
Cijfer: 7,4

1368 ♫ [0970] Leftfield - Open Up (1995)
Over het genre dance heb ik nog steeds wat verdeelde gevoelens; zowel in de commerciële als in de “underground” ken ik nummers die me in ultieme jubelstemming kunnen brengen en in de tweede categorie nummers die ook nog eens een sublieme sfeer scheppen. Dit dancehitje slaagt in het eerste gedeelte niet in allebei, simpelweg omdat én opzwepend én serieus voor mij vooralsnog niet een erg goede combinatie is, en dan al helemaal niet in dit genre. In het tweede gedeelte, na de stilte, komen ze stukken interessanter over met een midtempo stukje, dat ietwat bevreemdend maar vooral erg – joechei – sfeervol klinkt. 4 voor het eerste gedeelte, 7,5 voor het tweede gedeelte. Jammer genoeg duurt het eerste gedeelte langer.
Cijfer: 5

1367 ♫ [1234] M|A|R|R|S - Pump Up The Volume (1987)
Eigenlijk zijn dit soort nummers heel slecht met het overmatige ge-yo en nog wat elementen, zoals die piano, die helemaal duidelijk maken dat dit uit mijn minst favoriete decennium komt. Maar in tegendeel tot een te groot deel van de meligheid uit deze tijd, kan ik hier heel soms stiekem best wel heel erg van genieten, al is het maar door dat ene dat dit nummer zo fijn maakt: de overduidelijke vrolijkheid van de funky hiphop uit deze tijd. Niet euforisch of zo, wel gewoon een nietszeggende, onnozele en vrolijke afwisseling.
Cijfer: 6,8

1366 ♫ [-------] Television - Little Johnny Jewel (1975)
Hé, nooit geweten dat er nog een bonustrack op één van de fijnere rockalbums van de jaren ’70 staat. Leuke verrassing in ieder geval; de vertrouwde knettervalse zang van Tom Verlaine wordt hier gecombineerd met al het experiment van het hele album bij elkaar gepropt in de vorm van heerlijk dissonante gitaarloopjes (al blijft er ook ruimte over voor gruwelijk lekkere solo’s, en dat terwijl ik zoals u weet niet bijzonder fan daarvan ben) en percussioneel gefreak. Het soort psychedelica – hopelijk mag ik dit zo noemen – waar ik erg blij van word en daarom de acht minuten ook meer dan waard. Had best op het album gemogen.
Cijfer: 8,5

1365 ♫ [-------] David Bowie - Big Brother (1974)
Van Bowie ken ik nog maar één nummer dat ik echt geniaal is en gelukkig zit die dan ook in de finale, maar voor de rest hebben zijn nummers voor mij een soort ontoegankelijk . Dit nummer is echter ook niet slecht, vooral het refrein is goed meezingbaar en het geheel klinkt erg fris voor die tijd. Wel heb ik niet zo veel met de redelijk zeikerige stem van Bowie en de melodie lijkt om de een of andere reden ook niet helemaal kloppend. Al bij al een fris popdeuntje met enige imperfecties.
Cijfer: 7

1364 ♫ [1651] Gram Parsons - Return Of The Grievous Angel (1974)
Bekentenis hier van mijn kant: bij het derde tiental durfde ik het niet helemaal toe te geven en verbloemde ik mijn kritiek met een zesje, maar nu kan ik oprecht zeggen dat ik redelijk kriebelig van dit soort country word. Het is krakkemikkig aan elkaar vastgelijmd met clichés (Take it for me, James) en is daardoor bijna karikaturaal, het is vlak en het maakt van de o zo prachtige viool een vals, ronduit lelijk instrument, zoals zo vaak in dit genre gebeurt. Nogmaals: ik kan hier echt niet de alternativiteit of genialiteit van inzien, wat mij betreft een saai en soms zelfs irritant kuntrienummertje.
Cijfer: 3,9

1363 ♫ [1013] Townes Van Zandt - Our Mother The Mountain (1969)
Kijk, zo moet het. Van Zandt levert hiermee een indrukwekkend, dreigend deinend en hypnotiserend nummer af, met alleen maar zijn gitaar en soms een bescheiden fluit, die nog wat licht in het nummer laat schijnen. Voor de rest is dit vier minuten vol met droefgeestige dreiging met Van Zandt’s hese, overslaande stem, plechtige sfeer en prachtige tekst. Het maakt dan ook totaal niet uit dat de Amerikaanse sfeer ook hier duidelijk merkbaar is; dit heeft een gezicht en een verhaal dat verteld wordt en dat maakt het tientallen keren beter dan de vorige.
Cijfer: 9.4

1362 ♫ [1398] Boards Of Canada - Dayvan Cowboy (2005)
Deric Raven zou dit mooi kunnen omschrijven en anders doet de clip dat wel. Boards of Canada, tot nu toe een gevalletje ‘Nog maar eens downloaden’, verrast me toch wel heel erg met dit nummer. Met mijn ‘rustgevend, misschien wat eentonig, simpel’-sleutelwoorden al achter de hand, werd ik verwend met viereneenhalve minuut puur optimisme en pure kleurigheid, en dan niet de optimisme en kleurigheid op zijn Amerikaans als in iedereen vertellen dat je van ze houdt en klaar. Nee, eerder het ingetogen soort dat me waarschijnlijk uit iedere depressie zal hijsen en me intens gelukkig maakt om te leven. Het leven is kort en dat soort clichés, maar ik voel het wel door deze wonderbaarlijke muziek. Ontdekking? Ja.
Cijfer: 10

1361 ♫ [1608] Swans - Better Than You (1991)
Het is toch wel behoorlijk wreed van de ladderaars om deze twee nummers na elkaar te laten eindigen. Maar ook na het koude bad van somberheid die dit met zich meebrengt, kan ik mezelf er niet helemaal van overtuigen dat ik dit echt goed ben. Het lijkt wel alsof ik naar twee verschillende nummers aan het luisteren ben, door het feit dat het refrein ook qua toonhoogte totaal anders klinkt dan het couplet, met slechts één overeenkomst: beide zijn vervuld van de al genoemde somberheid, hoewel deze in het refrein wel weer vakkundig wordt verwrongen. Een gemakkelijk nummer om uit te zitten is dit ook niet, al is het maar omdat de titel toch zo’n vijftig keer te vaak wordt herhaald om het echt genietbaar te maken. Net een voldoende dan maar, voor de toch wel geslaagde sfeer.
Cijfer: 5,6

Je zou maar moeten dineren op Inertia Creeps. Ik zou daar heel zenuwachtig van worden.

Noem dan maar het enige nummer samen met Risingson en Flat Of the Blade dat inderdaad niet helemaal gewaardeerd wordt tijdens die omstandigheden.

Ik lees niet alles, maar wel heel wat. Desondanks is wat reclame maken niet slecht. Gewoon een berichtje plaatsen in de MuMe ladder topic 2011 is sowieso geen gek idee.

Ik vind het ook leuk om te lezen en lees wel nagenoeg alles